کانال رسمی مولانا دکتر سید منیر منور

اینجا بزم اُنس است و بس! گاهی بعضی صدا ها، سخن ها، آواز ها،قلم ها،نوشته ها جاوید می ماند. بگذارید برای درک و فهم بهتر موضوع، به سخن امام فخرالدین رازی، که شخصیت شخیص امام شافعی رحمه الله را به تصویر می کشد بپردازم. او،در کتاب المحصول في علم اصول الفقه چنین قلم می زند: نظریات مختلفه که از امام شافعی در موضوع واحد نقل شده، اگر بخشی در کتب قدیم و بخشی در کتب جدیدش ذکر شده باشد،در حقیقت نظر متأخر بسان ناسخ حکم فرمایی کرده و سخن اخیرش ملاک و مدار اعتبار است. -چون امام شافعی دارای مذهب قدیم و جدید بوده، چه بسا از نظریات قدیمی اش برگشته و به اساس ادله و شواهد، نظر جدیدی را ترجیح داده ـ و این دال بر علوّ شأن امام شافعی در علم و دین می کند. جایگاه بلند علمی اش از این جهت است، که طول عمر مبارک خود را صرف طلب،بحث و تدبر نمود. و از جهتی جایگاه دینی او را بازتاب می دهد، زیرا هر زمانی که برایش دلیلی آفتابی می شد،به سراغ آن رفته و به عنوان حجت و دلیل می پذیرفت،که این خودش بیانگر عدم تعصب وی در ترویج سخنان خودش بوده و یا به عبارت دیگر،هدف نهایی اش ارشاد خلق به سبیل حق بوده و بس. حقا که مجالس شان بزم انس بوده، که خدای تبارک و تعالی سخنان آن بزرگ مردان تاریخ علم و دانش را جاودانه می سازد. اجازه دهید ختم این مقوله را با شعری از حافظ شیرازی به پایان برسانم: هرگز نمیرد آن‌که دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جریدهٔ عالم دوامِ ما

...رسول اللّٰه ﷺ فــرمودند : «مَنْ أَصْبَحَ مِنْكُمْ مُعَافى فِي جَسَدِهِ، آمِنًا فِي سِرْبِهِ، عِنْدَهُ قُوتُ يَوْمِهِ، فَكَأَنَّمَا حِيزَتْ لَهُ الدُّنْيَا». «هر کس از شما در حالی صبح کند که بدنش سالم، در میان خانواده و راهش ایمن، و غذای روزش را داشته باشد، پس گویی که دنیا برای او گرد آمده است».

دوست من! این چگونه بر خوردی است؟ خداوند عقول مختلفی برای بشر آفریده،و این به ذات خود سبب می شود، تا متنوع فکر کرده و از اندیشه و داشته های همدیگر الگو برداری کنیم. متاسفانه در کشور عزیز ما، وقتی نظری می دهی که قابل قبول طرف مقابل نیست، بدون اینکه به نقد علمی بپردازد، با سخنان نا ملائم شخصیت گوینده را شکار می کند. این نشان می دهد که حالا هم، نمی‌توانیم همدیگر مان را بپذیریم. من زمانی نظری ارائه می کنم، ممکن نا درست بوده و نیازمند نقد های علمی باشد، لکن به این معنا نیست که طرف مقابل به شخصیت ما سخنی نا مناسب بگوید. خصوصا بعضی جوانان ما سلاح طرد بدست شان، با کوچکترین اشتباه، سال ها درس و تلاش یک شخص را می کوشند تا به باد فنا بدهند. واین نشان می دهد که هنوز حاضر نیستیم رشد و ترقی علمی برادر خود را ببینیم. حتی قرآن کریم در مقابل مخالفین خود میدان می دهد و میگوید اگر قرآن را نمی پذیرید مثل آن، یک سوره و یا یک آیه بیاورید. عزیزانی که با کتب علمی سرو کار دارند، میدانند که تراث ما مملو از نقد های علمی است،حتی شاگرد بر استادش نقد علمی میکند،چه بسا در حضورش و همان نقد ها سبب شده است که میراث ما وزین‌تر شود. ولی آنها ادب نقد را می فهمیدند،که ما از آنها غافل هستیم.

گاهی چنین دیدار ها هم، سرمایه است. چندی پیش، دیدار نیکویی داشتم با دکتور علی قره داغی -حفظه الله- رئیس علماء جهان اسلام و لحظاتی از سخنان پر گهر ایشان مستفید شدم. ایشان با وصف اینکه دانشمند بزرگ، خصوصا در قسمت اقتصاد اسلامی، جایگاه مرجع را در بین عالم اسلام دارند،تواضع و شکستگی از ایشان موج می زد. بگذارید به عبارت ساده تر دُر را از صدف بیرون کنم: گویی دانش و تواضع از چهره ایشان می بارید بلی؛ بسان قطرات باران. باید گفت: دانش واقعی و تکبر بسان دو قطب متضاد جلوه گر هستند اما؛ عجیب تر اینکه جمع کردن این دو چیز متناقضِ که خلاف عقل است، در انسان آفتابی شود. این موردی است که، آدم فهیم و عاقل را به حیرت وا میدارد.

سنت‌های #روزجمعه🔻 *➊ زیاد درود فرستادن بر رسول اللهﷺ* ➋ غسل نمودن، ➌ سیواک زدن، ➍ پوشیدن لباس تازه و تمیز، ➎ استفاده ازخوشبویی. ➏قرائت سوره‌ی کهف، ➐ رفتن به مسجداول وقت. *🔸يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَىٰ ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ* ای کسانی که ایمان آورده اید! هنگامی که در روز جمعه برای نماز اذان گفته شد به سوی (نماز و) ذکر الله بشتابید و خرید و فروش را رها کنید، اگر بدانید این برای شما بهتر است. قال النبي ﷺ : «خير يوم طلعت عليه الشمس يوم الجمعة، فيه خلق آدم، وفيه أدخل الجنة، وفيه أخرج منها، ولا تقوم الساعة إلا في يوم الجمعة» 📚 #مسلم : ٨٥٤ ترجمه درتصویر🔺 ☘هر سنت مبارک نبی کریم صلی الله و علیه وسلم پُر از نور و برکت است.

درایتی می خواهد.. امروز در افتتاح پروژه بزرگ جهانی سیرت النبی -صل الله علیه و سلم- در شهر تاریخی سیواس ترکیه بودیم. در این مرکز علمی و تحقیقی قرار است 250 جلد کتاب، پیرامون سیرت پیامبر اسلام، با تمام جزئیات و پاسخ به شبهات وارده در این مجال، به سه لسان زنده عالم؛ عربی، ترکی و انگلیسی توسط بزرگترین دانشمندان جهان اسلام به قید تألیف در آید. از قید قلم نباید گذاشت، که این مرکز علمی دارای چند انستیتوت می‌باشد: - انستیتوت امام ابوحنیفه رحمه الله - انستیتوت امام بخاری رحمه الله - انستیتوت امام ماتریدی رحمه الله - انستیتوت امام غزالی رحمه‌الله و یکی از نکات مهم و در خور بیان این است، که کتابخانه به حجم یک ملیون کتاب، در خدمت دانشمندان عالم اسلامی قرار خواهد گرفت. در این بزم علمی دانشمندان بزرگی، از کشورهای مصر،سوریه، ازبکستان، یمن،هندوستان، عراق نیز شرف حضور داشتند. فاعتبروا یا اولی الابصار

ادبیات واعظ و منبر در طول تاریخ منبر نقش خاصی را در بین جامعه ایفاء نموده است؛ حالا چه مثبت چه منفی.. وقتی منبر در خدمت دین قرار بگیرد، فضای آن جامعه را تا حد زیادی میتواند آکنده از علم و ادب گرداند. و اگر در خدمت شهرت قرار گرفت روح معنوی از فضای منبر گرفته شده، دیگر نقش یک شخصیت صالح را نمی تواند تمثیل کند. باید از شف شف گذشت و شفتالو گفت.. روزگاری کنونی، شباهت زیادی با جامعه ی دارد، که حافظ شیرازی آن را درست درک کرده و برایش نسخه نوشته بود. اگر کسی با شعر حافظ میانه خوبی داشته باشد، نقد اجتماعی اشعارش را به خوبی می تواند دریابد. منبری که نتواند مدرسه و پوهنتون را با یکدیگر ارتباط دهد، سلاح و قلم را با هم پیوست دهد، در بین بازار و مسجد پل بگذارد، نتوانسته نقش حقیقی خود را ایفاء کند. شعار های درون خالی، که فقط میتوان خیال کرد و بس، حال و هوای جامعه را معطر نمی سازد. آن زمانیکه بهاء الدین ولد، پدر مولانا جلال الدین بلخی دربلخ و امام فخر الدین رازی در هرات، عقل و قلب مسلمان ها را مخاطب قرار می‌دادند،که مستمع با بیرون شدن از مسجد، کوله باری از فهم و ادب را به خانه های شان حمل می کردند، دیگر خبری نیست، یا هم خیلی کم رنگ شده. و این، همچنین ادامه دارد، تا افراد متخصص در علوم اسلامی منابر را بدست بگیرند. والله المستعان

علم یا معلومات یکی از تمایز علم و معلومات این است،که شخص عالم قضایا را تحلیل و تجزیه نموده و صاحب معلومات فقط نقل قول می کند. بلی؛ باید اقوال مختلفه،نظریات دانشمندان را خواند،لکن با کمک جهش فکری و ذهنی خود ما، اقوال را سبک و سنگین نموده و در نهایت به تحلیل بپردازیم. بعضی از اهل قلم خود را عادت دادند، تا فقط بگویند فلانی چنین گفت و فلانی چنین می گوید اما؛ اینکه چه چیز از نظریات شان کشف کردیم،چگونه خود مان نظریه پردازی نمودیم،این بر میگردد به ذهن نقّاد و تیز فهم یک عالم و تحلیل گر. بناء؛ محصلین گرامی ما باید از این جمود فکری خود را نجات داده و زنجیر های خمود ذهنی را در هم شکنند. وقتی کتابی را ورق می زنیم،هدف فقط حفظ معلومات نبوده بلکه تفکر و تحلیل ذهنی روی قضایا باشد. بی جهت نیست که خداوند در قرآن کریم ما را به تدبر روی آیات فرمان می دهد و این چیزی است که ما از آن غافل ماندیم.

درس ادیب اگر بود زمزمهٔ محبتی جمعه به مکتب آورد طفل گریزپای را بگذارید یک تجربه هر چند ناقص، اما واقعی را برای تان برسانم! وقتی بخواهیم ارتباط بین استاذ و شاگرد را از خلال پیام های پر گهر پیامبر رحمت - صل الله علیه وسلم - بفهمیم، به حدیثی بر میخوریم که ایشان خود را برای امت به منزله یک پدر معرفی می کنند و این، همان ارتباط واقعی بین شاگرد و استاذ است. در طول سال های تدریس در جوانب مختلف، به این نتیجه رسیدم: چیزی که می تواند یک شاگرد را در محور سفره پر محبت استاذ بنشاند،همان دلسوزی و پدری او می باشد. وقتی استاذ باب مهر و محبت را بطرف شاگردش بازکند، دیگر هرگز از آن دروازه بیرون نمی ورد. چنین نمونه های در تاریخ اسلام فراوان داریم. اجازه دهید کمی صریح تر بگویم،هر چند با من موافق نباشند هم: اولین کتابی که در بخش علم صرف تدریس میشود، صرف بهائی است. تمام افعال را در قالب فعل زدن بیان میکند. -ضرب یضرب اضرب زد میزند بزن- می شد کلماتی همچون خواند می خواند،بخوان... کتاب را احتواء کند. غالبا در خیلی از مکان های درسی، در کنار اینکه تمام افعال با زدن آغاز می شود، کتاب نیز با زدن شلاق استاذ پایان می یابد. شما چه فکر میکنید این شاگرد که با شلاق استاذ و صفحاتی که پر از کلمات زدن است، به پایان برساند چگونه معلمی برای شاگردان آینده اش خواهد شد؟ کسی حالا اعتراض نکند که در قرآنکریم از جهاد و قتال بحث کرده.. آمنا! باور و اعتقاد داریم، لکن در کنارش به آداب، اجتماع، اخلاق... نیز به کرات و مرات امر نموده است. از فضله بودن کلام بکاهم، اینکه جز با مودت و دلسوزی نمیتوان شاگرد خوبی تربیت کرد،که معلم مهربان فردای ما باشد. درس ادیب اگر بود زمزمهٔ محبتی جمعه به مکتب آورد طفل گریزپای را

دنیای علم دهلیز های پنهانی دارد،که جزء با ممارست و مطالعه طولانی و بالاتر از همه لطف و عنایت حق، هرکس بر آنها وقف نمی شود.

مانند شتر چشم بسته یکی از عمده ترین مشکلات معاصر، نداشتن مُرَبّي خوب در حیات طلبه/ محصل است. سال های زیادی را بدون داشتن برنامه دقیق، که بتواند آینده فردایش را روشن کند،سپری می کند. او، مشغول خواندن چند کتاب درسی بوده و همه برنامه علمی وی را فقط همان چند کتاب تشکیل می دهد. سال ها تلاشش اجازه نمی دهد تا از موقعیت که قرار دارد، پای فراتر بگذارد. مانند همان شتری که چشمهایش را می‌بندند که در اطراف خود بچرخد، تاکنجد ها لِه شده و روغن بدهد. متأسفانه این همان موردی است که در بیشترین نهاد های تحصیلی مشاهده می شود. بعضی از این محصلین عمر شان همینطور با حس دانشمند بودن سپری شده و از خود کوچکترین کار علمی به جای نمی گذارند. و تعدادی هم با فضل الهی و آشنا شدن با متود علمی جهانی، متوجه اوج فقر علمی خود شده و دیر هم که شده، شالوده علمی خود را تلاش می‌کنند تا از نو بسازند. کاش اساتید نقش یک مربّي دلسوز را داشتند، تا نقشه علمی برای محصلین و طلاب داده و آنها را از سرگردانی بی فایده، در دنیای علم نجات دهند. نوت: بزودی تجربه شخصی و درد دل خود را در همین باب مذکور با شما شریک می کنم ان شاءالله.

بیایید لحظاتی در بوستان معنوی امام فخرالدین رازی بنشینیم! شکی نیست که خداوند برای امام فخرالدین رازی - رحمه الله - اسراری را افشا نموده، که هر دانشمندی از آن بهره نبرده است. او در کتاب المحصول فی علم اصول الفقه بحثی را این گونه بیان می کند: خداوند زمانی که افرادی را مورد خطاب خود قرار می دهد، از دو حال خالی نیست: ۱: یا اینکه در خواست انجام فعلی از آنها میکند ۲: یا اینکه در خواست عملی شدن آن خطاب را نمیکند. قسم اول: علماء و مجتهدین هستند، که خداوند خواسته مثلا تا آنها مراد آیاتی که در باره نماز است بفهمند و آن را عملی کنند قسم دوم: احکام حیض می باشد، که مجتهدین باید فهم مراد خداوند را حتی المقدور بفهمند، لکن عملی نمی‌کنند، زیرا حیض از جمله احکام مختص به زن ها می‌باشند. در ادامه بحث امام فخرالدین رازی رحمه الله اینگونه ادامه می دهد: کسانی را که خداوند فهم مراد خود را بر آنها الزام نمی کند دو قسم آند. ۱: انجام آن هم الزامی نیست مانند فهم کتب گذشته که خداوند بر مجتهدین الزام نکرده تا مراد خداوند را در کتب گذشته بفهمند. ۲: کسانی که فقط انجام میدهند اما فهم مراد خداوند بر آنها الزامی نیست، که آنها عبارت از زن ها می‌باشند؛ زیرا آنها مکلف به فهم مراد خداوند در احکام حیض نیستند، فقط به آنچکه علماء و و مجتهدین برای شان میگویند باید عمل کنند. یعنی از آنها فقط عمل خواسته شده نه فهم مراد خداوند در این احکام. نوت: بوستان امام فخرالدین رازی کمی آب هوای سنگین دارد، امیدوارم بتوانید از میوه های معنوی آن بوستان فیض ببرید.

نه به فکر شهرت است، نه ظاهرش را بخاطر دنیای مجازی آراسته کرده، ولی مثالش در عالم اسلامی انگشت شمار است. او علامه، فقیه و اصولی مولود السریری مغربی است، به تازگی کتاب گرانسنگ المستصفی امام غزالی را شرح نموده است. در عالم افراد زیادی اند که نامش را نشنیده و نشانی از وی ندارند، ولی او با تألیفاتش روح فقه و اصول را طرابت بخشیده. وقتی سخن می گوید انکار اصول فقه از کلامش می‌بارد. علماء ربانی به فکر شهرت طلبی نیستند- زیرا شهرت باد صرصری است که می وزد و میگذرد- بلکه با تألیفات شان تا قرن ها در قلب ها محبوب بوده و افکار شان در لابلای سطور کتاب ها محفوظ میمانند.

اگر پای درس فخر رازی می‌نشستم... چند مدتی است که خود را در مدرسه معنوی مفسر کبیر،اصولی چیره دست، امام فخرالدین رازی -رحمه الله - می یابم . المحصول فی علم اصول الفقه،کتابی است که انگار از دست منِ طلبه فقیر و بی بضاعت گرفته و در حلقه علمی و مناظره ی آن امام بزرگ نشانده. طبعا نشستن در حلقه چنین درسی فهم تیز و اصولانه می خواهد، که من احساس فقر می کنم. با آن هم عطش علمی مرا وا داشته تا لحظاتی از روز را به پای درس اصول فقه آن مبارک، در عالَم معنا بنشینم. انگار او چون سلطان علم و من فقیر گوشه گیر، گاهی از سر ذوق فریادی می زنم، گاهی از خوشحالی می خندم، گاهی از ابهت آن امام کبیر می هراسم. او مسائل اصولی را با زبان فلسفه، منطق و علم کلام دُرّ فشانی میکند. هر لحظه اشکال فلسفی ایجاد کرده و سپس پاسخ علمی می دهد. او عقل و نقل را در کنار هم بکار می‌گیرد. فکر نمی کنم در دنیای اصول فقه، چون فخرالدین رازی عالم دیگری این اندازه عقل را وادار به تفکر و تدبر نماید. او، امروز در دیار ما دفن است. از خود بپرسیم چقدر توانستیم از تراث وی فیض ببریم؟

پله و گام موفقیت تان را در امتحان کنکور از صمیم قلب تبریک عرض میکنم. امیدوارم که اوقات تان را چون سرمایه ی بی نظیر دانسته و شب و روز به دانش پروری بپردازید!🌹🌹

الحمد لله در آخرین سمسترِ درسی دوره ی دکتورا توانستم ۹۸/۷۵ فیصد را کسب کنم، که جزء بلندترین نمرات در تحصیلات عالیِ ترکیه به‌شمار می‌رود. من در این همه الطاف الهی، دست پدر بزرگوار و نور چشمانم را دخیل میدانم، که در نیمه های شب با دیدگان پر از اشک، در وسط خلوت و مناجات با خدا از منِ فقیر نامی برده و شامل دعاء مبارک شان نمودند. از اللهِ متعال توفیقِ بیشتر در دانش، همراه با اخلاص و برکت، مسئلت داشته و دعاء شما عزیزان را خواهانم.

از رحمت الهی نا امید مباش