من واقعی🌱

خدافظ بچه ها دارم حذف اکانت میزنم

سلام

آن شب و شب‌های بعدی بسیاری نخوابیدم، و فهميدم اندوهی که آدم را نمیکشد به شکل‌های دیگری درمی‌آید که از مرگ بدتر است.

‏چرا نشستی؟ پاشو برو همه رو راضی نگه دار و انتظارات بیجا ایجاد کن و گند بزن تو زندگیت.

اینکه تو ذهنت از واقعیت جلوتر نری خیلی مهمه.

من فکر میکردم آدم‌ها بعد از رها کردن چیزی که با تمام وجود برایش جنگیده‌اند و بی ثمره مانده، تازه میفهمند که چقدر محکم‌اند، چقدر تحمل دارند، چقدر در برابر زندگی صبورند و چقدر ارزششان بیشتر از چیزهایی‌ست که به هر قیمتی میخواستند آن‌ها را نگه دارند.

ازت میخوام به مدت یک هفته جنگ با خودت رو تموم کنی و از سرزنش کردن خودت دست برداری، به دنبال سوال‌هایی که چرا رفت؟ چرا فلانی اون کار رو کرد؟ یا چرا فلان اتفاق افتاد نباشی، همه حسرت‌ها و کمبودهات رو فراموش کنی، خودت رو با دیگران مقایسه نکنی، منتظر آینده بهتر نباشی و سعی کنی از الانت لذت ببری، تو این یه هفته نه حسرت گذشته رو بخور و نه به آینده فکر کن، تنها چیزی که باید برات وجود داشته باشه زمان حاله، تو باید از تک تک نفس‌هات و تمام کارهایی که فکر میکنی لذت ببری.

دوستان ‏زمان چیزی رو حل نمیکنه، این خوابه که همه چی رو حل میکنه، اون لحظه‌ که کاری از دستت برنمیاد و پتو رو میندازی رو خودت و میگی همتون برین بدرک.

بعضی وقت‌ها هر چقدر یچیزی رو با تک تک سلول‌های وجودت هم بخوای قرار نیست بشه، شاید یچیز بهتر هست، شاید قسمت نیست، شاید نباید بشه، شاید باید درس بشه، شاید سرنوشت این رو نمیخواد.

مردی که لحن حرف زدنش آرومه همیشه برام یه چیز دیگه‌ست، فکرش رو بکن با کسی باشی که حتی وقتی عصبی یا کلافه‌ست، هیچوقت صداش رو بالا نمیبره.