مٰانارِم🌱

کنون که گردش ایام را ثباتی نیست ‏همان‌ خوش است که در عشق بگذرد ایام ‏

اونجا که مولانا میگه: جان، فدایِ یار دل رنجانِ من

او زخم میزد،و من به همه میگفتم چشمانش معصومیتی بی مانند موج میزند،عشق آدم را احمق میکند،شاید هم ناباور.

آدمها بخشیده میشن اما هیچگاه به اون جایگاهی عزیزی که بودن برنمیگردن.

اگه دلت خوش باشه ۴ ساعت هم که بخوابی برات کافیه، دلت که خوش نباشه ۲۴ ساعت هم که بخوابی باز خسته ای.

مهربان باشید... همه آدم ها در حال دست و پنجه نرم کردن با چیزی هستند که شما از آن خبر ندارید...!!

ما سکوت کردیم بلکه شرمسار شوند اما وقیح تر شدند حالا دیگر سکوت ما از نجابت نیست. از «بی‌اعتنایی» است.

صد بار گفتم میروم،یک بار نشنیدم بمان،یک بار گفتی میروم صد قفله کردم خانه را.

اخ خدا عشق من🥹✨

خدایا شکرت زیاد✨

زخم میزنی و من هرشب ، با زخم هایت صلح میکنم

آنکه یکبار از مرامش نیش خورده ای را نبخش پوست اندازی چه تغییری دهد در ذات مار؟

عقل پرسید که دشوارتر از مُردن چیست عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است

اونجا که عطار میگه: بی تو دل و جانِ من سیر شد از جان و دل جان و دلِ من تویی ای دل و ای جانِ من

تو از کدام راه میرسی ..؟ جوانی ام در این امید پیر شد نیامدی و دیر شد! هوشنگ ابتهاج

اونجا که وصال شیرازی میگه: ‏گفتمش با غمِ هجران چه کنم؟ گفت بسوز! گفتمش چاره‌ی این سوز بگو؟ گفت: بساز...

‏من از بمب و موشک نمی‌ترسم، از برخط شدن می‌ترسم.