green life🍀

بخر‌ای‌یارگریه‌های‌مرا... بنویس‌این‌برو‌بیایی‌مرا.. که‌من‌تمامم‌را‌دراین‌دوماه‌پایت‌گذاشتم...

از دلتنگی های بزرگسالی متنفرم‌. نه میتونی حرف بزنی و نه میتونی کاری انجام بدی براش. تهش بتونی یه نفس عمیق بکشی و ادامه بدی.

با دیدن مطالب بعضی کانال‌های مذهبی، واقعاً دل‌شوره می‌گیرم. مقتل اباعبدالله علیه‌السلام را با چنان سطحی‌نگری روایت می‌کنند که انگار هدفشان فقط جلب توجه است. نوشتن از «بریدن رگ‌ها» یا «مسخره شدن امام» با چنین ادبیاتِ ساده و بی‌مقدمه، نه تنها توهین به جایگاه حضرت است، بلکه هیچ درک درستی از مصیبت ندارد. یادم هست دکتر غلامی می‌گفت: فهم ما باید در حدی باشد که برای حقیقتِ این وقایع گریه کنیم؛ نه اینکه با باز کردنِ بی‌پایانِ روضه و تکرارِ وقایعِ ظاهری، فقط به دنبال یک قطره اشک باشیم. این سبکِ روایت‌گری که فقط دنبال «ویو» و جذب مخاطب است، از نظر من کم از گناه نیست. ما باید یاد بگیریم که درباره وقایع ظهر عاشورا، با رعایت ادب و حقِ امام صحبت کنیم. مشکل ما فقط این نیست که مداحان یا شاعران، مصیبت را باز می‌کنند؛ مشکل این است که خودِ ما هم دیگر در پیِ حسین علیه‌السلام‌ نیستیم. رفتن به هیئت، دیگر آن معنای سابق را ندارد؛ وقتی آدم با خشم و دعوا در راه به هیئت می‌رسد و در دلش به اطرافیانش بد و بیراه می‌گوید و به جای ماتم، به درآمدِ مداح فکر می‌کند، اصلاً چه معنایی دارد که بگوییم گریه نمی‌کنیم؟ واقعاً حالم از این همه ادای روایت‌گری گرفتن می‌گیرد. علمای بزرگ و بزرگان ما، هیچ‌وقت این‌قدر راحت از مقتل اباعبدالله‌علیه‌السلام در حضور عموم حرف نمی‌زدند؛ چون می‌دانستند هرگز نمی‌توانند حقِ ایشان را ادا کنند. پس چه بر سر این جماعتِ مدعیِ عشقِ حسین علیه السلام آمده که این‌قدر راحت درباره‌اش می‌نویسند و در کانال‌ها و پیج‌هایشان منتشر می‌کنند؟ دوران کودکی من در محضر مادربزرگم سپری شد. همیشه وقتی مرا به روضه می‌برد، موقع برگشت، به هر صندوق صدقه‌ای که می‌رسید، مبلغی می‌انداخت و می‌گفت: «تو بچه‌ای و هنوز متوجه نیستی که چه مصیبتی آنجا خوانده شد؛ صدقه می‌دهم که بلا از سرت برداشته شود.» من این‌گونه بزرگ شده‌ام؛ این‌گونه یاد گرفته‌ام که حتی اجازه نمی‌دهم نامِ حضرت را به راحتی بر زبان بیاورم، چه برسد به مقتلِ ایشان... دلم می‌سوزد... قلبم آتش می‌گیرد... 💔 کاش بدانیم شمر فقط یک بار حضرت را کشت، اما ما با این سبکِ بی‌مقدمه و بی‌ادبانه، هر روز حضرت را می‌کشیم...» 《مائده عزیزی》

بعضی آهنگ‌ها برام دق میارن

قطعه گل های باران خورده خواننده: علیرضا قربانی موسیقی: علیرضا افکاری شاعر: محمدسعید میرزایی میکس و مستر: آرش پاکزاد حامی مالی: بانک اقتصاد نوین ناشر: آهنگ اشتیاق و شهر آفتاب https://t.me/alirezaghorbani1350

‘بی‌اصالت‌ها در سایه‌ی بااصالت‌های خاموش رشد می‌کنن پس اگر ماهر هستید فروتنی بیش از اندازه‌ی شما فقط باعث پرورش آدمای سواستفاده‌گر و نالایق میشه لطفا این ظلم رو در حق خودتون و دیگران نکنید.

و به رسم جواب سلام، صلی الله علیک یااباعبدالله✨♥️

تو تکیه‌گاهی..

علی پناهی – نماهنگ منو یادت نره حسین

روز شنبه ست به رسم اهالیِ کربلا احسان خانم ام البنین سلام الله علیها نفری یه صلوات بفرستیم...

00:49

یکی به جای دلم زیر قبّه گریه کند ‏به یاد آن شب جمعه که در حرم بودم..

یکی به جای دلم زیر قبّه گریه کند ‏به یاد آن شب جمعه که در حرم بودم..

و به رسم جواب سلام، صلی الله علیک یااباعبدالله✨♥️

هشام بن سالم می‌گوید: «به امام صادق عرض کردم: کسی که خودش به خاطر بیماری یا مانعی نتواند به زیارت امام حسین برود و به جای خود، شخص دیگری را با پرداخت هزینه روانه زیارت کند، چه پاداشی دارد؟» امام صادق فرمودند: «خداوند در برابر هر درهمی که برای این کار خرج کند، پاداشی همانند کوه اُحد از حسنات به او عطا می‌کند، چندین برابر آن‌چه هزینه کرده به او بازمی‌گرداند، بلاها را از او دور می‌کند و مالش را حفظ می‌فرماید.» - کامل الزیارات، ص۱۲۹.

روز شنبه ست به رسم اهالیِ کربلا احسان خانم ام البنین سلام الله علیها نفری یه صلوات بفرستیم...

ای غمِ چندین ساله‌‌ی من، حسین جان...