Finir

آدم‌ها می‌رن و آهنگاشونو جا می‌ذارن.

خودم این بلاها رو سر خودم اوردم.

چرا من مثل او‌ باهوش نبودم؟

دیدی؟ جور دیگه‌ای هم می‌شد که بشه.

نمی‌خوام جای اون دختره و از اون بهترها باشم. می‌خوام تو جای خودم قصه‌م خوب‌ پیش بره.

خدا مرده و سگ ریده تو زندگی من.

یه مقداری گریه دارم.

هرجا قرار بود تصمیمی برای زندگیم بگیرم بدترین تصمیم ممکن رو گرفتم، انقدر کم‌عقلم که‌ اگه برگردم عقب هم بنظرم بازم نمی‌فهمم.

کاش می‌تونستم روزای گذشته رو‌ پس بگیرم.

قلبم‌ شکسته از خودم. همیشه یه مانعی تراشیدم برای خودم. انگار هیچوقت خودمو دوست نداشتم.

هیچوقت نفهمیدم چی از زندگیم می‌خوام.

همیشه برای خودم مشکلات بیهوده تراشیدم، همیشه‌ی خدا. انگار مال خودم کافی نبوده.

می‌دونید، بیشتر اینطوری‌ام که دغدغه‌ی من چیا بوده دغدغه‌ی اونا چی.

چرا؟ چون هرچی گشستم قرص حسادت پیدا نکردم بخورم.

با یه حس دلشکستگی بیدار شدم، از اونا که فردای روز کات کردن تجربه‌اش می‌کنی.

شب بخیر ما رفتیم یه بار دیگه ترای کنیم.

فقط کسایی که صدساله اینجان متوجه منظورم میشن😉😜

نگو بدن بنده به عشق مشق حساسیت داره.

اشتباه گفتم. مدیون قرصامم، کاش از چهار سال پیش اینطورا می‌خوردم. احساسات و‌ اینجور کسشرا‌‌ از زندگیم حذف می‌شد و تمام.