“موج‌بعدازرفتنَت‌آرام‌نِمی‌گیرد”

سكوت يك زن، هشدارى براى مرد است! كه بداند، بر لبه ى پرتگاهِ سقوط، از دلِ اوست!! #نــــزار_الــقــبــانــــي

کاش یک نفر بیاید شانه هایم را تکان بدهد و بگوید نگران نباش فردا به احتمال زیاد باران می آید و این شالیزار غمگین برنج می دهد!!! .!!؟

اوج عشق اونجا که #هلالی_جغتایی میگه من باشم و او باشد و اغیار نباشد!...

اندك اند! اندك اند زنانى كه نواختن بر تارهاى عصبى مرد را بلد باشند!! #نزار_قبانی

همیشه رویایم این بوده که مردی بزرگ همچون تو مرا دوست بدارد و مرا تکرار کند و مرا دوباره بسازد.. #سعاد_الصباح

به‌گونه‌ای وارد زندگی‌ِ پیچیده و آشفته‌ام شد که یک «ترانه‌ی خوب»، در «خلق‌ وخوی بد» اثر می‌کند... #ابراهیم_صوانی

هر کس به اندازه‌ی دل‌هایی که آرام می‌کند ،آرام می‌شود‌… #ذوالنون_مصری

می‌گفت آدم اگه بخواد، بالاخره یه دلیلی یه چیزی یه کَسی رو پیدا می‌کنه واسه ادامه دادن. و من یاد سریال افترلایف افتادم که تونی به سگش می‌گفت: اگه بلد بودی قوطی غذات رو خودت باز کنی، تا الان خودم رو کشته بودم... #علی‌والی

شازده كوچولو: "آخرشم اونایی واسم ميمونن که اصن روشون حساب باز نکرده بودم و گذاشته بودمشون حاشیه ی زندگیم" روباه روزنامه روى ميز رو برداشت عينكشو زد و گفت: "اوناهم منتظرن بیاریشون وسط که برن"

اين شعر بيل ويلسون جالبه: سال ها زیر درخت چنار دنبال سیب میگشتم، اما امروز پذیرفتم چنار سایه دارد نه سیب...

صبح را در کُنجِ این خانه مجوی رو به بالا کن، به بالا روز شد. مولانا؛

بــه بلـند‌ترین و درمونـده‌ترین [شبِ زندگـیت] فکر کن. صبح نشد؟!

از گابریل گارسیا مارکز پرسیدن: اگر بخوای کتاب صد صفحه ای درباره امید بنویسی، چی می نویسی؟ گفت: نود و نه صفحه رو خالی میذارم . صفحه آخر، سطر آخر می نویسم یادت باشه دنیا گرده هر وقت احساس کردی به آخر رسیدی شاید در نقطه شروع باشی:)

گریه کن عمیق و سنگین ... قد تمام اشکهایی که بعد از هر قوی بودن به روح خود بدهکاری و برای ساعتی مرد بودن را زمین بگذار، استعفا بده از هر آنچه شده ای از هر آنچه باید باشی ... خودت را سفت در آغوش بگیر و گریه کن #فریدصفری

انسان‌ها می‌توانند تبسم کنند ؛ تبسم کنند و تبسم کنند ... در حالی که به بدترین شکل ممکن در حال خیانت به شما هستند ! حیوان‌ها تبسم نمی‌کنند ولی همدیگر را می‌درند، کدام منصفانه تر است ...؟! #روبر_مرل

عجيب است!! چطور همه ى غم هاى دنيا را، با خود دارم؟! اما؛ همين كه به شانه ات تكيه مى كنم، كاملاً مثل يك پروانه، سبك مى شوم…

سهم من از بهشت، حلالِ هرآنکه خواست من از تمامِ جان و جهان و زمین و عشق ؛ کُنجی میانِ بازویِ جانانم آرزوست ... #نرگس_صرافیان_طوفان

مرا کاشته بودند کاشته بودند تا با خورشیدهایِ عجول احاطه‌ام کنند تو آمدی و چنان نرم مرا چیدی که رفتارِ نسیم را در دستِ تو حس کردم #بیژن_الهی

بعضی نوشته ها پرستیدنیه درست مثل این: «زخم‌هایت را نشانم بده تا بدانم چگونه باید دوستت بدارم، تا یاد بگیرم چگونه نوازشت کنم.» #لونت_شیک