کانال 👨🏻

اپیزود چهل و یکم: آداب حق‌طلبی ـــــــــــــــــــــــــــــــــ ضبط اپیزود چهل و یکم پادکست انسانک در روزهای ابتدایی هفته دوم خرداد آغاز شد و انتشارش به روزهای پایانی خرداد رسید. در این فاصله، جملات بارها و بارها از نو نوشته شد و دوباره ضبط شد. این دقت مضاعف به جهت دشواری مضمون این اپیزود است. در ابتدا قصد داشتم درباره این موضوع در چهار اپیزود مستقل صحبت کنم اما برای رعایت اختصار، مباحث چهار اپیزود در یک اپیزود فشرده شد.موضوع اپیزود، «حق‌طلبی» است و آدابی که باید برای آن بدانیم و رعایت کنیم. اپیزود حاضر، بعد از مقدمه، چهار «ادب» از آداب حق‌طلبی را شامل می‌شود. شاید در وقت شنیدن این اپیزود، همراه داشتن قلم و کاغذ خالی از لطف نباشد. آنچه عرض شد به‌قدر فهم من تا امروز و به اندازه بضاعت و محدودیت‌های پادکست است و حتما با نقد و هم‌فکری شما بر عیار آن افزوده خواهد شد. در این اپیزود مکرر از دکلمه‌های جناب شاملو استفاده شده و موسیقی پایانی به نام «می‌دانم» اثر جناب شمس لنگرودی است. موسیقی استفاده شده در اپیزودهای پادکست انسانک تدریجا در کانال تلگرام انسانک منتشر خواهد شد: T.me/ensanak @Ensanak

مستند The Social Dilemma

یک ایرانی، به دلایل فرهنگی، نمی‌تواند یا نمی‌خواهد آشکارا بگوید که «من فقیر شده‌ام». در ایران، همیشه سفره‌ای که جلوی مهمان پهن می‌شود، بسیار رنگی‌تر از سفره‌ی خانواده در روزهای عادی است. کمیت و حتی کیفیتش بالاتر است. این اختلاف گاهی فاحش می‌شود. مسئله فقط حرمت مهمان نیست. خانواده‌ی ایرانی نمی‌خواهد ديگران گرفتاری‌هایش را بفهمند. چون گمان می‌کند منزلت خود را از دست می‌دهد. باور دارد که فقر، عورت است! باید قایم کرد. دغل‌کاری نیست، احتمالا فشاری اجتماعی مردم را از بیان فقر می‌ترساند. بررسی ریشه‌ها، تخصص من نیست. خانواده‌ی ایرانی اصرار دارد بهتر دیده شود، خود را متعلق به طبقه‌ای بالاتر معرفی کند. حتی اگر لازم باشد، صورت خود را با سیلی سرخ نگه دارد، درگیر پُز و قُمپُز شود. نمی‌تواند آشکارا بگوید که من فقیر شده‌ام! من برنجِ بد می‌خورم، من میوه‌ی بد می‌خورم، من لباس نو ندارم، پسته دوست دارم، قبلا می‌خریدم و حالا نمی‌شود، چای ارزان می‌خرم، سیگار ارزان می‌کشم، قبلا به این سیگار دست هم نمی‌زدم، پول سفر به رشت را هم ندارم و کتاب مورد علاقه‌ام گران شده، ندارم بخرم! من کم آورده‌ام. ‌‌ مطمئن نیستم اسمش "نجابت" باشد. فضیلت نیست. به‌هرجهت، من اگر از فقرم حرف بزنم، می‌شکنم! این جمله که "من فقیر هستم" مثل این جمله که "من شکست خورده‌ام" عمل می‌کنند. در حالی که فقر در ایران عمدتا محصول شکست دولت‌هاست. از خوش‌شانسی آن‌ها است که مردم متاسفانه در بیان فقرشان پنهانکارند. چند نفر از ميان شما می‌تواند از فقرش بلندبلند و با ذکر جزییات بگوید؟ از خودم شروع کنم؟! نمی‌توانم. ‌ ‌ #معین_دهاز @nabayad_m

تلخ‌ترین نکته درباره‌ی فقر: یک «جوان فقیر» صرفا از محرومیت‌های مادی در رنج نیست، او احترام، توجه و عشق را هم از دست می‌دهد. ___________ بی‌پولی خیلی وقت‌ها در حدی نیست که بقای انسان را تهدید کند. شما بدون داشتن ماشین و لباس خوب هم می‌توانید به زندگی ادامه دهید؛ اما واقعیت این‌قدر هم ساده نیست. آلن دوباتن در کتاب خوبِ "اضطراب منزلت" به این پرسش می‌پردازد که شأن یک انسان به چه چیزهایی وابسته است؟! من بخاطر شغلم، بخاطر پول و یا ماشينم، چقدر در چشم دیگران محترم دیده می‌شوم؟ اصلا چرا بین "ثروت" و "منزلت" رابطه‌ای هست؟ این کتاب مهم را مطالعه کنید. او از فقر می‌گوید. انسانِ فقیر فقط درگیر بی‌پولی و فقدان مادیات نیست. پولدار بودن (چه در جوامع شایسته‌سالار و چه در ایرانِ دلال‌سالار) نشانه‌ی نوعی "توانایی" است. درست یا غلط کسی که ثروتی دارد، در نگاه جامعه "زرنگ، باهوش، بلد، توانا و..." و در یک کلام "شایسته‌ی احترام" است. ‌ ماجرا طرفِ تلخی هم دارد. در چنین وضعی، وقتی کسی پول ندارد، در نقطه مقابل قرار می‌گیرد. گویا بخاطر تنبلی، بی‌عرضه‌بودن و نادانی فقیر است، پس منزلت خود را از دست می‌دهد. او دیگر شایسته‌ی احترام و توجه و عشق نیست. همین، فقر را دشوارتر و هولناک‌تر می‌کند. ‌ دوباتن اصرار ندارد که بی‌دلیل دلداری‌ات بدهد‌. با حوصله موقعیت‌ها را تحلیل می‌کند تا سرانجام ببینیم آیا فقیر بودن لزوما نشانه‌ی بی‌عرضه بودن است؟ او می‌گوید حتی در جوامع شایسته‌سالار گاهی عواملی مثل شانس، خانواده یا حتی بی‌اخلاقی و تقلب و... ممکن است کسانی را پول‌دار کنند. مشاهده‌ی جایی مثل ایران، دست این نویسنده‌ی محترم را بازتر می‌کرد تا با خيال راحت‌تر بگوید که به‌سختی و به‌ندرت ارتباطی بین "ثروت" و "شایستگی" وجود دارد. احترام به انسان را نباید و نمی‌توان به توفیقات اقتصادی‌اش ربط داد. ‌ ‌ #معین_دهاز @nabayad_m

در رابطه با پست اخر

آدمی که دنده میخوره خیلی خطرناکه میتونه مقابل هر آنچه بوده بایسته برای این که خودش رو کنار اونایی که دنده دادن بدونه انتها هم نداره از اول تا اخرش ابتضاله نمونه‌ش تو مارکت موسیقی به وفور پیدا میشه برای مقام اول این افتضاح، شاهین و توماج دارن باهم رقابت میکنن، ولی در دو جبهه ی روبه‌رو

نام اثر: تو چی؟ کلام و اجرا: توماج ضرب‌آهنگ: سجاد سرچ Spotify | Youtube | SoundCloud

بعد از تحقیق و جستجو متوجه شدم swag ترجمه دقیق فارسی نداره ولی میشه چیزی شبیه به «حس و حال خفن و باحال توام با اعتماد بنفس و انرژی خوب در کنار استایل و پوشش راحت» میتونه استفاده بشه

https://x.com/aliparsaorg/status/2072973015709823400?s=46

این توییت رو دیدم متوجه شدم معنی SWAG برای خیلی ها سواله

این شیطنت های ایران وایر ادامه داره تیتر هایی که میبینید خیلی فکر شده انتخاب میشن طالبان و مخالفانش؟؟؟؟ 🤯 احمد مسعود الان شد مخالف طالبان؟ همین؟

دریافت رایگان ویراست جدید دستور خط فارسی چندی پیش نسخه‌ی چاپی ویراست جدید کتاب دستور خط فارسی منتشر شد. به‌تازگی فرهنگستان زبان و ادب فارسی نسخه‌ی الکترونیک این کتاب را هم منتشر کرده و رایگان در اختیار ویراستاران و سایر مخاطبان قرار داده است. در همین فرسته می‌توانید این کتاب را بارگیری کنید. حسین جاوید @Virastaar

مانیفست نیهیلیسم