از سکوت که بگذریم.

نمی‌دونم چطوری بگم، ولی وقتی می‌ام شمال احساس می‌کنم برگشتم خونه.

البته کاش این خونه یک کولر گازی بزرگ داشت چون دارم خفه می‌شم از شرجی بودن🙏🏼

نمی‌دونم چطوری بگم، ولی وقتی می‌ام شمال احساس می‌کنم برگشتم خونه.

حاج آقا خیلی بامزه بود. نگهبان یک بخش نیمه‌ساز یک مسجد توی مرکز شهر بود. وقتی رفتم پیشش دراز کشیده بود. بلند شد و کار ما رو راه انداخت. اول فکر کردم توی اکسپلور داره می‌گرده و صدای قرآن پلی می‌شه ازش. موقع خدافظی دیدم توی گالریش ویدیوی قرائت داره و هی اون‌ها رو ‌پشت سر هم گوش می‌ده. صداش توی سالن اکو می‌شد. از فلاسک آب سردش آب ریخت توی لیوان. صدای قاری و آب ریختن خوب ‌ترکیبی شده بود.

این روزها از دوستی می‌خونم و به تنفر فکر‌ می‌کنم. ما مضرترین آدم برای خودمون هستیم. این چیزیه که هر لحظه بیشتر بهش پی می‌برم.