حَنین‌الشعر

وحشتناک دوستت دارم. اگر هر بار که به تو فکر می‌کنم گلی شکفته می‌شد تمام بیابان‌ها آکنده می‌شدند از گل. می‌توانم نفس کشیدن را از یاد ببرم اما اندیشیدن به تو را هرگز. #جبران_خلیل_جبران

"هیچ کس در من جنونم را به تو باور نکرد"

خیابان به خیابان همه‌را رد کردم ناگهان بر سر کوچه‌ای کمی مکث کردم

فریادِ حافظ این همه آخِر به هرزه نیست هم قصه‌ای غریب و حدیثی عجیب هست

عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست

آن جا که کارِ صومعه را جلوه می‌دهند ناقوسِ دِیرِ راهب و نامِ صلیب هست

در عشق، خانقاه و خرابات فرق نیست هر جا که هست پرتوِ رویِ حبیب هست

گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست چون من در آن دیار هزاران غریب هست

رویِ تو کس ندید و هزارت رقیب هست در غنچه‌ای هنوز و صدت عندلیب هست

خوشا به سعادتِ عاشقانی که معشوقِ معشوقشان هستند..!

چه می‌ماند پس از دیدار، جز تکرار دلتنگی؟

دوستت دارم، مثل کسی که تمام خوشبختی‌اش را در یک نفر پیدا کرده.

هزار میکده مست از شراب نرگس چشمت به جام باده چه حاجت؟مرا بس است نگاهی

من که بیچاره شدم کاش ولی هیچ دلی، گیر لحن بم مردانه‌ی محکم نشود.

من درباره‌ی‌ تو؛ چیزی به آنها نگفته‌ام اما تورا دیده‌اند، که در چشمانم زندگی می‌کنی:)