ندای آرامش

آن روز را فراموش نمی‌کنم عصری که شوهرعمه‌ام، با نگاهی ناآشنا و لحنی غریب، روبرویم ایستاد و پیشنهاد ارتباط داد. میهمانی بود و خانه شلوغ! میان رفت‌وآمدها، نیت کثیفش را گفت. ترس تمام وجودم را گرفت، نفسم بالا نمی‌آمد، زبانم بند آمده بود. فقط گریه کردم و خودم را به گوشه‌ای رساندم. با صدای گریه‌ام ترسید و رفت اما رفتن او پایان ماجرا نبود! بعد از آن، طوفانی درونم به پا شد؛ ترس، شرم، سردرگمی. نمی‌دانم چرا، اما برای لحظه‌ای از خودم بدم آمد و از خودم پرسیدم: چرا من! رنگم پریده بود و مادرم پرسید چه شده؟ ماجرا را گفتم. او هم ساکت شد! آن شب گذشت؛ اما هراسش نه! و حالا که دخترم سه‌ساله است و این ترس بیش از همیشه بیدار است. 🔸آنچه رخ داده آزار جنسی است؛ حتی اگر «فقط پیشنهاد» بوده! واکنش‌هایی مثل ترس، یخ‌زدگی و حتی خودسرزنشی، طبیعی است. شرم این ماجرا باید به صاحبش بازگردد. کمک گرفتن از درمانگر آگاه به تروما، نیز حق امروز شماست. مادر عزیز؛ آن‌قدر امن بودی که دخترت حقیقت را با تو گفت؛ آفرین بر تو. کاش پس از همدلی با او، شجاعانه و مقتدرانه مقابل آن فرد می‌ایستادی. #داستانک_واقعی ☘ @nedaaramesh1402

معلمان عزیزی که همچنان بر حفظ دروس توسط دانش آموزان تاکید دارند، یا بچه های کلاس رو براساس نمره دسته بندی می کنند و رفتارشان با آنها براساس این شاخص هاست، لطفا این کلیپ رو از دست ندید! و والدین عزیز نیز به همچنین...🙏 @nedaaramesh1402

«آسیب‌پذیری، ضعف نیست؛ شجاعتِ دیده شدن، همان‌گونه که هستیم، بدون هیچ تضمینی است.» ✍برنه براون ☘ @nedaaramesh1402

شرم‌ رو باید با پادزهر "بیان آن در یک ارتباط امن و دریافت همدلی" التیام بخشید. صحبت‌های خانم مؤمن و یا افشاگری دکتر شکوری از آزار کودکی‌اش در رسانه‌ها، در ترویج فرهنگ‌ رازگشایی از موضوعات شرم‌زا مطلوب است، ولی نیاز نیست انسان با افشاگری علنی و رسانه‌ای زخم و رنج و شرمش را مرهم گذارد. اگر ارتباط امن و همدلانه‌ای هم نداریم، به یک مشاور مراجعه کنیم. همین که بگوییم... زیاد آرام می‌شویم. ☘ @nedaaramesh1402

اثبات انسان بودنت، به کسی که یک لحظه هم آن را تجربه نکرده، کار دشواری است! بی‌نتیجه است، بیهوده است، رهایش کن... 🌺 @nedaaramesh1402

در برابر توهین دیگران باید ایستاد! گاهی به هر قیمتی موافقید؟ ☘ @nedaaramesh1402

دخترم پس از چهار سال زندگی با دامادمان، دیروز خسته از رنج‌های فراوانی که تحمل کرده، آمد خانه و گفت؛ دیگر نمی‌توانم ادامه دهم! می‌گوید؛ شکاک است، حتی به تلفن‌های من با شما یا برادرم حساس است! قدمی را بدون اجازه او بردارم، زندگی‌مان یک هفته زهر است! از حقوق خودم خرج می‌کنم، بحث‌مان می‌شود. حتی زمانی که در حال فکر کردن هستم، مورد مواخذه قرار می‌گیرم که چرا فکر می‌کنی؟ به چی فکر می‌کنی!؟ و حتما باید بگویم!! و ... در کارگاه تابستان گفته بودید، مسائل آنقدر پیچیده شده که بدون مشاوره با متخصص نمی‌توانیم دقیق بشناسیم و درست عمل کنیم، لذا گفتم قبل از هر واکنشی، چه حمایت از دخترم چه حمایت از دامادم و چه حمایت از زندگی‌شان، مشورت بگیرم. 🌸 @nedaaramesh1402

محبت در روابط سالم سخاوتمندانه اِبراز و دریافت می‌شود. زوج‌های سالم لازم نیست به خودشان یادآوری کنند که باید به شریک عاطفی‌شان نشان دهند او را دوست دارند و قدرش را می‌دانند. آن‌ها به‌طور خودکار این کار را می‌کنند. دریافت‌کننده نیز با اشتیاق این محبت را دریافت می‌کند، نه اینکه از آن روی بگرداند یا قدرش را نداند. ✍ مارک منسن ☘ @nedaaramesh1402

چنین پدری هستیم؟ @nedaaramesh1402

🌴به بهانه‌ی روز پدر🌴 🌴پدر، نه صرفاً نامی در شناسنامه و نان‌آورِ خانه، بلکه پلی میانِ امنیتِ امروز و امیدِ فردا است. 🌸پدرِ، به فرزندش می‌آموزدکه جهان، اگرچه همیشه مهربان نیست،اما قابلِ زیستن است؛ می‌توان ایستاد، خطا کرد، ترمیم شد و دوباره ادامه داد. 🌴پدر، مرجعِ امنیت است، نه منبعِ ترس؛ پناه است، نه فشار؛ و هنرِ تبدیلِ قدرت به معناست تا روان، در سایه‌ی هراس، منجمد نگردد. 🌲پدرانگیِ مهربانانه، حضوری مسئولانه است که «نه» را با احترام می‌گوید و «آری» را با اعتماد می‌آموزد؛قدرت را از خشونت، انضباط را از تحقیر، و مسئولیت را از ترس جدا می کند. 🌲پدرانگیِ سالم، نه دیوارِ سختِ قانون، که ستونِ آرامِ خانه است؛ زمزمه‌ی ژرفِ این حقیقت است که بلوغ، نه غلبه بر دیگری، بلکه آشتی با خویشتن است. عشق را بی‌شرط، اما تربیت را هدفمند عرضه می‌کند، راه می‌نماید بی‌آن‌که رؤیا را مصادره کند. 🎄«پدرِ به‌اندازه»، «قدرتی» است که گوش می‌دهد، «قانونی» که توضیح می‌دهد، و «محبتی» که مداومت دارد؛ نه در بند می‌کشد، نه مالک می‌شود. حاظر است، بی‌آن‌که مسلط باشد، راهنماست بی‌آن‌که جای رفتن را اشغال کند و قانون می‌آورد بی‌آن‌که عشق را قربانیِ انضباط سازد؛ نه آن‌قدر نزدیک که کودک، استقلال را فراموش کند، و نه آن‌قدر دور که جهان، بی‌پناه و سرد جلوه کند. 🪴روز پدر، روز تکریمِ روان‌های صبوری است که بارِ نان، معنا، مسئولیت و امید را بی‌هیاهو بر دوش کشیده‌اند و با دعایی پنهان، پشت هر گامِ فرزند قدم می‌زنند. 🌴.             🌲.          🎄.   🌾یادِ پدر عزیزم و همه ی پدران آسمانی را  نه با اشکِ فقدان، که به تداومِ راهشان گرامی می‌داریم. https://t.me/drsotoodehasl 🌸 @nedaaramesh1402

اکنون کاری را شروع کرده‌ام که می‌توانستم ده سال پیش آغاز کنم، اما از اینکه برای آن بیست سال دیگر صبر نکردم، دلشادم... 📚کیمیاگر ✍پائولو کوئیلو ☘ @nedaaramesh1402

عمرمان چگونه می‌گذرد...؟ ☘ @nedaaramesh1402

۱۶ ساله بودم که با علیرضا آشنا شدم. بعد از دو سال رابطه و با این باور که «رفاقت قبل از ازدواج یعنی شناخت و اطمینان»، به خواستگاری‌ام آمد. با اصرار من، پدرم راضی شد و عقد کردیم. در دوران عقد فهمیدم مصرف شیشه و متادون دارد. دوستش داشتم… خودم را قانع کردم که وعده‌هایش برای ترک، واقعی است. به کسی چیزی نگفتم. سال‌ها گذشت… ۱۷ سال سکوت کردم. سوختم و ساختم؛ با اعتیادش، بداخلاقی‌های گاه‌به‌گاه، بیکاری، بی‌پولی و چرخه‌ی تکراری کمپ و بازگشت به مصرف. کم‌کم دیگر دوستش هم نداشتم، اما به‌خاطر دخترم ماندم. تاب آوردم… بارها. امروز فقط می‌دانم خسته‌ام؛ خیلی خسته. 🔸 «شناخت» در ازدواج با رابطه‌ی عاطفی طولانی به‌دست نمی‌آید؛ مشاوره تخصصی پیش از ازدواج نه یک تجمل، بلکه ضرورتی حیاتی برای تصمیم مهم ازدواج است. از طرفی سکوتِ طولانی در برابر آسیب، نه نشانه‌ی وفاداری است و نه فداکاری؛ اغلب نشانه‌ی ترس، شرم و تنهایی است. اگر امروز درگیر موضوعی مشابه هستید: از لاک سکوت بیرون بیایید، بی‌شرم و بی‌ترس کمک بگیرید؛ از متخصص، از افراد آگاه، از مسیر درست. زندگی، حق شماست. #داستانک_واقعی 🌺 @nedaaramesh1402

برای کشتن مردم یک روش ساده به کار گیرید؛ بر فرهنگ آنان تمرکز کنید! ابتدا کتاب را از آنها بگیرید و بعد سرشان را به تلویزیون فرو کنید. #کارل_پوپر ☘ @nedaaramesh1402

حرف حساب می‌زنه، گوش کن لطفا ترک کردن و از دست دادن و نامردی دیدن حقایق این زندگی است. خودت رو برای زیستن با تمامِ وجود لابلای همین حقایق آماده کن. ☘ @nedaaramesh1402

🔸️این یادداشت قدری طولانی است، ولی بخوانید...👇 فرزند، آینه بی‌رحم (چگونه بچه‌ها نقاب والدین را پایین می‌کشند!) 🔻 هیچ تجربه‌ای مانند پدر یا مادر شدن، آدم را با تناقض‌های خودش روبرو نمی‌کند. سال‌ها به دیگران نصیحت می‌کنیم، کتاب می‌خوانیم، پست‌های تربیتی می‌گذاریم و خودمان را متخصص فرزندپروری می‌دانیم، اما وقتی نوبت به فرزند خودمان می‌رسد، همان حرف‌های قشنگ یکی یکی رنگ می‌بازند. فرزند مثل آینه‌ای بی‌رحم و شفاف، تمام شکاف بین حرف و عمل ما را نشان می‌دهد. ▪️ یادمان می‌آید که چقدر به دوستانمان می‌گفتیم: «بچه را نباید با داد زدن تربیت کرد، باید آرام حرف زد.» اما نیمه‌شب، وقتی کودک برای بار صدُم بیدار می‌شود و گریه می‌کند، صدایمان ناخودآگاه بلند می‌شود. در همان لحظه می‌فهمیم که آن نصیحت‌های زیبا، در بوته آزمایش واقعی چقدر شکننده بوده‌اند. فرزند به ما یادآوری می‌کند که صبر، مهارتی است که فقط در عمل ساخته می‌شود، نه در حرف. ▪️ یا مثلاً همیشه می‌گفتیم: «مهم‌ترین چیز برای بچه، وقت گذراندن با اوست، نه پول خرج کردن.» اما وقتی خسته از کار برمی‌گردیم، گوشی را برمی‌داریم و به کودک می‌گوییم: «برو کارتون ببین، بابا خسته است.» در آن لحظه، فرزند با نگاهش یا با سؤال ساده‌اش، «چرا با من بازی نمی‌کنی؟»، ما را خلع سلاح می‌کند. او دقیقاً همان جایی را هدف می‌گیرد که خودمان سال‌ها به دیگران هشدار می‌دادیم. ▪️ یکی از تلخ‌ترین لحظه‌ها وقتی است که می‌بینیم کودک همان رفتارهایی را تکرار می‌کند که خودمان از آن‌ها متنفر بودیم. ما که همیشه می‌گفتیم: «نباید جلوی بچه دروغ گفت»، گاهی برای خلاص شدن از یک سؤال سخت، دروغی کوچک می‌گوییم. بعد کودک همان دروغ را در مهدکودک تکرار می‌کند و معلم زنگ می‌زند. آنجا است که می‌فهمیم حرف مفت زدن چقدر آسان است، اما الگو بودن چقدر سنگین. ▪️ فرزند همچنین نقاط کور شخصیتی ما را روشن می‌کند. کسی که همیشه می‌گفت: «عصبانیت را باید کنترل کرد»، در مواجهه با لجبازی کودک، کنترلش را از دست می‌دهد و بعد پشیمان می‌شود. یا والدینی که معتقد بودند «بچه باید مستقل بار بیاید»، اما وقتی کودک اولین بار تنها به مدرسه می‌رود، اضطرابشان گل می‌کند. این لحظه‌ها نشان می‌دهند که بسیاری از اعتقاداتمان، فقط در دنیای تئوری پابرجا بودند.  ▪️ جالب اینجاست که همین مواجهه دردناک، بهترین فرصت رشد است. وقتی کودک ما را با تناقض‌هایمان روبرو می‌کند، مجبور می‌شویم واقعاً تغییر کنیم. دیگر نمی‌توانیم فقط حرف بزنیم؛ باید عمل کنیم. صبر واقعی را تمرین کنیم، وقت واقعی بگذاریم، صداقت واقعی نشان دهیم. فرزند ما را وادار می‌کند که از نسخه نمایشی خودمان به نسخه اصیل برسیم. ▪️ بسیاری از والدین بعد از چند سال می‌گویند: «فرزندم بهترین معلم من بوده است.» او با بی‌رحمی کودکانه، نقاب‌های بزرگسالی را پایین می‌کشد و ما را مجبور می‌کند با خود واقعی‌مان زندگی کنیم. این فرآیند گاهی شرم‌آور است، گاهی خسته‌کننده، اما همیشه تحول‌آفرین. ▪️ و در آخر، پدر و مادر شدن یعنی پذیرش این حقیقت که هیچ‌کس به اندازه فرزند نمی‌تواند نشان دهد حرف‌هایمان چقدر توخالی بوده‌اند. اما همین آینه بی‌رحم، راهی است به سوی والدینی بهتر و انسانی‌تر. وقتی قبول کنیم که کامل نیستیم و از کودکمان یاد بگیریم، آن‌گاه حرف و عملمان یکی می‌شود. ✍️  مصطفی سلیمانی 🌸 @nedaaramesh1402

تو زندگی درگیر چی هستیم؟ نگران چی؟ چه‌ چیزهایی به هممون می‌ریزه!؟ نکته‌ی مهمی را در این کلیپ ببینید و بشنوید و اگر مبتلا هستید، کارگاه "خودت را دوباره بنویس" رو از دست ندید. این کارگاه برای دومین بار به زودی در سمنان برگزار خواهد شد. 🌸 @nedaaramesh1402

احساس شرم ما والدین، به ویژه پس از خطای رفتاری نسبت به فرزندان مثل تنبیه کلامی و بدنی! چیزی را تغییر نمی‌دهد. به جای خودسرزنش‌گری مداوم که انرژی زیادی از ما می‌گیرد، تصمیم بگیریم در مسیر سلامت، آگاهی و مهارت آموزی والدانه گام برداریم. ☘ @nedaaramesh1402

✍️ کسی که از خویش تبعیت نکند؛ دیگری بر او فرمان خواهد راند! 👤 اروین دی.یالوم 📚 وقتی نیچه گریست

دوپامین ناشی از لذت‌های آنی چه بر سرِ زندگی‌مان می‌آورد؟ اکسپلور بازهای اینستا ببینند. 🌸 @nedaaramesh1402