Mahak

حداقل به بهانه تاریخ رند بهم پیام بده.

و آنها که آمده بودند از غم ما بکاهند، غم بیشتری به ما هدیه دادند.

آدم یه شب به خودش میاد، می‌بینه چقدر حیف شده.

فراموشش کن عزیزم اگه واسش مهم بودی الان این چنین آشفته نبودی.

انقد ازت ناراحتم که بگی بمیرم برات نمیگم خدا نکنه.

تو در همون محیطی که مریضت کرده درمان نمیشی.

بعضیا نورتو ازت میگیرن و بعد از تاریکیت گِله میکنن.

درد؟ اون لحظه‌ای که حسادت میکنی و نمیتونی چیزی بگی چون هیچی بینتون نیست.

فقط کافیه به دستت بیاره، بعد یه جوری میذارتت کنار که انگار هیچ وقت نبودی.

نگران نباشید بعدا میفهمه که چقدر دوسش داشتید و چقدر قدر ندونست.

برای دوست داشتنت، زیادی خستم کردی.

هر وقت از حرف یا رفتار من ناراحت شدی، مطمعن باش من قبلش از دستت ناراحت شده بودم که ناراحتت کردم.

‏لیاقت نداشتی، وگرنه میخواستم بهت نشون بدم چقد میشه یه آدمو دوست داشت.

چی میشد اگه همیشه آدما همون ورژنی که اولین بار ازشون دیدیم باقی میموندن؟

هیچ‌چیز قوی‌تر از قلبی که شکسته ولی هنوز می‌تپد، نیست.

من براش برد پيت بودم، ولى اون درِ پيت دوست داشت.

در موردش ناراحت نیستم، در موردش ساعت‌ها فکر کردم که چرا؟

‌‏امیدوارم کسی که دوسش دارین کس دیگه‌ا‌ی رو دوست نداشته باشه.

بعضی آدم‌ها حتی لیاقت این رو ندارن که بهشون بفهمونی چقدر سرشون اذیت شدی، ناراحت شدی، شکستی و گریه کردی، آدمه بی‌لیاقت همه جوره بی لیاقته.