Panah khamesi🌱

درک ما از زمان به میزان اطلاعات جدیدی که مغزمون پردازش می‌کنه بستگی داره. تو یه روز پر از تجربه‌ی تازه، زمان کندتر حس می‌شه چون خاطرات بیشتری رو ثبت و پردازش کردی. اینکه حس می‌کنیم زمان خیلی زود داره برامون می‌گذره، احتمالاً به خاطر اینه که روزهامون تکراری شدن.

🧡

از این فرهنگِ ستایش‌گر بودنِ شلوغی اصلا راضی نیستم. یه‌جوری آدم‌ها با افتخار می‌گن امروز وقت سر خاروندن نداشتم، که انگار مدال افتخار بهشون می‌دن. یکی از بزرگ‌ترین دروغ‌های عصر مدرن اینه که مشغول بودن رو معادل مفید بودن می‌دونه.

اشکالی نداره اگه الان عینک دودی بزنم و با یه لبخند کج به دور دست‌ها خیره بشم؟ واقعا تواضعم کجا رفته؟😔😂 #از_شما

خیلی چیزها رو نمی‌دونم اینکه مسیر درست چیه و قدم بعدی ای که برمیدارم کافی هست یا نه، ولی میون تمام تشویش های ذهنم دلم می‌خواد نوری که قدم بعدی رو روشن کرده رو بغل بگیرم و به سمتش حرکت کنم.

بعضی کارها هستن که تو جور دیگه ای دوستشون داری...

اشکالی نداره اگه الان عینک دودی بزنم و با یه لبخند کج به دور دست‌ها خیره بشم؟ واقعا تواضعم کجا رفته؟😔😂 #از_شما

:))

اون نوری که درون دیگران دنبالشی تا از تاریکی تو رو بیرون بکشه، درون خودته.

یک ایده‌ی ناقص که عملی می‌شه، خیلی بهتر از یک ایده‌ی کامل و دقیقه که فقط توی ذهنته. دو تا علت داره: اول اینکه ایده‌ی ناقص در طول انجامش کامل می‌شه و به بلوغ می‌رسه؛ و دوم اینکه ایده‌ی بی‌نقصِ ذهنی، هیچوقت واقعاً کامل و بی‌نقص نمی‌شه، چون همیشه می‌شه بهتر بهش…

شنیدنِ جملهٔ «حالا با هم یه کاری‌ش می‌کنیم» خیلی جالبه. انگار یکی میاد و دستش رو می‌ذاره زیر گوشه‌ای از باری که مدت‌ها تنها حملش می‌کردی.

💅🏻😌

"اگه یه کار باعث اضطرابته به احتمال زیاد هم جهت با رشدته"