#رها_با_خود

#کاژه آغشته ام به الفبای چشم هات به هذیان هندسی حضورت لای مخروط هایی که گوزن می گیرند از مراتع نور با آناتومی عقربه زمان را می بافم به کروکی عریان تو در مقر خیال وقتی منتشر می شوی روی بامداد تنم تا در عطش زبانت کفر به ایمان رسیده ای را غسل دهی #مهشید_قنواتی https://t.me/mahshid971

https://t.me/mahshid971

پس گریخت پنجره از عبور بقایای یک خیابان آفت زده به ارتحال مسکوت کفش ها قدم زدن می پاشد به ژست پاهایی روی گلوی ضربان‌ دار مسیر شاید اسکادران سایه ها از لبه مجهول تفاهم سقوط کرده باشد و آستانه ترازو از تحمل آجری کلمات که ساطورها عبارت مثلگی را در بروشور اعصاب مرقوم می کنند زخم های ضخیم در سینه کش رابطه روی استمرار یک ماضی سمج پهن می شوند و کلاغی مدام نوک می زند به انتظار عدولشان از مخمصه تا فصل پوست اندازی ها آیا فکتی که ماتادور مرگ را در میدان داری نیزه ها توی ماهیچه های ساعت رام کرد باج از لبخند تو نگرفت!... #مهشید_قنواتی https://t.me/mahshid971

در لمیدگی دهان خواهش روی چهارگاه اتاق زنی از نواحی خودش می ریزد بیرون و ارگانزای بی وقفه اندامش با تونالیته سنجاقک ترانسفر می شود روی شماتیک دست های تو ترجیع بند ساعت هاییم در یک شیزوفرنی سیال و گلوی عقربه توی اقیانوس قوزک هامان دغدغه می اندازد: - سطری نامتعادل توی جمجمه عصا! مشتم از پروانه خالی و دهانم از هر چه اسب که به مراتع کلمه بتازند این تالاسمی تکرار... زنی ست از زنگبار که در تناسخم توی آینه موج می زند تنش اتوریته ابر در کسوت زایش و کلاویه انگشتانش مراتب  لذت در نواختن و لمس رب النوعی که لای پوشه لبخندش اپیزودی مقلوبم وقتی از میتوکندری هاش تیتر شب می ریزد بیرون با یا بی جماعی جعلی - توی خسوف رابطه سکان ماه را ترسیم کن #مهشید_قنواتی https://t.me/mahshid971

زنی که روی ذائقه اروتیک کت واک می رود از فانتزی های تخت خواب یک قاشق توجه می دزدد! پاهایش دو بردار متفق دو پارتیزان جبهه سکس! زیر پای مردی مفرغی             که پلان های خشنی حواله به سویه های لذت می دهد از سفارت دستهاش تا قولنج آغوش                نبردهایی تن به تن! زن این چاقوی در اهتزاز به صرف بریدن دسته این استمنای تنانگی با آینه اسطرلاب شکسته ای ست روی طالع گرگ و میش!          سفالینه ای که پرگار پاهاش پرچ به دوایر دلشوره اند! عاجی ست از عطش                 دور گردن ماه که در مساحت محدودش برمودایی بی وقفه می بلعد هیچ های متراکمی را و چنگ می زند به هوایی زیر چتر خلأ! هوایی که از احساس                  زیر پاشنه مدرنیته                     غلیظ می شود!..        #مهشید_قنواتی https://t.me/mahshid971

https://t.me/mahshid971

با تشکر از مدیریت محترم کانال #بر_مدار_عشق پاینده باشید به مهر

. الگوریتم دهانم میان ابری از شرجی کلمه و بادبادکی در بازیگوشی جمجمه اش می بارد به اتمسفر اتاق با گلویی گم لای گور هجاها و استخوان هایی در حال وزش به نستعلیق یاد تو که اثیری عقربه می‌کوچاندش به غروب وقتی از ذرات منتشرم بالا می‌پری و می‌چمد نبض مشتعلت در ارگانزای تنم که خصیصه خونگرم فانوسی‌ست در اصابت دریاها #مهشید_قنواتی .

با سپاس فراوان از شاعر بانو سولماز نصرآبادی گرامی و کانال وزین و پربار #شوندان

#برگه_شوندان می یابی ام میانِ احشاءِ متورم کلماتی دمر افتاده بر تشتِ دهان که پرت می شوند از گسست سایه ام          روی چرتِ کاغذها / تا درونِ سطرهای انتحاری منفجر شوند. می یابی بی که بدانی درونِ آبچاله های نگاهم معرق تماشا تا تصرفِ عریانترینْ بهارِ                 باریده بر پیراهنت لَرد هاج و واج بسته و راه به پاورچین می برد جیغِ بنفش بوسه در معیتِ آه/ آنیت شعرم بوفی است در وحیِ آینه              که بر زبان تو مبعوث می شود *** تجدني بين أحشاء الكلمات المنتفخة ساقطة الكف على مقلاة الفم التي ألقيت من تمزق ظلي على قيلولة الأوراق لتنفجر داخل الخطوط الانتحارية. تجدني دون أن تعلم داخل مزاريب عيني ٱکثر مشاهدة القبض علی الربیع العاري  الذي یمطر علی  قميصك مندهش للنظر ویمشي ببطء علی الطریق الصرخة الأرجوانية للقبلة مصحوبة بالتنهد أنيت (عالم) قصيدتي بومة  في وحي المرآة الذي تُبعُث على لسانك. شعر #مهشید_قنواتی ترجمه #مریم_حیدری(ریحان) https://t.me/shavandanpage

https://t.me/mahshid971

اثر مهشید قنواتی با زبانی شاعرانه و نمادین، فضایی پراحساس و درونی را با تمرکز بر کاوش‌های روانی، اجتماعی، و فکری ارائه می‌دهد. ساختار شعر آزاد و جریان‌ساز، احساس درگیری و آشوب ذهنی را به خوبی منتقل می‌کند. استفاده از تصاویر متنوع و نمادین مانند جزایر حدقه، سیب، زیربناهای درونی و روانی، به اثر عمق و پیچیدگی می‌بخشد. - زبان شاعرانه، غنی و پر از نمادهای معنادار که حس کشمکش درونی و ناپایداری را نشان می‌دهد. - ترکیب تصاویر طبیعی و روان‌شناختی، که اثری چندلایه و چندوجهی می‌سازد. - خلق فضای تاریک و بی‌پایان، که حس غم، اضطراب، و ناپایداری را منعکس می‌کند. - کارآمدی در القای حس‌های درونی، اضطراب و ناپایدار بودن هویت و رابطه‌ها. نورمحمدی https://t.me/amirnormohamadi1976

سپاس بسیار دارم از جناب سیامک و کانال خوب #کتابخانه_شعر مانا باشید🌷

📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚 هر جرقه کادری از کراهتِ اوضاع با لِک وُ لِکی توی دَکهٔ حنجره و سیناپس‌هایی مُعتَرِض به کفالتِ ناکافیِ کلمه شَتَک می شود به سَرانهٔ سَهلُ‌الوُصول بودنِ ما! جزایرِ حدقه تُهی از تبرکِ باران تا عنقریبِ ابتلای سیب‌ها به گازهای متفرقه لابه لای بزک‌ها لایی می کِشَند و جیغ‌های جَسور جاده‌های فی‌مابین را رَم به عریانیِ امکان‌ها می دهند و سایه‌ها نخ به اِمتِزاجِ بدن‌ها! تخت‌خواب‌ها قرص‌های غَریزه را لای لذّتی لزج وُ لاقید به کمبودهای مُتَعَلِقینِ خود                     شیاف می کنند حالا من صیغهٔ نگاهَ را برای استعمالِ اندامَت توی پُک‌های شبانه            باطل می کُنم و هنوز تو و تو و تمامیِ تَه‌ماندهٔ تیفوسی اَت تا خورده در زاویه ای زنگ‌زده از روز لای شیزوفرنیِ بَزَک‌ها تا اِضمِحلالِ سیب لایی می کشید #مهشید_قنواتی 📚 ڪَِــتَِـاَِبَِخَِاَِنَِهَِ شَِـَِعَِرَِ 📚 📚 @ketabkhaneyshear

▫️ هیچ رابطه‌ای قادر به از میان برداشتن تنهایی نیست ؛  هر یک از ما در هستی تنهاییم ، ولی می‌توانیم در تنهایی یکدیگر شریک شویم . اروین يالوم https://t.me/mahshid971

▫️ ⁠⁣دوست داشتن یک نفر، مثل نقل مکان کردن به یه خونه‌ست. اولش عاشق همه‌ی چیزهایی میشی که برات تازگی دارن. هر روز صبح از اینکه می‌بینی این همه چیز بهت تعلق داره حیرانی. بعد به مرور زمان دیوارها فرسوده می‌شن. چوب‌ها از بعضی قسمت‌ها پوسیده می‌شن و می‌فهمی که عشقت به اون خونه به خاطر کمالش نیست؛ بلکه به خاطر عیب و نقص‌هاشه. تمام سوراخ سنبه‌هاش رو یاد می‌گیری. یاد می‌گیری چطور کاری کنی که وقتی هوا سرده، کلید توی قفل گیر نکنه، یا در کمد رو چطور باز کنی که جیرجیر نکنه. اینا رازهای کوچیکی هستن که خونه رو مال آدم می‌کنن. مردی به نام اُوِه https://t.me/mahshid971

▪️دقایقی کوتاه درباره‌ی نجیب محفوظ، مشهور به بالزاک مصر، (۱۱ دسامبر ۱۹۱۱–۳۰ اوت ۲۰۰۶) نویسنده و روزنامه‌‌نگار مصری و اولین عربِ برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات در سال ۱۹۸۸ ▫️وی که دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی فلسفه بود، در طول ۷۰ سال فعالیت حرفه‌‌ای ۳۵ رمان، بیش از ۳۵۰ داستان کوتاه، ۲۶ فیلمنامه و هفت نمایشنامه منتشر کرد. همچنین مطالب زیادی برای روزنامه‌ ها نوشت. او بیشتر به خاطر رمان‌‌هایش مانند سه‌‌گانه‌ی قاهره (بین‌القصرین، قصر الشوق و سکریه) و بچه‌های محله‌ی ما شناخته می‌‌شود. وقایع تمام رمان‌‌های او در مصر اتفاق می‌‌افتد. در میان نویسندگان عرب، نجیب محفوظ بیشترین اقتباس‌‌های سینمایی و تلویزیونی از آثارش را دارد. آثار محفوظ سبک رئالیستی دارد و مضامین اگزیستانسیالیستی نیز در آنها دیده می‌‌شود. #نجیب_محفوظ https://t.me/mahshid971

با سپاس از مهندس زیلایی گرامی و کانال خوب #شرشر_احساس_من پاینده باشید 🌺

الگوریتم دهانم میان ابری از شرجی کلمه و بادبادکی در بازیگوشی جمجمه اش می بارد به اتمسفر اتاق با گلویی گم لای گور هجاها و استخوان هایی در حال وزش به نستعلیق یاد تو  که اثیری عقربه می کوچاندش به غروب وقتی از ذرات منتشرم بالا می پری و می چمد نبض مشتعلت در ارگانزای تنم که خصیصه خونگرم فانوسی ست در اصابت دریاها #مهشید_قنواتی @e3087 🌴🌴