..𝖒𝖞 𝖉𝖎𝖆𝖗𝖞..

‏همه تقصیرا رو گردن بگیر و ناپدید شو، انگار اصلا وجود نداشتی. تو نمی‌تونی چیزی رو به آدمی بفهمونی که خودش نمی‌خواد بفهمه.

‏من آدم نرفتنم، ‏همیشه تلاش می‌کنم تا آخرین ذره‌ی احساسم پای آدما بمونم ولی وقتی دلسرد شدم، آتیشمم بزنن دیگه اون آدمی که برای خوشحالیشون هر کاری می‌کرد نمی‌شم.

‏یه جوری از هیچکس نوتیف ندارم انگار هنوزم نت ملیه.

گاهی تنها آدمی که باید دلداریش بدی، خودتی.

تو لیاقت آدمی رو داری که می‌دونه چقدر سخته که یکی مثل تو رو پیدا کنه.

‏آخرش نفهمیدم چرا وقتی ما با تمام وجود به یکی محبت می‌کنیم، اون با تمام وجود سرد میشه!

و شاید ما جای دیگر مرده‌ایم و اینجا جهنم ماست

‏حرفای زیادی برای گفتن بود، اما دلیل های زیادی برای نگفتن.

‏به نظرم آرامش نتیجه انتخاب های درستمون هست.

5/5/5 هم گذشت اما تو هنوز نگفتی دوست دارم

میگفت خوبم ولی؛ لبش پوست نداشت، زیر چشماش گود بود، همیشه لبخند روی لب داشت، ریزش مو داشت، و نیاز به سکوت...

🦋🦋🦋

ای اُمید، هیچ چیز به اندازه تو ما را فریب نداد!

اگر دوام آوردن خود یک هنر باشد، ما این روزها بی‌آنکه بدانیم درحال خلق یک شاهکاریم.

بچه بودیم تکلیف عذابمون میداد، بزرگ شدیم بلاتکلیفی.

ما در محاصره غمی هستیم که بزرگتر از توان شانه‌های ماست.

طول میکشد بفهمی کسی که مدت ها به نقطه‌ای زل میزند و سکوت می‌کند غمگین تر از کسی است که گریه می‌کند.

روز درد نداره، شب است که میفهمی تا به حال چقدر مرده‌ای.