طریق عشق

#بسم_الله                      «وَاخْتِلاَفِ الَّیْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَآءِ مِن رِّزْقٍ فَاَحْیَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِیفِ الرِّیَاحِ آیَاتٌ لِّقَوْمٍ یَعْقِلُونَ‏».

اللّٰهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنا بِالْأَمْنِ وَالْإِيمانِ وَالسَّلامَةِ وَالْإِسْلامِ وَالْعافِيَةِ الْمُجَلَّلَةِ وَدِفاعِ الْأَسْقامِ وَالْعَوْنِ عَلَى الصَّلاةِ وَالصِّيامِ وَالْقِيامِ وَتِلاوَةِ الْقُرْآنِ . اللّٰهُمَّ سَلِّمْنا لِشَهْرِ رَمَضانَ، وَتَسَلَّمْهُ مِنّا، وَسَلِّمْنا فِيهِ حَتَّىٰ يَنْقَضِىَ عَنَّا شَهْرُ رَمَضانَ وَقَدْ عَفَوْتَ عَنَّا وَغَفَرْتَ لَنا وَرَحِمْتَنا.

#بسم_الله اِنَّمـَا الْبـَصـيـرُ مـَنْ سـَمـِعَ فـَتـَفـَكَّرَ وَ نـَظـَرَ فـَأبـْصـَرَ وَانْتَفَعَ بِالْعِبَرِ، ثُمَّ سَلَكَ جَدَداً واضِحاً... بـصـيـر، كـسى است كـه شنید سپس دقیق فکر کرد و در تاریخ سیر کرد، پس‌حق را درک کرد و از تجربه‌ها نفع برد، سپس راه‌روشن را در پیش‌گرفت. نهج‌البلاغه، خ ١٥٢ #کلام_امیر

بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ لَمْ يَخْلُ مِنَّا

همه شب منتظر موکِب صُبحم که مرا بوی زلف تو دهد نکهت بـــــاد سحری #خواجوی_کرمانی

«اعراض نفسانی شادی است و غم و خشم و لذت و ایمنی و ترس و خجلی و اندیشه کارهای مهم و عمل‌های باریک و امید و نومیدی و هر یک را اندر تن مردم اثری ظاهر است فزون از اثر طعام و شراب و غیر آن، از بهر آن‌که طعام و شراب و دیگر اسباب بدان زودی اثر نکند که اعراض نفسانی؛ نبینی که اثر سخن یا چیزی خوش و ناخوش که مردم بشنود و اندیشه که بر خاطر بگذرد چگونه بی هیچ مهلت زود به رنگ و روی پدید آید و حرکت و آواز مردم بگردد؟ و این حال نشان آن است که اثر اعراض نفسانی قوی‌تر از دیگر سبب‌هاست.» «اغراض الطبیه» [حکیم سید اسماعیل جرجانی]

فَرَبِّي أَحْمَدُ شَيْ‏ءٍ عِنْدِي

جمله حیرانند و سرگردان عشــــق ای عجب این عشق سرگردان کیست جمله مهــــمانند در عالــــم ولیک کم کسی داند که او مهمان کیست ‌

امیرالمؤمنین علی علیه السلام: خدا را با محو کردن اندیشه ها شناختم. "بحارالأنوار ، جلد ۵۸ ، صفحه ۴۰"

افوض امری الی الله انالله بصیر بالعباد

خلوت دل نیست، جای صحبت اضداد دیو چو بیرون رود، فرشته درآید صحبت حکام، ظلمت شب یلداست نور ز خورشید جو، بو که برآید

نقل است که شیخ گفت: آن کار که باز پسینِ کارها می دانستم پیشینِ همه بود و آن رضای والده(مادر) بود... "تذکرة الاولیاء" - عطـار