'𝑴𝑶𝑶𝑵 𝑺𝑯𝑨𝑫𝑶𝑾 '

• 1405/5/5 •

آدم‌هایی هستن که وقتی پیداشون می‌کنی، دستت رو می‌گیرن و بهت می‌گن چجوری باید با قلمو کار کنی که نقاشی‌ت یک‌دست بشه. آدم‌هایی که با اشتیاق بهت نگاه می‌کنن و می‌خوان آخرین آپدیت ذهنی‌شونو باهات به اشتراک بذارن، اسم آخرین فیلمی که دیدن یا کتابی که خوندن رو بهت…

آدم‌هایی هستن که وقتی پیداشون می‌کنی، دستت رو می‌گیرن و بهت می‌گن چجوری باید با قلمو کار کنی که نقاشی‌ت یک‌دست بشه. آدم‌هایی که با اشتیاق بهت نگاه می‌کنن و می‌خوان آخرین آپدیت ذهنی‌شونو باهات به اشتراک بذارن، اسم آخرین فیلمی که دیدن یا کتابی که خوندن رو بهت می‌گن و منتظر می‌مونن تا ازشون بخوای برات تعریفش کنن؛ وقتی برای همه‌چی دیر شده کافیه ازشون بخوای روی صورتت نقاشی بکشن. اونا خونه رو روی سرت خراب می‌کنن، اما اون نقاشی رو با تمام حوصله برات می‌کشن و صبر می‌کنن تا بگی دوستش داری. بعضی‌هاشون کنارت می‌شینن و بهت می‌گن تو با آدم‌های اطرافت فرق داری و اینو چندبار تکرار می‌کنن تا مطمئن بشن اوضاع روبراهه، گاهی‌وقتا هم یه بوم برمی‌دارن و برات نقاشی می‌کشن و بهت هدیه می‌دن، اونا کنارت می‌خندن و خوراکی‌هاشونو باهات تقسیم می‌کنن. اونا وقتی غروب می‌شه تورو به سمتش هل می‌دن و دوربینشونو روی تو تنظیم می‌کنن، هزارتا عکس ازت می‌گیرن و بعد هنوزم لبخند می‌زنن. توی حرفت نمی‌پرن و بوی ناامیدی نمی‌دن، بهت گوش می‌دن و تا هرجا که بتونن همراهت میان. وقتی اونجان انگار توی یه سیاره‌ی دیگه زندگی می‌کنی. آدم‌هایی هستن که حتی اگه سخت گذشته باشه، تا وقتی اونجایی اوضاع رو برات آسون جلوه می‌دن، انگار بیرون از دنیایی که کنارشون داری، هیچی جریان نداره و همه‌چی زیر ریسه‌های نوری بالا پشت‌بوم خونه و خنده‌های از ته‌دلتون خلاصه می‌شه. تولدت مبارک، هیچ‌وقت از همین آدمِ قشنگ بودن دست نکش🤍

به سمت من بیا حتی اگر گلوله‌ای بودی در تفنگ.

The moon is beautiful, isn't it?

I wish that I could lie But my mind gets in the way.

این حَقشان نبود؛ که وطن برایشان تنها به اندازه‌ی یک گور، جا داشته باشد.