ماه کوچه

نوجوانان قدیمی رضوانشهر دوستی‌هایی که از دوران مدرسه و همکلاسی بودن آغاز می‌شوند، گاهی چنان عمیق و صمیمی می‌شوند که سال‌ها و حتی دهه‌ها در خاطر می‌مانند؛ خاطراتی شیرین که با گذر زمان، ارزش بیشتری پیدا می‌کنند. این عکس، یادگاری از یک جشن تولد در رضوانشهر در سال ۱۳۵۷ است؛ تصویری از جمعی از نوجوانان آن روزگار که هر کدام بخشی از خاطرات شیرین نسل قدیم رضوانشهر را در دل خود دارند. از سمت راست: ادوارد بلوزی، ساکن رضوانشهر و اصالتاً از ارامنه تهران، که به واسطه شغل پدرش در شرکت چوکا به رضوانشهر آمده و در این شهر زندگی می‌کرد. نفر وسط و نفر آخر آقای فرهاد همپازاده آقای محمدرضا دوست‌پرست برای این عزیزان، که یادگار نسلی از دوستی‌های ماندگار و صمیمانه‌اند، آرزوی سلامتی، تندرستی و روزهایی سرشار از آرامش داریم. 🌿 یاد باد آن روزگاران… ماه کوچه @mahkocheh

جوانان قدیم رضوانشهر  تازه‌آباد | سال ۱۳۵۷ در دهه‌ی پنجاه، دوستی و رفاقت حال‌وهوای دیگری داشت؛ صمیمیتی ساده و بی‌پیرایه که رنگ و بوی خاص خود را داشت. دیدارها گرم‌تر و دل‌ها به هم نزدیک‌تر بود و خاطرات، ساده اما ماندگار شکل می‌گرفتند. در این عکس یادگاری، جمعی از جوانان و همشهریان عزیز رضوانشهر را می‌بینیم که در مجلس عروسی یکی از دوستان، در کنار یکدیگر ایستاده‌اند و با ثبت این قاب، گوشه‌ای از خاطرات و تاریخ اجتماعی شهرمان را برای همیشه به یادگار گذاشته‌اند. یاد آن روزهای صمیمی و دوستانه گرامی باد. دوستان در عکس نشسته از راست به چپ زنده یاد احمد پروازی آقای هادی کاظمی ایستاده از راست به چپ آقای یوسف قاسمی آقای نادر زارع زنده یاد قادر مستن آبادی زنده یاد طهمورث نجف دوست آقای یگان نجمی آقای محمود دریاکش آقای احسان پورعلی برای دوستان عزیز و گرانقدر این عکس، آرزوی سلامتی و سربلندی داریم و برای آن دسته از عزیزانی که امروز در میان ما نیستند، آمرزش و آرامش روح از درگاه خداوند خواستاریم. 🌹 ماه کوچه @mahkocheh

نوروز بَل شادباش اگر گمان می‌کنید نوروز تنها با آغاز بهار فرا می‌رسد، باید بدانید که گیلان نوروزی دیگر نیز در دل فرهنگ کهن خود دارد؛ نوروز بَل، آیین آغاز سال نو گیلانی (دیلمی). این جشن دیرینه، هر سال در میانه مردادماه، حدود ۱۷ مرداد (و بنا بر برخی منابع بین ۱۳ تا ۱۷ مرداد)، برگزار می‌شود و ریشه در گاه‌شماری دیلمی دارد؛ تقویمی که آغاز سال نو را پس از پایان فصل برداشت محصولات و سپاسگزاری از نعمت‌های الهی قرار داده بود. در زبان گیلکی، «بَل» به معنای شعله و آتش است. از همین رو، افروختن آتش، نوای موسیقی محلی، خواندن اشعار بومی و پوشیدن جامه‌های سنتی، جلوه‌هایی از این آیین کهن هستند؛ آیینی که نویدبخش سالی سرشار از برکت، سلامتی، امید و همدلی است. نوروز بَل تنها یک جشن نیست؛ میراثی گران‌بها از هویت، فرهنگ و تاریخ گیلان است که پس از قرن‌ها، همچنان زنده و پویا در میان مردم این سرزمین پاس داشته می‌شود. نوروز بَل شادباش ماه کوچه @mahkocheh

قدیمی های رضوانشهر رضوانده، سال ۱۳۴۰ این تصویر ارزشمند جمعی از مردم رضوانده را در برابر بنای تاریخی مسجد بقعه غریبنده به ثبت رسانده است بنایی چوبی که ساخت آن به اواخر دوره قاجار بازمی‌گردد و به همت زنده‌یاد شیخ مرتضی سلطانی و مردم محلی بنا شد مردمان این دیار پس از نیایش در برابر مسجد ایستاده‌اند تا تصویری از روزگار خود برای آیندگان به یادگار بگذارند؛ عکسی که امروز، نه تنها یک خاطره، بلکه سندی ارزشمند از هویت، ایمان و زندگی مردم گیلدولاب رضوانده است از نگاه تاریخی و معماری این عکس اطلاعات ارزشمندی در خود دارد آقای سید رضا آقاپور زنده یاد لطیف حبیبی زنده یاد میرزاعلی شکوری زنده یاد عبداله رحیمی زنده یاد رمضان بیگی زنده یاد عسکر امیدواری  زنده یاد کامل جلیلی زنده یاد دکتر حریری آقای شاپور ساسانی زنده یاد حاج معصوم محسنی زنده یاد یداله طهماسبی زنده یاد محمدزاده رئیس فرهنگ وقت زنده یاد یوسف امیررضایی رئیس پاسگاه زنده یاد حاجی نوری شهبازی روحانی زنده یاد علی اصغر عزیزنیا زنده یاد حسن صادقی زنده یاد بهروز مولایی زنده یاد قاسم مولایی زنده یاد فیروز چارانی روح رفتگان شاد آرزوی سلامتی برای بازماندگان ماه کوچه

مهم ترین عوامل افزایش جمعیت شهر رضوانشهر در سال‌های پس از ۱۳۸۲، یکی از مهم‌ترین عوامل افزایش جمعیت شهر رضوانشهر، اجرای طرح ساماندهی خروج دام از جنگل بود. این طرح که با هدف حفاظت از جنگل‌های هیرکانی و کاهش چرای دام در عرصه‌های جنگلی به اجرا درآمد، موجب شد بسیاری از خانوارهای جنگل‌نشین بخش مرکزی شهرستان، محل سکونت سنتی خود را ترک کرده و به شهر رضوانشهر یا روستاهای بزرگ‌تر اطراف نقل مکان کنند. در نتیجه این جابه‌جایی، جمعیت شهر رضوانشهر افزایش یافت. این خانواده‌ها برای دسترسی به خدمات آموزشی، درمانی، اشتغال، آب، برق و سایر امکانات شهری، زندگی در حاشیه یا داخل شهر را ترجیح دادند. همچنین توسعه خدمات اداری و تجاری رضوانشهر به عنوان مرکز شهرستان، انگیزه مهاجرت از مناطق جنگلی و کوهستانی را بیشتر کرد. بنابراین، رشد جمعیت رضوانشهر پس از سال ۱۳۸۲ را می‌توان حاصل ترکیبی از عوامل زیر دانست: اجرای طرح ساماندهی خروج دام از جنگل و انتقال جنگل‌نشینان؛ مهاجرت خانوارهای ساکن آبادی‌های کوچک جنگلی به شهر؛ تمرکز امکانات اداری، آموزشی و درمانی در مرکز شهرستان؛ افزایش فرصت‌های شغلی و خدماتی در رضوانشهر نسبت به مناطق جنگلی. این تغییر، علاوه بر افزایش جمعیت شهر، موجب دگرگونی بافت اجتماعی و گسترش فیزیکی رضوانشهر در دو دهه اخیر نیز شد. ماه کوچه @mahkocheh

مهم ترین عوامل افزایش جمعیت شهر رضوانشهر

قدیمی های رضوانشهر زنده یاد محمدقلی ستوده متولد سال ۱۲۹۷ از اهالی کهنه‌کَج‌محله، از محله‌های قدیمی گیلدولابِ رضوانشهر بود؛ مردی که زندگی‌اش با خاک، شالیزار و تلاش گره خورده بود و سال‌های عمر خود را با کشاورزی و کشت توتون سپری کرد. در آن روزگار، مردم این منطقه، همراه با  شالیکاری که اصلی‌ترین منبع معاششان بود، به پرورش کرم ابریشم ـ که در گویش گیلکی «کَج» نامیده می‌شود ـ و نیز کشت توتون، که در زبان محلی «پاپروس» (برگرفته از واژه‌ای روسی) خوانده می‌شد، اشتغال داشتند. حاصل دسترنجشان را در بازارهای هفتگی عرضه می‌کردند و از این راه، چرخ زندگی خانواده‌هایشان را به گردش درمی‌آوردند. زنده‌یاد محمدقلی ستوده، مردی مهربان، پرتلاش، درستکار و خوش‌نام بود؛ انسانی که با صداقت و زحمت، احترام و محبت مردم را به دست آورد و نامش همچنان در یاد و خاطرهٔ اهالی این دیار زنده و ماندگار است. زنده یاد محمدقلی ستوده در سال ۱۳۶۴ جان به جان آفرین تسلیم کرد و آرامستان بقیه غریبنده رضوانشهر آرام گرفت روحش شاد و یادش گرامی ماه کوچه @mahkocheh

قدیمی های رضوانشهر سال ۱۳۵۷ تیم فوتبال شهرداری رضوانشهر فوتبال در رضوانشهر، فراتر از یک ورزش، نماد شور، نشاط و همدلی جوانان شهر بود. با وجود امکانات محدود، زمین‌های خاکی هر روز میزبان رقابت‌هایی بود که عشق به فوتبال را در دل نسل آن روزگار زنده نگه می‌داشت. در آن سال‌ها، تیم‌های شهرداری رضوانشهر، کلنی رضوانشهر، ساحل رضوانشهر و تیم فوتبال رضوانشهر از مهم‌ترین تیم‌های فعال شهر بودند و نقش مهمی در گسترش ورزش ایفا می‌کردند. امروز، یاد آن روزهای پرشور و تلاش پیشکسوتان فوتبال، بخشی ارزشمند از تاریخ ورزشی رضوانشهر است ایستاده سمت راست به چپ زنده یاد رضا قناعتی آقای رضا نمایشی آقای فردوس پورعلی آقای کیامرث محسنی آقای زنده یاد فرامز نجف دوست شهردار ۵۷ زنده یاد محمد محسنی آقای حمید جانباز آقای یگان نجمی آقای لطف الله لطفی نشسته از راست به چپ آقای پرویز پورقلی آقای زنده یاد محمد پروازی زنده یاد سیامک شفیعی آقای رضا قاسمی زنده یاد اسماعیل شاد فومنی (شاعر) زنده یاد امان الله سلمانی شهردار ۵۸ آقای روح رفتگان شاد آرزوی سلامتی برای بازماندگان ماه کوچه @mahkocheh

قدیمی های رضوانشهر زنده‌یاد حبیب‌الله اسدی بیگزاده وی از فرهنگیان خوش‌نام و چهره‌های ماندگار رضوان‌شهر، در سال ۱۳۰۹ دیده به جهان گشود پس از پایان دوران تحصیلات، به استخدام اداره فرهنگ درآمد و خدمت خود را در کسوت معلم و مدیر مدرسه آغاز کرد. او در مدارس گلریز در پره‌سر خطبه‌سرا تالش مشغول شد اخلاق نیکو، مهربانی، نظم و مدیریت شایسته او، نامش را در میان دانش‌آموزان و همکاران به نیکی ماندگار ساخت. در سال ۱۳۴۰ به گیلدولاب رضوان‌شهر بازگشت و به عنوان معاون دبیرستان و دبیر درس‌های ریاضی و فیزیک به فعالیت پرداخت. از سال ۱۳۵۰ نیز ریاست دبیرستان محمدرضا شاه را بر عهده گرفت و سال‌ها با تعهد، انضباط و دلسوزی در راه تعلیم و تربیت جوانان این دیار کوشید. زنده‌یاد حبیب اله اسدی بیگزاده شخصیتی مقتدر، منظم، درستکار، بی‌حاشیه و مسئولیت‌پذیر داشت و همواره به عنوان فرهنگی‌ای دلسوز و خوش‌نام شناخته می‌شد. وی در سال ۱۳۵۹ پس از سال‌ها خدمت صادقانه، بازنشسته شد. سرانجام این معلم فرهیخته در سال ۱۳۹۷ جان به جان‌آفرین تسلیم کرد و در آرامستان بقعه غریبنده آرام گرفت. روحش شاد، یادش گرامی و نامش جاودان باد. ماه کوچه @mahkocheh

قدیمی های رضوانشهر دوستی‌های دوران جوانی، شبیه باران‌های بهاری‌اند؛ بی‌خبر می‌آیند بی‌دریغ دل را تازه می‌کنند و تا سال‌ها عطرشان در خاطره‌ها باقی می‌ماند آن روزها، دل‌ها ساده‌تر بود و لبخندها بی‌بهانه‌تر ساعت‌ها کنار هم می‌نشستیم، از آینده‌ای می‌گفتیم که هنوز نیامده بود و خیال می‌کردیم دنیا همیشه به همین زیبایی خواهد ماند. سال‌ها می‌گذرند هر کدام در مسیر زندگی گم می‌شویم یکی دور می‌شود یکی خاموش و یکی تنها در قاب یک عکس قدیمی باقی می‌ماند اما خاطره آن رفاقت‌ها هرگز پیر نمی‌شود کافی است نامی شنیده شود یا عکسی ورق بخورد تا دوباره صدای خنده‌ها قدم‌های کوچه‌های قدیمی و رؤیاهای مشترک در ذهن جان بگیرد شاید ارزش دوستی‌های جوانی در همین باشد؛ اینکه زمان می‌تواند فاصله بیندازد، اما نمی‌تواند مهری را که با صداقت در دل نشسته است از یاد ببرد جوانان قدیمی رضوانشهر رضوانشهر خیابان سپه پور سال ۱۳۵۵ دوستانی که همیشه و در هر حال با هم بودن از سمت چپ آقای منوچهر خاکپور زنده یاد طهمورث نجف دوست زنده یاد محمد پروازی آقای یگان نجمی زنده یاد حمید قناعتی روح رفتگان شاد و آرزوی سلامتی برای بازماندگان ماه کوچه @mahkocheh

زمستان ۱۴۰۴ رضوانشهر گاهی کافی‌ست در میانه‌ی داغ‌ترین روزهای تابستان، چشم به تصویری برفی بدوزی؛ همان لحظه، گرمای هوا رنگ می‌بازد و نسیمی از خاطره و خیال، جان را تازه می‌کند. برف، حتی اگر تنها در قاب یک تصویر باشد، یادآور آرامشی است که فصل‌ها هرگز از دل انسان نمی‌گیرند. ماه کوچه @mahkocheh

قدیمی های رضوانشهر رضوانشهر سال ۱۳۴۴ اول خیابان سردارجنگل کنونی پشت سر خیابان سپه پور سر چهار راه جلوی مغازه جلیلی نژاد بازاریان قدیمی رضوانشهر از سمت چپ زنده یاد ربیع جلیل نژاد زنده یاد حاج قاسم نمایشی زنده یاد عبداله نظری روحشان شاد یادشان گرامی ماه کوچه @mahkocheh

قدیمی‌های رضوانشهر زنده‌یاد سید ناصر ممدوح متولد سال ۱۳۰۵ از خیاطان خوش‌نام و قدیمی رضوانشهر بود. ایشان از سال‌های نوجوانی پا به بازار کار گذاشت و با عشق و پشتکار، هنر خیاطی را آغاز کرد. مغازه‌اش در ابتدای خیابان سردارجنگل قرار داشت و سال‌ها با دستان هنرمند خود لباس بسیاری از مردم این شهر را دوخت. او مردی زحمتکش، آرام، کم‌ادعا و خوش‌اخلاق بود که سرمایه‌ی زندگی‌اش چیزی جز نام نیک، تلاش صادقانه و نان حلال نبود زنده یاد سید ناصر ممدوح در سال ۱۳۸۵ جان به جان آفرین تسلیم کرد و در آرامستان بقعه غریبنده آرام گرفت روحش شاد و یادش گرامی ماه کوچه @mahkocheh

جشن پنجک آیین کهن آب و باران جشن پنجک از آیین‌های کهن گیلانیان بود که در سه روز پایانی خرداد و دو روز نخست تیرماه، در مجموع پنج روز، با شکوه فراوان برگزار می‌شد. این جشن، آیینی برای پاسداشت آب، باران و برکت بود. در این پنج روز، مردم در رودخانه‌ها، کنار دریا و هر جا که آب جاری بود، گرد هم می‌آمدند و با شادی، پایکوبی و آب‌پاشی، این جشن را گرامی می‌داشتند. زمان برگزاری پنجک، پس از پایان نشاکاری و وجین شالیزارها و هنگامی بود که بوته‌های برنج ریشه دوانده و رشد خود را آغاز می‌کردند. از همین رو، این آیین را می‌توان گونه‌ای شکرگزاری برای پایان سخت‌ترین مرحله کشت برنج و در عین حال نیایش برای باران دانست؛ زیرا در این هنگام، شالیزارها بیش از هر زمان دیگری به آب نیاز داشتند و نگاه کشاورزان، سرشار از امید، به آسمان و بارش ابرها بود. امروز، بارانِ زندگی‌تان پربرکت و روزگارتان سرشار از فراوانی باد. 🌾 ماه‌کوچه @mahkocheh

ماه کوچه @mahkocheh

قدیمی‌های رضوانشهر زنده‌یاد فیروز بیگی متولد سال ۱۳۱۷ ایشان از جوانان نسل نخست «رضوانده» بود که در دوران جوانی به آموزش و پرورش پیوست و فعالیت خود را به‌عنوان معلم آغاز کرد. زنده‌یاد فیروز بیگی معلم بسیاری از مردم رضوانشهر بود و خاطرات فراوانی از او در ذهن شاگردان و همشهریانش باقی مانده است ایشان در فعالیت‌های اجتماعی رضوانشهر نیز حضوری پررنگ داشت و چندین سال عضو شورای شهر بود. بدون اغراق، زندگی ایشان با تار و پود این شهر گره خورده بود وی صاحب قدیمی‌ترین فروشگاه لوازم خانگی رضوانشهر بود و با عرضه کالاهای لوکس و باکیفیت، نامی ماندگار از خود به جا گذاشت می‌توان گفت بسیاری از یادگارهای ارزشمند خانه‌های شهر از فروشگاه او تهیه شده بود آقای بیگی مردی موقر، منظم، خوش‌اخلاق و مورد احترام مردم بود زنده یاد فیروز بیگی در سال ۱۴۰۲ جان به جان‌آفرین تسلیم کرد و در آرامستان بقعه غریبنده آرام گرفت روحش شاد و یادش گرامی باد ماه‌کوچه @mahkocheh