ملجا

از مظلومیت اقاامیرالمومنین و خانم فاطمه زهرا همین بس که باید به شیعه هاشون شهادت اقامحسن‌بن‌علی‌ رو اثبات کنیم....

از مظلومیت اقاامیرالمومنین و خانم فاطمه زهرا همین بس که باید به شیعه هاشون شهادت اقامحسن‌بن‌علی‌ رو اثبات کنیم....

من محسنی‌ام به عشق زهرای شهید:)

باشد ربیع مبارکتان مردمان ولی ما بیخیال سیلی مادر نمی شویم:)💔

می‌گفت؛ اول‌ِ محرم‌ خانم‌فاطمه‌زهرا یه‌ سفره‌ پهن‌ میکنه‌ و‌ برای‌ بچه‌هاش‌ عزاداری‌ میکنه امشب‌ اون‌ سفره‌ جمع‌ میشه و‌‌حالا‌‌ کم‌کم‌ بچه‌های‌ فاطمه‌س برای‌ مادر‌ سفره‌ٔ عزا‌ پهن ‌میکنن..

زهرا حرم نداشت تو هم بی حرم شدی از کودکی همیشه طرفدار مادر بودی:)

راجع به محسنیه با کسی بحث نکنید! بالاخره جلسه خصوصیه همه دعوت نمیشن... وااماه

یه باوری دارم اونم اینه که خدا به اندازه پول خرج کردنت بهت روزی میده به چیزای کم قانع نباش رفیقققق تا جایی که عقلت بهت میگه میتونی از پس هزینه‌ش بر بیای خرج کن بریز و بپاش کن مگه ما کلا چند سال میخوام مفید عمر کنیم؟ همینم به فکر پس انداز و نمی‌دونم آینده باشیم که روزمون شب نمیشهههه

پنجاه‌ساله میخوان ‌از انقلابش ‌اصکی برن . . . جـهت ِاطلاع‌ به گرد ِ پاشم ‌نمیرسین🥤🗿

به خودت میای میبینی دیگه مثل بچگیات حوصله هیچ کاری رو نداری دیگه توی یه روز یه کتاب پونصد صفحه ای رو نمیتونی تموم کنی دیگه یه قسمت چهل دقیقه ای سریال رو تو پنج شیش روز میبینی تنهایی رو ترجیح میدی بیرون رفتن با خانواده برات جذاب تر از بیرون رفتن با رفیقات میشه آدمای دور و برت رو انقد گلچین میکنی تا خودت میمونی و خودت چقد زود تو اوج نوجوونی پیر شدیم:)

یکی اینجا به مامانش قول داده بود امشب زود بخوابه👩🏻‍🦯

بابا، حق با تو بود… آخرش فهمیدم فقط تو و مامانم بودین که بدون هیچ چشم‌داشتی کنارم بودین. بقیه انگار فقط وقتی کنارم بودن که چیزی ازم میخواستن و منفعت داشتم واسشون:)

خب بسه دیگه یه خورده جدی باشیم

بچه ها مامانم خریدههههه مامانمممم🥹

:)💔

یادم باشد که ایستادن روی پاهای لرزان خودم، مورد اطمینان‌تر از تکیه کردن به آدم‌های به ظاهر محکم است.

کاش یکی به این قلب لعنتی بگه هر مسئله ای که پیش میاد به تو ربطی نداره لطفا درد نگیر…

؛ تو اسمم رو می‌دونی، نه داستانم رو، تو لبخندم رو می‌بینی، نه دردم رو، تو متوجه چیزهایی که رها می‌کنم می‌شی، نه زخم‌هام، می‌تونی حرف‌هام رو بخونی، نه ذهنم رو، پس راجع به من نه نظر بده و نه قضاوتم کن چون تو فقط قسمتی از من رو می‌بینی که خودم خواستم بهت نشون بدم...

یه وقتایی میشینم با خودم فکر می‌کنم واقعا ارزشش رو داشت؟ اینکه هر وقت کسی کاری داشت من اولین نفر باشم هروقت کمک خواستن نه نگم… هر‌وقت ناراحت بودن ساعت ها کنارشون بمونم… هر وقت ازم چیزی خواستن تا جایی که تونستم براشون انجام بدم فقط چون دلن نمیخواست کسی از دستم ناراحت بشه همیشه فکر میکردم با دل پاک با آدما رفتار کنم یه روزی همون دل پاک به خودم برمیگرده فکر میکردم خوبی کردن هیچ وقت بی جواب نمی مونه… ولی انگار بعضی آدما فقط تا وقتی بهت احتیاج دارن‌ واسشون خوبی تا وقتی براشون کاری انجام میدی خوبی تا وقتی همیشه در دسترسی ارزش داری اما یه بار که خودت کم بیاری،یا نتونی مثل همیشه باشی انگار نه انگار که یه روزی برای بودنشون از خودت گذشته بودی من از خوبی کردنم پشیمون نیستم… از این دلگیرم که بعضیا انقدر بهش عادت کردن که دیگه ندیدن که چقدر پشت هر باشه گفتن از خودم گذشتم… شاید اشتباه من این بود که همیشه فکر می کردم همه مثل خودمن همونقدر که من حواسم به دلشونه اوناهم حواسشون به دل من هست ولی بعضی انتظار ها هیچ وقت برآورده نمیشن و بعضی دلخوری ها هم هیچ وقت گفته نمیشن فقط یه گوشه ی دل آدم میمونن و هر روز سنگین ترمیشن

یه مدت التماس میکنی اقا تو رو خدا منم ببر کربلا منم دعوت کن بعد از یه مدت کم کم نسبت بهشون سرد میشی دیکه واست مهم نیست بری یا نری دیگه مهم نیست دوست دارن یا ندارن من الان تو همین حالم دیگه هیچی واسم مهم نیست...