ડꫀ𝕥ꪗ

سازگاری بیش از حد تو رو بی ارزش میکنه

نمیدانم چه خواهد شد راستش را بخواهی دیگر برایم اهمیتی ندارد من از تمام احتمالات زندگی خسته ام

آدم رو شرمنده اعتماد و قلبش میکنید

کاش هنوز یه امیدی داشتم که حداقل بگم شاید یه روزی شد

من آدم ۱۰۰۰/۱۰ ای هستم ولی متاسفانه همیشه آدم‌های ۳/۱۰ درگیرم میشن

من ک میدونم دروغ میگی حالا هی فکر کن که زرنگی و من نفهمیدم

این زندگی اصلاً اونی که خواستم نبود

بعضیا یجوری واسمون غریبه شدن که ادم نمیتونه باور کنه یه زمانی روزامون با همینا میگذشت

از یه جا به بعد از (نه بابا امکان نداره) رد میشی و به مرحله(هیچی از هیچکس بعید نیست)میرسی

یه روزی برمیگردی و بهم میگی همه چیز درست شده و امیدوارم اون روز من هنوز هم همین دختری باشم که منتظرت بوده

..

آدم یه شب به خودش میاد میبینه چقدر حیف شده

در موردش ناراحت نیستم در موردش از خودم متنفرم

او رفیق واقعی من است هنگامی که برای همه ناپیدا و نامرئی بودم او‌ تنها کسی بود که مرا دید و در آغوش گرفت

من ساعت خوابمو نمیتونم درست کنم بعد ازم توقع داری اخلاقمو درست کنم

من واقعا دیگه کارم از حس ششم گذشته بهم وحی میشه

از بس شبا بیدارم دیگه دارم بتمن میشم

من خیلی جاها زورم میرسید ولی دلم نیومد

لطفی هم کردیم دلی بوده وگرنه شما طایفتم برا ما سودی ندارع