اتاق ۱۰۵

چرا اینو اینجا نوشته بودم😭

تو برای خودت ورزش می‌کنی. بخاطر خودت لایف استایل سالم داری. بخاطر خودت تراپی می‌ری. بخاطر خودته که تلاش می‌کنی. بخاطر خودته که رها می‌کنی. بخاطر خودته که دوباره بلند می‌شی. فقط بخاطر خودته که اون عادت اشتباهو کنار می‌ذاری. بخاطر خودته که صبح تا شب کار می‌کنی و پول درمی‌آری. بخاطر خودته که زور می‌زنی. هیچکس و تاکید می‌کنم، هیچکس، حتی عزیزترین فرد زندگیت، به تو تشکری بابت مراقبت از خودت بدهکار نیست. اون شاهکار کنه عین تو مسئولیت زندگیش، تروماهاش و جسم و روان خودشو قبول کنه.

بله، دوست داشتن اینطوریه که با دقت به تمام حرفات گوش می‌ده جواب تک تک جزئیاتت رو هم می‌ده.

زنعموی ۶۵ساله‌م با لیزرِ نوه‌ش داره بازی می‌کنه، هرچی هم نوه‌ش می‌گه بِده بهم، نمی‌ده. آینده‌مو دیدم بچه‌ها.

هیچوقت فکرشو نمی‌کردم. روزی که پستای این کانالو می‌خوندم، حتی توی خیال هم نمی‌دیدم که یه روز ادمینش بشه یکی از مهم‌ترین آدمای زندگیم. یکی که هم هم‌رشته‌ایمه، هم استادم، هم دوستم، هم تراپیستم و هم دلیلِ خیلی از روزای خوبم. ما روزای سخت و خوب زیادی رو با هم…

پس از گذشتِ شِش ماه، سلام:))

آره خلاصه آلبالو پلو خوردی یادِ من بیوفت.

از همین الان اعلام می‌کنم که برای زمستون امسال ۲۶۱۸۱۵ تا کاردیگن و کراپ بافت می‌خوام.

نمی‌دونم چطور بگم ولی کلا وقتی برای مدتی از یه‌کاری فاصله بگیری، هر چقدر هم که بعدش تلاش کنی دوباره به خوبیِ قبل انجامش بدی، نمیشه که نمیشه.

این یه یادآوریه که همین الان فاصله‌ی گوشیو از صورتت بیشتر کنی، شونه‌هات رو ریلکس کنی، چشم‌هاتو چند ثانیه ببندی و استراحت‌شون بدی.

از گوجوبوجو‌ها خداحافظی کردم گفتم به زودی میام می‌برمتون.