[پناه دل]

أَنَا اَلَّذِي هَابَ‌ عِبَادَكَ وَ أَمِنَكَ‌ منم آنكه از بندگانت ترسيده و از تو آسوده خاطر بودم. •#صحیفه_سجادیه، دعای۴۷•

کاش لحظه مرگ امام زمان در آغوش مون بگیره ❤️‍🩹

خیلی قشنگه خیلی حتما گوش بدید :)

بعضی آدم‌ها، بهترین روزهای دنیا را هنوز زندگی نکرده‌اند... آن روزها با آمدن شما آغاز می‌شود. #أین_صاحبنا

کجایی عزیزِ جانم؟ خوش به حال مردمِ همانجا..

مادر پدرا برای هر چیزی به بچه هاتون میدون ندید در ظاهر خدمت میکنید ولی در اصل بدبختش میکنید

خیلی دلم میخواد عزاداری کنم ولی باید نگه دارم برای پنجشنبه هفته بعد :)

یه جوری زندگی کنید که اگه یه روزی نبودید، بگن عجیب بوی خدا میداد :)

این دو تا قمری هر روز میان حیاطمون اصلا از هم دیگه جدا نمیشن هر جایی میرن باهم میرن بعد این حوالی ها این جوری به هم دیگه غذا میدن🥹 بیشتر اوقات هم تو حیاط ما هستن یعنی هر روز کارشون اینه ها خیلی عاشق هم دیگه هستن🫠🫠 تا حالا همچین چیزی ندیده بودم به طرز عجیبی هم با ما احساس راحتی میکنن🥹😅

دعا کنید دیگه هم برادرمو هم منو، هر دو برای کنکور 🥲

گاهی انسان گناه می‌کند، نه فقط از سرِ غفلت، بلکه از آن‌جا که عظمت خدا در نگاهش کوچک شده است. وقتی تمام افق دیدمان به همین زمین محدود می‌شود، فراموش می‌کنیم که این زمین، در برابر کهکشان راه شیری، ذره‌ای ناچیز است؛ و راه شیری خود، تنها یکی از میلیاردها کهکشان این عالم بی‌کران است. هرچه بیشتر به وسعت آفرینش فکر می‌کنم، بیشتر به کوچکی خودم پی می‌برم. ما در برابر این جهان عظیم، حتی از ذره‌ای هم کوچک‌تریم. با این حال، شگفت‌انگیزترین حقیقت این است که خدایی با آن همه عظمت، ما را می‌بیند، صدایمان را می‌شنود و به ما ارزش می‌بخشد. عظمت خدا را نه با چشم می‌توان دید و نه با ذهن به‌طور کامل تصور کرد؛ حتی اگر تمام آفرینش، آیینه‌ای برای نمایش شکوه او باشد، باز هم حقیقتِ عظمتش فراتر از هر تصور است. آن‌وقت می‌فهمم که من، با همه ناچیزی‌ام، اگر از خدا جدا شوم هیچم؛ اما وقتی به او تکیه می‌کنم، معنا پیدا می‌کنم، اعتبار پیدا می‌کنم و بودنم ارزش پیدا می‌کند. شاید کافی باشد گاهی سرمان را از هیاهوی زمین برداریم و نگاهی به آسمان بیندازیم؛ نه فقط به آسمانِ بالای سر، بلکه به آسمانِ حقیقت. آن‌وقت می‌فهمیم که تمام دنیا، با همه بزرگی‌اش، در برابر عظمت خدا هیچ است؛ و ما، با همه کوچکی‌مان، اگر به او وصل باشیم، از هر کهکشانی بزرگ‌تر می‌شویم، چون ارزش انسان را نه اندازه‌اش، بلکه نسبتش با خدا تعیین می‌کند.

ذره ای بندگی نکردم ...

شما صدای شهید حمیدرضا رجب زاده را می‌شنوید ... @SAAMERGRAPHIC

«الذین بذلوا مهجهم دون الحسین» آنان کسانی بودند که خون قلب‌شان را به حسین علیه السلام بذل کردند.

شهید حمیدرضا رجب زاده ..

توکل آدم باید به خدا باشه نه بنده خدا توی همه چی و همه جا حتی زمانی که به دشمن سنگ می ندازی باید بدونی توئه بنده خدا نیستی که سنگ می ندازی خداست که می خواد تو سنگ بندازی پس توی همه چی و همه جا توکل به خدا

مسیر امام حسین (ع)، مسیری است که باید ایمان و حیا را در انسان تقویت کند، نه اینکه نتیجه‌ای برعکس داشته باشد. با این حال، از میان بعضی افرادی که از سفر کربلا بازگشته‌اند، چیزی جز کمرنگ شدن حیا احساس نکرده‌ام؛ گویی آن تحول معنوی که انتظار می‌رود، در رفتارشان دیده نمی‌شود. زیارت، زمانی ارزش واقعی خود را نشان می‌دهد که اثرش در اخلاق، حیا و بندگی خدا آشکار باشد.