#جمعه_خونین_زاهدان

حکایتِٓ مهمانی کدخدا کدخدایی  کرد  ‌‌ مهمان  اهل  دِه جمع  آمد  خلق،   شادان  یکسره تا خورند  آنجا  طعام  خوشگوار زان    چمنزارِ      دل آرام      بهار چون بساط سفره آنجا پهن گشت پیر و بُرنا شادشد زان باغ ودشت مرغ و ماهی خورد  آنجا  کدخدا سفره  رنگین   و   طعامِ     باصفا    گوشت تازه  با  برنج  و دوغ ناب منقل و قلیان سیب  و  هم  کباب خلق خوردند  از  آن  سفره،  غذا نان و  ماست  ساده  و بی اشتها کَس نکردی  جرات حرف و سوال این چه وضعی! کدخدای بیخیال؟ چون  نداری  تو  خبر از  حال  ما سفره ات رنگین و  ما  هم  ناشتا؟ مادرش  گفتا   سکوت   ای  دلربا از سر  ما هم  زیاد است این غذا کدخدا چون تافته  از ما جداست خویش پندارد که او برما خداست کدخدا  خود را  خدا  داند به  ما او  نباشد   کدخدا   و   هم   خدا کَی بداند حال  خَلق  و  درد  ما کَی ببیند  رنج  و آه  و  غصّه ها؟ هرکه شاکی شد براین وضع گذار حبس گشت و رفت او تا پای دار کودکم   بر لب   بٍنه  مُهر  سکوت تا چه  پیش  آرد   خدای  لایموت عادل آن حاکم که ازمردم جداست فکر وتدبیرش گمانست وخطاست          ✍عادل ویسی زاده 1405/5/21 https://t.me/Veisizade

خانه  پدر و مادر بعد آن کعبه  که  باشد  در جهان نیست خانه امن تر  از این  بدان این سرای  والدین در  این جهان بهترین و ایمن است از هر مکان روز وشب این دَربه رویت بازاست کَی پدر  در را به روی تو  بِبست؟ خانه ایی باشدکه بی دعوت توان وارد  آن  خانه  باشی  هر   زمان خانه ایی یادآور   آن  کودکیست خرُم وخندان تر ازآن خانه نیست خانه ای  لبریز  از  عشق  و صفا می رسد از   آن سرا    بوی  خدا خنده است وشوخی وهم احترام نان  تازه  هر سحر  هم   با  سلام کَس نرنجیدی  ز کَس  در آن سرا نی حسادت بود و نی خشم وجفا والدین  خنده کنان    بر  روی  ما شاد  و  شاکر    از   خداوندِ  سما آبگوشت  و   نان  تازه   هر  نهار عصرجمعه کوه ودشت وهم قرار قَدر این خانه بدان فرزند خوب آفتاب   عمر   آنها     در  غروب چون بهشتست این سرای مادری پند و قصّه  بشنوی از  هر  دری از  همه  اندوه  و بد خُلقی  بَری لذّت و  آسودگی  زان   در   بَری عادل آن خانه که جای مادراست سجده  آرم نزدحق تازنده هست         ✍عادل ویسی زاده 1405/5/19 https://t.me/Veisizade

راز امنیت کشور در مملکت تیمور لنگ آن  یکی  پرسید  از   تیمور  لنگ ای توحاکم درجهان همچون پلنگ امنیت  در  کشورت  بوده   بسی کَس ندیده  سرقت و ظلم  کسی یک  زن  زیبا   جمالی   گر   رود گر که یک طشت زرین برسر نهد درامان است ازهمه دزد وخدنگ کیفرش  را   می دهد  تیمور لنگ هر یکی  آسوده  در  این  مملکت چیست  راز این رفاه  و  امنیت؟ گفت:هر کس سرقتی کرده  نهان یا که  مال  خلق  را خورده عیان ابتدا  داروغه  را   کردم  به  دار تا شود تنبیهِِ سخت، آن مَرد عار محتسب را هم نمودم حبس وبند تا شود این حبس اوعبرت چو پند هیچ    دزدی  بی مدد   از  حاکمان کَی تواند  او خورَد  هر پول و نان؟ تا  که    والی  همره   سارق   نشد چون  تواند  مال  این مردم  ببُرد؟ دست  آن   والی  بریدم   هر سحر تا      نگردد    همره     دزد     دگر دست دزدوحاکم اَریک کاسه نیست چون تواند ایمن از کیفر  بزیست؟ تا    نباشد    دزد    همراه   حکام مال مردم کی خورَد او شادکام؟ عادل   ار  حاکم   ستانَد   انتقام کار  دزدان  کَی  بگیرد هم قوام؟           ✍عادل ویسی زاده 1405/5/12 https://t.me/Veisizade

پیام قرآن مجید _ فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾ پس شما را از آتشی که زبانه می کشد بیم می دهم. من ئێوەم ترساند بە ئاگرێکی بڵێسەدار. _ لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿١٥﴾ [که] جز بدبخت ترین مردم در آن در نیایند. کەس ناچێتە ناو دۆزەخەوە خراپترین کەس نەبێت. _ الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٦﴾ همان که تکذیب کرد و از آن روی گردانید. ئەو کەسەی کە بڕوای نەبێت وپشتی ھەڵکردبێت. ‎‌‌‎‌‌‍‌‌‌‎‌‎‌‎‌‎‌‌‎ این سخن  بشنو  ز یزدان  مجید سوره ی والیل حق  بر  ما  رسید پس شما را بیم دهم  از دوزخم هان نیفتید  در دل  این نار  غم جزکه بدبخت هان نیفتد درسقر هر شقی  وارد  شود در آن شرر آن که تکذیب نمود  او روز دین رخ  بتافت  از قهر و آیات مبین هرکه بی ایمان وبی باوربزیست نادم وخسران تراز اوهیچ نیست هرکه پاک ومومن و مشتاق بود حق تعالی جمله اخلاقش ستود رو بخوان قَد أفلحَ  را  تا  زَکی تا بدانی  نعت و  توصیف خدا عادل  از   وَالیلِ   تا   اَنذَرتَکُم خوف اوگیرد ز ما هرخواب ونوم           ✍عادل ویسی زاده 1405/5/1 https://t.me/Veisizade

دعای حکیمانه یک نفر از حکیمی دعایی خواست او هم بگفتا  خدایا هر کجا باشد یک نفر مثل خودش رفیقش گردد یک  نفر   پرسید  از  مرد  حکیم ای تو در دنیای  ما خوب و علیم یک دعایی کن تو از بهرم به جان چون  رود  هر ناله ات  تا  آسمان گفت یارب ازتوخواهم این جوان یک  رفیقی یابد  او  در  هر زمان همچو خو د باشد همی اخلاق او گر که زشتست خلق او یا که نکو گر که اخلاقت نکو است در جهان مرد  خوبی قسمتت    گردد  بدان گرکه زشت وناپسنداست آن زبان هم رفیقت  می شود  یک بد زبان گرکه حرفت همچوقنداست ونبات یک شکرپاره شود بیابی  در حیات گفت   قرآن:  (طیُبات  با  طیُبین) هر  خبیثی    همره   آن   غیر دین گر تو پاکی، مردپاکت شد نصیب گرتو بدخو کَی دعایت شدمجیب؟ عادل آنکس خٌلقِ اوخوب ونکوست چون عسل باشد میان آن سبوست             ✍عادل ویسی زاده 1405/4/29 https://t.me/Veisizade

آغاز هفته با توکل بر خدای مهربان شنبه   آمد  با  عنایات خداوند  کبیر روز را آغاز کردآن شاه و سلطان قدیر نور رحمت تابدازهم آسمان وهم زمین شکرکن هرلحظه برالطاف پاک مستنیر بیست وهفتم باشداین گرمای تیرهمچوتیر گرم باشدهردلی ازعشق وبوی چون عبیر شکرکن یزدان بدادت عمر و کار و زندگی رو بجو آن رزق پاکت  زان شهنشاه منیر هرکه شدشاکربه لطف وصابر هردرد وغم حق گشایدرحمت وصدخیرخود برآن ضمیر عادل ار شکر خدا آری بجا  چون مؤمنان عفو گرداند  خدایت   هر گناهان  صغیر              ✍عادل ویسی زاده 1405/4/27 https://t.me/Veisizade

پیام قرآن مجید: فَأَمَّا مَن أُوتِیَ کِتَبَهُ بٍیَمِینِهِ فَیَقُولُ هَاؤُمُ القرَٖؤا کٍتَابِیَه اٍٖنّی ظَنَنتُ أَنُی مُلاقٍ حٍسَابیَه الحاقه 19/20 پس کسی که نامه اعمالش به دست راست داده شد پس گوید این نامه اعمال من را بخوانید من این روز حسابرسی را باور داشتم سوره ی حاقه  چنین  آمد  پیام زان    خداوند     عزیز     لاینام روز محشر  چون حساب هر بشر پیش  آرد     ذات     یزدان   قَدر یابه دست چپ بُوَد یادست راست راست دستان باغ جنّت را سزاست آن که اعمالش بٍدید در دست راست شادگردد زان چه یزدانش بخواست شادو خندان روز محشر آن  سعید شاکر  است بر   درگهٍِ   ذات  مجید می دهد حق نامه  را آن  روز نشان تا ببیند  قوم   و  هم   دیگر   کسان گوید   ای مردم  به  کارم   بنگرید لطف  سلطان  کریم  بر من  رسید من ز  دنیا    بوده ام    اهل  نماز اهل  دین  و  اعتقاد   و  هر  نیاز دور   گشتم  از  همه   بی باوران از خط  هر  مُنکر   و هم  کافران تا که  یزدان  بر دلم  رحمی  نهاد نعمت   ایمان  و  دینم  او   بداد حال،  یزدان داد  آن  پاداش  ما عفو کرد آن  ذات انور  هر  خطا هر که  کافر   آمد  و  بی باوری از همه  لطف  خدا   گردد  بَری هرکه با ایمان و با اخلاق زیست زندگیش زان سرا  پاک و بِهیست هر که  شد  همراه   پاک  راستان اِیمن است ازخوف و نار آن جهان عادل ار لطف  خدا  شد  دستگیر هر حساب و کیفری  گردد  یَسیر        ✍عادل ویسی زاده 1405/4/27 https://t.me/Veisizade

( مادرِ راستگو  و مادرِ دروغگو ) مادری شد  ناتوان  و رخت بست رفت تاعرش خدا زین خاک پَست جای    او     نامادری    آمد  سرا آن  پدر  گفتا  به  کودک  ای  مَها از چه دائم  تو  حزین و پُر غمی دل فگار  و بی نشاط  و  ماتمی؟ شادباش ای کودکم  چشم سری بهر  تو   آورده ام    یک  مادری  زین  دو تا  با  من بگو  ای دلربا آن کدامین بهتر است  و با وفا؟ گفت کودک، مادرم آن جان و تن  گه قسم خوردی دروغ از بهر من گر شلوغی می نمودم  زین  سرا جنگ ودعوا می نمودم من به پا گفتی امشب نیست شام وهرغذا تا  بخوابی  بی غذا  همچون گدا وقت سفره  بانگ  کردی ای عزیز رو بشور آن پا و دست خود تمیز چون گذارم سر نهی در رختخواب بی غذا خوابی و یا بی نان و آب؟ چون توانم من خورم هروعده شام بر   سر   سفره   نباشی    شادکام؟ کَی  رَود  در  بطن   مادر  آن  غذا خود بخوابد سیر و کودک  ناشتا؟ من  ز   تهدیدش  نترسیدم  بدان چون که  دانستم بُوَد  او  مهربان گر   شلوغی  بیند  این   نامادرم می کِشد  فریاد  سختی  بر سرم او کُند تهدید و گوید شام نیست راست گویدهمچواودیوانه نیست من سه شب گشنه بخفتم ای پدر تو  ندانستی  ز  حالم    هر  سحر قدر   مادر   را    ندانستم    دریغ همچوخورشیدی برفت او‌ زیرمیغ جز  خدا  با  کَس  نگردد  همتراز هر که با  مادر بزیست او سرفراز چون فرشته باشد این مادر،یقین خاک پایش بوسم  و سر بر زمین گر    نباشد   سایه ی  هر   مادری چون   توانی  لذّت   دنیا    بَری؟ عادل  آن  مادر بهشتش  شد جزا گفت قرآن: ( لَا  تَقُل اُف) بهر  ما            ✍عادل ویسی زاده 1405/4/23 https://t.me/Veisizade

🏝ابولحسن خرقانی می‌گوید: جواب دو نفر مرا سخت تکان داد اول؛ مرد فاسدی از کنارم گذشت و من گوشه‌ی لباسم را جمع کردم تا به او نخورد! او گفت: ای شیخ! خدا می‌داند که فردا حال ما چه خواهد شد! دوم؛ مستی دیدم که افتان و خیزان در جاده‌اى گل آلود می‌رفت. به او گفتم : قدم ثابت بردار تا نلغزی! گفت : من بلغزم باکی نیست... بهوش باش تو نلغزی شیخ! که جماعتی از پی تو خواهند لغزید. هر"پرهیزکاری"گذشته‌ای دارد و هر "گناه کاری"آینده‌ای!🌷 زان  امام  راستین  بشنو  کلام خدمتش گویم به دل عرض سلام گفت  از گفتار دو کَس در جهان سخت گریان شدم چون کودکان مَردی فاسد   از کنار  من  گذشت من  لباسم جمع  کردم زان پَلَشت ترس  آن  بُد  تا نگردم من سیاه تا   مبادا   طاعتم     گردد   تباه آن جوان  گفتا  که ای شیخ کبار ازچه داری تو ز من هم شرم وعار؟ ذات حق داند  فقط  در آن جهان کِی  بُِوَد  مومن  و  یا  کافر بدان گر   خدا  پرده   ز  کار  ما   دَرد کس نداندکیست پاک و اَهل درد آن دوم دیدم جوانی  باده خوار در میان گٍل  فتاده  زار  و خوار گفتمش دستت بده برنای مست تا  نلغزی در  میان  خاک  پَست گفت شیخا گر بلغزم باک نیست من خرابم جزفتادن چاره نیست تو  امام  و  مهتری  بر  عارفان مقتدای  مردمی    هم  مهربان تو  بلغزی، سخت  باشد کار ما جمله عالم   لغزد  از  پای  شما هان نلغزد  دین و ایمانت  ز کار پای خود از هر خطا محکم بدار تو    امام    مسلمین  و   پیشوا یاور    مردم    بمان   بهر   خدا گر که رهبر پای او  لغزد  ز  راه جامعه  گردد ضلال و هم   تباه چونکه حاکم ظالم وگمراه گشت خلق  از دین  خدایش  بازگشت شیخ گفتاآب گشتم  زین دوحرف همچو آن ناری که تابد روی برف حرف حق باشدچو آن سوفار تیر هر سخن بشنو ز برنا  یا که  پیر عادل ار حاکم  بُوَد پاک و صلاح خلق گردد اهل دین  و  هم فلاح         ✍عادل ویسی زاده 1405/4/20 https://t.me/Veisizade

اسطوره ای به نام رونالدو که جام جهانی را نَبُرد اما در جان و جهان ماندگار شد نام  این  اسطوره  و هم  قهرمان در  دل  و خاطر  بماند   در جهان مرد با  اخلاق  و  خُلق  بس نکو کس ندیده همچو آن فرخنده رو حامی   ایتام   و  هر  فرد  فقیر کودکان را چون پدر  بود و امیر با تواضع  و  با ادب  در هر نبرد پابه میدان می نهاد اوهمچو مَرد نام بسُم الله بگفتی با رسم دین ورزش وهم دین نموده او عجین خاطرات  توپ و تور  و  پای او رقص  میدان   نبرد  و   نای  او ما همه شادان از  آن دیدار خوب مست وخندان زان فریب پای توپ نهصد و هفتاد   شش گُل   یادگار هر یکی  زیبا  چو  گل های   بهار خاطرش  در  خاطراتِ   کودکان همچو اسطوره   بمانَد  در جهان  بی غرور و ساده و مردانه زیست مردبا اخلاق وخوب و پاک زیست گرچه جام این جهان با خود نَبرد لیک  جام  قلب   یک  دنیا   ببُرد هست     محبوب   دل  بازیکنان یاور  و غمخوار  هر  مستضعفان هر کجا دَردی که بود  اندر زمان یا که سیل و یا  که جنگ ناگهان همّت  مردانه  کرد آن  مَرد  راه تا  نمانَد   کودکی  در  فقر  و آه درهمه احوال  وهم میدان توپ فاتحانه  پیش بردی   کار خوب عادل این اسطوره ی جام جهان نام  و  آوازش  بماند  هر زمان        ✍عادل ویسی زاده 1405/4/19 https://t.me/Veisizade

حکایت گرگ و لک لک رفت گرگی یک سحر سوی شکار تا  کُند  صید   غزال  از   مرغزار استخوانی در  گلویش  گیر  کرد ناله سر داد و گریست از  آه سرد لک لکی دید و  بگفت ای مهربان از گلویم  در بیار  این استخوان مَردمی کن مُردم از این سوز درد گشته ام بی تاب همچون پیر مرد گر  برون  آری ز سینه،  استخوان بخشمت  پاداش و  انعامی عیان سر فرو  بُرد  آن پرنده   در دهان از  گلو   بیرون  نمود  او شادمان گشت راحت گرگ پیر  از درد تیر بعد هر  غم، شکر  کن از آن قدیر شکر کن  بر نعمت  و  لطف  خدا تا  دهد  از  هر  بَلایت  حق،  رها گفت  لک لک، حقّ مُزدم   را  بِده حقّ  زحمت، در  کف   دستم  بِنه پیش از آنکه خشک گرددآن عرق مُزد ما را تو  بِده چون باد و برق گرگ   گفتا،    کودک   ساده  دلی التماست   هم   ندارد     حاصلی شکر حق کن جان  سالم  بُرده ای ای  شگفتا  نزد  من  تو  زنده ای! شکرِ  حق  تو  رهیدی   از   دهان من نکٔشتم همچوصیدم این زمان خدمتِ   نالایق  و  هر   ناسپاس بر دلت   آرد  همی رنج و هراس ناسپاس و ظالم و هر تیره دست خدمت هر احمق و هر فرد پَست کَی بُوَد   مقبول  هر  مَرد   بزرگ تومکن خدمت به جان مار وگرگ ناسپاس ار  بیند  از تو هر ثواب او  وظیفه  داند  آن کار صواب عادل آنکَس خدمت نادان نمود تیر  حسرت بر  دلش آمد   فرود          ✍عادل ویسی زاده 1405/4/ 18 https://t.me/Veisizade

**حدیث شریف هفت گروه در روز قیامت در سایه عرش خدای متعال هستند در روزی که هیچ سایه ای نیست جز سایه رحمت حق تعالی یک سخن گویم تو را هم مُستَند بشنو این  مژده  از آن  نور صمد گفت  پیغمبر،  در  آن  روز  کبار خلق  گِریَد پیش  یزدان  زار زار چون جَرادِ مُنتَشِر   باشد  همی هر یکی  بگریزد   از  هر   آدمی لیک باشد هفت قشری در اَمان هر یکی  در   زیر عرشِ  آسمان هریکی خندان تر از برگ درخت شادو آسوده ازآن بحران سخت قشر اوّل  باشد آن حاکم، بدان عادل است و  دادگر  اندر جهان نیست اهل ظلم وجَور و تیرگی صادق است وپاک واَهل بندگی آن دوم باشدجوان شوخ وشنگ دل  نبازد  بر زن خوب و قشنگ گرچه زن خواند ورا درنزدخویش همچو یوسف در رَود ازدر زپیش آن سوم باشد سخی اندر جهان او  کُند  انفاق   مالش  در  نهان خیر  را  پنهان  کند  از  مردمان او نخواهد کَس بداند در  عیان قشر چارم  باشد  آن  اهل  نماز اوبه مسجدکرده عادت چون نیاز هر فریضه  با جماعت  خوانَد او دل به مسجددارد آن فرخنده رو فرد  پنجم  باشد آن  نیکو  تبار در نهان  گریَد  ز  خوفِ  کردگار اشک ریزد همچوعاشق در شَبان از گناه و معصیت  در هر  زمان آن ششم آسوده مَرد  آن عذاب اهل ذکرَست و قیام و اضطراب ذکرحق گویدنهان در روز وشب کام خود شیرین کند با ذکر رب هفتمین را   گویمت ای با خِرد آن کَسی باشد که  او بهر صمد حبّ وبغضش بهرآن یزدان بُوَد با همه خَلق  خدا  انسان   بُوَد دوستدار مَردم  از بهر خداست بی غبار وبی غرور و بی ریاست حق دهدپاداش این جمع شریف سُندس و اِستبرق و قصرلطیف زین همه کردار و این فعل نکو تو کدامین خصلتش داری بگو؟ عادل آن یزدان که باشدمستطاب باز دارد  مؤمن   از  نارِ    مُذاب        ✍عادل ویسی زاده 1405/5/17 https://t.me/Veisizade

منتشر شد... نقشبندیّه؛ میراث معنوی جهان اسلام اثر با نگاهی پژوهشی، به بررسی سیر تحول تصوف اسلامی از صدر اسلام تا دوران معاصر می‌پردازد. محور اصلی نوشتار، واکاوی تاریخچه و ریشه‌های طریقت نقشبندیه است که از خاستگاه‌های نخستین تا جایگاه کنونی در جهان اسلام دنبال می‌شود. کتاب حاضر تلاش دارد تا میراث معنوی این سلسله را در بستر تحولات تاریخی و فکری اسلام بازخوانی کند و نقش مشایخ نقشبندیه را به عنوان یکی از مهم‌ترین مروّجان این طریقت در جهان اسلام، تبیین نماید.» جهت تهیه و خرید اثر مزبور از طریق آیدی مٶلف کتاب اقدام فرمایید: @ahmadi_1423

بر مزار و بارگاه حضرت شیخ حسّام الدین نقشبندی قدس الله روح العریز در  بیاره ی عراق بر مزار قطب عالم، نور عرفان آمدم با دل وجان وهوای خاک ایران آمدم با همه شوق نهان و اشتیاق سال ها با عنایات خدای  پاک  سبحان آمدم بر مزار شیخ پاک  و مهتر  هر عارفی بادل پرشور وسوزوعهدوپیمان آمدم هرکسی یابد مراد و هم شفای لاعلاج با امید آن طبیب و  نور جانان آمدم ازحسام دین چه گویم باهمه عزّ وکمال بی زبانم پیش آن استاد خوبان آمدم بارگاه رحمت است و مَهبط جمله مَلک بر طواف آن عزیزٍ همچو سلطان آمدم خانقاهش کوه طور ومنزلش نوروصفا نزد آن سردار دین و  ماه یزدان  آمدم نایب   پیغمبر است  و مهتر  هر اولیا قصد پابوس ولیّ و شاه دوران آمدم با همه  نور و کمالاتی که دارد  تا  ابد نادم ازجرم وخطا وغرق عصیان آمدم عادل ازشاه حسّام دین بجو راه صلاح تا بیاره  با ارادت، هم ثنا خوان آمدم            ✍عادل ویسی زاده 1405/4/16 https://t.me/Veisizade

*حدیث شریف فضیلت صلوات شریف تُکفَی هَمّکَ و یُغفَرُ لَکَ ذَنبُکَ یک صحاب آمدبه نزدمصطفی خدمتش گفتا سلام وصد ثنا گفت ای  انوار  پاک  آن  خدا رحمت  لِلعَالَمِینی    بهر   ما چاره ای خواهم برای دو جهان رزق من افزون کند ذنبم نهان گفت  آن برگزیده   نور  عین آن   جمال   آفتاب  مشرقین برکمال من فرست ای محترم آن  سلام  و هم  درودِ با کَرم هر درودی، دور  گرداند یقین هرچه اندوه وغَمست اندرزمین غصّه هایت کم شودبا هردرود می زداید آن رخ  زرد   و  کبود هم  گناهانت   بیامرزد  زیاد چونکه بامَیلَت کنی نامم تویاد یَغفَرُ ذَنبَت شود با اذن  ربّ گرنثار من کنی در روز و شب روز جمعه بشنوم آن ذکرپاک گرچه خفته دانِیَم دربطن خاک هرصلواتت شودشمع و سراج بر سرت یزدان  نهد آن نورتاج ای دل وجانم بخوان ازجان ودل بر جمال  مصطفی تا  وقت  گِل تا  شوی  تو  شریکِ  آن  خدا هم شریکِ آن  ملایک  درسما تا یُصّلون بر نبی آید به گوش با نثار  هدیه ات از دل بکوش اوشفیع است و رحیم ومهربان شافع است و مانعِ دوزخ  بدان خرّم آن دل کرده  عادت بی ریا یاد  پیغمبر  کند  در این  سرا هرکه عشق مصطفی باخودبِبُرد خویش رادرلطف آن یزدان سپرد عادل آن بنده شَودمحبوب ربّ بر دل    پیغمبرَش  آرَد   طَرب             ✍عادل ویسی زاده 1405/4/11 https://t.me/Veisizade

حکایتی از کتاب کشف الاسرار ابوالفضل میبدی علت گریه پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم بهر امتش یک   شبی   پیغمبر   پاک  خدا گریه می کرد آن  رسول  باوفا جیرئیل آمد حضورش  باشتاب خدمتش گفتاسلام ای مستطاب گریه ات ازبهرچیست ای مصطفا عرش   آید   لرزه  از  اشک  شما گفت  پیغمبر که این اشک و بّکا بهر  مجرم  باشد   و  اهل خطا بهر امُت  سخت ترسم  زان سرا حال مَردم چون  بُوَد زان ماجرا گفت یزدان گویدت عرض سلام بشنو ای  محبوب ما از حق پیام امُتت باشد  یقین  در سه  گروه هر یکی را می دهم  اجر  شکوه یا  که  باشد عابد  و  یا  عارفان یا گروه  عاصی اند  و   پر زیان عارف ازمن خواهد او دیدار ما او نخواهد  آن  بهشت  پر صفا نی ز دوزخ ترسد و نی ازبهشت دور باشد از همه  اخلاق  زشت وان گروه  دیگر  از این   امتت عابدند  و اهل دین  و مرحمت چونکه  اهل خیر باشند و نماز عاقبت  گردند   آنها    سرفراز آن  گروه  دیگر   از امُت  بدان عاصی اند و مجرم  و نامهربان نیم  از آنها من ببخشم  با کَرم تا  نباشد  بر  دلت آزار   و غم نیم دیگر  را شفاعت  کن شما تا  شود قلب رحیمت هم رضا برتوبخشم من شفاعت،مصطفا سَوف یَرضی شأن تو آمدجدا ما برون کردیم ز قلبت هرغمی رو اٖٖلَم نَشرَح بخوان در هردمی عادل آن یزدان ببخشدمجرمین مشفقست آن ذات ما برمؤمنین        ✍عادل ویسی زاده 1405/3/27 https://t.me/Veisizade

حکایتی از داستان های تفسیر کشف الاسرار ابوالفضل میبدی یک  نفر آمد به پیش مصطفی آن   مَه      والامقامِ       کبریا گفت پاکم کن  نبی از این گناه ای شفیع  مُذنَبین در  قعر  چاه بودحضرت در طواف بیت رب وردخواندی بهرامت روز وشب گفت من دارم  گناهی بس بزرگ ظالمم درنفس خودجرمم سترگ گفت پیغمبرکه چیست آن جرمتان جرم  تو  افزون  بُوَد  یا  آسمان؟ گفت جرمم بس زیادست از سما رو سیاهم  من  به پیش  ان خدا گفت جرمت هم فزون باشدزعرش یابُوَدسنگین تر ازاین ارض وفرش؟ مرد گفتا  این  گناهم   شد  گران هم بُوَد سنگین تر از عرش جهان گفت جٌرم تو  بزرگ،  یا  آن خدا با همه رَحمش فزون از حد، بها؟ گفت  نی  رحم   خدا  آمد  زیاد از همه   مخلوق  عالم  تا   معاد مصطفی گفتا  به او  با مرحمت چیست ظلم وجور تو یامعصیت؟ گفت  دارم   من بسی  مال  زیاد هم  فزون تر از همه  برگ و عداد چون ببینم  یک  گدا  آید  ز دور من  بمیرم  همچو مرده قعر گور گرفقیر از من بخواهد پول و مال آتشی  افتد به جانم  زان  سوال بُخل در جانم چنان کرده  رسوب من نبخشم مال خودصبح وغروب همچو ماری بینم آن مسکینِ پیر دانه خرمایی  نبخشم  بر  فقیر گفت پیغمبر که رَو در پیش من تا نسوزد  آتشت  این جام و تن رَو  مبادا  آن خدا   سوزد  مرا زین گناه و جرم  این ظلم شما من خورم سوگند  بر ذات خدا هر که   مسکینی  براند   ناروا یا  نبخشد  مال خود  بهر  رضا تا شود شادان ز خیرش هر گدا گر  طواف  کعبه  و طائف  کند اشک  ریزد صد شبان  بهر صمد هر مقام و  رکن این بیت  خدا او بخواند  ذکر  یزدان  و صَلا حق نخواهد آن عبادت ها ز او تا نبخشد مال خود پاک  و نکو عادل ار خواهی  مقام  مؤمنون لَن  تَنالوا   البّرَ   حتّی   تـنفقون          ✍عادل ویسی زاده 1405/3/21 https://t.me/Veisizade

هزار فرد بی ریشه، نمی تواند یک فرد ریشه دار  را از بین ببرد. این سخن بشنو که باشد یک  مَثَل هر  مَثل باشد چو آن قند و  عسل گر  هزاران  فرد   بی اصل و نَسب خوار وبی ریشه چوآن چوب حَطب قصد   نابودی  کند    بر  ریشه دار ریشه اش  را    برکَند    در  روزگار چون که باشد ریشه دار و با اصیل او نگردد  خوار و پَست و هم ذلیل ریشه داران  محترم باشند  و پاک ریشه دارد در دل این و آب وخاک مَرد   ناپاک   و خراب و  حیله گر دشمنِ  بی ریشه است  و اهل شر گر که آن بی ریشه و اصل و  تبار قصد کشتن  آرَد او   بر ریشه دار چونکه پاکَست وشریف ومحترم حق نگهدارد  ورا  از رنج  و  غم گفت قرآن هر  که باشد  فتنه گر فتنه ها   جوید   برای   هر  بشر آن بلا  و  مکر   و فتنه  بی گمان دامن  آن فتنه جو   گیرد    نهان هر که مَکر  اندیشد و فکر خراب حق کند آن مکر او  درد و عذاب هر که با  خَلق نجیب و  هر عباد با همه  ترفند  و   مَکری  درفتاد فکر    ناپاکش    بگیرد   دامنَش زود  بیند    او   بلاها   بر  تَنش ریشه دار وپاک باش واهل کیش هان مشوناپاکِ نان خور هم ز ریش ریش برکَن  ریشه آور  تو  بِدست اهل مکر و ریش بازی،کَی بِرست؟ عادل آنکس ریشه دارَست ونجیب حافظش  باشد   خداوندِ   مُجیب          ✍عادل ویسی زاده 1405/3/19 https://t.me/Veisizade