شهر گرام

*آلمان، چگونه آلمان شد؟* *نشر:* گاهنامه مدیر 🇩🇪 اگر امروز نام آلمان را بشنویم، احتمالاً به یاد خودروهای باکیفیت، کارخانه‌های پیشرفته، مهندسی دقیق، دانشگاه‌های معتبر و یکی از قدرتمندترین اقتصادهای جهان می‌افتیم. اما کمتر از یک قرن پیش، این کشور دو جنگ جهانی را پشت سر گذاشته بود؛ شهرهایش ویران شده بودند، صنایعش از کار افتاده بودند و آینده‌ای نامطمئن پیش روی مردم قرار داشت. با این حال، آلمان توانست در مدت چند دهه، یکی از چشمگیرترین بازسازی‌های اقتصادی و صنعتی تاریخ را رقم بزند. https://chat.whatsapp.com/Gc5HlGmMhDNJxFthZIaIC9?s=cl&p=a&ilr=1 ❓اما آلمان چگونه آلمان شد؟ 🏛️ برای پاسخ به این پرسش، باید اندکی به عقب‌تر بازگردیم. در سال ۱۸۷۱، ایالت‌های آلمانی با رهبری پروس متحد شدند و امپراتوری آلمان شکل گرفت. این اتحاد، بازارهای پراکنده را به یک اقتصاد ملی تبدیل کرد و زمینه را برای توسعهٔ صنعت، تجارت و شبکه‌های حمل‌ونقل فراهم ساخت. راه‌آهن، صنایع فولاد، شیمی و ماشین‌سازی با سرعتی چشمگیر گسترش یافتند و آلمان به یکی از قدرت‌های صنعتی اروپا تبدیل شد. 🎓 هم‌زمان، نظام آموزشی و دانشگاهی آلمان به الگویی برای بسیاری از کشورهای جهان تبدیل شد. دانشگاه‌هایی مانند هایدلبرگ، مونیخ و برلین، پژوهش را در کنار آموزش قرار دادند و همکاری نزدیک میان دانشگاه‌ها، صنعت و مراکز تحقیقاتی شکل گرفت. همین پیوند، پایه‌های نوآوری صنعتی آلمان را استوار کرد. ⚙️ ویژگی مهم دیگر اقتصاد آلمان، توجه هم‌زمان به شرکت‌های بزرگ و بنگاه‌های کوچک و متوسط بود. هزاران شرکت خانوادگی و تخصصی، که در آلمان با عنوان «میتل‌اشتاند» شناخته می‌شوند، در تولید محصولات بسیار دقیق و باکیفیت فعالیت کردند. بسیاری از این شرکت‌ها، امروز رهبران جهانی در حوزه‌های تخصصی خود هستند؛ هرچند نامشان برای عموم مردم کمتر شناخته شده است. 🏭 پس از پایان جنگ جهانی دوم، بخش بزرگی از زیرساخت‌های آلمان ویران شده بود. اما دولت، بخش خصوصی و نیروی کار، با تکیه بر برنامه‌ریزی، سرمایه‌گذاری و اصلاحات اقتصادی، روند بازسازی را آغاز کردند. اجرای الگوی «اقتصاد بازار اجتماعی»، که ترکیبی از رقابت اقتصادی و حمایت اجتماعی بود، نقش مهمی در شکل‌گیری «معجزهٔ اقتصادی آلمان» در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ ایفا کرد. 🚗 از همان دوران، صنایع صادرات‌محور به موتور محرک اقتصاد آلمان تبدیل شدند. برندهایی مانند مرسدس‌بنز، ب‌ام‌و، فولکس‌واگن، پورشه، زیمنس، بوش و SAP، نه‌تنها بازارهای جهانی را به دست آوردند، بلکه نام آلمان را با کیفیت، دقت و مهندسی پیوند زدند. صادرات کالاهای صنعتی، همچنان یکی از مهم‌ترین پایه‌های اقتصاد این کشور است. 🔬 در دهه‌های اخیر، آلمان سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در پژوهش، نوآوری، آموزش‌های فنی و حرفه‌ای و فناوری‌های صنعتی انجام داده است. نظام آموزش دوگانه، که آموزش نظری را با تجربهٔ عملی در صنایع ترکیب می‌کند، یکی از مهم‌ترین عوامل تربیت نیروی انسانی ماهر در این کشور به شمار می‌رود. 🌍 امروز نیز جهت‌گیری آلمان بر پایهٔ همان مزیت‌های تاریخی ادامه دارد. سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی، صنعت نسل چهارم، انرژی‌های تجدیدپذیر، فناوری‌های سبز، هیدروژن، دیجیتال‌سازی صنایع و تولید پیشرفته، در کانون سیاست‌های اقتصادی و صنعتی این کشور قرار گرفته است. آلمان می‌کوشد جایگاه خود را به‌عنوان موتور صنعتی اروپا حفظ کند و در فناوری‌های آینده نیز پیشگام باشد. 📊 جایگاه کنونی آلمان در شاخص‌های مهم بین‌المللی، تصویری روشن از این مسیر توسعه ارائه می‌دهد. 🔹 رتبهٔ سوم جهان از نظر تولید ناخالص داخلی. 🔹 رتبهٔ سوم جهان از نظر صادرات کالا. 🔹 رتبهٔ نخست اروپا از نظر تولید صنعتی. 🔹 رتبهٔ دوم جهان از نظر صنعت خودروسازی ممتاز. 🔹 رتبهٔ چهارم جهان از نظر ثبت اختراعات. 🔹 رتبهٔ چهارم جهان از نظر هزینه‌های پژوهش و توسعه. 🔹 رتبهٔ سوم جهان از نظر صادرات ماشین‌آلات صنعتی. 🔹 رتبهٔ پنجم جهان از نظر شاخص نوآوری جهانی. 🔹 رتبهٔ سوم جهان از نظر تولید تجهیزات صنعتی و مهندسی. 🔹 رتبهٔ چهارم جهان از نظر رقابت‌پذیری صنعتی. ⌛ داستان آلمان، تنها روایت بازسازی یک کشور پس از جنگ نیست؛ روایت کشوری است که بیش از یک قرن، علم، مهارت، نظم، صنعت و نوآوری را در کنار یکدیگر قرار داد و از آن‌ها سرمایه‌ای پایدار ساخت. امروز، وقتی نام آلمان بر روی یک محصول، یک فناوری یا یک دانشگاه دیده می‌شود، بسیاری آن را نشانه‌ای از کیفیت و اعتماد می‌دانند؛ اعتباری که نه در یک دورهٔ کوتاه، بلکه در نتیجهٔ دهه‌ها سرمایه‌گذاری بر دانش، تولید و نهادهای کارآمد به دست آمده است.

*ولوو، چگونه ولوو شد!* *نشر:* گاهنامه مدیر 🚙 اگر از مردم جهان بپرسید با شنیدن نام «ولوو» نخست به یاد چه چیزی می‌افتند، بسیاری تنها یک پاسخ خواهند داشت: ایمنی. کمتر خودروسازی توانسته یک ارزش را تا این اندازه در ذهن مردم جهان ثبت کند. ولوو طی نزدیک به یک قرن، نشان داده است که موفقیت فقط به تولید خودروهای سریع‌تر یا لوکس‌تر وابسته نیست؛ گاهی می‌توان با نجات جان انسان‌ها، به یکی از معتبرترین برندهای جهان تبدیل شد. https://chat.whatsapp.com/GL0664QqTQA1SV1Jjt55NN?s=cl&p=a&ilr=1 🇸🇪 داستان ولوو در سال ۱۹۲۷ در شهر گوتنبرگ سوئد آغاز شد. آسار گابریلسون و گوستاف لارسون معتقد بودند خودروهایی که برای جاده‌های اروپا و آمریکا ساخته می‌شوند، برای شرایط سخت آب‌وهوایی و جاده‌های اسکاندیناوی مناسب نیستند. آن‌ها تصمیم گرفتند خودرویی تولید کنند که علاوه بر دوام بالا، امنیت سرنشینان را نیز در اولویت قرار دهد. نخستین محصول ولوو با همین فلسفه وارد بازار شد؛ خودرویی مستحکم، قابل‌اعتماد و مناسب برای شرایط دشوار. 🛡️ از همان سال‌های نخست، ایمنی به مهم‌ترین هویت ولوو تبدیل شد. این شرکت به‌جای رقابت بر سر سرعت یا قدرت موتور، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای روی پژوهش‌های ایمنی انجام داد. نتیجه این رویکرد، نوآوری‌هایی بود که بعدها جان میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان نجات داد و استانداردهای صنعت خودرو را برای همیشه تغییر داد. 💺 مهم‌ترین نقطه عطف تاریخ ولوو در سال ۱۹۵۹ رقم خورد؛ زمانی که مهندس این شرکت، نیلس بولین، کمربند ایمنی سه‌نقطه‌ای را طراحی کرد. ولوو می‌توانست این اختراع را انحصاری نگه دارد، اما تصمیمی کم‌سابقه گرفت؛ حق استفاده از این فناوری را به‌صورت رایگان در اختیار همه خودروسازان جهان قرار داد. امروز این اختراع یکی از مؤثرترین فناوری‌های ایمنی تاریخ خودرو محسوب می‌شود و برآورد می‌شود جان میلیون‌ها انسان را نجات داده باشد. 🔬 ولوو در دهه‌های بعد نیز پیشگام توسعه سامانه‌های محافظت از سرنشینان، صندلی‌های ایمن کودکان، حفاظت در برابر ضربه‌های جانبی، ترمز اضطراری خودکار، تشخیص عابر پیاده، هشدار خروج از مسیر، سامانه‌های جلوگیری از تصادف و فناوری‌های کمک‌راننده بود. برای مهندسان ولوو، هر تصادف فرصتی برای یادگیری و طراحی خودرویی ایمن‌تر محسوب می‌شد. 🌍 در کنار ایمنی، ولوو به کیفیت ساخت، دوام و احترام به محیط‌زیست نیز توجه ویژه‌ای داشت. خودروهای این شرکت به استحکام، طول عمر بالا و طراحی ساده و کاربردی شهرت یافتند. همین ویژگی‌ها باعث شد ولوو علاوه بر خودروهای سواری، در بازار کامیون‌ها، اتوبوس‌ها و ماشین‌آلات سنگین نیز به یکی از معتبرترین نام‌های جهان تبدیل شود. ⚡ در سال‌های اخیر، ولوو مسیر تازه‌ای را با سرعت دنبال کرده است. سرمایه‌گذاری گسترده در خودروهای تمام‌برقی، فناوری‌های خودران، هوش مصنوعی، نرم‌افزارهای هوشمند و استفاده از مواد بازیافتی، نشان می‌دهد این شرکت قصد دارد همان جایگاهی را که در ایمنی به دست آورده، در حمل‌ونقل پایدار نیز حفظ کند. امروز بسیاری از مدل‌های جدید ولوو با تمرکز بر انرژی پاک و کاهش آلایندگی طراحی می‌شوند. 🌱 جهت‌گیری امروز ولوو بر توسعه خودروهای تمام‌برقی، هوش مصنوعی، اتصال هوشمند خودروها، کاهش انتشار کربن، استفاده از مواد پایدار و افزایش هرچه بیشتر ایمنی استوار است. این شرکت آینده صنعت خودرو را در ترکیب فناوری‌های دیجیتال، انرژی پاک و حفاظت از جان انسان‌ها می‌بیند. 📊 جایگاه کنونی ولوو در شاخص‌های مهم بین‌المللی، نشان‌دهنده اعتبار جهانی این برند است. 🔹 یکی از معتبرترین برندهای خودروسازی جهان در حوزه ایمنی. 🔹 پیشگام جهانی در فناوری‌های ایمنی خودرو. 🔹 یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان کامیون‌های سنگین و تجاری جهان. 🔹 از پیشروان صنعت خودرو در توسعه خودروهای برقی و حمل‌ونقل پایدار. 🔹 یکی از قابل‌اعتمادترین برندهای جهان از نظر کیفیت و دوام. 🔹 از شرکت‌های پیشگام در فناوری‌های هوشمند کمک‌راننده و پیشگیری از تصادف. ⭐ ولوو امروز تنها یک خودروساز نیست؛ بلکه نمادی از این اندیشه است که فناوری زمانی ارزشمند است که زندگی انسان را ایمن‌تر کند. داستان ولوو نشان می‌دهد که گاهی ماندگارترین برندهای جهان، نه با بیشترین سرعت یا پرزرق‌وبرق‌ترین محصولات، بلکه با پایبندی چندین دهه‌ای به یک ارزش روشن و تغییرناپذیر، جایگاه خود را در ذهن و قلب میلیون‌ها انسان تثبیت می‌کنند. 📣📣📣 *بازنشر پیام = گسترش دانایی* 🔊🔊🔊 👩‍💻گاهنامه مدیر https://t.me/gahname_modir 🧑‍💻راهنامه مدیر https://t.me/rahname_modir 🧑‍💻روزنامه مدیر https://whatsapp.com/channel/0029Vb9XLk68KMqc2byhaB25 👨‍💻گاهنامه مدیر در بله https://ble.ir/gahname_modir 👩‍💻سایت http://gahnamemodir.ir/ 🧑‍💻اینستاگرام www.instagram.com/gahname_modir _ 🟨🟩🟦🟪⬛⬜🟫🟥🟧

آغاز ساخت پناهگاه و پارکینگ -پناهگاه در پایتخت معاون شهردار تهران: 🔹چندین مرکز را در سطح شهر تهران برای ساخت پناهگاه پیش برده‌ایم و کار اجرایی آنها آغاز شده است. 🔹امیدواریم در نیمه دوم امسال بتوانیم چند پناهگاه را به بهره‌برداری برسانیم. 🔹اقدامات احداث «پارکینگ ـ پناهگاه» به تصویب رسیده و اقدامات اجرایی آن آغاز شده است. 🔹شهردار تهران نامه‌ای به شورای عالی امنیت ملی ارسال کرده تا مراکز نظامی و انتظامی به خارج از شهر منتقل شوند. 🔹ساماندهی واحدهای دارای خسارت جزئی و متوسط به پایان رسیده است. 🔹برای مقاوم‌سازی نیز با مالکان به توافق رسیده‌ایم تا بازسازی این واحدها آغاز شود. https://isna.ir/xdWRjk @isna94

۳ دهه تجربه ناموفق در ساماندهی دستفروشان و چرایی آن مدیر گروه مطالعات ساماندهی صنایع و مشاغل شهرداری در گفت‌وگو با ایسنا: 🔹️برخوردهای مقطعی و قهری تاکنون نتیجه‌ای نداشته و تنها راهکار پایدار، ساماندهی دستفروشان، ایجاد بازارچه‌های استاندارد و همکاری همه دستگاه‌های مسئول است. 🔹️اثبات ارتباط برخی دستفروشان با مغازه‌داران دشوار است. 🔹️معمولاً قراردادها شفاهی هستند و مدرکی برای اثبات آن وجود ندارد. 🔹️برخی مغازه‌داران به دلیل کاهش فروش و افزایش هزینه‌هایی مانند اجاره، مالیات و عوارض، ممکن است به دنبال درآمد مکمل باشند. 🔹️راه‌حل این مسئله برخورد صرفاً پلیسی نیست، بلکه باید مدیریت فضاهای عمومی شفاف شود.  isna.ir/xdWPK3 @isna94

«نزاع بر سر شهر»، مباحثه در حوزه عمومی / به بهانه انتشار کتاب علی اعطا محمدکریم آسایش؛ کنشگر و پژوهشگر شهری ▫️کتاب «نزاع بر سر شهر: زیست شهری و عرصه عمومی در کشاکش ذی‌نفعان» اثر «علی اعطا» که به‌تازگی منتشر شده است، از سه جهت حائز اهمیت است. ▫️نخست آنکه تکیه‌گاهش، به تعبیر نویسنده، «میدان تضادها و تعارضات در سیاست‌گذاری شهری» است که حاصل تجاربی از معاونت شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی و دبیرخانه شورای عالی شهرسازی و معماری و مهم‌تر از آن، سخنگویی پنجمین دوره شورای شهر تهران و عضویت در کمیسیون شهرسازی و معماری آن است. ▫️دوم آنکه علی اعطا دو ساحت دیگر داشته است که او را به شهر متصل می‌کرده است؛ معماری و روزنامه‌نگاری شهری. ساحت دوم، او را در جایگاه کنشگر رسانه‌ای قرار داده است. این ساحت از آن جهت واجد اهمیت است که در حوزه شهری، نویسندگان مستمر و فعال در ایران کم داریم و در خوش‌بینانه‌ترین حالت هم به تعداد انگشتان دو دست نمی‌رسند… ▫️وجه سوم اهمیت این اثر آن است که کتاب، که گزیده یادداشت‌ها و گفت‌وگوهای نگارنده آن است، از معدود کتاب‌هایی در ایران است که موضوع شهر را در حوزه عمومی مطرح می‌کند… «نزاع بر سر شهر» کتابی تخصصی و دانشگاهی نیست. کتاب با نقطه تمرکز بر «فضای عمومی»، که فصل/گفتار اول کتاب را به خود اختصاص داده، برجسته شده است. ▫️حوزه عمومی و فضای عمومی پیوندی متقابل و ناگسستنی دارند؛ چنان‌که نخستین یادداشت این مجموعه با عنوان «پس از خاموشی نورافکن‌ها» به این پرسش می‌پردازد که «امشب که همه ما اینجا، آنچه پلازای میدان هفت تیر خوانده شد، را ترک می‌کنیم و نورافکن‌ها خاموش می‌شود، این فضا چگونه به بهره‌برداری می‌رسد و چگونه مورد استقبال شهروندان قرار خواهد گرفت؟» این بهره‌برداری و استقبال شهروندان، هم مفهوم و روح حوزه عمومی است و تجربه پلازای میدان هفت تیر نشان داد که، به بیان نویسنده، «این پرسش همچنان باقی است»… ▫️یکی از وجوه شناخته‌شدگی علی اعطا، پیگیری برای لغو مصوبه شورای دوم شهر تهران برای برج‌باغ است و فصل/گفتار چهارم این کتاب هم به این مبحث، یعنی باغ‌های تهران، اختصاص دارد؛ موضوعی که منازعات متعددی را در بر داشته است. سابقه طرح بحث لغو برج‌باغ به شورای چهارم شهر تهران برمی‌گردد، اما آن زمان به موفقیت نرسید و در شورای پنجم نتیجه داد…/ پیام ما @eskannews_com | اسکان نیوز

🔺 *مطبوعات؛ صدایی که نباید خاموش شود* 🔹هفدهم مرداد، فقط روز تبریک‌گفتن به خبرنگاران نیست؛ فرصتی است برای مرور حال و روز رسانه‌هایی که سال‌ها بار سنگین آگاهی‌بخشی، مطالبه‌گری و دفاع از منافع عمومی را بر دوش کشیده‌اند اما امروز خود به یکی از فراموش‌شده‌ترین بخش‌های فرهنگ و جامعه تبدیل شده‌اند. 🔹اگر رسانه را رکن چهارم مردم‌سالاری بدانیم، مطبوعات ستون اصلی این رکن هستند؛ رسانه‌هایی که برخلاف شتاب‌زدگی فضای مجازی، بر پایه مسئولیت، راستی‌آزمایی، اخلاق حرفه‌ای و پاسخ‌گویی شکل گرفته‌اند. با این حال، واقعیت آن است که مطبوعات ایران، به‌ویژه نشریات محلی، سال‌های دشوار و کم‌سابقه‌ای را پشت سر می‌گذارند؛ سال‌هایی که بسیاری از فعالان این حوزه، تنها با عشق به حرفه و احساس مسئولیت، چراغ رسانه‌های خود را روشن نگه داشته‌اند. 🔹افزایش مداوم هزینه‌های چاپ و نشر، گرانی کاغذ، زینک، مرکب، خدمات چاپخانه‌ای و توزیع، انتشار هر شماره از یک روزنامه یا هفته‌نامه را به کاری پرهزینه و گاه زیان‌ده تبدیل کرده است. در چنین شرایطی، بسیاری از رسانه‌های محلی دیگر نه بر پایه اقتصاد رسانه، بلکه بر پایه تعهد صاحبان امتیاز، مدیران مسئول و خبرنگارانی اداره می‌شوند که هنوز باور دارند جامعه بدون رسانه حرفه‌ای، بخشی از توان خود برای نقد، اصلاح و پیشرفت را از دست خواهد داد. 💢یادداشت اصلی را اینجا بخوانید👇 https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1119893 @sharghdaily sharghdaily.com

‌ ‌به گمانم همه در نقطه‌ای از زندگی‌شان این تجربۀ تکان‌دهنده را داشته‌اند که به آینه نگاه می‌کنند و یکباره بازتاب چهره‌ای غریبه را در آن می‌بینند. از خود می‌پرسیم: «این فرد کیست؟» البته می‌دانیم که این چهرۀ خودمان است. اما میان این چهره‌ای که در آینه می‌بینیم و احساس خودمان از این‌که به‌واقع چه کسی هستیم، فاصله‌ای است. احساس می‌کنیم آن کسی که در آینه نگاه می‌کند، کسی که ذهنش سرشار از خیالات، نقشه‌ها، احساسات، و خاطرات است، همان کسی است که ما در ۳۰سالگی یا نوجوانی یا کودکی بودیم، و آن شخص شبیه این [چهرۀ در آینه] نیست. این رویارویی با چهره در آینه پرسشی را برمی‌انگیزد که فیلسوفان قرن‌ها درباره‌اش اندیشیده‌اند. زیرا اگر من این چهرۀ تکیده در آینه نیستم، پس چه کسی هستم؟ رنه دکارت در قرن هفدهم معتقد بود که ما دربارۀ یک چیز یقین کامل داریم، «می‌اندیشم، پس هستم»، و نتیجه گرفت که ما موجودی اندیشنده هستیم. او چیزی را کشف کرد که فیلسوفان به آن سابجکتیویتی می‌گویند. از آن موقع، شماری از فیلسوفان اروپایی دربارۀ ماهیت این سابجکتیویتی عمیق و طولانی اندیشیده‌اند. از کتاب «دربارهٔ پیری» مجموعه مقالات فلسفی ترجمهٔ آرش نراقی