Last kiss

فاصله، کار تن است؛ جان جدا نمی‌شود.

خستم از تموم چیز هایی که در بیرون به پایان رسید و در درون من ادامه یافت...

من قبل تو هم تنها بودم. ولی تنهایی قبل تو کجا، تنهایی بعد تو کجا...

به عنوان یک زمستون فن اصلا حال خوشی ندارم.

و من دریافته‌ ام، وقتی کسی تو را دوست دارد، نمی‌گذارد در تاریکی و رنج باقی بمانی.

اگه اونی که بهرام رادان گفت درست باشه چی؟! اگه ده پونزده سال گذشت و فهمیدم فقط همون یه بار بوده چی؟:)

خیال نکن همیشه دلم برات میمیره، یه روزی برمیگردی که دیگه خیلی دیره...

شاید عشق همین باشد؛ تمایل به تکرار یک نفر تا همیشه...

اگر واکنش تو شدید تر از اتفاق باشد؛ بدان داستان، داستانِ امروز نیست!

میدانم که میگذرد و تمام می‌شود اما نمیدانم که در پس این گذر از من چه خواهد ماند.

شمارو نميدونم ولى روان من كاملا نابود شده. يكى حرفم رو نميشنوه عصبى ميشم، يكى دير ميرسه عصبى ميشم، يكى دير جواب پیامم رو ميده عصبى ميشم يا يكى بيشتر از دوبار صدام ميكنه، بازهم عصبى ميشم.

نمیدونم درک میکنید یا نه... ولی من به شدت ادم متعهدی ام تا وقتی که کامل move on کنم. مثلا تو نیستی اما من همچنان به خودم اجازه نمیدم و دلم نمیخواد حتی کوچیک ترین ارتباطی بگیرم؛ هنوز با هر چیزی یاد تو میوفتم و هیچ چیز و هیچ کس به چشمم نمیاد؛ تو بگو از تو هزار برابر بهتر، به چشمم نمیاد. به معنای واقعی میشم یه قو 🦢:)

تو پیشت یکی دیگس ولی زوده برا من...