UNKNOWN

‌ قصه که تمام می‌شود، آدم‌ها به کجا می‌روند؟

آغاز اندیشیدن سرآغاز تحلیل رفتن است.

ظاهر شیرین نمی‌پوشد نهان تلخ را

آنچه در میانه‌ی این مه بی‌کران باقی‌مانده تنها حضور ممتد غیاب است

گفتند: چگونه‌ای؟ گفت: زخم عظیم خورده‌ام. گفتند:بر کجا؟ گفت: بر جان.

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم راحت جان طلبم و از پی جانان بروم

گُذَشتَم از گُذَشتِ‌ای که گُذَشت

درد دل با کس نگفتم، دردِ من گفتن نداشت خنده بر لب میزدم، هرچند که خندیدن نداشت.

سیگار عامل اصلی سرطان، دلتنگی عامل اصلی اعتیاد به سیگار است.

شمع میسوزد و پروانه به دورش نگران ما که میسوزیم پروانه نداریم چه کنیم..!

گیرم که به هر حال مرا برده‌ای از یاد یک لحظه دلت تنگ نشد؟ خانه‌ات آباد

ز خاک جاویدانامان صدایی رسد که آزادی به زودی به مردم رسد

می‌گویند تنهایی پر از تاریکی است! من چیزی به جز نور ندیدم

بیم افتادن نمیباشد ز پا افتاده را در حصار آهنم در پستی دیوار خویش

عقل ، عقلِ من است و فکر تویی قلب ، قلب من است و نبض تویی.

نه حسی برای امروز نه حالی برای فردا...

عشق یا زنده می‌کنه یا خودش یه قاتله

در هر شبی افکاری هست؛ طولانی تر از خود شب..!

پرده اتاق کنار نرفته است اما نور امده، شاید خیال تو جایی در آستانه صبح قدم میزند..

چند سال رنج و غصه کشیدیم و عاقبت تدبیر ما به دست شراب دو ساله بود