مجموعه تحقیقاتی مع امام منصور

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ يُونُسَ وَ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: إِنَّ اَلْأَرْضَ لاَ تَخْلُو إِلاَّ وَ فِيهَا إِمَامٌ كَيْمَا إِنْ زَادَ اَلْمُؤْمِنُونَ شَيْئاً رَدَّهُمْ وَ إِنْ نَقَصُوا شَيْئاً أَتَمَّهُ لَهُمْ. اسحاق بن عمار گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: به راستی زمین خالی نمی شود از امام، چرا که اگر مومنان چیزی [در دین] اضافه کردند ان را رد کند و اگر چیزی کم کردند ان را برای شان تکمیل کند. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۸ نکته: وهابیت از ما می پرسد، طبق این حدیث وظیفه امام زمان (عج) حل این زیادی و کمی های در دین هست که می بینیم اتفاق هم افتاده، پس امام شما کجاست؟! اساتید قبلا پاسخ داده اند می تونید پاسخ رو اینجا مشاهده کنید. 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي اَلْعَلاَءِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ تَكُونُ اَلْأَرْضُ لَيْسَ فِيهَا إِمَامٌ قَالَ لاَ قُلْتُ يَكُونُ إِمَامَانِ قَالَ لاَ إِلاَّ وَ أَحَدُهُمَا صَامِتٌ. حسین بن ابی علاء گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: زمین باقی می ماند در صورتی که در ان امام نباشد؟ فرمود: خیر. عرض کردم: ممکن است در ان دو امام باشد؟ فرمود: خیر؛ جز انکه یکی از او دو صامت باشد. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۸ نکته: اینکه گفته شده یکی از ان دو صامت باشد به این معنی هست که یکی ساکت باشد و هیچگاه سخن نگوید نیست؛ بلکه به این معناست که اون شخصی که صامت است، امامت نمی کند، چرا که امام محل رجوع هست و پاسخ به سوالات می دهد و ....؛ ولی وقتی امامی که صامت هست دیگه این کار ها رو نمی کند و تحت امامت، امام دیگر خواهد بود، مثال واضح ش دوران امامت امام حسن و امام حسین علیهما السلام. 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ أَنَّ الْحُجَّةَ لَا تَقُومُ لِلَّهِ عَلَى خَلْقِهِ إِلَّا بِإِمَامٍ‌ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ دَاوُدَ اَلرَّقِّيِّ عَنِ اَلْعَبْدِ اَلصَّالِحِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَلْحُجَّةَ لاَ تَقُومُ لِلَّهِ عَلَى خَلْقِهِ إِلاَّ بِإِمَامٍ حَتَّى يُعْرَفَ. داوود رقی نقل می کند که امام کاظم (علیه السلام) فرمود: حجت خدا بر مردم اقامه نمی شود (تمام نمی شود) جز به وسیله ی امام تا اینکه [حق] شناخته شود. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۷ 🆔 @ganjinekafi

📖 صفات الشيعة أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ أَبِي نَجْرَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلامُ يَقُولُ: مَنْ عَادَى شِيعَتَنَا فَقَدْ عَادَانَا وَ مَنْ وَالاَهُمْ فَقَدْ وَالاَنَا لِأَنَّهُمْ مِنَّا خُلِقُوا مِنْ طِينَتِنَا مَنْ أَحَبَّهُمْ فَهُوَ مِنَّا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَلَيْسَ مِنَّا شِيعَتُنَا يَنْظُرُونَ بِنُورِ اَللَّهِ وَ يَتَقَلَّبُونَ فِي رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ يَفُوزُونَ بِكَرَامَةِ اَللَّهِ مَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ شِيعَتِنَا يَمْرَضُ إِلاَّ مَرِضْنَا لِمَرَضِهِ وَ لاَ اِغْتَمَّ إِلاَّ اِغْتَمَمْنَا لِغَمِّهِ وَ لاَ يَفْرَحُ إِلاَّ فَرِحْنَا لِفَرَحِهِ وَ لاَ يَغِيبُ عَنَّا أَحَدٌ مِنْ شِيعَتِنَا أَيْنَ كَانَ فِي شَرْقِ اَلْأَرْضِ أَوْ غَرْبِهَا وَ مَنْ تَرَكَ مِنْ شِيعَتِنَا دَيْناً فَهُوَ عَلَيْنَا وَ مَنْ تَرَكَ مِنْهُمْ مَالاً فَهُوَ لِوَرَثَتِهِ شِيعَتُنَا «اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ » وَ يَحُجُّونَ اَلْبَيْتَ اَلْحَرَامَ وَ يَصُومُونَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ يُوَالُونَ أَهْلَ اَلْبَيْتِ وَ يَتَبَرَّءُونَ مِنْ أَعْدَائِهِمْ [مِنْ أَعْدَائِنَا] أُولَئِكَ أَهْلُ اَلْإِيمَانِ وَ اَلتُّقَى وَ أَهْلُ اَلْوَرَعِ وَ اَلتَّقْوَى وَ مَنْ رَدَّ عَلَيْهِمْ فَقَدْ رَدَّ عَلَى اَللَّهِ وَ مَنْ طَعَنَ عَلَيْهِمْ فَقَدْ طَعَنَ عَلَى اَللَّهِ لِأَنَّهُمْ عِبَادُ اَللَّهِ حَقّاً وَ أَوْلِيَاؤُهُ صِدْقاً وَ اَللَّهِ إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَشْفَعُ فِي مِثْلِ رَبِيعَةَ وَ مُضَرَ فَيُشَفِّعُهُ اَللَّهُ تَعَالَى فِيهِمْ لِكَرَامَتِهِ عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ. عبد الرحمن بن ابی نجران گوید از امام رضا (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: هرکس با شیعیان ما دشمنی کند به راستی که با ما (اهل البیت) دشمنی کرده و هرکس انها را دوست بدارد به راستی که ما را دوست داشته چرا که انها از ما هستند؛ از گِل ما خلق شدند؛ هرکس انها را دوست بدارد از ماست و هر کس بغض انها را داشته باشد از ما نیست؛ شیعیان ما به نور خدا نگاه می کنند و در رحمت خدا غوطه ورند و از کرامت خدا رستگار می شوند؛ هیچ یک از شیعیان ما مریض نمی شد جز اینکه ما نیست با او بیمار می شویم؛ و (هیچ یک از شیعیان ما) غمگین نمی شود جز اینکه با غم او ما نیز غمگین می شویم، و خوشحال نمی شود جز اینکه ما نیز با خوشحالی او خوشحال می شویم؛ هیچ یک از شیعیان ما از ما غایب و پنهان نیست هر کجا که باشد در شرق زمین یا در غرب ش؛ هر کس از شیعیان ما که دِین یا قرضی بر گردنش باشد [و بمیرد و ان را ادا نکرده باشد] بر عهده ماست؛ هرکس از انها که مالی ارث بگذارد برای وارثان اوست؛ شیعیان ما کسانی هستند که نماز را به پا می دارند و زکات را می پردازند؛ و به حج خانه خدا می روند؛ و در ماه رمضان روزه می گیرند؛ دوست دار اهل البیت هستند و از دشمنان شان بیزارند؛ انها اهل ایمان و پرهیز و خود داری و تقوا هستند[1]؛ هر کس [سخن] انها را رد کند و نپذیرند به راستی [سخن] خدا را رد کرده[2]؛ هرکس بر انها طعنه زند به راستی بر خدا طعنه زده[3] زیرا انها بندگان واقعی خدا و دوستان و اولیا راستین او هستند؛ به خدا یکی از شفاعت می کند در حق (قبلیه های) ربیعه و مضر و خدا شفاعت او در حق انها را می پذیرد به خاطر کرامتی که در پیشگاه خدا دارند. [اشاره به ربیعه و مضر کنایه از جمعیت زیاد است] نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۳ [1] اگر بخوایم خلاصه و تقریبی تفاوت تقوا و ورع و تقی رو بگیم اینطور میشه که تقی یعنی پروا داشتن و دوری از گناه؛ تقوا یعنی حالت پایدار پرهیز و نگه داشتن خود از گناه و ورع یعنی دوری از شبهات و احتیاط شدیدتر. والله اعلم [2] چرا هرکس سخن شیعیان را رد کند شخن خدا را رد کرده؟ منظور این هست، چون شیعیان سخنان و عقاید شان را از اهل البیت (علیهم السلام) می گیرند ایشان هم این حقایق رو از خدای متعال میگیرند اگر کسی این مطالب را رد کنه در واقع خدا را رد کرده. [3] این مورد هم به مانند مورد [2] هست. 🆔 @SefateShia

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ الْفَرْقِ بَيْنَ الرَّسُولِ وَ النَّبِيِّ وَ الْمُحَدَّثِ‌ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ «وَ كٰانَ رَسُولاً نَبِيًّا» مَا اَلرَّسُولُ وَ مَا اَلنَّبِيُّ قَالَ اَلنَّبِيُّ اَلَّذِي يَرَى فِي مَنَامِهِ وَ يَسْمَعُ اَلصَّوْتَ وَ لاَ يُعَايِنُ اَلْمَلَكَ وَ اَلرَّسُولُ اَلَّذِي يَسْمَعُ اَلصَّوْتَ وَ يَرَى فِي اَلْمَنَامِ وَ يُعَايِنُ اَلْمَلَكَ قُلْتُ اَلْإِمَامُ مَا مَنْزِلَتُهُ قَالَ يَسْمَعُ اَلصَّوْتَ وَ لاَ يَرَى وَ لاَ يُعَايِنُ اَلْمَلَكَ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ «وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لاٰ نَبِيٍّ» وَ لاَ مُحَدَّثٍ. زراره گوید: از امام باقر (علیه السلام) در مورد ایه و او رسول و نبی بود، پرسیدم که رسول کیست؟ نبی کیست؟ (فرق بین رسول و نبی چیست؟) فرمود: نبی کسی است (فرشته وحی را) می بیند در خواب ش و می شنود صدای ش را ولی در بیداری فرشته را نمی بیند. رسول کسی است که صدا را می شنود و در خواب و بیداری فرشته را می بیند. عرض کردم امام چه منزلتی دارد؟ فرمود: صدا را می شنود ولی فرشته را در خواب و بیداری نمی بیند سپس این ایه را تلاوت کرد: و ما ارسال نکردم قبل از تو رسولی و نبی و محدثی (امامی). نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۶ نکته: عبارت وَ لاَ مُحَدَّثٍ در متن ایه نیست. ظاهرا اینجا تفسیر و تاویل ایه هست که توسط امام باقر (ع) بیان شده. نکته: تفسیر و توضیح این روایت کار بسیار مشکلی هست. بعضی بر اساس روایاتی مثل این روایت گفته اند که از این روایت می فهمیم که مقام امام از مقام رسول و نبی کمتر است. که البته این صحبت مخالف مشهور عقیده شیعه است و همچنین مخالف بعضی از روایات هست. لذا میشه گفت می توانیم در برابر این طور روایت ما توقف کنیم و صبر کنیم که امام زمان (عج) زمانی که تشریف اوردند برای ما شرح بدن حدیث رو. اما ما از این جهت این روایت رو نقل کردیم که تفسیری از روایت ارائه بدیم که با سایر روایات قابل جمع باشه و مشکل رفع بشه؛ و پر واضح است که بنده نه ادعایی دارم نه قصد دارم پا تو کفش علما بکنم نه قصد دارم بگویم توضیح ما وحی منزل هست. شرح: به نظر من این روایت در مقام بیان این نیست که بین نبی و رسول و امام چه کسی افضل هست؛ بلکه قصد روایت و امام فقط بیان فرق و تفاوتی بین انهاست بدون بحث افضلیت. اگر بخوام مثالی بزنم که منظورم را راحت تر بیان کنم می تونم به شخص نجاری و اهنگری اشاره کرد. هم نجار از اره استفاده می کنه هم اهنگر از اَره. هم نجار از چکش استفاده می کنه هم اهنگر. و اگر کسی از شما در مورد فرق بین نجار و اهنگر بپرسه، شما می تونید توضیح بدید هر دو با چکش و اره کار می کنند ولی اهنگر با اتش (گرما-کوره) هم کار می کند. کسی نمیاد بگه پس اهنگر از نجار برتر هست. چرا که اینجا هدف ما فقط بیان تفاوت این دو تا بود. لذا امام اینجا در مقام بیان افضلیت کسی بر کسی نیست بلکه در مقام بیان یکی از تفاوت های بین نبی و رسول و امام هست. والله اعلم 🆔 @ganjinekafi

📖 صفات الشيعة حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي اَلْقَاسِمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْكُوفِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلامُ : كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مِنْ شِيعَتِنَا وَ هُوَ مُتَمَسِّكٌ بِعُرْوَةِ غَيْرِنَا. مفضل بن عمر گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: دروغ می گوید کسی که فکر می کند از شیعیان ماست ولی به عروه ای (دستاویزی-دستگیری-تکیه گاهی) غیر از ما چنگ می زند. نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۳ 🆔 @SefateShia

📖 صفات الشيعة حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْرُورٍ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلامُ أَنَّهُ قَالَ : لاَ دِينَ لِمَنْ لاَ تَقِيَّةَ لَهُ وَ لاَ إِيمَانَ لِمَنْ لاَ وَرَعَ لَهُ. ابان بن عثمان از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: کسی که تقیه ندارد (تقیه نمی کند) دین ندارد و هرکس پرهیزگاری ندارد ایمان ندارد. نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۳ 🆔 @SefateShia

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ طَبَقَاتِ الأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ وَ الأَنْمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَی‌ اَلْخَثْعَمِيِّ عَنْ هِشَامٍ عَنِ اِبْنِ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: سَادَةُ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلْمُرْسَلِينَ خَمْسَةٌ وَ هُمْ «أُولُوا اَلْعَزْمِ مِنَ اَلرُّسُلِ» وَ عَلَيْهِمْ دَارَتِ اَلرَّحَی‌ نُوحٌ وَ إِبْرَاهِيمُ وَ مُوسَی‌ وَ عِيسَی‌ وَ مُحَمَّدٌ صَلَّی‌ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَی‌ جَمِيعِ اَلْأَنْبِيَاءِ. ابن ابی یغفور گوید: شنیدم که امام صادق (علیه السلام) می فرمود: سرور انبیا و رسولان پنج نفرند، که انها اولی العزم (صاحب عزم) هستند و اسیاب [نبوت] بر مدار ایشان می چرخد: نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد درود خدا بر او و خاندانش و بر تمام پیامبران. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۱ 🆔 @ganjinekafi

📖 صفات الشيعة حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَعْبَدٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلامُ قَالَ : شِيعَتُنَا اَلْمُسَلِّمُونَ لِأَمْرِنَا اَلْآخِذُونَ بِقَوْلِنَا اَلْمُخَالِفُونَ لِأَعْدَائِنَا فَمَنْ لَمْ يَكُنْ كَذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَّا. حسین بن خالد از امام رضا (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: شیعیان ما، تسلیم هستند در برابر دستور ما. سخنان ما را می گیرند و با دشمنان ما مخالفت می کنند، پس هر کس این چنین نباید از ما نیست. نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۳ 🆔 @SefateShia

🔰مناظره امام صادق (علیه السلام) شاگردانش با عالم و فقیه اهل شام🔰 ➕متن عربی [1] [2] ➕ترجمه فارسی [1] [2] ➕ادامه ترجمه فارسی + توضیحات 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ التَّوْحِيدِ 🚪بَابُ اَلْهِدَايَةِ أَنَّهَا مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: اِجْعَلُوا أَمْرَكُمْ لِلَّهِ وَ لاَ تَجْعَلُوهُ لِلنَّاسِ فَإِنَّهُ مَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ لِلَّهِ وَ مَا كَانَ لِلنَّاسِ فَلاَ يَصْعَدُ إِلَى اَللَّهِ وَ لاَ تُخَاصِمُوا اَلنَّاسَ لِدِينِكُمْ فَإِنَّ اَلْمُخَاصَمَةَ مَمْرَضَةٌ لِلْقَلْبِ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ «إِنَّكَ لاٰ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لٰكِنَّ اَللّٰهَ يَهْدِي مَنْ يَشٰاءُ »  وَ قَالَ «أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ اَلنّٰاسَ حَتّٰى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ»  ذَرُوا اَلنَّاسَ فَإِنَّ اَلنَّاسَ أَخَذُوا عَنِ اَلنَّاسِ وَ إِنَّكُمْ أَخَذْتُمْ عَنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنِّي سَمِعْتُ أَبِي عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا كَتَبَ عَلَى عَبْدٍ أَنْ يَدْخُلَ فِي هَذَا اَلْأَمْرِ كَانَ أَسْرَعَ إِلَيْهِ مِنَ اَلطَّيْرِ إِلَى وَكْرِهِ. عقبه بن خالد گوید: شنیدم که امام صادق (علیه السلام) می فرماید: کار تان را برای خدا قرار دهید و برای مردم قرار ندهید پس هر کاری که برای خدا باشد برای اوست (به او می رسد) و هر انچه برای مردم باشد به سوی خدا بالا نمی رود. و برای دین تان با مردم مخاصمه و بحث نکنید چرا که مخاصمه قلب را مریض می کند. خدای متعال به پیامبر ش می گوید: تو نمی توانی هر ان کس را که می خواهی هدایت کنی بلکه خداست که هر کس را بخواهد هدایت می کند. و همچنین فرمود: ایا تو مردم را مجبور می کنی که مومن شوند؟ (ایمان بیاورند؟) پس مردم را رها کنید چرا که مردم دین را از مردم گرفتند ولی شما ان را از رسول الله (صلی الله علیه و اله) گرفتید من از پدرم شنیدم که می فرمود: به راستی خدای متعال وقتی بنویسد (واجب کند) بر بنده ای که داخل این امر (تشیع) شود، سریع تر از برگشت پرنده به اشیانه اش خواهد بود. نشانی : الکافي , جلد۱ , صفحه۱۶۶ نکته: شاید بعضی با توجه به این حدیث یا احادیثی شبیه به این، این موضوع به ذهن شون برسه که پس ما نباید کسی را به تشیع دعوت کنیم، این موضوع غلط هست. اتفاقا همین شبهه رو وهابیون قبلا وارد کرده اند که اساتید به اون پاسخ دادند، که می تونید اون رو اینجا مشاهده کنید. 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ التَّوْحِيدِ 🚪باب حُجَج اللَّهِ عَلَى خلقه عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ عَنِ اَلْحَجَّالِ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اَلْأَعْلَی‌ بْنِ أَعْيَنَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ لَمْ يَعْرِفْ شَيْئاً هَلْ عَلَيْهِ شَيْءٌ قَالَ لاَ. عبد الاعلی بن اعین گوید: از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: کسی که چیزی را نشناسد [نداند] ایا بر او چیزی هست؟ (ایا مواخذه می شود و حساب و کتاب دارد؟) فرمود: خیر. نشانی : الکافي , جلد۱ , صفحه۱۶۴ نکته: در شرح این روایت می توان به نتیجه نهایی علامه مجلسی اشاره کرد. و يدل علی‌ أن الجاهل معذور، و علی‌ أن من لم تبلغه الدعوة و لم تتم عليه الحجة غير معاقب. این ر‌وایت دلالت می کند بر اینکه شخص جاهل (نااگاه) معذور هست (عذر دارد) و همچنین کسی که دعوت به او نرسیده و کسی که حجت بر او تمام نشده، عقاب و عذاب نمی شود. در یک جمله میشه گفت کسی که حجت بر او تمام نشده باشد، عقاب نمی شود. 🆔 @ganjinekafi

🏴تا 50 روز اینده محزونیم در عزای اهل البیت (ع)🏴 🏴حی علی العزاء 🏴 🏴بشتاب به سوی عزاء 🏴 🏴Come to Mourning 🏴 🏴Поспеши на Траур 🏴 🖤صلي الله عليك يا ابا عبد الله الحسين(ع)🖤

الحمدللهِ الذی جعلَنا مِنَ الْمُتَمَسِّكينَ بولایةِ أمیرِالمومنینَ و الأئمة علَیهِمُ السلام 🔸 سالروز؛ اعظم و اشراف اعیاد و روز اظهار حق و روز اتمام نعمت و اکمال دین و روز حزن شیطان و روزی که پایه‌های دین اسلام محکم و استوار شد؛ عید بزرگ الهی و عید همه انبیا و اولیا، عید سعید غدیر را به ساحت مقدس حضرت ولی عصر "عجل الله فرجه" و همه پیروان مذهب حقه، تبریک و تهنیت می گوییم. 🌹اسعدالله ایامکم🌹 🆔 @javaheralklam

📖 كِتَابُ التَّوْحِيدِ 🚪بَابُ اخْتِلَافِ الْحُجَّة عَلَى عِبَادِهِ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ دُرُسْتَ بْنِ أَبِي مَنْصُورٍ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: سِتَّةُ أَشْيَاءَ لَيْسَ لِلْعِبَادِ فِيهَا صُنْعٌ اَلْمَعْرِفَةُ وَ اَلْجَهْلُ وَ اَلرِّضَا وَ اَلْغَضَبُ وَ اَلنَّوْمُ وَ اَلْيَقَظَةُ. شخصی نقل می کند که امام صادق (علیه السلام) فرمود: شش چیز است که بندگان در پدید اوردن انها نقشی ندارند، معرفت و جهل و خوشنودی و خشمگینی و خواب و بیداری. نشانی : الکافي , جلد۱ , صفحه۱۶۴ نکته: اگر بخواهیم در خصوص این روایت کمی توضیح دهیم باید بگوییم که احتمالا مقصود امام این هست که بندگان پدید اورده ی این ۶ مورد نیستند بلکه می توانند ضمینه هایش را فراهم کنند. مثلا شما نمی تونید اراده کنید که ۳ ثانیه دیگه خشمگین بشید یا ۱۰ ثانیه دیگه بخوابید و امثالهم ولی می تونید شرایط ش رو فراهم کنید. مثلا به موضوعی فکر کنید که موجب خشم تون بشه و امثالهم. در نتیجه احتمالا معنی روایت در این خلاصه می شود که انسان پدید اوردنده ی این ۶ مورد نیست نه اینکه در انها اختیاری ندارد بر خلاف انچه وهابیت از این روایت فهمیدند. البته ما قبلا در جایی دیگه به مسئله جبر که وهابی قائل به اون هست پرداختیم که می توانید در این لینک اون رو مشاهده کنید. و در نهایت میگم خدا اگاه تر هست به معنی روایت. 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ التَّوْحِيدِ 🚪باب الاسْتِطَاعَةِ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْقَاسَانِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلاِسْتِطَاعَةِ فَقَالَ يَسْتَطِيعُ اَلْعَبْدُ بَعْدَ أَرْبَعِ خِصَالٍ أَنْ يَكُونَ مُخَلَّی‌ اَلسَّرْبِ صَحِيحَ اَلْجِسْمِ سَلِيمَ اَلْجَوَارِحِ لَهُ سَبَبٌ وَارِدٌ مِنَ اَللَّهِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَسِّرْ لِي هَذَا قَالَ أَنْ يَكُونَ اَلْعَبْدُ مُخَلَّی‌ اَلسَّرْبِ صَحِيحَ اَلْجِسْمِ سَلِيمَ اَلْجَوَارِحِ يُرِيدُ أَنْ يَزْنِيَ فَلاَ يَجِدُ اِمْرَأَة ثُمَّ يَجِدُهَا فَإِمَّا أَنْ يَعْصِمَ نَفْسَهُ فَيَمْتَنِعَ كَمَا اِمْتَنَعَ يُوسُفُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَوْ يُخَلِّيَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ إِرَادَتِهِ فَيَزْنِيَ فَيُسَمَّی‌ زَانِياً وَ لَمْ يُطِعِ اَللَّهَ بِإِكْرَاهٍ وَ لَمْ يَعْصِهِ بِغَلَبَةٍ. علی بن اسباط گوید: از امام رضا (علیه السلام) در مورد استطاعت پرسیدم. فرمود: اسطاعت بنده پس از چهار خصلت خواهد بود؛ انکه باید راه ش باز باشد [چیزی مانع عمل او نشود] و جسم ش سالم باشد [یعنی مثلا تب، ضعف شدید یا بیماری از این جهت نداشته باشد] و اعضای بدنش سالم باشند. [یعنی اگر می خواهد ببیند، نابینا نباشد و اگر‌ می خواهد بشنود، ناشنوا نباشد و ...] و از طرف خدا سببی (قوتی و قدرتی) برای او وارد شده باشد. عرض کردم: فدایت شوم، این را برایم شرح و بسط بده. فرمود: یعنی انکه بنده ای که راه ش باز است و بدن و اعضایش سالم است، اراده می کند که زِنا کند ولی زَنی پیدا نمی کند، سپس زن را پیدا می کند پس یا نفس خود را نگه میدارد (از زنا امتناع می کند) همان طور که یوسف (علیه السلام) امتناع کرد یا بین نفس و اراده اش را ازاد می گذارد (جلوی خودش را نمی گیرد) و زِنا می کند و زانی (زِنا کننده) نامیده می شود. و [در این دو حالت] خدا را از روی جبر و با اکراه اطاعت نکرده و [یا] از روی اجبار نافرمانی خدا را نکرده با غلبه اش. نشانی : الکافي , جلد۱ , صفحه۱۵۹ نکته: الاستطاعة: أخصّ من القدرة ولا يستعمل إلّافي قدرة المخلوقين،وهي قدرة تكون معها وسعة في الجملة،ويختلف الوسعة بالشدّة والضعف.والعبد ليس مكلّفاً بمجرّد خلق القدرة فيه،بل اللّٰه سبحانه لا يكلّفه إلّامع الاستطاعة وذلك من فضل رحمته.قال اللّٰه تعالی‌ في البقرة: «لاٰ يُكَلِّفُ اَللّٰهُ نَفْساً إِلاّٰ وُسْعَهٰا» ،فلم يكلّف بالحجّ مثلاً بمجرّد القدرة علی‌ المشي بل بعد حصول ما يصير سبباً لوسعة القدرة من الزاد والراحلة والرفقة. «استطاعت» از «قدرت» خاص‌تر است و تنها درباره قدرت مخلوقات به کار می‌رود. استطاعت، قدرتی است که همراه با نوعی گشایش و وسعت باشد، و این وسعت از جهت شدت و ضعف متفاوت است. بنده صرفِ ایجاد قدرت در او، مکلف نمی‌شود؛ بلکه خداوند سبحان تنها هنگامی او را مکلف می‌کند که استطاعت حاصل شده باشد، و این از فضل و رحمت اوست. خداوند متعال در سوره بقره فرموده است: «خدا هیچ‌کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمی‌کند.» بنابراین مثلاً حج را تنها با داشتن قدرت راه رفتن واجب نکرده، بلکه پس از فراهم شدن عواملی که موجب گشایش قدرت می‌شود، مانند توشه، مرکب و همراه، واجب کرده. الهدايا الشيعة أئمة الهدى جلد ۲، صفحه ۴۶۶ 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ التَّوْحِيدِ 🚪بَابُ الْمَشِيئَةِ وَ الْإِرَادَةِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ اَلدَّيْلَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ اَلْهَاشِمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ مُوسَی‌ بْنَ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: لاَ يَكُونُ شَيْءٌ إِلاَّ مَا شَاءَ اَللَّهُ وَ أَرَادَ وَ قَدَّرَ وَ قَضَی‌ قُلْتُ مَا مَعْنَی‌ شَاءَ قَالَ اِبْتِدَاءُ اَلْفِعْلِ قُلْتُ مَا مَعْنَی‌ قَدَّرَ قَالَ تَقْدِيرُ اَلشَّيْءِ مِنْ طُولِهِ وَ عَرْضِهِ قُلْتُ مَا مَعْنَی‌ قَضَی‌ قَالَ إِذَا قَضَی‌ أَمْضَاهُ فَذَلِكَ اَلَّذِي لاَ مَرَدَّ لَهُ. علی بن ابراهیم هاشمی گوید شنیدم که امام کاظم (علیه السلام) می فرمود: هیچ چیز نباشد جز با مشیت و اراده و قدر و قضای الهی. عرض ‌کردم: معنی مشیت چیست؟ فرمود: شروع کردن کار است. عرض کردم: معنی قدر چیست؟ فرمود: اندازه گیری شیء از [قبیل] طول ش و عرض ش. عرض کردم معنی قضا چیست؟ فرمود: (خدا) چون چیزی را قضا کرد، ان را امضا کرد پس این چیزی هست که هیچ برگشتی برای ان نیست. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۵۰ 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ التَّوْحِيدِ 🚪بَابٌ فِي أَنَّهُ لَا يَكُونُ شَيْ‌ءٌ فِي السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا بِسَبْعَةٍ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ جَمِيعاً عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ حَرِيزِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ وَ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ جَمِيعاً عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: لاَ يَكُونُ شَيْءٌ فِي اَلْأَرْضِ وَ لاَ فِي اَلسَّمَاءِ إِلاَّ بِهَذِهِ اَلْخِصَالِ اَلسَّبْعِ بِمَشِيئَةٍ وَ إِرَادَةٍ وَ قَدَرٍ وَ قَضَاءٍ وَ إِذْنٍ وَ كِتَابٍ وَ أَجَلٍ فَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَقْدِرُ عَلَی‌ نَقْضِ وَاحِدَةٍ فَقَدْ كَفَرَ. حریز بن عبد الله و عبد الله بن مسکان از امام صادق (علیه السلام) نقل کردند که فرمود: هیچ چیز در اسمان و زمین نیست جز با این ۷ خصلت: با مشیت و اراده و قدر و قضا و اذن و کتاب و اجل، پس اگر کسی فکر کند می تواند یکی از انها را نقض کند به راستی کافر شده. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۴۸ نکته: شاید بشه این تعابیر رو اینطوری ترجمه کرد: مشیت یعنی خواست ابتدایی و عزم است. یعنی مرحله ی «خواستن» پیش از تأکید کامل. اراده یعنی خواستِ تأکیدشده و قطعی. قدر یعنی اندازه‌گذاری و تعیین حدود و ویژگی‌ها. قضا یعنی نهایی کردن و به مرحلهٔ اجرا رساندن. اذن یعنی اجازه دادن یا مانع نشدن. کتاب یعنی ثبت در لوح محفوظ و یا واجب کردن و مقرر کردن. اجل یعنی زمان تعیین‌شده برای وقوع یک چیز. 🆔 @ganjinekafi

ایرانیان بیش از هر ملت دیگر نیروهای خود را در اختیار اسلام قرار دادند و بیش از هر ملت دیگر در این راه صمیمیت و اخلاص نشان دادند. در این دو جهت هیچ ملتی به پای ایرانیان نمی‌رسد، حتی خود ملت عرب که‌ دین اسلام در میان آنها ظهور کرد. 📚خدمات متقابل ایران و اسلام ص 323

سمپوزیوم کالج فرانسه با موضوع: فارسی دومین زبان مقدس اسلام college-de-france.fr حقیقت همین است؛ زبان فارسی پس از زبان عربی دومین زبان اسلام است. و ایرانیان، پس از اعراب دومین ملت اسلام هستند. پس از زبان عربی زبان فارسی است که صاحب بیشترین تالیفات اسلامی است. و مولفان کتب اصلی و مرجع اسلامی قریب به اتفاق ایرانی بودند. کلینی اهل کلین ری شیخ صدوق اهل قم شیخ طوسی اهل طوس خراسان احمد بن محمد برقی اهل برق رود قم بخاری اهل بخارای ایران مسلم اهل نیشابور ابن ماجه اهل قزوین ابوداود اهل سیستان نسائی اهل نسا مرو خراسان ترمذی اهل ترمذ ایران (ازبکستان) 10 تن از علمای تراز اول اسلام ایرانی بودند! بهتر است بگوییم ایرانی ها گوی سبقت را از اعراب ربودند و اعراب اسلام را از ایرانی ها آموختند! لو كان الدين معلقا بالثريا لتناوله رجال من ابناء فارس مسلمان شدن ایرانی ها به زور شمشیر افسانه ای بیش نیست؛ ممکن است در مقطعی از تاریخ جنگ های قومیتی رنگ دینی به خود گرفته باشد، اما چنین کارنامه درخشانی از ایرانی ها در اسلام، کار شمشیر نیست، بلکه کار دل و برخاسته از باور و ایمان عمیق ایرانی ها به اسلام است.