بلوچستان ماتین وطن

پیام مسعود رجوی، مسئول شورای ملی مقاومت ایران به اجلاس شورا: تبریک ۳۰ تیر در صد و بیستمین سال انقلاب مشروطه علیه سلطنت مطلقه با درود به ستارخان و مصدق و یاران پایدار و سرافراز وطن در شورا و مقاومت و تهنیت به رئیس‌جمهور برگزیده برای دوران انتقال حاکمیت ستارخان مراد همهٔ مبارزان و مجاهدان و فدائیان در تاریخ ایران گفت: «اگر یک روز از زندگیم باقی مانده باشد، آن یک روز را هم برای استقلال و حفظ کرامت ایران خواهم جنگید». در مرحله پایانی نبردهای تبریز در طنزی شیرین به عین‌الدوله نوشت «بهتر است حضرت والا دست از این جنگ برداشته و با مردم آذربایجان از در مخاصمت برنیاید. و دیگر آن‌که این خادم ملت، برحسب وظیفهٔ ملیت و ایرانی بودن، قدم به عرصهٔ مجاهدت گذاشتم، اگر خدای نخواسته، که نخواهد خواست، حضرت والا غالب شوند، برای من مایهٔ ننگ و ندامت نخواهد بود، زیرا جای تعجب نیست که حضرت والا با آن‌همه قدرت و شوکت به ستار قره‌داغی غلبه جویند و اگر انشاءالله بنده غالب شدم و البته خواهم شد، حضرت والا مادام‌العمر مورد ملامت و تمسخر قرار خواهند گرفت و هرکس خواهد گفت که شاهزاده عین‌الدوله، با ۳۰ هزار قشون جرار از ستار قره‌داغی شکست‌خورده

هموطنان و همیاران گرامی سیمای آزادی، سی‌اُمین برنامهٔ همیاری ملی با سیمای آزادی، در روزهای جمعه، شنبه و یکشنبه ۱۶، ۱۷ و ۱۸ مرداد ۱۴۰۵ برابر با روزهای ۷ و ۸ و ۹ اوت ۲۰۲۶ برگزار می‌شود. منتظر تماس ها و همیاری شما هستیم

«سیمای آزادی؛ رسانه‌ای که سرمایه‌اش فقط و فقط عشق و حمایت شماست!» 🕊✌️ از بعدازظهر امروز (جمعه)، سی‌امین برنامه همیاری سیمای آزادی به مدت سه روز آغاز می‌شود. 💡 «چرا همیاری یک حماسه است؟» سیمای آزادی تنها رسانه‌ای است که هیچ وابستگی مالی به هیچ قدرت، دولت یا نهادی ندارد. این رسانه ۴۵ سال است که تمام اعتبار، استقلال و توان خود برای پخش اخبار واقعی، قیام‌ها و صدای مردم ایران را فقط و فقط از «کمک‌های ریال به ریال و دلار به دلار شما هموطنان بافرهنگ و آزاده‌» در سراسر جهان گرفته است. 📞 «چگونه مشارکت کنیم؟» در این سه روز با تماس‌ها، کمک‌ها و پیام‌های گرمتان، بار دیگر نشان دهیم که صدای آزادی را هیچ نیرویی نمی‌تواند خاموش کند. 📲 «خطوط ارتباطی و راه‌های واریز کمک‌ها از همین بعدازظهر فعال است.» 🔴 «این پست را برای همه دوستان و آشنایانی که دلشان برای آزادی ایران می‌طپد بفرستید!» #همیاری\_سیمای\_آزادی #سیمای\_آزادی #ایران\_آزاد #صدای\_مردم #همبستگی\_ملی

#آموزشی 🔴برای این که این پیام مسعود رجوی واضح‌تر باشه، چند تصویر از ارتش آزادی‌بخش ملی ایران رو ضمیمه می‌کنیم. پ.ن: ارتش آزادی در انطباق فعال خودش با شرایط عینی و وضعیت انفجاری جامعه‌ی ایران، خودش را به «کانون‌های شورشی» ارتقا داد. در شرح کوتاه استراتژی کانون شورشی توسط مسعود رجوی در سال ۹۲، او چنین می‌گوید که این استراتژی سه مرحله‌ی «تثبیت، تکثیر و ترکیب» را پشت سر می‌گذارد و در ادامه منجر به محلات و مناطق و سپس شهر‌های شورشی (آزاد شده) می‌شود. او همچنین می‌گوید که از ترکیب کانون‌های شورشی با یکدیگر، یکان‌های ارتش آزادی در داخل کشور پدید خواهند آمد. به نظر شما کدام استراتژی تا کنون با روند طی شده قیام بر روی زمین واقعی مبارزه پیش رفته و به اثبات رسیده است؟ استراتژی کانون‌های شورشی و ارتش آزادی‌بخش؟ یا استراتژی تظاهرات میلیونی؟ @ir_Protests

🎥گروگان‌گیری و اخاذی از مردم بلوچ در سیستان و بلوچستان، روندی سیستماتیک است که با پشتیبانی نهادهای امنیتی و بهره‌گیری از عوامل بومی خودفروخته پیش برده می‌شود تا اهداف خاصی را محقق سازد. در برابر این وضعیت و زمانی که حاکمیت خود زمینه‌ساز ناامنی شده است، تنها راه نجات مردم، هوشیاری کامل، اتحاد طوایف و دست‌گرفتن خودمدیریتی و تأمین امنیت محلی به دست خود مردم است. مردم بلوچستان باید با هوشیاری در برابر سناریوهای تفرقه‌افکنانه، امنیت محلات و جاده‌های خود را بومی‌سازی کرده و با تکیه بر همبستگی جمعی، اجازه ندهند این معضل سازمان‌یافته، جان و معیشتشان را به خطر بیندازد. #خبر جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ @faryadee_iranfar

پیام مریم رجوی به تظاهرات ایرانیان در واشنگتن ۲۶ اردیبهشت: امروز آخوندها در موقعیتی گرفتار شده‌اند که نه می‌توانند به شرایط پیش از قیام و کشتار ماه دی برگردند، نه راهی به پیش دارند.

نامه وحید بنی عامریان به مادر همه مجاهدین عزیز رضایی «در تداوم سخت‌ترین شرایط و ابتلائات، صدای الهام‌بخش شما گام‌هایم را استوارتر می‌کرد» ۱۶ فروردین, ۱۴۰۵ خانم زهرا نوروزی که او را «عزیز» صدا می کنند، متولد سال ۱۳۰۸ می باشد. او سه پسر و یک دختر خود را در زمان شاه از دست داد. آنها به دست ساواک شاه به قتل رسیده و یا اعدام شدند و در دوران رژیم آخوندی نیز یک دختر دیگر او به همراه دامادش به دست پاسداران خمینی به قتل رسیدند. همه آنها از پیشتازان و قهرمانان آزادی ایران بودند. به همین دلیل مردم ایران عزیز را به عنوان مادر رضایی‌های شهید می‌شناسند. وحید بنی عامریان، یک فرمانده کانون‌های شورشی مجاهدین بود که در روز ۱۵ فروردین ۱۴۰۵ به دست دژخیمان رژیم ولایت فقیه در زندان قزلحصار سربدار شد. وحید پس از شنیدن یک پیام از عزیز بسیار تحت تأثیر قرار گرفت و در تاریخ ۲۲ مهر ۱۴۰۴ نامه زیر را برای او نوشت. او در این نامه نوشت که در تداوم سخت‌ترین شرایط و ابتلائات، با انگیزشی که از پیام مادر رضایی‌های شهید گرفته بود، به عهد و پیمان‌هایش وفادار مانده است. متن نامه وحید بنی عامریان به عزیز، مادر رضایی‌های شهید در زیر آمده است: مادر عزیزم، سلام و درود بیکران! ‏قبل از هر چیز امیدوارم که حالتان خوب باشد و این نامه به دست‌تان برسد. ‏سال ۹۵ بود که روزی یک فایل ویدیویی این «هدیه‌ ویژه» به دستم رسید. مشتاقانه بارها و بارها پیغامی را که شما در حاشیه یک آکسیون مربوط به جنبش دادخواهی ضبط کرده بودید، نگاه می‌کردم و از این‌که مخاطب مادر عزیز و انسان ‏والامقامی قرار گرفته‌ام، سرشار از انرژی و انگیزه و افتخار شدم. ‏و از آن پس در تداوم سخت‌ترین شرایط و ابتلائاتی که در مسیر مبارزه با آن مواجه شدم، صدای الهام‌بخش شما در ذهن و ضمیرم طنین‌انداز می‌شد و با یادآوری عهدهایم، گام‌هایم را استوارتر می‌کرد. ‏در سلول‌های انفرادی، در لحظات هجرت از خانه و خانواده، در تبعیدگاه یا زندگی مخفی، در بیدادگاه‌ها و لحظات چشم در چشم شدن با دژخیمان و در بندهای زندان، هیچ‌گاه نبوده است که چهره‌ شما در برابرم تصور نشده باشد. ‏آخرین بار دو ماه پیش بود که من و سایر برادرانم را که زیر حکم اعدام هستیم، از زندان تهران بزرگ به سلول‌های انفرادی قزلحصار منتقل کردند و ما هر شب در انتظار اعدام به سرمی بردیم. ناگهان یاد شما افتادم و با خود گفتم: ۹ سال از آن روز می‌گذرد و حالا من در آستانه اعدام هستم و از ته دل خدا رو شکر کردم که به من توان داد و بر سرم منت نهاد تا به جمله‌ای که آن روز در جواب پیغام شما فرستادم، عمل کنم و دوست داشتم بدانید که من دارم به عهدم وفا می‌کنم. گفته بودم که «مرا فرزند خود بدانید و یقین کنید که آن پرچمی که در دست فرزندان شهید شما بود را محکم در دستانمان نگه داشته‌ایم.» ‏چند روز بعد ما را به بند عمومی‌ آوردند و حالا فرصتی پیش آمد که این نامه را برای شما بفرستم. راستش هدف از این نامه نوشتن ام به شما چند نکته بود؛ اولاً بیان تأثیر مستمری که آن پیام شما در این سالیان بر روی من داشت. ‏دوماً پیوند عمیقی که میان خودم و شما ـ به‌عنوان نمونه‌ای از همه مادران قهرمان ـ حس می‌کردم. سوم این‌که دوست داشتم بدانید که من هنوز بر عهدم با مجاهدین و برادر مسعود و خواهر مریم، اشرفیها و همه شهیدان هستم و خواهم بود تا آخرش! ‏و چهارم این‌که مژدگانی بدهم که هم‌چنانکه برادر مسعود در امجدیه خطاب به مادران گفته بود به جای هر فرزندی که شهید شده صدها و هزاران فرزند جایشان را پر می‌کنند. ‏آری! می‌خواهم بدانید که نسل جدید شورشگر در همه جا تکثیر یافته‌اند.«ما بیشمارانیم!» ‏مادر عزیز همه ما! برایتان دعا می‌کنم و آرزوی دیدار و دست بوسی دارم. برای ما و پایداریمان دعا کنید. ‏فرزند شما ‏وحید بنی عامریان ‏واحد ۴ قزلحصار ‏۱۴۰۴/۷/۲۲

پویا قبادی و فروپاشی نمایش اقتدار قضاییه پویا قبادی در مقابل دوربین قضاییه گفت: «من مصاحبه نمی‌کنم، نمی‌کنم. حالا هم این میکروفون را برمی‌دارم». به‌همین کوتاهی در عبارت و به‌ چند ثانیه در تصویر. همین اندک‌واژه‌های حامل بزرگیِ معنا کافی‌ست تا هیمنه‌ٔ یک ساختار تمامیت‌خواه را از هم بشکافد و شکست دهد. سرمایه‌ی یک ساختار تمامیت‌خواه (توتالیتاریستی)، تحکم اقتدارگرا توأم با درهم شکستن اراده‌ی انسان‌ها برای کشتن هویت انسانی و فردیت متعالیِ است. اگر موفق شود، مسیر تحمیل زندگی گیاهی را هدف سیاست خود برای به‌بند کشیدن جامعه قرار می‌دهد. به‌دلیل شکست در این هدف ضدبشری است که حاکمیت آخوندی بیشترین حقد و کینه را نسبت به مجاهدین، قیام‌آفرینان و شورشگران اعمال می‌کند؛ حقد و کینه‌یی برآمده از خوردن تیرهای دسیسه‌هایش به پولاد اراده‌های پیوندخورده با آرمان آزادی و نفی استثمار. تصور کنید که اتاق فکر قضاییه‌ی ملایان به‌همراهیِ طرح‌های این‌چنینیِ وزارت اطلاعات، برای همین چند ثانیه مصاحبه گرفتن، چه تعداد زندانی را به دام انداخته تا برای خود اقتدار و برای زندانی، تخفیف و ندامت تولید کند. از طرف دیگر تصور کنید زندانیانی را که از دهه‌ٔ ۶۰ تاکنون در معرض این دسیسه‌ٔ دستگاه قضایی و اطلاعاتیِ نظام ولایت فقیه قرار گرفته و هم‌چون پویا قبادی و نمونه‌های مشابه آن، قاطعانه بر سر دسیسه‌ٔ مار ولایی ــ آخوندی کوبیدند و نعش آن را روی میز قضاییه‌اش انداختند. بنابراین عبارت کوتاه پویا قبادی، معرف یک «زبان» برای بیان کیفیت رابطه‌ٔ یک جامعه با سلطه‌گر است. معرف یک پیشینه و تجربه‌ٔ تاریخی برای نجات ملتی از اسارت و بندگی است. معرف تنها راه استراتژیک و متضمن پیروزی مردم ایران بر اشغال‌گران ولایت فقیهی است. معرف یک الگو شکست‌ناپذیر و ماندگار در ۴۷ سال گذشته است؛ الگویی که باید تکثیر شود تا به هیأت یک اندیشه و فرهنگ در برابر دیکتاتوری درآید. ایران امروز که از همه‌ٔ راه‌های آزموده‌شده در مقابل حاکمیت آخوندی عبور کرده، ولی در معرض انواع روایت‌های بی‌سرانجام نیز قرار می‌گیرد، به الگوی «نه» گفتن پویا قبادی و نمونه‌های مشابه آن برای غلبه بر تمام ناباوریها و سدهای مانع، یک‌سویه شدن تمرکز بر نظام ولایت فقیه نیازمند است. تنها پاسخ ایران در پرداخت بهای «نه» ملی به هر گونه تحمیل، جباریت، اقتدارگرایی، فاشیسم و تمامیت‌خواهی است. این همان مرز روشنگر برای رها شدن از بختک هر گونه تسلیم و شکستن تابو عادت‌شدگی‌ِ خود‌به‌خودی است. این الگو اثبات کرده است که انسان حتی در بند، آزاد و رها و پرانرژی و راهگشا باقی می‌ماند. تاریخ ملت‌ها نیز بارها در تسلسل پیوستن تجربه‌های انسان‌شمول، نشان داده است که سرانجام، این آزادیِ برخاسته از اراده‌های تسلیم‌ناپذیر است که بر زرادخانه‌ها و دستگاه‌های سرکوب غلبه می‌کند. این الگو اثبات نموده که هر گونه دیکتاتوری، در برابر انسانی که آرمان فکری و معنوی‌اش با جان و جسم‌اش یکی شده‌اند، بی‌آینده گشته و تیک‌تاک زمان در حال شمارش گام‌های پایان آن است.