گروه آینده‌نگاران ماورا

آقای #گلزاری دبیر شورای اطلاع رسانی نکات مهمی را در ۸ تیر در برنامه #شیوه درباره نقش دولت در جنگ مطرح کردند که یادآوری‌شان خالی از لطف نیست. این جنگ به مدد همکاری مثلث دفاعی ما که شامل ۱- مردم، ۲- نیروهای نظامی و ۳- دولت می‌شود، پیش رفت. دولت علاوه بر پشتیبانی تمام عیار نیروهای مسلح، خودش درگیر چند جنگ بزرگ بود که دست کمی از جنگ نظامی نداشت: ۱- جنگ لجستیک و زیرساخت پل، جاده. راه آهن، فرودگاه‌ها و ... دشمن تلاش کرد سیستم حمل و نقل را مختل کند ولی نتوانست. ۲- جنگ سلامت حمله دشمن به هواپیمای داروهای خاص، انیستیتو پاستور، بیمارستان گاندی، خانه‌های سلامت و ...! و ۵۰ هزار عمل رایگان ۳- جنگ انرژی زدن عسلویه، ماه شهر و ... ۱۶ اسفند انبارهای نفت را در تهران و البرز زد. ۱۷ اسفند خورشید در تهران طلوع نکرد. می‌خواست بنزین در تهران البرز قزوین مازندران سمنان و گیلان نباشد، ولی موفق نشد. ۴- جنگ معیشت که برای همه ملموس بود. مباحث دیگری نیز در این مناظره مطرح شد. مثل: ولع مذاکره، لبنان و حزب الله، پیام رهبری، انتقام، و ... برای شنیدن صحبت‌های طرف مقابل (آقای محمودی نماینده مجلس) به اینجا مراجعه کنید. @ypezeshkian

داغی اگر نبود که گریان نمی‌شدیم لطفی اگر نبود مسلمان نمی‌شدیم یا ایّها الرّسول بدون دعای تو از پیروان عترت و قرآن نمی‌شدیم. رحلت حضرت رسول اکرم، شهادت امام حسن مجتبی و شهادت امام رضا المرتضی (علیهم السلام) را خدمت شما مخاطبین گرامی تسلیت می‏گوییم.

اقتصاد ایران در سایه جنگ ۲۰۲۶ ناشر: پژوهشکده امور اقتصادی وزارت امور اقتصادی و دارایی 🪩 گروه آینده‌نگاران ماورا [*بله*](https://ble.ir/mavaragroup) 🔹 [*تلگرام*](https://t.me/mavaragroup) 🔸 [*لینکدین*](https://www.linkedin.com/company/mavara-group/)

🌐 هم‌تکاملی قابلیت‌های فناورانه و جایگاه در زنجیره جهانی ارزش صنایع شیمیایی ✍ دکتر سیدسعید موسوی‌مدنی مدیرعامل گروه‌ آینده‌نگاران ماورا صنایع نفت و گاز در اقتصاد ایران از اهمیت بالایی برخوردار است، اما شواهد تجربی نشان می‌دهد که عمده کامودیتی‌ها در تله ارزش افزوده پایین و خام‌فروشی فرو افتاده‌اند، به طوری که حتی صادرات ریلی آنها از توجیه اقتصادی خارج است. در پایین دست صنایع نفت و گاز و معادن، صنایع شیمیایی قرار دارد. این صنایع قبل از صنعت خودرو، الکترونیک و دارو ... قرار دارند، نکته مهم آنکه با گذر از محاصره دریایی، به سختی کامودیتی صادر می‌گردند، اما ارز کمیاب حاصل از صادرات، صرف واردات قطعات خودرو، الکترونیک و دارو و ... می‌شود. وسط این زنجیره، یعنی صنایع شیمیایی که حاشیه سود و درآمد ارزی قابل توجهی به ارمغان می‌آورند، پیوندهای پسین و پیشین به خوبی برقرار نیست، کسب حداکثر منافع ملی و کاهش ناترازی ارزی، نیازمند آن است که صنایع شیمیایی بتوانند در زنجیره‌های جهانی ارزش، جایگاه مناسبی پیدا کنند. بالا رفتن از نردبان زنجیره‌های جهانی ارزش، به‌ویژه در صنایع مبتنی بر فناوری‌های متوسط و پیشرفته، علاوه بر امکان دسترسی به بازارهای صادراتی و دستیابی به صرفه‌های مقیاس، زمینه ارتقای یادگیری فناوری و توسعه قابلیت‌های نوآوری را نیز فراهم می‌کند. مقاله پیوست به بررسی رابطه میان قابلیت‌های فناورانه و جایگاه کشورها در زنجیره جهانی ارزش صنایع شیمیایی می‌پردازد. برای این منظور، با استفاده از روش اقتصادسنجی داده‌های تابلویی و تحلیل همبستگی، داده‌های ۷۶ کشور طی دوره زمانی ۲۶ سال مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که قابلیت‌های فناورانه بیشترین تأثیر را بر ارتقای جایگاه کشورها در زنجیره جهانی ارزش صنایع شیمیایی دارند و پس از آن، مرکزیت روبه‌جلو (وابستگی خریداران) از اثرگذاری بالایی برخوردار است؛ به‌گونه‌ای که تأمین‌کنندگان نوآور نقش محوری در این صنعت ایفا می‌کنند. ارتقای جایگاه در زنجیره جهانی ارزش مستلزم عبور کشورها از مراحل مشخصی از توسعه صنعتی و حضور فعّال در بازارهای جهانی است. یافته‌ها نشان داد که در کشورهای دارای سهم بالاتر از آستانه سهم ۴ درصد در زنجیره جهانی، رابطه میان قابلیت‌های فناورانه و جایگاه در زنجیره جهانی ارزش معکوس می‌شود؛ به‌گونه‌ای که این جایگاه برتر در زنجیره جهانی ارزش است که به محرّک توسعه قابلیت‌های فناورانه تبدیل می‌شود. در نتیجه، نوعی هم‌تکاملی میان قابلیت‌های فناورانه و جایگاه کشورها در زنجیره جهانی ارزش قابل مشاهده است. دانلود مقاله https://www.jokog.ir/article_243219.html واژگان کلیدی #هم_تکاملی #قابلیت_فناورانه #نفت #گاز #معادن #خام_فروشی #صنایع_شیمیایی #زنجیره_جهانی_ارزش #مرکزیت #دانش_حکمرانی #سیاست_علم_فناوری #نوآوری #بازآفرینی_نه_بازسازی #GVC #trade #export #chemical 🪩 گروه آینده‌نگاران ماورا بله 🔹 تلگرام 🔸 لینکدین

📹 راز رشد اقتصادی پایدار از نگاه نوبل 2025/ در گذر تاریخ از جوئل موکر چه می‌آموزیم؟ 🎙نسخه صوتی ▫️جوایز نوبل اقتصاد در سال‌های اخیر، اغلب به پژوهش‌های داده‌محور و فنی تعلق گرفته است، اما نوبل اقتصاد ۲۰۲۵ جهشی به گذشته داشت و از جوئل موکر، تاریخ‌دان اقتصادی،…

🔳⭕️ این روزها درگیر طرح ایران ۲۰۳۵ هستم. در بخشی از این مسیر (شناخت جایگاه ایران در جهان بر اساس ۵۰ شاخص و گزارش بین المللی) به شاخصی برخوردم که جالب بود نتایج آن را اینجا به اشتراک می گذارم. نقش خواص (نخبگان) در ایران چیست؟ ارزشمندند یا ارزش خوارند؟ @Dr_Lashkarbolouki

❇️ اجلاس ناتو در ترکیه، اجماع خفگی ژئوپلتیک ایران ما تاکنون جنگ ۱۲ و رمضان را با دفاع جانانه نیروهای نظامی و تاب آوری تمدنی مردم پشت سر گذاشتیم، اما الان دیگر وارد جنگ روایت‌ها شده‌ایم، این جدال دائمی بین نیروهای داخلی و دو قطبی‌سازی تفاهم/تقابل و انفعال/انسداد تنگه هرمز، بسیار خطرناک است. مردم همه آن فشارها را تحمل کردند چون تهدید موجودیتی بود و ادبیات بازگشت به عصر حجر، جامعه متکثّر ایرانی را حول مفهوم ایران، به وحدت رساند. اما زین پس، ادامه درگیری‌ها و جنگ جنگ تا پیروزی بر عمده مردم پذیرفته نیست و اصرار بر مدیریت تنگه را در تنگنای معیشت بر نمی‌تابند. به قول دکتر قالیباف°، کارت برنده تنگه نباید به ضد خود تبدیل شود، همانطور که اوایل در همین گروه عرض شد، قدرت انسداد تنگه باید در مذاکرات نقد می‌شد. لازم است کار تحلیلی عمیقی انجام شود؛ اینکه هدف تحرکات نظامی آمریکا صرفاً دست برتر در مذاکرات است یا آنکه تثبیت تنش زیر سایه آتش‌بس، تجهیز و تجدید قوای جبهه‌ها برای دور بعدی نبردی گسترده‌تر، زیرا این دو نگاه؛ محل مناقشه نخبگان و منازعه نیروهای سیاسی است. از نگاه ساختار گرایان Structurist و توجه به عقبه مذاکرات، آمریکا قابل اعتماد نیست و صرفاً دنبال کاهش قیمت نفت و پر کردن انبارها بود، به عبارتی این حوادث یک منحنی پوش دارند که یک پازل را تکمیل می‌کند. اما پیروان رویکرد عاملیت Agency معتقدند ایران میتواند فضای ابتکار عمل را در دست بگیرد و کارت‌های برنده حاصل از جنگ‌های گذشته را در مذاکرات نقد کند، چون خاورمیانه و ناتو در حال اجماع علیه ایران هستند و حتی موضوع اوکراین به حاشیه رفته است. اجلاس ناتو در ترکیه بسیار مهم بود و دو نظم قدیم و جدید خاورمیانه، یعنی گلوبالیست‌های انگلیسی و ترامپیست‌های آمریکایی معاملات بزرگی انجام دادند. در این فضا است که می‌بینیم، برای اولین بار عمان کشوری در اردوگاه آنگلوساکسون‌ها و میانجی مذاکرات، علیه حملات ایران به کشتی‌ها موضع تندی اتخّاذ کرد. به نظر میرسد منطقه با قدرت در حال باز آرایی هژمون‌ها و خفگی ژئوپلیتیک ایران است، نظم ترامپیست آمریکایی در مقابل نظم گلوبالیست‌های اروپایی، اسرائیل، امارات، اردن و هند در برابر/در کنار عربستان، قطر، ترکیه و پاکستان، ایران یک تنه در برابر دو نظم ایستاده است و این بار چین هم دیگر نمی‌آیند. پکن استراتژی خود را به همسایگان با مرز مستقیم متمرکز کرده است، اعزام نفر رده سوم حزب مرکزی «هه وی» به تشیع رهبر شهیدمان این امر را نشان داد. البته روسیه هنوز به ایران به عنوان یک بافر امنیتی نگاه میکنند، اعزام هیئت کاخ کرملین در بالاترین سطح، حضور مدودف در مراسم تشییع قابل توجه بود. #IMEC °https://farsnews.ir/Ghalibaf/1782851372482774538 🪩 گروه آینده‌نگاران ماورا بله 🔹 تلگرام 🔸 لینکدین

"غلام همت آنم که زیر چرخ کبود ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است" - خدایا ذره‌ای از روح بزرگ و عزت نفس و مناعت طبع این مادر بزرگوار را به من هم عطا کن. - سالها تحصیل در مقاطع مختلف رشته علوم سیاسی نتوانست به من چنین بینشی بدهد که این بانوی باشرافت خوزستانی در کمتر از شصت ثانیه بیان کرد. @kharmagaas

شعار، شعور، شعائر عبدالرضا شادابی درآمدی بر جامعه‌شناسی فلسفی آگاهی تاریخی و بازتولید امر اجتماعی تمدن‌ها را نمی‌توان صرفاً برحسب جغرافیا، نظام سیاسی یا توان اقتصادی آنها فهم کرد. هر تمدنی پیش از آنکه در سرزمین، نهاد یا ساختار قدرت تجسد یابد، در نظام معنایی خویش استقرار پیدا می‌کند؛ نظامی که از طریق آن، جهان را تفسیر می‌کند، نسبت خود را با گذشته بازمی‌شناسد، افق آینده را ترسیم می‌کند و برای کنش جمعی مشروعیت می‌آفریند. از این منظر، «شعار»، «شعور» و «شعائر» را می‌توان نه سه واژه هم‌خانواده، بلکه سه ساحت متمایز از وجود اجتماعی انسان دانست؛ سه مرتبه از تجلی آگاهی تاریخی که هر یک دارای منطق درونی، کارکرد اجتماعی و نسبت خاصی با مسئله قدرت، حافظه و معنا هستند. زبان؛ اراده تاریخی یا نماد اراده آگاهی جمعی شعار، در بنیادی‌ترین تعریف خود، زبان اراده تاریخی است. شعار نه محصول تأمل نظری، بلکه محصول ضرورت کنش است. جامعه در لحظات عادی، با مفاهیم زندگی می‌کند؛ اما در بزنگاه‌های بحران، انقلاب، جنگ، مقاومت یا گذارهای تمدنی، ناگزیر می‌شود پیچیدگی جهان را در قالب نشانه‌هایی فشرده، قابل انتقال و بسیج‌کننده بازنمایی کند. از این حیث، شعار را باید صورت تقلیل‌یافته امر نظری برای مصرف اجتماعی دانست. شعارها همان کاری را برای توده‌ها انجام می‌دهند که فرمول‌ها برای دانشمندان؛ کاهش پیچیدگی به واحدهای قابل فهم و قابل تکرار. با این حال، شعار ذاتاً نه صادق است و نه کاذب. صدق و کذب شعار وابسته به نسبت آن با حقیقتی است که ادعای نمایندگی آن را دارد. شعار می‌تواند زبان آزادی باشد و می‌تواند ابزار استقرار سلطه نیز گردد. تاریخ نشان داده است که استبدادها نیز به همان اندازه انقلاب‌ها، تولیدکننده شعار بوده‌اند. بنابراین، پرسش اصلی درباره شعار، نه چیستی آن، بلکه نسبت آن با منبع تولید معناست. انباشت ظرفیت فهم تاریخی اگر شعار، اراده متراکم‌شده یک اجتماع باشد، شعور را باید رسوب تاریخی ظرفیت فهم در ضمیر یک ملت دانست. شعور صرفاً دانش نیست؛ زیرا دانش را می‌توان آموخت و منتقل کرد، اما شعور غالباً حاصل زیستن در بطن تاریخ است. شعور محصول مواجهه مداوم یک جامعه با شکست، پیروزی، فاجعه، امید، نقد، بازاندیشی و تجربه‌های انباشته است. به همین دلیل، شعور بیشتر از آنکه یک کمیت معرفتی باشد، کیفیتی تمدنی است. جامعه دارای شعور، قادر است میان پدیده و نمود، میان حادثه و روند، میان هیجان و مصلحت، و میان حقیقت و کارکرد سیاسی تمایز قائل شود. در این معنا، شعور همان چیزی است که به یک جامعه امکان می‌دهد اسیر اکنونیت محض نشود و بتواند حال را در امتداد گذشته و آینده فهم کند. شاید بتوان گفت بحران بنیادین بسیاری از جوامع معاصر، نه فقدان اطلاعات، بلکه فروپاشی شعور تاریخی است. انسان معاصر بیش از هر زمان دیگری می‌داند، اما الزاماً بیش از گذشتگان نمی‌فهمد. کالبد حافظه جمعی شعائر را باید زبان بدنِ تاریخ دانست. آنچه یک ملت را در طول قرون حفظ می‌کند، صرفاً اسناد و کتاب‌ها نیست، بلکه شبکه‌ای از آیین‌ها، نمادها، مناسک، خاطره‌های جمعی و تکرارهای معنادار است که گذشته را به اکنون پیوند می‌دهد. شعائر در این معنا، تکنولوژی‌های اجتماعی انتقال معنا هستند. آنها اجازه نمی‌دهند حافظه تاریخی به امر انتزاعی و نخبه‌گرایانه تقلیل پیدا کند. شعائر، تاریخ را قابل زیستن می‌کنند. اما شعائر نیز همچون هر پدیده تاریخی دیگری، در معرض استحاله‌اند. اگر پیوند آنها با شعور گسسته شود، از حاملان معنا به حاملان عادت تبدیل می‌شوند. در چنین شرایطی، مناسک حفظ می‌شوند، اما معنای مناسک فراموش می‌شود؛ نمادها باقی می‌مانند، اما افق وجودی آنها فرو می‌ریزد. نسبت سه‌گانه؛ دیالکتیک معنا، قدرت و حافظه تنها پس از تفکیک این سه مقوله است که می‌توان نسبت آنها را در سطح جامعه‌شناسی فلسفی فهم کرد. شعور، سرچشمه تولید معناست. شعائر، نظام تثبیت و انتقال معنا هستند. شعار، ابزار اجتماعی‌شدن معنا و ورود آن به عرصه کنش سیاسی و تاریخی است. جامعه متوازن، جامعه‌ای است که این سه ساحت در آن به صورت طولی و نه عرضی سامان یافته باشند؛ یعنی شعور، شعائر را تغذیه کند و شعائر، شعارها را مشروعیت و عمق ببخشند. اما بحران از آنجا آغاز می‌شود که این سلسله مراتب واژگون گردد. هنگامی که شعار جانشین شعور شود، جامعه به تدریج از وضعیت «تولید معنا» به وضعیت «مصرف نماد» سقوط می‌کند. و هنگامی که شعائر از پشتوانه شعور تهی شوند، حافظه تاریخی به موزه‌ای از اشکال بدل می‌شود که دیگر قدرت تربیت انسان تاریخی را ندارند. 🪩 گروه آینده‌نگاران ماورا بله 🔹 تلگرام 🔸 لینکدین

تاسوعا و عاشورای حسینی تسلیت و تعزیت باد 🚩

عید سعید قربان، بر شما همراهان گرامی مبارک باد

◽️ اتاق تهران برگزار می‌کند: ◼️نشست تخصصی تاب‌آوری لجستیک، حمل‌و‌نقل و ترانزیت 🔺کمیسیون‌های حمل‌و‌نقل، صنعت‌ومعدن، بهبود محیط کسب‌وکار و رفع موانع تولید، تسهیل و توسعه تجارت اتاق تهران با هدف ارائه راه‌حل‌هایی برای افزایش تاب‌آوری کسب‌وکارها در مواجهه با چالش‌های عملیاتی در بخش حمل‌ونقل، نشست تخصصی «تاب‌آوری لجستیک، حمل‌ونقل و ترانزیت» را با محوریت راهکارهای پایداری بنگاه‌های اقتصادی در شرایط بحران برگزار می‌کنند. 🔸محورهای نشست: 1️⃣بررسی اثرات تحولات شرایط جنگی بر کریدورهای ترانزیتی و زنجیره تأمین کشور 2️⃣راهکارهای افزایش تاب‌آوری بنگاه‌های اقتصادی در مواجهه با اختلالات حمل‌ونقل و تجاری 3️⃣چالش‌های عملیاتی حمل‌ونقل جاده‌ای، ریلی، دریایی و هوایی در شرایط بحران و الزامات تداوم خدمت 🕙زمان: سه‌شنبه ۵ خردادماه ۱۴۰۵ از ساعت ۹ الی ۱۱ 📍مکان: سالن اجتماعات ساختمان وزرا 🔘نحوه برگزاری: حضوری، ویژه اعضای کمیسیون‌ها و تشکل‌ها آنلاین، به صورت رایگان ویژه اعضای اتاق در پلتفرم اسکای روم از طریق لینک ثبت‌نام 👇دریافت اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام: https://news.tccim.ir/?80519

🔍 لنزی جدید برای دیدن مدار قدرت در اوراسیا: RICH ⚪اگر RICH را نادیده بگیرید، احتمالاً بخشی از آینده زنجیره تأمین اوراسیا را در مدل تحلیلی خود جا انداخته‌اید. 🔵دو دهه پیش، یک گزارش کوتاه از Goldman Sachs با یک ایده ساده—BRICs—نحوه نگاه بازارها به اقتصادهای نوظهور را تغییر داد. آن گزارش نه یک اتحاد سیاسی معرفی می‌کرد و نه یک سازمان رسمی؛ فقط یک فریم تحلیلی بود. اما همان فریم بعدها به یکی از مهم‌ترین تم‌های سرمایه‌گذاری جهانی تبدیل شد. 📃 امروز نشانه‌های شکل‌گیری فریم دیگری در قلب اوراسیا دیده می‌شود: RICH = Russia – Iran – China اما تفاوت کلیدی اینجاست: BRIC بر بازارهای بزرگ مصرفی تمرکز داشت؛ در حالی‌که RICH بیشتر به معماری زنجیره تأمین شباهت دارد. 🔙در ساده‌ترین بیان، این ساختار سه نقش مکمل را کنار هم قرار می‌دهد: روسیه ➡️ منابع انرژی و مواد خام ایران ➡️ گره ژئوگرافیک مسیرهای ترانزیتی چین ➡️ مقیاس عظیم تولید صنعتی 🔵نمونه‌ای از این منطق در پروژه‌هایی مانند کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال–جنوب (INSTC) دیده می‌شود. مطالعات لجستیکی نشان می‌دهد این مسیر می‌تواند زمان حمل برخی کالاها میان آسیا و اروپا را به شکل قابل توجهی کاهش دهد. اگر چنین مسیرهایی با شبکه زیرساختی گسترده چین هم‌افزا شوند، یک مدار لجستیکی جدید در اوراسیا شکل می‌گیرد. برای بازارها، این فقط یک بحث ژئوپلیتیک نیست. 🔵وقتی منابع، مسیر و تولید در یک محور جغرافیایی هم‌تراز شوند، اثر آن در قیمت انرژی، هزینه حمل، ریسک زنجیره تأمین و تخصیص سرمایه ظاهر می‌شود. RICH شاید هنوز یک واژه تثبیت‌شده در ادبیات بازار نباشد. اما تاریخ بازارها نشان می‌دهد که گاهی یک فریم تحلیلی ساده می‌تواند نحوه قیمت‌گذاری جهان را تغییر دهد. 📱 @betatraderonline

📣 گزارش اقتصادی آکادمی دانایان منتشر شد موضوع: تحولات و چشم‌انداز بازار ارز، تورم و بخش پولی ایران نویسنده: دکتر تیمور رحمانی مطالعه‌ی این گزارش در وبسایت آکادمی دانایان: https://zaya.io/l8dol @danayan_academy

🗒 همکاری منطقه‌ای؛ تنها راهکار برقراری امنیت در خلیج فارس ▪️ یادداشت | مهندس صابر میرزایی: منطقه خلیج فارس در حال حاضر با چالش تعریف یک نظم امنیتی پایدار روبروست که تمامی کشورهای منطقه به آن پایبند باشند تا از این طریق آرامش در منطقه برقرار شود. دلیل اصلی پیچیدگی این چالش، ساختار نامتقارن منطقه است؛ به‌گونه‌ای که حتی اگر کشورها بخواهند صرفاً با یکدیگر مدارا کنند، به دلیل تفاوت در قدرت، امکانات و ظرفیت‌ها، توازن کاملی میان آن‌ها وجود ندارد. چرا تکیه بر قدرت‌های خارجی شکست خورده است؟ ➖ دهه‌هاست که کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس امنیت خود را از طریق قدرت‌های فرامنطقه‌ای تأمین کرده‌اند. در گذشته بریتانیا برای این کشورها نوعی نظم امنیتی ایجاد کرده بود و بعد از آن ایالات متحده جایگزین شد. اما تحولات اخیر نشان داده است که شرایط تغییر کرده و این الگو دیگر کارآمد نیست. ➖ آمریکا دیگر تکیه‌گاه قابل اعتمادی تلقی نمی‌شود؛ زیرا امنیت این کشورها را به منافع و هزینه‌های خود گره زده است. حضور قدرت‌های خارجی نه تنها امنیت پایدار ایجاد نمی‌کند، بلکه هزینه‌های امنیتی منطقه را افزایش می‌دهد. آمریکا از سرزمین این کشورها برای اقدام علیه ایران استفاده می‌کند که این امر، آن‌ها را به هدف حملات متقابل تبدیل کرده و درگیر ناامنی می‌کند، و گاهی نیز صرفاً به دفاع مقطعی می‌پردازد. سه سناریو برای آینده امنیت منطقه ➖ برای تعاملات آتی در خلیج فارس، سه وضعیت متصور است: ١. حالت دشمنی کامل: در این وضعیت، کشورها وارد رقابت تسلیحاتی و درگیری می‌شوند که نتیجه‌ای جز تخریب زیرساخت‌ها و از بین رفتن رفاه ندارد. ٢.وضعیت صلح مسلح (نه جنگ، نه صلح): در این حالت، کشورها با وجود عدم درگیری مستقیم، به یکدیگر بی‌اعتمادند و به دنبال تقویت بازدارندگی دفاعی خود هستند. این مدل عملاً شکست‌خورده است، زیرا نه تنها مشکلات فی‌مابین (مانند اختلافات بر سر میادین نفتی مشترک) را حل نمی‌کند، بلکه مانع توسعه و رفاه می‌شود و هر لحظه ممکن است به جنگ ختم شود. ٣. دوستی و همکاری همه‌جانبه: این تنها راهکاری است که در آن منافع جمعی منطقه اولویت می‌یابد. ایجاد همکاری‌های گسترده اقتصادی، صنعتی و امنیتی باعث می‌شود هیچ کشوری حاضر نباشد برای حفظ منافع خود، امنیت منطقه را به خطر اندازد. نتیجه‌گیری: ضرورت رویکرد باز ➖ تنها راهکار واقعی برای برقراری امنیت در خلیج فارس، همکاری منطقه‌ای مستقل است. کشورها باید بین دو گزینه انتخاب کنند: تکیه بر توان داخلی و بازیگران فرامنطقه‌ای (رویکرد بسته و شکست‌خورده) یا همکاری همه‌جانبه با همسایگان (رویکرد باز). با توجه به واقعیت‌های ژئوپلیتیک و قدرت غیرقابل انکار ایران، هرگونه نظم امنیتی بدون حضور ایران ناممکن خواهد بود. بنابراین، ایجاد پیوندهای اقتصادی عمیق که هزینه‌ی درگیری را به شدت بالا ببرد، تنها ضامن ثبات و توسعه در خلیج فارس است. #رصد #یادداشت #کشورهای_منطقه #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!

⭕️ موانع ریشه‌ای همکاری ایران و چین 🔹در سطح حاکمیت - ساختار تصمیم سازی در حزب کمونیسم چین متمرکز بوده، اما ساختار اجرا شبکه‌ای (هسته دانا، شبکه توانا) - چینی‌ها معتقدند ما نمیدانیم در ایران با چه کسی طرف هستیم؟ در سیاست خارجی نگاه استراتژیک و بلندمدت ندارید. - چین با استراتژی چرخه دوگانه توانست جلوی سرریز تلاطمات خارجی را به اقتصاد داخلی بگیرد، اما در اقتصاد ایران، انتظارات تورمّی طبق اظهارات توهمّی شکل می‌گیرد. - موضوع اعتماد مردم به حاکمیت در چین بسیار قوی بوده و حزب کمونیسم برای آنها، در جایگاه خدایشان است. - طی سالهای تحریم، بنگاههای بزرگ نهادی ایران، می‌بایست کل ریسک تجارت با چین را بر عهده می‌گرفتند و برای کشور، بیمه‌های اختصاصی بازرگانی و خطوط کشتی‌رانی فعّال می‌کردند. 🔸در سطح دولت - اتصال بورس ایران و چین، ایجاد انبارهای منطقه ای و بازارگاه‌های محلی - موضوع تامین مالی با اتصال به شبکه جهانی CIPS به منظور دریافت اعتبار اسنادی - ظرفیت‌های خوبی در قانون فیپا وجود دارد، اما عملیاتی نشده است، بازرگانان چینی هم مطلع نیستند - ساختارهای دولتی بسیار کند است و مثلا تامین مالی ساینا شور دو سال طول میکشد، ۱.۵ سال ایران و ۶ ماه چین - احیای مرکز مشابه CCG چین برای اصلاح سه گانه triple helix برای اصلاح مداوم قوانین و مقررات و ارتقای قابلیت فناورانه در اعزام دانشجویان CCG: Center for China & Globalization 🪩 گروه آینده‌نگاران ماورا بله 🔹 تلگرام 🔸 لینکدین

ریشه‌های افول صنعتی ایران 🔹آیین رونمایی کتاب «چالش‌های صنعتی‌شدن ایران» برگزار و ریشه‌های تاریخی، نهادی و سیاستی افول صنعتی ایران بررسی شد. 🔹در این نشست بر ضرورت تداوم فضای گفت‌وگو و همچنین واگرایی صنعتی، کاهش سرمایه‌گذاری، تضعیف جایگاه صنعت و افت سهم فناوری‌های پیشرفته تأکید شد. 🔹سخنرانان، ناترازی‌های کلان، وابستگی به نفت، نااطمینانی و ضعف حکمرانی را از عوامل اختلال در روند صنعتی‌شدن دانستند و با اشاره به تجربه جهانی، بر بازتعریف سیاست صنعتی و نقش دولت تأکید کردند. 🔹علیرضا بختیاری؛ مدیرمسئول روزنامه دنیای اقتصاد، بر حفظ فضای گفت‌وگو تأکید کرد و گفت نمی‌شود در برابر مسائل اقتصادی سکوت کرد و باید «نشانه‌ای از زنده بودن فضای گفت‌وگو» در این حوزه باقی بماند تا مسیر تعامل فکری ادامه پیدا کند. 🔹بختیاری افزود: این کتاب تصویری از وضعیت صنعت و مساله واگرایی در آن ارائه می‌دهد. 🔹مسعود نیلی، گفت: این اثر یکی از جامع‌ترین آثار منتشرشده درباره توسعه صنعتی ایران در سال‌های اخیر است که تلاش دارد تصویری دقیق از وضعیت صنعتی کشور و روندهای حاکم بر آن ارائه دهد. 🔹او افزود: تنها تحقق همزمان سه شرط: افزایش سهم ارزش افزوده صنعت، صنعتی‌شدن تجارت خارجی و ارتقای فناوری، مسیر صنعتی‌شدن را نشان می‌دهد. 🔹به‌گفته او، شاخص‌های کتاب نشان می‌دهد ایران از اواخر دهه ۱۳۸۰ در مسیر افول قرار گرفته، سهم ارزش افزوده صنعت کاهش یافته و شاخص‌های فناوری و نیروی انسانی نیز پسرفت داشته‌اند. او دلیل اصلی را «وارونگی حکمرانی» دانست. 🔹امینه محمودزاده؛ عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف، گفت روایت کتاب از بنگاه‌ها آغاز شده و بر اساس داده‌های ۲۰ ساله مرکز آمار تهیه شده است. 🔹او به ناهمگنی بنگاه‌ها، طبقه متوسط گم‌شده صنعتی، کاهش سودآوری و سرمایه‌گذاری، افزایش نااطمینانی، ناکارآمدی تخصیص سرمایه فیزیکی و تضعیف نقش بازار مالی اشاره کرد و گفت بسیاری از صنایع به‌جای ارزآوری، متقاضی ارز هستند و وابستگی به انرژی و امتیازات حمایتی تاب‌آوری آنها را کاهش داده است. 🔹علیرضا ساعدی، پژوهشگر اقتصادی نیز بر ضرورت درک مبانی اقتصادی سیاست صنعتی تأکید کرد و توضیح داد که نحوه ورود دولت، ابزارها، شدت مداخله و انتخاب صنایع هدف باید بر اساس مبانی نظری، تجربه تاریخی و اقتضائات بومی باشد. منبع: روزنامه دنیای اقتصاد متن کامل https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4269144

📹 چرا ایران صنعتی نشد؟ ▫️کتاب تازه مسعود نیلی، امینه محمودزاده، علیرضا ساعدی و منصور شاکریان درباره «چالش‌های صنعتی شدن ایران» هشداری جدی درباره عقب‌ماندن ایران از انقلاب چهارم صنعتی است. ▫️در شرایطی که محدودیت‌های اینترنت و ضعف زیرساخت‌های دیجیتال ارتباط ایران با اقتصاد جهانی را دشوار کرده، نویسندگان کتاب تأکید می‌کنند که بی‌توجهی به فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و اقتصاد دیجیتال می‌تواند یکی از مهم‌ترین فرصت‌های تاریخی توسعه را از ایران بگیرد. ▫️ایران در سه موج قبلی انقلاب صنعتی نیز نتوانست جایگاه مؤثری در اقتصاد جهانی پیدا کند. در دوره قاجار و پهلوی، تلاش‌هایی برای صنعتی شدن انجام شد، اما ضعف نهادی، وابستگی به نفت و پدیده «بیماری هلندی» مانع شکل‌گیری صنعتی رقابت‌پذیر شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ نیز توسعه صنایع سنگین و گسترش بنگاه‌های صنعتی، به‌دلیل وابستگی شدید به درآمدهای نفتی، تحریم‌ها و سیاست‌های ناکارآمد، به نتیجه مطلوب نرسید. ▫️مشروح این برنامه را شنبه در اکوایران ببینید اکوایران را در بله دنبال کنید 🔗آدرس سایت اکوایران 📺 @ecoiran_webtv

⭕️ واقعیات اقتصاد ایران و پیشنهاداتی برای سیاست‌‌‌گذاری در پسا جنگ سعید موسوی مدنی، ۱۶‌ اردیبهشت ۱۴۰۵ اول آنکه اعتراف می‌کنم که اقتصاد ذیل علوم انسانی است و یک علم مکانیکی و آزمایشگاه سیاستی نیست، فعّال اقتصادی بسیار با هوش است و خودش فرصتهای آربیتراژ را شکار می‌کند. کار بسیار دشوار سیاست‌گذار یکپارچه‌سازی نهادها (نسل سوم ادبیات موضوع)، هم‌سویی قواعد بازی و هم‌افزایی انرژی‌های فردی در راستای خیر جمعی است. ۱- اقتصاد ایران همواره در تنگنای نقدینگی است، اما مشکل ما کمبود پس‌انداز نیست، بلکه عدم تبدیل پس‌انداز به سرمایه‌گذاری است. می‌بینیم که مثلا برای ثبت نام خودرو به اندازه کل سپرده کوتاه مدت، صف آربیتراژ شکل می‌گیرد. همچنانچه ما در مدلسازی اقتصاد کلان می‌بینیم که بهترین پاسخ را حالت Cash in Advance برای ایران می‌دهد. ۲- این کمبود ظاهری نقدینگی (که به دلیل کاهش بهره‌وری هم هست) را با یکسری نهادسازی در بورس انجام دادیم، اما به دلیل کپی کاری از بازارهای مالی اقتصادهای کلاسیک، با وجود عریض و طویل شدن نظارت که خود نرخ کارمزد تامین مالی را به شدت افزایش داده (حدود ۱۶ درصد سالانه) و به دلیل تعداد کم بازیگران سمت عرضه و تقاضا، عملا افراد با هم تبانی می‌کنند و معاملات سوری شکل می‌گیرد. ۳- از قول دکتر محمدجواد فرهانیان، سهام عدالت که از سال ۱۳۸۹ اجرایی شد و آن موقع ۵۰۰ همت دارایی بود، بهتر بود به جای شکل گیری نمایندگی‌های استانی که محل توزیع رانت‌های فاجعه‌بار شده، همه سهام در یک صندوق توسعه و نوسازی یا صندوق‌های مادر تخصصی (SPV) تجمیع می‌شد و مردم یونیت صندوق‌ها را خریداری می‌کردند، به طوری که بتوان اصول حاکمیت شرکتی را بر شرکتهای واگذار شده الزام و دائم نظارت نمود. ۴- اقتصاد ما و مردم طبقات ضعیف امکان هج در برابر شوکهای تورمی را ندارند، طبق نظر دکتر احمدرضا جلالی‌نائینی، اقتصاد ایران امکان هج در برابر شوکهای بزرگ برونزا را ندارد، همانطور که می‌بینیم ترکیه هم اینگونه است و با یک شوک ارزی، کل اقتصاد مجبور است خود را تطبیق دهد و کشور وارد مارپیچ قیمت و دستمزد می‌شود. ۵- برای کمک معیشت و جبران بخشی از کاهش قدرت خرید خانوار، می‌توان از توکن‌های منفعت یا اوراق تامین مالی درآمد ثابت با بهره بالای ۴۰ درصد ابزارسازی نمود و منابع را هم به تامین کننده کالای مرحله قبل زنجیره (عرضه کننده) داد، نه به شرکت متقاضی. ۶- سیاست اقتصادی مطلوب آن است که فاصله عینیت و ذهنیت را بتواند مدیریت کند، مثلا دلار زدایی یک مقوله ذهنی است و نه عینی و مکانیکی. مقالات قوی و چندین رساله ارشد و دکتری نشان میدهد که عامل اصلی شکل گیری انتظارات تورمی در ایران، نوسان ارزهای خارجی است. ۷- ما بیش از دو دهه است داریم در برجام برای رفع تحریمها و آزادسازی سالی ۲۰ میلیارد درآمد نفتی، مذاکره می‌کنیم، غافل از اینکه به دلیل فاصله دولت و ملت، سالی ۳۵ میلیارد دلار خروج سرمایه از کشور داریم، به عبارتی مجموع کسری حساب جاری+حساب سرمایه منفی است. *اقتصاد ذیل علوم انسانی* ۸- به فرموده دکتر حسن درگاهی، سیاست‌های پولی و مالی برای کاهش نوسانات در محدوده مسیر رشد بلندمدت است. وقتی نرخ رشد اقتصاد ایران بیش از یک دهه حول و حوش صفر حرکت می‌کند، ریشه مشکلات در وجود اصطکاک نهادی institutional friction است و راه حل‌ها را در سازمان برنامه یا بانک مرکزی نباید جستجو کرد. ۹- اقتصاد ما در سقف بازار داخل گیر کرده و در دور باطل بهره‌وری افتاده است، لازمه بهره وری افزایش ۲۰۰ تا ۷۰۰ درصد صادرات است و لازمه صادرات حضور در زنجیر‌های جهانی/منطقه‌ای ارزش، که بیشتر توسط شرکتهای چند ملیتی انجام می‌شود‌. در این وانفسا حضور شرکت‌های چینی می‌تواند به ارتقاء در زنجیره ارزش کمک کند.

🇮🇷🇨🇳 کمیته علمی و فناوری انجمن دوستی ایران و چین با همکاری موسسه تحقیقات سیاست علمی کشور برگزار می‌کند: 🔘 موضوع نشست چین و نظم جهانی در حال گذار از منظر زنجیر‌ه‌های جهانی ارزش ظرفیت تعاملات دوجانبه ایران و چین بر پایه قابلیت‌های مولّد 🎙 سخنران نشست: دکتر…