واژه های خاموش یک بانو✍

صبر  صبر مانند یک درخت است؛ گویی بزرگ خاندان خصوصیت‌های اخلاقی است و دیگر فضائل اخلاقی زیر مجموعه صبر هستند. تا وقتی انسان صبور باشد، می‌تواند اهل گذشت باشد، خشم خود را فرو ببرد و حتی فداکاری را هم خوب از بر باشد. اگر صبر در وجود پایه‌گذاری شده باشد، بسیاری از ویژگی‌های نیک هم در او رشد می‌کنند و در ادامه‌اش خواهند آمد؛ زیرا صبر، پایه و تهداب بسیاری از خصلت‌های زیبا و انسانی است.  صبر در عمق خویش آرامشی عجیب دارد، همان آرامشی که برای دیگران خیلی قابل هضم نیست. صبر، ریشه‌ی بسیاری از خوبی‌های اخلاقی است.  انسان صبور، آرام‌تر است، آسان‌گیر است و گذشت بیشتری دارد. او خشم خود را بهتر کنترل و مهار می‌کند و در برابر سختی‌ها استوارتر می‌ماند. ✍مجاهده_سین #بانوی_نویسنده #واژه_‌های_خاموش

گاهی جهان انسان‌هایی را سر راهمان می‌گذارد که نه از سر محبت آمده‌اند و نه از سر کینه، بلکه چون پیک‌هایی خاموش، حامل پیامی‌اند که روح ما باید آن را بشنود. آنان وارد می‌شوند تا یادمان بیاورند: هر اعتماد بی‌مرز، مقدمه‌ی شکستن است، و هر صداقت بی‌حساب، راهی به سوی نابودی خویش. بعضی آدم‌ها در زندگی ما مثل زخم‌اند: نه برای اینکه ما را نابود کنند، بلکه برای اینکه روحمان را از خواب غفلت بیرون بکشند. شاید آنچه ما «نفرین» می‌نامیم، در حقیقت رحمتی پنهان باشد: رحمتی که با درد، پوست کهنه‌ی ما را می‌درد تا روحی تازه متولد شود. زیرا در مدرسه‌ی تقدیر، بعضی درس‌ها را فقط با بهای رنج می‌توان آموخت #Aye_Eman #بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش

‌ به اين نتيجه رسيده‌ام که مهم‌ترین چیز در زندگی رسیدن به موفقیت‌ها نیست، بلکه رسیدن به تواضع است. که البته کار بسیار دشواری است؛ «توانایی گم نکردن خویش» - رزمان سالیوان، دختر استالین #بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش

واژه های خاموش یک بانو✍ pinned a photo

🦋 عشق واقعی آن‌ست که تو را با وجود بدی هایت بخواهد، خوبی ها را که همه دوست دارند... 🎀 #بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش

انسان مهربان  انسان مهربان کسی است که با دل پاک و نیت خوب زندگی می‌کند؛ نه فقط با حرف، بلکه با عملش به دیگران آرامش می‌دهد. مهربانی شاید ساده به نظر برسد، اما می‌تواند دنیای کسی را عوض کند. بیایید مهربان باشیم، حتی اگر دنیا همیشه با ما مهربان نبود. 🌿💙 #بانوی_نویسنده #واژه_‌های_خاموش

#قلم_آزاد زن ها رفیق نیمه راه نیستند اینکه تا کجا همراهیت کند به تو بستگی دارد به قولهایت به مردانگیت به امنیت شانه هایت خلاصه بگویم  تو باعث میشوی بماند یا برود.. #بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش

#قلم_آزاد شروع کن؛ حتی اگر همه چیز را بلد نیستی. هیچ موفقیتی با دانستن تمام مسیر آغاز نشده است. هر کسی که امروز حرفه‌ای است، روزی مبتدی بوده است. در مسیر حرکت، اشتباه می‌کنی، یاد می‌گیری، تجربه به دست می‌آوری و هر روز بهتر از دیروز می‌شوی. منتظر زمان مناسب یا شرایط کامل نباش؛ زیرا آن روز شاید هیچ‌وقت نرسد. فقط شروع کن… مسیر، خودش بهترین استاد تو خواهد بود و هر قدم، درسی تازه به تو می‌آموزد. رویاها با عمل ساخته می‌شوند، نه با انتظار. #بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش

واژه های خاموش یک بانو✍ pinned a photo

🦋افتتاحیهٔ برنامه‌های «آکادمی اندیشهٔ صدر» و «بزم‌های ادبی اندیشهٔ صدر»🦋 از محبت تلخ‌ها شیرین شود از محبت مس‌ها زرین شود از محبت دردها صافی شود از محبت دردها شافی شود از محبت مرده زنده می‌کنند از محبت شاه، بنده می‌کنند. #مولانا_جلال‌الدین_بلخی ~به نام خداوند جان و خرد~ با کمال افتخار و نهایت خرسندی، از تمامی فرهیختگان، اهل قلم، دوستداران شعر، ادب و اندیشه دعوت می‌شود تا در مراسم افتتاحیهٔ رسمی برنامه‌های آکادمی اندیشهٔ صدر و بزم‌های ادبی اندیشهٔ صدر حضور به هم رسانند. این محفل، آغازی است برای گردهمایی دل‌های شیفتهٔ دانش، فرهنگ، ادب و سخن؛ تا در پرتو اندیشه، قلم و شعر، راهی روشن‌تر به سوی آگاهی و بالندگی گشوده شود. 🌹 حضور ارزشمند شما، زینت‌بخش این محفل فرهنگی و ادبی خواهد بود. 🎙️ مجریان برنامه: 👤مهربانو نپتون نیکحت 👤مهربانو بهار نصرتی 🗓️تاریخ: 1405/05/07 29/07/2026 🕰️زمان برگزاری: چهارشنبه شب به اوقات؛ به وقت افغانستان: ۹:۳۰ شب🇦🇫 به وقت ایران: ۸:۳۰ شب🇮🇷 به وقت تاجیکستان: ۱۰:۰۰ شب🇹🇯 📍محل برگزاری: کانال فرهنگی اندیشه صدر https://t.me/SabaSadrsadat «چراغ دانش، با حضور اهل اندیشه فروزان‌تر می‌شود؛ امید است با گام‌های شما، این محفل سرآغاز فصل تازه‌ای از فرهنگ، ادب و همدلی باشد.» ❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️

تنها حقیقت بی‌رحم زندگی این است که در این جهان بی‌پایان و خاموش، هیچ موجودی جز خود تو قادر به رساندن خیر و آرامش به تو نیست. هرچه بیشتر به خود تکیه کنی، بیشتر به سکوتی خواهی رسید که در آن روح می‌تواند با حقیقت خود مواجه شود؛ و هرچه بیشتر دل به دیگران بسپاری، بیشتر در رنج، انتظار و سراب امید فرو خواهی رفت. دنیا، با تمام جلوه‌های فریبنده و هیاهویش، هیچ تضمینی برای خوشبختی ما نمی‌دهد و هیچ دست مهربانی جز دست خود ما، نمی‌تواند زخم‌های درون را التیام بخشد. انسان، حتی در میان جمعیت و شلوغی، همیشه با سایه‌ی خود تنهاست؛ تنها با سکوتی که هیچ صدای بیرونی نمی‌تواند آن را پر کند، تنها با حقیقتی که هیچ چشم دیگری نمی‌تواند آن را ببیند آرامش واقعی زمانی در دل انسان ریشه می‌کند که دست از وابستگی به دیگران بکشد، و بپذیرد که این جهان، جز برای خود، هیچ مأمنی ندارد. هر لبخند و هر مهربانی، تنها سایه‌ای است از چیزی که در عمق وجود توست. شاید تلخ‌ترین حقیقت همین باشد: زندگی، آموزگار صامت و سختی است، که تنها با مواجهه‌ی صادقانه با خود و پذیرش تنهایی‌مان، راز آرامش را به ما نشان می‌دهد. #Aye_Eman #بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش

#قلم_نصرتی ای مهربان‌ترین مهربانان! با تمام عشقِ که برایت دارم دستانم را عاشقانه به سویت بلند کردم؛ می‌دانم هیچگاه دستانی که با امید از عشق خودت به درگاهت بلند شود را خالی بر نمی‌گردانی، من هم دستانم را به درگاهت بلند کردم که دستم را بگیری و عاشقانه حمایتم‌ کنی. امروز را مملو از عشق و خوبی برایم بگردان!!! الهی آمین یا رب🤲🤲❤️❤️ #بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش

#بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش

شاید عمیق‌ترین زخم انسان آن زخمی نیست که درد دارد بلکه زخمی است که انسان را از تواناییِ احساس کردنِ درد محروم می‌کند. جایی که آدمی نه می‌گرید، نه خشمگین می‌شود، نه امیدوار فقط تماشاچیِ خاموشِ فروپاشیِ خویشتن می‌گردد. گاهی یک اتفاق، یک انسان یا یک حقیقت، نه فقط اعتماد ما به دیگران، بلکه تصویر ما از جهان را نابود می‌کند. بعد از آن، مسئله دیگر این نیست که چه کسی دروغ گفت یا چه چیزی از دست رفت؛ مسئله این است که پایه‌ای که انسان با آن جهان را معنا می‌کرد، فرو ریخته است. انسانی که یک‌بار اعتمادش شکسته باشد، فقط از دیگران فاصله نمی‌گیرد؛ او وارد نبردی با خودش می‌شود. زیرا سخت‌ترین شک، شک به دیگران نیست؛ شک به حقیقتِ احساسات و قضاوت‌های خویشتن است. او دیگر نمی‌داند کدام صدا از درونش حقیقت است و کدام صدا خاطره‌ی یک زخم. بی‌حسی، گاهی آخرین دفاع روح است؛ وقتی رنج از توان تحمل انسان بزرگ‌تر می‌شود، روح برای زنده ماندن، بخشی از خودش را خاموش می‌کند. اما بهای این خاموشی سنگین است؛ زیرا همان دیواری که درد را بیرون نگه می‌دارد، شادی را نیز از ورود بازمی‌دارد. بی‌ذوقی یعنی لحظه‌ای که جهان از معنا خالی نمی‌شود، بلکه انسان توان دیدنِ معنای آن را از دست می‌دهد. طلوع همان طلوع است، انسان‌ها همان انسان‌ها هستند، اما نگاهی که به آن‌ها معنا می‌داد دیگر وجود ندارد. و شاید بزرگ‌ترین تنهاییِ انسان این نباشد که کسی او را ترک کند بلکه این باشد که در میان همه‌ی آدم‌ها، در زندانی از افکار و خاطرات خویش گرفتار شود جایی که حتی خودش نیز برای خودش غریبه شود. بعضی اتفاقات پایان یک فصل نیستند پایانِ یک نسخه از انسان‌اند. بعد از آن، آدم دوباره متولد نمی‌شود، بلکه با ویرانه‌های خویش زندگی کردن را یاد می‌گیرد. #Aye_Eman #بانوی_نویسنده #واژه_های_خاموش