بی بدن

جام تو، پر از بادهٔ نور شده... تقسیمش کن با یاران سفرکرده...

بی تَن ها فنا را آموختند به تَن ها ، تَن ها نمی دانند راز جاودانگی در بی تَنیست.

جور ‌دیگر باید دید،زیرا جهان جور دیگریست.

تا عمر داری .

تا عمر داری باید بترسی ازم.

احساس می‌کنم زیادی برای درست و به‌جا بودنِ رابطه‌هام تلاش کردم؛توپی که فقط تو دنبالش بدویی، حتی اگه آخرش گل بشه، باز هم تو رو برنده نمیکنه...

چون پیامی که بود آوردند،هم به خورشید باز میگردند برگ چندان که نور میگیرد، باز پس میدهد چو میمیرد وام دار است شاخ آتش جو،وام خورشید میگذارد او… سایه

تو تمام شده ای…

و قصه از این آغاز شد که گفتم من ‌نمیدانم…

آنقدر می خواهد که دیگر نمی خواهد…

انسان در اوج خواستن،نمی خواهد.

چرا به جای انسان ها از خدا نمیترسی؟؟

من از‌چشم بعضی ها یاد میگیرم،مهمه چی میبینی…

تحمیل شده…