mearic

Ebû Hureyre (ra) der ki: "Kendisiyle amel edilmeyen ilim, zekâtı verilmeyen mal gibidir."

﴿وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ﴾ “Kullarım sana Beni sorarlarsa, Ben onlara yakınım. Bana dua ettiği vakit dua edenin duasını kabul ederim. Bana icabet etsinler, Bana iman etsinler umulur ki, doğru yolu bulurlar. Bakara 186

Gerçek sevginin merkezinin Allah olması gerekir. İnsan, hayatında birçok şeyi sevebilir insanları, eşyaları, anıları… Ama iman eden kişi için bu sevgilerin hepsi Allah sevgisinin gölgesinde kalır. Çünkü Allah’a duyulan sevgi, insanı doğruya yöneltir, sabrı öğretir ve kalbi dengede tutar. Eğer sevgi Allah için olursa, insan neyi severse sevsin ölçüyü kaçırmaz neyi kaybederse kaybetsin dağılmaz. Sevginin en saf ve en güçlü hâli Allah’a yönelmiş sevgidir.

Ben kendi nefsimden razı değilim ki, onu kınamayı bırakıp insanları kınamaya yöneleyim. İnsanlar kulların günahları için Allah'tan korkarken, kendi günahları için emin haldedirler.  Kitabüz-Zühd  Ahmed Bin Hanbel

Kelime-i Tevhid, bir teslimiyet antlaşmasıdır.

Channel photo updated

Channel photo removed

رضيت بالله رباً، وبالإسلام ديناً، وبمحمد صلى الله عليه وسلم نبياً “Rab olarak Allah’tan, din olarak İslam’dan, nebi olarak Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’den razı oldum.” (Nesâî, Ahmed b. Hanbel)

İmam Ahmed bin Hanbel, âhiretteki hesabının hafif tutulması için, dünyada az mala sahip olmayı severdi. Zındıklara ve Cehmiyye’ye Reddiye syf 54

Ve insan, kendini unutuyor… Cenâb-ı Hak; نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰيهُمْ اَنْفُسَهُمْ “Allah’ı unuttular, Allah da onlara kendilerini unutturdu.”¹ buyuruyor. Bu âdeta bir bitiş gibidir. Eski siyah beyaz televizyonlarda olurdu; kapanacağı zaman saniyeler içerisinde âdeta bir ışık patlaması olur, ışık kümeleri bir merkezde odaklanır ve geriye simsiyah bir ekran kalırdı. Tıpkı böyle, farkındalık gittiğinde ardında sadece zifiri bir karanlık, bir “zulümat” bırakır. *Kendini Unutma Syf 69*

“Rabbim! Göğsümü (kalbimi) genişlet, işimi kolaylaştır.”

İnsanların en kötüsü, şerrinden dolayı insanların kendisinden çekindiği kimsedir. - Hadisi Şerif- Muvatta’, Hüsnü’l-Hulk, 1

قُلْ هُوَ الَّـذٖٓي اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٔدَةَؕ قَلٖيلاً مَا تَشْكُرُونَ De ki: “Sizi yaratan, size işitme duyusu, gözler ve kalpler veren O’dur. Ne az şükrediyorsunuz!” Mülk 23

Hiçbir şey hakkında: “Ben yarın mutlaka şu işi yapacağım” deme. Ancak: “İnşallah; Allah izin verirse yapacağım” de. Bunu söylemeyi unuttuğun zaman Rabbini hatırla ve: “Umarım ki Rabbim beni bundan daha yakın bir vakitte dosdoğru ve güzel bir başarıya eriştirir” de. Kehf Suresi 23-24

Abdullah b. Sabık’ın anlattığına göre Yunus b. Ubeyd şöyle dedi: Şimdilerde sünnetten daha garibi yok. Ondan garibi de onu öğretenlerin bulunması.

"Yaşanılmış acılar; hüzünle def edilmez, aksine O'na rıza göstermekle, hamd etmekle, sabretmekle, kadere iman etmekle ve 'Allah dilediğini takdir etti' demekle def edilir.." İbn Kayyım el Cevziyye (rh)

“İnsan, hayra dua eder gibi şerre de dua eder. İnsan çok acelecidir.” (İsrâ 17:11)

*Kederi kendimden gidermek için, âhiret için amel işleyerek Allah azze ve celle’ye yönelmekten başka bir yol bulamadım.* _İbn Hazm_

Ve insan, kendini unutuyor… Cenâb-ı Hak; نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰيهُمْ اَنْفُسَهُمْ “Allah’ı unuttular, Allah da onlara kendilerini unutturdu.”¹ buyuruyor. Bu âdeta bir bitiş gibidir. Eski siyah beyaz televizyonlarda olurdu; kapanacağı zaman saniyeler içerisinde âdeta bir ışık patlaması olur, ışık kümeleri bir merkezde odaklanır ve geriye simsiyah bir ekran kalırdı. Tıpkı böyle, farkındalık gittiğinde ardında sadece zifiri bir karanlık, bir “zulümat” bırakır. *Kendini Unutma Syf 69*

https://t.me/darulsuffe