✿لیـلیــــوم✿

اگر واکنش تو شدید تر از اتفاق باشد بدان داستان داستانِ امروز نیست.. @lilium_flwr

تمام نسخه های تو لازم بودند… حتی آن هایی که امروز ازشان خجالت میکشی…

عزیزِ قلبم؛ شاید در جهانی دیگر، در کلبه‌ای دور میان دشت‌های سبز، بی‌آنکه روحمان طعمِ این‌همه اندوه را چشیده باشد، شاد و آرام زندگی می‌کردیم و حتی نمی‌دانستیم خاورمیانه کجای جهان است.

به نظرم تا اَبد کُت تن آدمیه که یاد گرفته بعد از ویرانی ها، خودش رو دوباره و دوباره از نو بسازه...

‘دیگر سرزنده نبود؛ بیشتر اوقاتش به دل نگرانی میگذشت. انرژی‌ای که روزگاری صرف عشق ورزیدن به زندگی میکرد، حالا داشت صرف دوام آوردنش میشد.‘

‏’حالا اونقدرام واجب نبود همه ی احساسات بد دنیا رو تجربه کنیم.’ @lilium_flwr

من گفتم عیبی نداره ؛ ولی بعدش ذوقم کور شد . @lilium_flwr

‏طفلکی آدم، واسه یکم زندگی چه چیزایی تجربه میکنه.

و دیگر جوان نمی‌شویم...

‏نه بچه‌ام که بگم تا بزرگ بشم درست شده، نه پیرم که بگم من که زندگیمو کردم. یعنی قشنگ اومد نشست وسط جوونی ما... @lilium_flwr

سلام بچه‌هاا🥲🫶🏻 چقدرررر دلم براتون تنگ شده بود🫠

‏انگار نشستیم پشت در اتاق عمل…

اندوه که به گلو می‌رسد، بغض می‌شود. به سر که می‌رسد، از چشم‌ها سرازیر می‌شود و وقتی فراتر از بدن باشد، ما را از زمان جدا می‌کند. گویی که وجود نداریم؛ هستیم اما نیستیم! 📖تکه‌هایی از یک کل منسجم

‘احساس نیاز به گریستن، قدر رودها، دریاها، اقیانوس‌ها و ناتوان در گریستن به قدر قطره‌ای.’

بله، ما دوام می‌آوریم و استوار هستیم؛ اما قسم می‌خورم که در عین استقامت، خسته‌ترین مردم دنیاییم...

ایران من مادری‌ست با قامتی ایستاده که داغ فرزندانش را هر صبح و ظهر و شام بر دوش میکشد ...

ما که خودمون این روزارو زندگی کردیم ، دقیق نفهمیدیم چی شد ! وای به حال اونا که ۱۰۰ سال بعد میخوان کتاب تاریخ این روزا رو بخونن ..

‌ما روزهایی را گذرانده ایم که اگر کتاب شود ؛ آدم‌ های بسیاری را به گریه می اندازد ..

‘کاش غصه خوردن انقد بی نتیجه نبود، کاش چیزی رو تغییر میداد.’

ما هیچکس را به خاطر بی اعتنایی از دست نمی‌دهیم بلکه به این علت او را از دست می‌دهیم که، رفتاری بیش از اندازه دوستانه از ما دیده است.