تاریخ کوهنوردی سرزمین ایران

راکاپوشی، تابستان ۱۳۷۶ کوه راکاپوشی با ارتفاع ۷۷۸۸ متر، در جنوب دره هونزا و در رشته‌کوه قراقروم قرار دارد. بسیاری بر این باورند که نام این کوه از عبارت «رقعه‌پوش» گرفته شده است؛ نامی که گفته می‌شود اعراب پس از ورود به دره‌های هونزا و ناگار بر آن نهاده‌اند. آنان شکل کوه را به عروسی تشبیه کرده بودند که رقعه‌ای سپید بر سر انداخته است. یال شمالی راکاپوشی یکی از دشوارترین مسیرهای صعود به قلل قراقروم به شمار می‌رود. در شمال کوه نیز یخچال‌های میناپین و راکاپوشی امتداد یافته و تا نزدیکی ناگار پیش می‌روند. دسترسی به کمپ اصلی جبهه شمالی از طریق روستای شیعه‌نشین میناپین امکان‌پذیر است. در تابستان سال ۱۳۷۶، شش نفر از اعضای تیم کوهنوردی ایران، در تاریخ ۱۹ مرداد، موفق شدند از مسیر یال جنوب‌غربی به قله راکاپوشی صعود کنند. ادامه در: https://rzarei.blogspot.com/2007/10/blog-post_7436.html T.me/kouheghaf instagram.com/kouheghaf kouheghaf.blogspot.com

۲۹ سال گذشت ..... در ۱۸ مرداد سال ۱۳۷۶ تیمی با انگیزه موفق شد تا پایه گذار یکی از صعودهایی نوین در هیمالیا شود و قله 7788 متری راکاپوشی واقع در کشور پاکستان را با موفقیت صعود کند. شاید باورش سخت باشد تمام اطلاعات ما بابت این صعود چه از قبل و حین صعود یک کتابچه با کاغذهای کاهی بود ! اما شوق ،توان و اراده ی ما بالاتر از هر چیز بود نه فضای مجازی بود برای خود نمایی و نه تیمی در مسیر برای پرسش از وضع منطقه خودمان بودیم با هر آنچه که عرض شد و خدایمان در بالای سر...... اعضا تیم ایستاده از راست, 🖤فقید فرشاد خلیلی خوشه مهر .باشگاه دماوند تهران جلال چشمه قصابانی.گروه قزل همدان داریوش بابازاده.باشگاه آرش تهران محمد جدیری.تبریز.هیئت کوهنوردی تبریز منصور افشاریان (پزشک).هیئت کوهنوردی زنجان 🖤فقید اسماعیل متحیر پسند.باشگاه آرش تهران 🖤فقید محمد اوراز.کانون کوهنوردان نقده نشسته از راست : رامین شجاعی (سرپرست ).باشگاه آرش تهران سید حسین خوش چشم .باشگاه آرش تهران رضا زارعی تودشکی.باشگاه آرش تهران علیرضا امزاجردیان.گروه خدایاری همدان نگارش ۴۰۵.۵.۱۹ ع.ا

دعوت سفارت ایران از تیم برای صرف نهار و تمجید

فرود از یخچال مانس هد - رضا زارعی

ابتدای ژاندارک - زارعی، امزاجردیان

بیس کمپ-نفرات ایستاده از چپ: خوش چشم، نوری، جدیری، افشاریان، اوراز، امزاجردیان- نشسته از چپ:چشم قصابانی، متحیرپسند، حاج صادق آقاجانی، شجاعی، بابازاده

گلیگیت - اعضاء تیم راکاپوشی در منزل دکتر اقبال

اسلام آباد - هتل شالیمار

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران: @kouhyaran 25 تیرماه 1392 (برابربا16جولای)، یادمان حادثه ی ۳ کوه نورد ایرانی به نام های: #آیدین بزرگی،#پویاکیوان و #مجتبی جراهی، که در مسیر برگشت در قلب قله ی #برودپیک، جاودانه شدند. 🌹برخی از روزها در تاریخ کوهنوردی، تنها یادآور یک صعود یا یک فتح نیستند؛ روزهایی هستند که با اندوه، احترام و تآمل در حافظه ی کوهستان ماندگار می شوند.! ۲۵ تیر، از جمله ی این روزهاست؛ روزی که نام ۳ کوه نورد ایرانی، باشکوه و سکوت بلندای برودپیک درهم آمیخته و در دفتر خاطرات کوه نوردی ایران جاودانه شد. در سرزمین بلند قراقروم، برفراز دامنه های یخ زده و در مسیرهای دشوار قله ی باشکوه برودپیک Broad Peak فرزندان دلباخته ی کوهستان، درجستجوی آرزویی بزرگ گام برداشتند. 💚🌹آنان با عشق به ارتفاع، تجربه و اراده ای ستودنی، راهی شدند تا برفراز یکی از بلندای قله های جهان، گام بگذارند اما کوهستان، با همه ی زیبایی و عظمتش، سرزمینی است که قوانین خاص خود را دارد. گاه در میان برف و یخ و در میان باد و سکوت، سرنوشت چنان رقم می خورد که بازگشتی در کار نیست،و کوهنورد برای همیشه، بخشی از همان کوهستان می شود که عاشقانه دوستش داشته است.! (زنده یادان: لیلا اسفندیاری، حسین حراستی، عبداله عزیزی و.......). 🌹🖤حادثه ی تلخ برودپیک تنها یک رویداد ورزشی نبود؛ درسی بود از عظمت طبیعت، از مرزهای توان انسان و از بهایی که گاه برای رسیدن به رویاهای بلند پرداخت می شود. امروز، سالروز واقعه ی جانسوز یاد آن ۳ کوهنورد ایرانی را گرامی می داریم؛ مردانی که نامشان با عشق به کوهستان، با جسارت و با آرمان خواهی پیوند خورده است. 🌹🖤یاد و نام همه ی جان باختگان راه کوهستان گرامی و جاودان باد. ✍️حسینعلی مهجوری انجمن پزشکی کوهستان ایران https://ble.ir/irmma @kouhyaran

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران: @kouhyaran 25 تیرماه 1392 (برابربا16جولای)، یادمان حادثه ی ۳ کوه نورد ایرانی به نام های: #آیدین بزرگی،#پویاکیوان و #مجتبی جراهی، که در مسیر برگشت در قلب قله ی #برودپیک، جاودانه شدند. 🌹برخی از روزها در تاریخ کوهنوردی، تنها یادآور یک صعود یا یک فتح نیستند؛ روزهایی هستند که با اندوه، احترام و تآمل در حافظه ی کوهستان ماندگار می شوند.! ۲۵ تیر، از جمله ی این روزهاست؛ روزی که نام ۳ کوه نورد ایرانی، باشکوه و سکوت بلندای برودپیک درهم آمیخته و در دفتر خاطرات کوه نوردی ایران جاودانه شد. در سرزمین بلند قراقروم، برفراز دامنه های یخ زده و در مسیرهای دشوار قله ی باشکوه برودپیک Broad Peak فرزندان دلباخته ی کوهستان، درجستجوی آرزویی بزرگ گام برداشتند. 💚🌹آنان با عشق به ارتفاع، تجربه و اراده ای ستودنی، راهی شدند تا برفراز یکی از بلندای قله های جهان، گام بگذارند اما کوهستان، با همه ی زیبایی و عظمتش، سرزمینی است که قوانین خاص خود را دارد. گاه در میان برف و یخ و در میان باد و سکوت، سرنوشت چنان رقم می خورد که بازگشتی در کار نیست،و کوهنورد برای همیشه، بخشی از همان کوهستان می شود که عاشقانه دوستش داشته است.! (زنده یادان: لیلا اسفندیاری، حسین حراستی، عبداله عزیزی و.......). 🌹🖤حادثه ی تلخ برودپیک تنها یک رویداد ورزشی نبود؛ درسی بود از عظمت طبیعت، از مرزهای توان انسان و از بهایی که گاه برای رسیدن به رویاهای بلند پرداخت می شود. امروز، سالروز واقعه ی جانسوز یاد آن ۳ کوهنورد ایرانی را گرامی می داریم؛ مردانی که نامشان با عشق به کوهستان، با جسارت و با آرمان خواهی پیوند خورده است. 🌹🖤یاد و نام همه ی جان باختگان راه کوهستان گرامی و جاودان باد. ✍️حسینعلی مهجوری انجمن پزشکی کوهستان ایران https://ble.ir/irmma @kouhyaran

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران: ۲۵ تیر؛ یاد عزیزان حادثه دردناک برودپیک.... @kouhyaran

تصویر قدیمی اسپیدکمر سال ۱۳۵۲ @kouhyaran

اسپیدکمر تا به حال چند بار و آخرین بار در سال ۱۳۸۴ مرمت شده‌است. این پناهگاه از ابتدا به‌صورت دو طبقه و هرمی شکل ساخته شد اما به مرور زمان طبقه دوم تخریب گردید به گونه ای که دردهه هفتاد فقط طبقه اول باقی مانده بود . دیوارهای طبقه اول هم ترک های عمیق برداشته بود و شومینه آن قابلیت استفاده نداشت . در سال ۱۳۸۴ به همت گروهی از کوهنوردان تهرانی جانپناه دوباره بازسازی اساسی گردید و طبقه دوم در شکل هندسی جدید به بنا اضافه گردید . [۱]کتاب جانپناه‌ها و پناهگاه‌های کوهنوردی ایران با همکاری کمیته پناهگاه‌های فدراسیون کوهنوردی [۲]کتاب فرهنگ کوه‌نوردی و غارنوردی ایران - داوود محمدی‌فر اسالی آقای مهرداد @MehrdadE123 @kouhyaran

مشارکت‌جویان ساخت پناهگاه پناهگاه اسپیدکمر در سال ۱۳۲۵ به دست و هزینهٔ شخصی چند کوه‌نورد ساخته شده [۲] و یکی از ارزشمندی‌هایش این است که چند شخصیت کوه‌نودری و چهرهٔ فرهنگی بسیار شاخص ایران در ساخت آن مشارکت داشته‌اند. در میان سازندگان، می‌توان به محمدکاظم گیلانپور اشاره کرد که مؤلف نخستین کتاب کوه‌نوردی ایران (پیروزی بر اورست) است، جلیل کتیبه‌ای که از نسل نخستِ مروجان کوه‌نوردی (به ویژه دیواره‌نوردی) ایران و یک «کوه‌نویس» برجسته بوده‌است، امیل مارکاریان و گغام میناسیان از نخستین کوه‌نوردان فنی ایران، فرخ رحمدل از چهره‌های شاخص و کوشای تشکیلاتی در کوه‌نوردی ایران، ابوالقاسم نوروزی از مطرح‌ترین چهره‌های اداری کوه‌نوردی کشور، و حسین گل‌گلاب که یک شخصیت فرهنگی برجسته بوده و یادگاری بسیار معروف او، شعر «ای ایران» است، از دیگر سازندگان این جان‌پناه بوده‌اند. @kouhyaran

ساخت در زمان ساخت پناهگاه، صعود به قله توچال از مسیر سربند/اوسون/اسپید کمر بود. برای ساخت آن علاوه بر مصالح محلی مانند سنگ و ماسه، آهک و گچ از تهران با با قاطر تا اوسون حمل می‌شد و از آنجا توسط کوه‌نوردان به محل ساخت پناهگاه برده می‌شد. نمای این پناهگاه به شکل یک هرم بود، از دو طبقه تشکیل شده‌است که از طبقه بالا برای خواب و از طبقه زیرین برای استراحت و غذاخوردن می‌توان استفاده کرد. با ساخته شدن پناهگاه شیرپلا و تغییر مسیر صعود به قله توچال، اسپیدکمر کمتر مورد استفاده قرار می‌گرفت ولی با این وجود در سال ۱۳۷۵ مرمت کلی شد و اکنون نیز هر ساله گروهی از کوه‌نوردان به نظافت و تعمیر آن می‌پردازند. @kouhyaran

جان‌پناه اسپیدکمر جان‌پناه اسپید کمر یا پناهگاه اسپید کمر، یکی از پناهگاه‌های کوه‌نوردی در شمال تهران است که در دامنه کوه اوچال و در ارتفاع حدودی ۲۹۰۰ متر قرار گرفته‌است. در میان پناهگاه‌های توچال، جان پناه اسپیدکمر که روی یالی به همین نام در رخ جنوبی توچال و در ارتفاع تقریبی ۲۹۰۰ متر ساخته شده، نخستین جان‌پناه یا پناهگاه کوه‌نوردی ایران است و از این رو، ارزش تاریخی و فرهنگی دارد.[۱][۲] @kouhyaran