پژوهش در پرستاری

🟣اخیراً یکی از مقالاتم توسط چهار داور ارزیابی شد. یکی از داوران، در کنار نکات علمی خود، پیشنهاد کرده بود که به دو مقاله از آثار خودش نیز استناد کنم. نکته‌ای که برای من بسیار جالب و قابل‌تقدیر بود، دقت و شفافیت سردبیر مجله در بررسی گزارش داوری‌ها بود. سردبیر صراحتاً توضیح داد که استفاده از منابع پیشنهادی داور اجباری نیست و تنها در صورتی باید به آن‌ها استناد شود که واقعاً با محتوای مقاله مرتبط باشند و به ارتقای کیفیت علمی آن کمک کنند. همچنین تأکید شد که نویسنده می‌تواند، در صورت نامرتبط بودن این منابع، از منابع جایگزین و مناسب‌تری استفاده کند یا اساساً آن‌ها را وارد مقاله نکند. این رویکرد، یادآور یکی از اصول مهم اخلاق نشر است: استناد علمی باید بر پایه ارتباط، ضرورت و ارزش افزوده واقعی برای پژوهش باشد؛ نه صرفاً به دلیل پیشنهاد یک داور یا افزایش شمار استنادات. به‌نظر من، نظارت دقیق سردبیران بر فرایند داوری نقش مهمی در حفظ انصاف، استقلال علمی نویسندگان و اعتماد به نظام داوری همتا دارد. @nursearch

▫️اصول نگارش علمی و انتشار آثار زیست‌پزشکی: راهنمای سردبیران JAMA برای نویسندگان عنوان انگلیسی: Principles of Scientific Writing and Biomedical Publication: A JAMA Editors Guide for Authors راستش یه کم عجیب است که کتابی به این خوبی در سال ۲۰۲۴ منتشر شده و من تازه دارم باهاش آشنا می‌شوم! کافیست چند پاراگراف اول فصل اول را بخوانید تا کیفیت بالای کار دستتان بیاید. این کتاب یک راهنمای کاملاً کاربردی برای تقریباً تمام مسیر تبدیل یک پژوهش به مقاله چاپ‌شده است؛ از شکل‌دادن به استدلال علمی و نوشتن مقاله گرفته تا انتخاب مجله، ارسال مقاله، فرآیند داوری، پاسخ‌دادن به داوران و در نهایت انتشار. هدفش هم فقط آموزش انگلیسی آکادمیک نیست، بلکه می‌خواهد نشان بدهد یک مقاله‌ علمیِ قابل‌چاپ از نگاه سردبیرها دقیقاً چه شکلی باید باشد. چیزی که این کتاب را متفاوت می‌کند همین نگاه سردبیری آن است. نویسندگانش سردبیران فعلی یا سابق مجلات مهم زیست‌پزشکی هستند، از جمله JAMA و مجلات شبکه JAMA، یا افرادی با تجربه‌ی طولانی در حوزه‌ نشر زیست‌پزشکی. کتاب ۴۱ فصل دارد و روی‌هم‌رفته نویسندگانش سابقه‌ خیلی زیادی در چاپ مقاله و سردبیری مجلات علمی دارند. به نظر من ارزش اصلی کتاب این است که سه موضوعی را که معمولاً جدا از هم آموزش داده می‌شوند، یک‌جا کنار هم گذاشته: نگارش علمی (Scientific Writing)، فرآیند انتشار (Publication Process)، و اخلاق نشر (Publication Ethics). یعنی خواننده فقط یاد نمی‌گیرد چطور جمله‌ها یا بخش Discussion را بهتر بنویسد، بلکه می‌فهمد سردبیر و داور وقتی دارند مقاله را داوری می‌کنند دقیقاً دنبال چه چیزهایی هستند. یک نکته‌ خوب دیگر این‌ است که کتاب فقط روی "چطور بنویسیم" تمرکز نکرده. مثلاً فصل‌های مجزایی دارد درباره‌ انتخاب مجله، پرهیز از اغراق در بیان نتایج، استفاده از جدول و شکل، پاسخ‌دادن به داوران، مشکلاتی که سردبیرها ازشان بیزارند، معیارهای نویسندگی، سرقت علمی، تعارض منافع، و پری‌پرینت. تازه نگم برایتان که بصورت اوپن اکسس و رایگان توسط انتشارات آکسفورد منتشر شده است. این یعنی نور ‌علی ‌نور! 🔗 برای دانلود به این لینک مراجعه کنید: https://academic.oup.com/book/58841 #book #academic_writing #publishing  🆔 @irevidence

A quick review on Cross-sectional studies. 🌱@nursearch

✅خلاصه ای از یک مرور اسکوپینگ در خصوص اخلاق دیجیتال در پرستاری این مرور اسکوپینگ نشان می‌دهد که پژوهش‌های مربوط به اخلاق دیجیتال در پرستاری هنوز در مراحل اولیه قرار دارند و تاکنون فقط ۷ مطالعه واجد شرایط شناسایی شده‌اند. یافته‌ها در سه محور اصلی دسته‌بندی شدند: (۱) دانش و آگاهی پرستاران از اخلاق دیجیتال، (۲) تخلفات اخلاقی دیجیتال در مراقبت پرستاری، و (۳) تخلفات دیجیتال مرتبط با اصول اخلاقی. به‌طور کلی، نویسندگان تأکید می‌کنند که با وجود گسترش روزافزون دیجیتالی‌شدن در حوزه سلامت، مفهوم اخلاق دیجیتال در پرستاری هنوز به‌خوبی توسعه نیافته و نیازمند تعریف دقیق‌تر، همسان‌سازی مفهومی، و تدوین چارچوب نظری روشن‌تر است. چنین چارچوبی می‌تواند هم به پژوهشگران در جست‌وجوی بهتر منابع کمک کند و هم به بالین‌گران در شناسایی و استفاده از شواهد موجود یاری برساند. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/inr.70141 @nursearch

چگونه فایل مقاله مان را به هوش مصنوعی بدهیم تا با کیفیت بهتری آن را بررسی کند: از استاد خاوریان @nursearch

🔰آیا روزمه پژوهشی قوی برای چاپ مقالات بعدی تاثیرگذار است؟ منظور از رزومه پژوهشی فعالیت‌های پژوهشی و مقالاتی است که یک فرد در طول سالیان قبل کار کرده است. بسیاری از مجلات رزومه پژوهشی افرادی که برای پذیرش و چاپ مقاله خود به آنها مراجعه نموده‌اند را بررسی می‌کنند. بررسی رزومه پژوهشی برای ادیتورهای مجلات کار آسانی است. کافی است نام یا ایمیل مولف یا مولفان مقاله را در پایگاه‌های مختلف علمی همانند گوگل اسکولار جستجو نمایند تا مقالاتی که به نام آنها در مجلات چاپ شده است مشخص گردند. میزان کفایت علمی افراد معمولاً با h ایندکس نمایش داده می‌شود. هرچند این شاخص نقاط ضعف خاص خود را دارد و بسیاری از پژوهشگران انتقادات جدی برای این شاخص وارد می‌کنند اما در هر صورت این شاخص یکی از شاخص‌هایی است که نشان می‌دهد مقالات فرد در گذشته دارای چه کیفیتی بودند و سایر مقالات از مقاله‌های انها تا چه اندازه به عنوان رفرنس استفاده کرده‌اند. طبیعتاً امکان دارد برخی از پژوهشگران در رزومه خود هیچ مقاله‌ای را نداشته باشند و به تبع آن h ایندکسی نیز برای آنها گزارش نمی‌شود. مجلاتی که معمولاً اعتبار بالایی دارند معمولاً در داوری مقاله این محققان جانب احتیاط را رعایت می‌کنند چون شناختی از مولفان ندارند و علی‌رغم کیفیت مقاله بالای آنها احتمال رد مقاله نیز وجود دارد. بنابر تجربه، اگر هم اکنون اولین مقاله خود را در حال نگارش هستید و قصد دارید آن را به یک مجله با اعتبار و درجه علمی بالا ارسال نمایید به دنبال همکار پژوهشی باشید که در زمینه تخصصی خودتان دارای رزومه قوی پژوهشی است. صراحتاً باید متذکر شویم که اگر نام فردی که رزومه پژوهشی قوی دارد در مقاله شما به عنوان همکار پژوهشی درج شده باشد به نوعی اعتبار مقاله شما را بالاتر می‌برد و باعث می‌شود که ادیتورهای مجلات با اعتماد بیشتری اولین مقاله شما را مورد بررسی قرار دهند. بعد از چاپ یک مقاله در مجلات معتبر اگر شما بعداً قصد چاپ مقاله دیگری را داشته باشید تا حدود زیادی می‌توانید اعتماد ادیتورها را به خود جلب کنید تا مقاله شما را مورد بررسی قرار دهند. لازم به ذکر است که ذکر نام افراد دیگر در مقاله باید با اطلاع و رضایت آنها باشد و همچنین می‌بایست مقاله شما دارای جذابیت خاصی باشد تا بتوانید رضایت آنها را برای همکاری در پژوهش جلب کنید.

✅خلاصه مقاله: 🔸مطالعه ارزشمندی از همکاران ایرانی انجام شده است با هدف بررسی شدت سندرم پدیده ایمپاستر یا خودویرانگاری موفقیت روی 300 دانشجوی کارشناسی رشته‌های پرستاری و علوم وابسته به سلامت در دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد. 🔸محقق ها می‌خواستند بدانند که دانشجویانی که حداقل یک دوره کارآموزی بالینی را گذرانده‌اند، تا چه اندازه احساساتی مانند تردید نسبت به شایستگی خود، ترس از افشا شدن به‌عنوان فردی نالایق، نسبت دادن موفقیت‌ها به شانس، و کم‌ارزش دانستن دستاوردهایشان را تجربه می‌کنند. پرسشنامه اندازه گیری این مفهوم دارای سه بعد (1) ترس از افشا شدن به‌عنوان فردی نالایق، (2) کم‌ارزش دانستن موفقیت‌ها و (3) نسبت دادن موفقیت به شانس بود. 👈یافته ها نشان داد که 56 درصد (بیش از نیمی از دانشجویان) در گروه شدید یا بسیار شدید قرار داشتند. 👈بالاترین میانگین نمره مربوط به بعد کم‌ارزش دانستن موفقیت ها بود. یعنی دانشجویان بیشتر از همه، تمایل داشتند موفقیت‌های خود را جدی نگیرند یا آن‌ها را کمتر از ارزش واقعی‌شان ببینند. 👈دانشجویان مامایی و هوشبری شدت بیشتری از ایمپاستر را تجربه کردند. (فکر میکنم این بخش روی گروه های مامایی و هوشبری میتواند با کار کیفی عمیق تر بررسی شود) https://link.springer.com/article/10.1186/s12912-026-05116-7 @nursearch

A quick review on case-control studies. 🧠@nursearch

رتبه بندی باهوش ترین کشورهای جهان

اعضای محترم سلام مجدد. من امروز ایمیلی در خصوص این سایت زیر دریافت کردم خواستم توضیحی بدهم. ScienceLeadR (scienceleadr.com) یک پلتفرم مبتنی بر هوش مصنوعی در حوزه علوم پزشکی و زیستی است که با جمع‌آوری اطلاعات عمومی از منابع معتبر (مثل رکوردهای ORCID و پایگاه‌های انتشار علمی) برای پژوهشگران پروفایل پژوهشی یکپارچه می‌سازد و آن را به‌صورت خودکار به‌روزرسانی می‌کند. هدف این سرویس افزایش دیده‌شدن پژوهشگران، نقشه‌برداری از شبکه همکاران و موضوعات پژوهشی، و ارائه جست‌وجو و تحلیل استناد محور روی اسناد علمی (مقالات، کارآزمایی‌های بالینی، گرنت‌ها، پتنت‌ها و…) برای تسهیل همکاری‌های علمی است. مانند بسیاری از پلتفرم‌های نمایه‌سازی، ممکن است برخی آمارها یا ادعاهای رتبه‌بندی جنبه بازاریابی داشته باشد؛ بنابراین بهتر است قبل از Claim/Connect کردن ORCID، بخش مجوزها و تنظیمات حریم خصوصی را دقیق بررسی کنید. @nursearch

▫️توئیکینگ: خطرناک‌ترین نوعِ تقلب علمی دانشگاه MIT به تازگی کتابی را منتشر کرده که نگاه جدیدی دارد به مقوله تقلب در پژوهش و بحران اعتبار علم. این کتاب را Thomas Plümper و Eric Neumayer نوشته‌اند: The Credibility Crisis in Science: Tweakers, Fraudsters, and the Manipulation of Empirical Results   دو نوع تقلب در پژوهش وجود دارد که خیلی آشکار و واضح هستند و در غیراخلاقی بودن آنها شکی نیست. یکی داده‌سازی (Data Fabrication) است؛ یعنی ساختن داده‌هایی که اصلاً وجود ندارند و دیگری دستکاری داده‌ها (Data Manipulation)؛ یعنی داده وافعی وجود دارد ولی پژوهشگر آنها را تغییر می‌دهد تا نتیجه دلخواهش حاصل شود. اما نویسندگان، Tweaking را نوع سوم و البته خطرناک‌ترین نوع تقلب می دانند. یک پژوهشگر در Tweaking، بدون اینکه که داده‌ها را بطور مستقیم تغییر دهد، می‌آید طراحی پژوهش یا مدل آماری را طوری تغییر می‌دهد که نتیجه دلخواهش بدست آید. حذف داده‌های نامناسب، تغییر تعریف متغیرها، انتخاب زیرنمونه خاص، اضافه یا حذف متغیرهای کنترل، آزمودن مدل‌های متعدد و انتشار فقط نتایج معنادار، همگی می‌توانند نتیجه را تغییر دهند. همچنین پژوهشگر ممکن است پس از مشاهده داده‌ها، فرضیه‌ای بسازد، اما در مقاله وانمود کند که فرضیه از ابتدا وجود داشته است؛ رفتاری که HARKing نام دارد (Hypothesizing After Results are Known). هدف اصلی معمولاً افزایش معنی‌داری آماری، بزرگ‌تر شدن اندازه اثر و تأیید فرضیه پژوهشگر است پژوهشگران ممکن است برای کسب منافع شخصی مانند چاپ مقاله بیشتر، چاپ در مجلات معتبرتر، افزایش استناد، گرفتن گرنت، ارتقای شغلی، افزایش حقوق و شهرت علمی دست به توئیک بزنند.   چرا توئیک خطرناک‌تر است؟ چون بسیار رایج‌تر است، کشف آن بسیار دشوار است، معمولاً مجازاتی ندارد و ظاهر آن کاملاً علمی است. به همین دلیل نویسندگان معتقدند: بزرگ‌ترین تهدید برای اعتبار علم، توئیک است؛ نه داده‌سازی. تعریف تقلب علمی از نگاهی دیگر نویسندگان تعریف دیگری از تقلب علمی ارائه می‌دهند که متفاوت از تعاریف موجود است: تقلب علمی یعنی هر گونه دستکاری عمدی نتایج آماری برای کسب منفعت پژوهشگر. بنابراین معیار اصلی قصد است، نه نوع روش.     عناوین بخش‌ها و فصول کامل کتاب در ادامه آمده است. بخش سوم کتاب، در خصوص مقابله با تقلب است که راهکارهای مفیدی را ارائه کرده است. راه‌حل محوری نویسندگان، شفافیت است: انتشار داده خام، کد تحلیل، روش‌ها و تمام تصمیم‌های پژوهشی. هر پژوهش باید از سه جهت ارزیابی شود: بازتولیدپذیری با همان داده و کد (Reproducibility)، تکرارپذیری با داده‌های جدید (Replicability)، و استحکام (Robustness Test) در برابر تغییرات منطقی مدل. بخش اول: آیا علم دچار بحران شده است؟ ۱. سلامت پژوهش (Scientific Integrity) و نارضایتی‌های پیرامون آن ۲. انگیزه‌های متقلبان ۳. نوکِ نوکِ کوه یخ ۴. عوامل کشف تخلف بخش دوم: درجات آزادی پژوهشگر (Researcher Degrees of Freedom) ۵. توئیکینگ در تحلیل داده‌های مشاهده‌ای ۶. توئیکینگ در طرح‌های پژوهش تجربی ۷. توئیکینگ در مدل‌های علّی بخش سوم: مقابله با تقلب ۸. سیاست‌های بازدارندگی ۹. برنامه‌های پیشگیری ۱۰. راهبردهای کشف ۱۱. دو گام به پیش ۱۲. و یک گام به عقب #research_ethics #research_misconduct #book 🆔 @irevidence

۷۵ دانشگاه ایرانی در نسخه جدید Times Higher Education World University Rankings که در ۳۰ سپتامبر منتشر می‌شود، حضور خواهند داشت و ایران از نظر تعداد دانشگاه‌های حاضر، یکی از کشورهای دارای بیشترین نماینده در این رتبه‌بندی خواهد بود. در مورد علت عدم حضور ایران در رتبه‌بندی مربوط به بخش تاثیرگذاری موسسه تایمز اینجا نوشتم. وقتی در پاسخ به تایمز اشاره کردم که محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها، هرچند در درجه اول بخش‌های بانکی و مالی را هدف قرار می‌دهند، اما می‌توانند به‌عنوان یک خسارت جانبی بر دانشگاه‌ها، پژوهش و شفافیت علمی نیز اثر بگذارند، آن‌ها در ایمیل بعدی مجددا تاکید کردند که این موضوع فقط به Sustainability Impact Ratings مربوط است و شامل سایر رتبه‌بندی‌های این مؤسسه نمی‌شود. تایمز اعلام کرد که دانشگاه‌های ایران همچنان در World University Rankings، Asia University Rankings و Interdisciplinary Science Rankings حضور خواهند داشت. همچنین اعلام کرد که ۷۵ دانشگاه ایرانی در نسخه جدید Times Higher Education World University Rankings که در ۳۰ سپتامبر منتشر می‌شود، حضور خواهند داشت و ایران از نظر تعداد دانشگاه‌های حاضر، یکی از کشورهای دارای بیشترین نماینده در این رتبه‌بندی خواهد بود. @Scientometric

🟣نقد علمی یا ایراد غیر مرتبط: گاهی ناظران در جلسات دفاع پرسش‌های کم‌ارتباطی مطرح می‌کنند؛ برای مثال، اصرار دارند که در جدول مشخصات جمعیت‌شناختی، وضعیت تأهل حتماً به گروه‌های «مجرد، متأهل، مطلقه و بیوه» تفکیک شود. در بسیاری از مطالعات، این تفکیک ضرورت تحلیلی ندارد: وضعیت مطلقه یا بیوه ممکن است برای برخی شرکت‌کنندگان حساس و همراه با انگ اجتماعی تلقی شود، فراوانی این گروه‌ها نیز معمولاً بسیار کم است و در تحلیل آماری اغلب ناچار به ادغام با گروه مجرد می‌شوند. در چنین شرایطی، ثبت وضعیت تأهل به‌صورت «مجرد/متأهل» بر مبنای وضعیت فرد در زمان اجرای مطالعه، هم قابل دفاع و هم عملی‌تر است. پرسش‌های ناظر باید به کیفیت روش‌شناختی مطالعه کمک کنند، نه اینکه دانشجو را با ایرادهای فاقد ارزش علمی سردرگم سازند. @nursearch

مضمون نخست: پیمایش سکوت در فرهنگ آکادمیک سلسله‌مراتبی سکوت از یک تصمیم به یک تجربه زیسته تبدیل می‌شود. شرکت‌کنندگان سکوت را نه به عنوان یک انتخاب مقطعی، بلکه به عنوان جزئی جدایی‌ناپذیر از هویت حرفه‌ای خود گزارش کردند. این وضعیت، حس راه رفتن روی پوست تخم‌مرغ را ایجاد می‌کند.  اعضای هیئت علمی برای حفظ آرامش و اجتناب از درگیری، دست به اصلاح رفتارهای خود می‌زنند (مانند خودداری از تماس چشمی یا بیان نکردن پیشنهادات اصلاحی). این دقیقاً همان جایی است که تعارض بین وظایف آکادمیک و بقای حرفه‌ای رخ می‌دهد.  مضمون دوم: دلایل سکوت این مضمون، سکوت را به عنوان یک راهبرد  برای بقا تبیین می‌کند. این یافته‌ها به خوبی با نظریه درماندگی آموخته‌شده همخوانی دارد. سکوت به عنوان ابزاری برای جلوگیری از برچسب خوردن به عنوان کارمند مشکل‌ساز استفاده می‌شود، به‌ویژه در محیط‌هایی که ثبات بر شفافیت اولویت دارد. ترس از ابراز نظر با ماهیت چندگانه ایجاد می شود. سکوت، راهی برای محافظت در برابر مجازات‌های مدیریتی است. وقتی مشارکت فعال با افزایش غیرمنصفانه حجم کار پاسخ داده می‌شود، سکوت به یک مکانیزم دفاعی منطقی تبدیل می‌شود.  مضمون سوم: پیامدهای شخصی و سازمانی سکوت انباشته‌شده، منجر به احساس بی‌کفایتی شغلی و تنش‌های عاطفی می‌شود. سرریز شدن این تنش‌ها به زندگی شخصی است (مانند مثال شکستن اسباب‌بازی کودک که در متن مقاله آمده)، که نشان می‌دهد سکوت سازمانی مرزهای زندگی حرفه‌ای و خانوادگی را درمی‌نوردد. سکوت منجر به فرسایش سرمایه انسانی می‌شود. کاهش وفاداری سازمانی، گسست از محیط کار و در نهایت خروج یا تصمیم به ترک مؤسسه، هزینه‌های سنگینی است که سازمان به دلیل عدم بسترسازی برای صدای کارکنان می‌پردازد. لینک مقاله: https://link.springer.com/article/10.1186/s12912-026-04734-5 @nursearch

این مطالعه کیفی (تصویر بالا) که با هدف تبیین تجارب، دلایل و پیامدهای سکوت اعضای هیات علمی گروه پرستاری انجام شده بود یافته های جالی داشت که منجر به استخراج سه مضمون شده بود که در پایین آورده ام:

متغیر تعدیل کننده Moderator Variables ✏️متغیر مستقلی است که نقش ثانویه دارد و محقق مایل است تا اثر آن را در فرایند آزمون فرضی که در کنار متغیر مستقل مطالعه کند در واقع متغیر تعدیل کننده دومین متغیر مستقلی است که به خاطر تعیین اثر آن در رابطه بین اولین متغیر مستقل و متغیر وابسته انتخاب شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. 🔓متغیر تعدیل کننده باعث اثر تعاملی می‌گردد ممکن است متغیر مستقل اشتباه زیاد یا کم نشان دهد. 🏌برای کنترل متغیر تعدیل کننده استفاده از آزمون‌های آماری مثل رگرسیون چند عاملی و انواع چند عاملی نقش موثری دارد ✍ متغیرهای تهدید کننده شامل مشخصات واحدهای پژوهش و شخص اجرا کننده هستند ⬅️ کانال پژوهش در پرستاری➡️ @nursearch

تفاوت با اصطلاحات مشابه: Erratum: اصلاح خطایی که معمولاً از طرف ناشر یا مجله ایجاد شده است. Corrigendum: اصلاح خطایی که معمولاً از طرف نویسندگان ایجاد شده است. بااین‌حال، بسیاری از مجلات این دو اصطلاح را به‌جای یکدیگر استفاده می‌کنند. Addendum: افزودن اطلاعات جدید یا تکمیلی به مقاله، نه الزاماً اصلاح خطا. Expression of Concern: هشدار رسمی مجله درباره وجود ابهام یا نگرانی جدی درباره مقاله، درحالی‌که بررسی هنوز ادامه دارد. Retraction: پس‌گرفتن مقاله به دلیل خطای اساسی، تخلف پژوهشی یا غیرقابل‌اعتماد بودن نتایج. @nursearch