تنهاییِ عریانِ من

خواهش می‌کنم خواهش می‌کنم برگرد و بگو که تمام آن روزهای روشن همراه با تو به خاک سفر نکرده‌اند... خواهش می‌کنم برگرد و بگو که هنوز نفس می‌کشی... #لحظه_نویس @natanaeil_write

#صادق @natanaeil_write

@natanaeil_write

ما کاشفان کوچه‌های بن‌بستیم حرف‌های خسته‌ای داریم این‌بار پیامبری بفرست که تنها گوش کند! #گروس_عبدالملکیان @natanaeil_write

#داریوش @natanaeil_write

و اما واقعیت چیز دیگریست همه ما زنده ایم تا پیش از آنکه عزیزی را به سینه خاک بسپاریم! همه ما زنده ایم تا پیش از آنکه مجبورشویم هر روز بغض خود را در برابر عزیزانمان حبس کنیم! همه ما زنده بودیم تا پیش از ان روز پیش از ان اتفاق! و ما دیگر زنده نیستیم جسمی عاری از هرگونه احساس شادی و ذوق نسبت به تمام پیشامد های روزگار و وقایع تلخ و شیرینش! آری من در آن روز جانم را هم با تو به خاک سپردم! #محمد

عشق ما دهکده‌ای که هرگز به خواب نمی‌رود نه به شبان و نه به روز و جنبش و شور حیات یک دم در آن فرو نمی‌نشیند #احمد_شاملو @natanaeil_write

در این سرزمین مرا آن‌قدر شکسته‌اند که دیگر نه سنگ را به یاد می‌آورم نه آرامش آینه را #سید_علی_صالحی @natanaeil_write

خانه‌ی من در انتهای جهان است در مفصل خاک و پوک. با ما گفته بودند: « آن کلام مقدّس را با شما خواهیم آموخت لیکن به خاطر آن عقوبتی جانفرسای را تحمّل می‌بایدتان کرد.» عقوبت جان‌کاه را چندان تاب آوردیم آری که کلام مقدّسمان باری از خاطر گریخت! #احمد‌_شاملو @natanaeil_write

@natanaeil_write

تو همه «ای‌کاش» های عمرمی... #باباجون

و اما نیمه شبی من خواهم رفت از دنیایی که مال من نیست از زمینی که مرا بیهوده بِدان بسته‌‌اند... #احمد_شاملو @natanaeil_write

Channel name was changed to «تنهاییِ عریانِ من...!»

از #حسین_صفا شعر پنجم کتاب #منجنیق لطفا به بند اول سبّابه‌ات بگو یک‌ذره صبر و حوصله‌اش بیشتر شود از بخْل زنگ خانه‌ی من سکته می‌کند... دست‌ت اگر کمی متمایل به در شود! ... @natanaeil_write

من گریسته‌ام‌، آری مدتی است که با هر ضربه‌ی کوچکی، با هر بهانه‌، اندکی به گریه می‌افتم. دوستِ من، دلم زخم دارد. سیمین بهبهانی یکصد و ده نامه از دو سیمین تصویر از فیلم رنگ انار (سرگئی پاراجانف) @natanaeil_write

من؛ قطعه‌ی لاینحلِ این پازلم... #لحظه_نویس @natanaeil_write

درماندگی یعنی تو اینجایی من هم همینجایم، ولی دورم تو اختیار زندگی داری من زندگی را سخت مجبورم #علیرضا_آذر @natanaeil_write

نقطه‌ضعف همین است. ندانستن اینکه ما در برابر خیلی از چیزها چه‌قدر ضعیف هستیم. در دنیای خیالی که برای‌مان ساخته‌اند، فکر می‌کنیم زور می‌زنیم و تمام تلاش خود را به میدان می‌آوریم تا شاید در توهم "قوی بودنی بیهوده" سینه سپر کنیم همچو سرو! سروی که بارها به دست باد ترک خورده و باز همچنان برگ‌های خود را در روبروی باد سپر می‌کند؛ غافل از اینکه سپر برگ‌ها زودتر سر به زیرش خواهند کرد! آری ما در خیلی از مواقع همچو سرو سرپا نیستیم! #لحظه_نویس @natanaeil_write

ﻣﺮﺍ ﻋﻈﯿﻢﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ آرزویی ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ که ﺑﻪ ﺟُﺴﺘﺠﻮﯼ فریادی گم شده برخیزم ﺑﺎ یاری ﻓﺎﻧﻮﺳﯽ خُرد ﯾﺎ بی‌یاری آن، در ﻫﺮ ﺟﺎﯼ این زمین ﯾﺎ ﻫﺮ کجای این آسمان. فریادی که ﻧﯿﻢﺷﺒﯽ ﺍﺯ ﺳﺮِ ندانم چه نیاز ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺯ جانِ ﻣﻦ ﺑﺮﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﻪ آسمانِ ناپیدا گریخت... ای ﺗﻤﺎﻣﯽِ دروازه های جهان! ﻣﺮﺍ ﺑﻪ بازیافتنِ فریاد گم‌شده‌ی ﺧﻮﯾﺶ مددی کنید! #احمد_شاملو @natanaeil_write