•|𝙔𝙊𝙐 𝙒𝙄𝙏𝙃 𝙈𝙀|•

‏ببخشم؟ کصکش تو از قصد انجامش دادی.

‏مرد جماعت همینجوری از ۳۵-۴۰ سالگی که بگذره کم‌کم کسخل مسخل میشه و کارای عجیب غریب میکنه حالا فرض کن توی این سن زن نداشته باشه و از اون بدتر سکس هم نداشته باشه. این جانور دیگه از کروکودیل هم خطرناک‌تر میشه.

‏بخدا کوییک و ساینا و تیبا و چهارصد و پنج نقره‌ای بهترین ماشین‌های جهانن، تا یه ماشین خارجی میبینین وحشی نشین و نچسبونین به جلو و پهلو و عقبش و خارکسه بازی در نیارین، میدونیم خیلی خوبن این ماشینا، آخرت ماشینن، کسی خواست سبقت بگیره نیاز نیست همزمان باهاش وارد کورس شین.

جفتمون به هم بد دچاریم نه برمیاد از من نه از تو کاری دلت تنگ شد زنگ بزن خطو داری خودم میدونم بد بودم im so sorry

ادما چقد خسته شدن! از تو صورتشون یا رفتارشون میشه اینو دید. عجیبه برام. البته عجیب نیستا، اینکه خسته بشی طبیعیه، ولی خب مگه اولین باره؟ ینی یه سوپر پاوری باید بدست بیاری به اسم تاب اوری که بتونی همه چیو به تخمت بگیری. یه روز زندگی قشنگه یه روز نیست، اون روزی که همه چی خوبه باید بری مسافرت عشق و حال کنی با ادمای شادتر ارتباط برقرار کنی، انرژی ذخیره کنی واسه روزایی که حال نداری و هیچی خوب نیست و همه چیز انگار رو سرت خراب شده. حالا به هر شکلی میتونی از این دوران گذر کن، یکی زن پولدار میگیره، یکی میره تراپی یکی با چیزای کوچیک سعی میکنه خودشو خوشحال نگه داره تا روزای خوب دوباره برسه یه روزی. حالا زن پولدارم نبود یه gta ینی خوشحالت نمیکنه تو این زندگی؟ خودت بخر. حداقل تلاش کن برای همین یه دونه چیزی که خوشحالت میکنه. همین روشو بگیر و بگرد یه چیز دیگه پیدا کن که حالتو خوب میکنه، پاشو برو سرکار میدونم سخته ولی یجوری پول دربیار که حال خوب تهیه کنی، اگر با پول این حال خوب خریدنیه! اگرم کیر میخوای که بحثش جداست به هرحال درست میشه، شایدم درست نشه نمیدونم، فقط میدونم که یه روزایی درست بود. هرچند کم ولی خب یه روزایی خوب بود، اگر دوباره یه روز خوب نیاد که اهنگ هیچکس کسشره.

من واقعا آدم قهر کردن نیستم؛ من آدم رفتنم. درود بر رها کردن، درود بر پشت سر گذاشتن، درود بر خداحافظی.

‏کیر بدی رفت توی جوانی و عاقبتمون بهترین اتفاقی که میتونه برامون بیوفته مرگه.

‏بدون اغراق تمام حرکات و رفتار و حرف‌های آدما روی اعصابمه. به‌طور مثال امکان نداره سی ثانیه با یکی هم‌کلام بشم و دلم نخواد با مشت بزنم توی صورتش.

‏سیتیزن دل پاکتم من چیه آخه مادرجنده؟

‏بازتاب محبت و مهربانی من به توان ده هست، یعنی کافیه شما یک لیوان آب به من بدید من تا یک ۲۰۰ لیتری شربت آبلیمو به شما ندم وجدانم آسوده نخواهد شد.

‏در تمام زندگیم به هیچ بنی بشری حسادت نمیکنم به جز کسایی که موفق شدن با پارتنرشون مهاجرت کنن. وقتی میبینم یک دختر و پسر ایرانی در کنار همدیگه توی خارج کشور دارن برای زندگیشون تلاش میکنن تمام منافذ بدنم آتیش میگیره

‏مردی که نتونه مثل اسب غذا بخوره و کالری شمار دستش باشه مطمئن باشید کارش به دیلدو و بات پلاگ میکشه

‏هیچکس قد من عشق رانندگی و ماشین نبود، زامبی‌های ناموس دو قرونی که بویی از فرهنگ و انسانیت نبردن با موبایل‌هایی که پشت فرمون در دست دارن و موقع رانندگی با بکن‌های مادراشون حساب کتاب میکنن در شهر و حرامزادگان همه کس جنده با هدلایت‌هاشون توی جاده این عشق رو تبدیل به نفرت کردن.

‏مرد ها رو باید در اوج نداری و بی پناهی رها کرد تا شبیه پرنسس های دیزنی رفتار نکنند

‏من همیشه مجبور هستم برای ارتباط با ادم ها سطح هوشم رو پایین بیارم تا به سطح اونا برسم

‏من دیگه با هیچکس بحث نمیکنم، حتی فحش هم نمیدم، مادرجنده برای شما جز تعریف و تجمید حساب میشه

‏من یه حریر بی تحمل بودم ولی داره باهام مثل پالاز موکت رفتار میکنه زندگی

ویس‌های کوتاه هم به مراتب حرص‌دربیارتر از ویس‌های بلندن. خب کصکش اون دوثانیه ویس چی بود که نمیتونستی تایپ کنی؟؟ با همون دستت که اومدی تو پیویم و با اون انگشتت که روی علامت ویس‌گرفتن نگه‌داشتی تایپ کن.

‏وقت خالی گیر بیارم حتما گریه میکنم.