پویا

ویژگی‌های یک ائتلاف قدرتمند چیست؟ پنج اصل کلیدی برای ساختن ائتلاف‌های پایدار و تأثیرگذار 🔸️در شرایط دشوار اقتصادی و زمانی که سیاست‌های ارتجاعی، دستاوردهای مدنی را تهدید می‌کنند، گروه‌ها و سازمان‌های مدنی به این نتیجه می‌رسند که برای ایجاد تغییر، باید با یکدیگر همکاری کنند. اما سوال اصلی اینجاست: چگونه می‌توان این همکاری را موثر کرد؟ چرا برخی ائتلاف‌ها موفق می‌شوند تغییر ایجاد کنند و برخی دیگر در حد چند جلسه و بیانیه باقی می‌مانند؟ 🔸آماندا تاترسال، پژوهشگر و فعال مدنی استرالیایی، در کتاب خود با نام «قدرت در ائتلاف - Power in Coalition»، به بررسی دقیق این موضوع پرداخته است. او معتقد است که همه ائتلاف‌ها یکسان نیستند و موفقیت آن‌ها هم به شانس بستگی ندارد، بلکه حاصل انتخاب‌های هوشمندانه است. بر اساس تحقیقات او، پنج اصل کلیدی وجود دارد که یک ائتلاف واقعی و قدرتمند را می‌سازد. ۱. کیفیت مهم‌تر از کمیت است 🔸یک باور رایج وجود دارد که هرچه تعداد لوگوهای زیر یک بیانیه یا تعداد سازمان‌های عضو یک ائتلاف بیشتر باشد، آن ائتلاف قوی‌تر است. تاترسال می‌گوید این تصور اشتباه است. او به شعار «کمتر، بیشتر است» باور دارد. 🔸ائتلاف‌هایی که اعضای کمتری دارند اما این اعضا تعهد عمیق‌تری به هم دارند، معمولاً موفق‌ترند. وقتی تعداد اعضا خیلی زیاد می‌شود، ائتلاف مانند اقیانوسی می‌شود به عمق یک سانتی‌متر. یعنی اعضا فقط می‌توانند روی مخالفت با یک موضوع کلی توافق کنند و توانایی ساختن یک برنامه مشترک و عمیق را ندارند. ائتلاف‌های موفق، به جای طولانی کردن لیست شرکا، روی انتخاب هوشمندانه تعداد کمتری از سازمان‌ها تمرکز می‌کنند که قدرت و نفوذ واقعی دارند و می‌توانند به یکدیگر اعتماد کنند. ۲. نقش کلیدی افراد و رهبران 🔸ائتلاف ورای اتحاد بین کاغذها و اساسنامه‌ها، به اتحاد بین آدم‌ها وابسته است. تاترسال می‌گوید که حضور مستقیم رهبران اصلی سازمان‌ها در جلسات ائتلاف حیاتی است. اگر سازمان‌ها فقط کارمندان رده‌پایین خود را به جلسات بفرستند، نشان‌دهنده عدم جدی بودن آن‌هاست و تصمیم‌گیری‌ها کند می‌شود. 🔸همچنین وجود افرادی که بتوانند نقش «رابط» را بازی کنند بسیار مهم است. کسانی که بتوانند زبان و فرهنگ متفاوت سازمان‌ها (مثلاً تفاوت لحن یک اتحادیه کارگری با یک انجمن اولیا و مربیان) را به هم نزدیک کنند. ۳. پیوند زدن منافع صنفی با منافع عمومی 🔸این موضوع یکی از مهم‌ترین بخش‌های استراتژی است. سازمان‌ها معمولاً به دنبال منافع اعضای خود هستند (مثل افزایش حقوق یا بهبود شرایط کاری). اما برای پیروزی در سطح جامعه، این خواسته باید با «عدالت» و «نفع عمومی» گره بخورد. 🔸تاترسال از مفهومی به نام «نفع مشترک متقابل» صحبت می‌کند. ائتلاف‌های قدرتمند به جای اینکه فقط بگویند با چه چیزی مخالفند (کمپین منفی)، راه‌حل‌های ایجابی و مثبت ارائه می‌کنند که به نفع کل جامعه است. ۴. برنامه‌ریزی بلندمدت و هوشمندانه 🔸ائتلاف‌های موفق منتظر نمی‌نشینند تا اتفاقی بیفتد و سپس به آن واکنش نشان دهند. آن‌ها برنامه‌ریزی می‌کنند، تقویم سیاسی را می‌شناسند و از فرصت‌های مختلف استفاده می‌کنند تا سیاستمداران را تحت فشار قرار دهند. 🔸به‌جای واکنش‌های لحظه‌ای به اخبار روزانه، یک ائتلاف قدرتمند ممکن است یک برنامه دو ساله داشته باشد تا در زمان مناسب، بیشترین تأثیر را بر تصمیم‌گیرندگان بگذارد. ۵. فعالیت در سطوح مختلف (محلی و ملی) 🔸قدرت فقط در دستان پایتخت یا مجلس نیست. مسائل اقتصادی و سیاسی در سطوح محلی، شهری و ملی در هم تنیده‌اند. تحقیقات تاترسال نشان می‌دهد ائتلاف‌هایی که فقط در سطح ملی فعال هستند و ریشه‌ای در محلات و شهرها ندارند، آسیب‌پذیرند. 🔸یک ائتلاف موفق باید بازوهای محلی داشته باشد که به شهروندان عادی امکان مشارکت بدهد. البته نکته ظریف ماجرا اینجاست که این گروه‌های محلی نباید فقط مجری دستورات مرکز باشند. آن‌ها نیاز به استقلال عمل دارند تا بتوانند مسائل کلان را با دغدغه‌های بومی خود تطبیق دهند. #اصل۲۰ https://t.me/pooyadynamica

چرا «محصول» جمهوری اسلامی را به فرزندتان نفروختید؟ عروس خانم ابتکار که اقامت دائمش در آمریکا لغو شده، وکیلی حرفه‌ای گرفته و از دولت آمریکا شکایت کرده، به این امید که اقامتش برگردد و غرامتش را از اموال بلوکه بگیرد. او نامه‌ای خطاب به مردم آمریکا نوشته: من عاشق آمریکا هستم، فرزندانم فارسی بلد نیستند، و مادرشوهرم در اشغال سفارت آمریکا فقط مترجم بود. استدلال نامه و وکیل ایشان این است که فرزندان نباید به‌جای والدین مجازات شوند. استدلالی که در ذاتش درست است؛ او معتقد است وکیلش بر همین اساس خواهد بُرد و غرامت را از اموال بلوکه‌ی ایران خواهد گرفت. اتفاقاً همین منطق خوبی است برای شروع یک بازخواستِ تاریخی. خانم ابتکار، آقای لاریجانی، روحانی، خاتمی، ظریف، هاشمی و دیگر سران نظام، دیگر سؤال این نیست که چرا فرزندان شما زندگی در آمریکا و اروپا را ترجیح دادند. این سؤال کهنه شده است. سؤال جالب‌تر این است: چرا وقتی به خانواده‌های «سازندگان جمهوری اسلامی» می‌رسیم، می‌بینیم خودشان حاضر نشده‌اند در «آینده‌ای» که برای دیگران ساخته‌اند زندگی کنند؟ این بحث آمریکا یا مهاجرت نیست. حتی ریاکاری هم نیست. بحثی عمیق‌تر است. سؤال تاریخی این است: چرا شما از «محصول» خودتان استفاده نکردید؟ کشوری مبتنی بر ایدئولوژی خود ساختید و وقتی نوبت به عزیزترین آدم‌های زندگی‌تان رسید، آنها را از نتیجه‌ی همان «محصول» دور کردید. صادقانه‌ترین داوری درباره‌ی جمهوری اسلامی در تاریخ، نه داوری مخالفانش خواهد بود، نه گزارش سازمان‌های حقوق بشری، نه تحلیل اقتصاددانان، بلکه در انتخاب خانواده‌ی خودِ سازندگانش است. برای مردم انواع آرمان‌ها را انتخاب کردند و برای فرزندشان «واقع‌بینی» . برای مردم کاخ‌های بهشت در آسمان، برای فرزندانشان، خانه روی زمین. بله می‌شود برای مردم از «مقاومت» گفت، اما خب برای فرزند باید دانشگاه انتخاب کرد. برای مردم می‌شود از «فضیلتِ رنج» گفت، اما وقتی پای بچه‌ی خودت وسط باشد، رنج فضیلت نیست. و همین‌جاست که انتخاب فرزندانتان از ۴۷ سال سخنرانی شما راستگوتر می‌شود. حال بنا بر بنا بر منطق وکیل صدهزار دلاری عروس خانم ابتکار، می‌پرسیم: اگر فرزند نباید تاوان تصمیم والدینش را بدهد، چرا فرزندان ما باید می‌دادند؟ چرا نیکایی که در ۱۳۸۴ به دنیا آمده بود، باید هزینه‌ی تصمیمی را می‌داد که در ۱۳۵۸ نگرفته بود؟ چرا منطق وکیل شما که «هرکس مسئول اعمال خویش است»، درباره‌ی خانواده‌ی شما بدیهی است، اما درباره‌ی یک ملت از یاد می‌رود؟ بگذارید سؤال را جور دیگری بپرسم: چرا «تاریخ» در جمهوری اسلامی همیشه ارثِ مردم بود، اما انتخاب، امتیاز خانواده‌های شما؟ ما گذشته‌ی شما را به ارث بردیم؛ فرزندان شما امکان انتخاب آینده‌شان را داشتند. ما پیامدِ تصمیم‌ها را گرفتیم؛ آنها پاسپورت برداشتند. ما در کشوری ماندیم که حاصلِ سیاست‌های شما بود؛ خانواده‌ی شما رفتند ببینند کشورهای حاصل سیاست‌های دیگران چه شکلی‌اند. آقایان و خانم‌های نظام: چرا به فرزندانتان نگفتید بمان و «محصول» کار ما را زندگی کن؟ چه چیزی درباره‌ی آینده‌ی ایران می‌دانستید که پشت تریبون نمی‌گفتید، اما برای فرزندتان به یاد می‌آوردید؟ چرا ایدئولوژی شما پشت درِ خانه‌تان متوقف می‌شد؟ چه بود آن سیاستی که برای نود میلیون نفر «استقامت» بود، اما برای یک فرزند آینده‌ای بود که باید از آن نجاتش داد؟ از فرزندان این خانواده‌ها هم سؤال دارم؛ نه به‌عنوان متهم، بلکه شاهد. شما که هر دو جهان را دیده‌اید، شهادت بدهید: پدران و مادرانتان برای ما چه ساختند، و برای شما چه خواستند؟ خانم لیلا خاتمی از پدر گفتگوی تمدن‌هایت بپرس: اگر در کهن‌ترین تمدن جهان جای زندگی برای من خوب نبود، چرا برای میلیون‌ها فرزند بود؟ آقای مهدی ظریف از پدر امیرکبیرت! بپرس: تو که پشت بیمارستانی که شاه بستری بود، عربده کشیدی، چرا کشوری نساختی که من دلم بخواهد در آن بمانم؟ ملت شریف ایران: رفتنِ اینها فقط مهاجرتِ یک خانواده نیست، یک رأی است. رأیی که در هیچ صندوقی انداخته نشده، هیچ ناظری نشمرده، و هیچ روزنامه‌ای نتیجه‌اش را اعلام نکرده. اما معنایش روشن است: انتخابِ خصوصی سران نظام چیزی را اعتراف می‌کند که زبانِ سیاسی‌شان نمی‌گوید. خانم ابتکار، کاش روزی شجاعت به خرج دهید و پشت تریبون بگویید چرا برای خانواده‌ی خودتان «خانه» جایی شد که روزی سفارتش را اشغال کردید، اما برای میلیون‌ها ایرانی، خانه همان جایی ماند که باید عواقبِ آن اشغال را نسل‌اندرنسل زندگی می‌کردند؟ درست است که هرگز نگذاشتند رفراندومی برگزار شود، اما فرزندان بسیاری از سران جمهوری اسلامی سال‌هاست رأی خودشان را در فرودگاه‌ها داده‌اند: «نه» به «محصول» جمهوری اسلامی. انتخاب محل زندگی فرزندان نظام، صادقانه‌ترین رأی به «محصول و میراث» جمهوری اسلامی بود. #زهرا_عبدی https://t.me/pooyadynamica

رییس‌جمهور ایالات متحده آمریکا روز جمعه ۲۳مرداد۱۴۰۵ گفت به زودی تنگه هرمز را «قلمرو ایالات متحده» اعلام می‌کند و افزود که «ما به معنای واقعی کلمه مالک هستیم، ما صاحب تنگهٔ هرمز هستیم». دونالد ترامپ که در «مرکز آموزش و اطلاعات دیوید اس. مک» در شهرستان ناسائوی نیویورک سخنرانی می‌کرد، گفت: «پس از آن‌که کار شکست دادن ایران را تمام کنیم، کشوری که به طرز بسیار بدی در حال شکست خوردن است، خیلی زود تنگه هرمز را به عنوان قلمرو ایالات متحده اعلام خواهم کرد». : .https://t.me/pooyadynamica

♦️ می‌توانند راه عبور یک و نیم میلیارد لیتر نفت! از ⁧تنگه‌هرمز ⁩را ببندد اما جلوی قاچاق ۳۰ میلیون لیتر ⁧بنزین را نه!https://t.me/pooyadynamica

📛چرا «منافع ملی ایران» در حال قربانی شدن است؟ 🔹عرفانه تاجيكی، خبرنگار نفت و انرژی در ایکس نوشت: ‏در مهر و آبان سال گذشته، ميانه يكي از سخت ترين روزها، زير سايه جنگ و در حاليكه مكانيزم ماشه فعال شد؛ حجم بالايي از نفت ايران روي آب بود. 🔹‏شركت ملي نفت ايران، فروش بخشی از نفت را در قالب قراردادهاي VIO و OPS به مدت ٢ سال در اختيار يكي از تريدرها بنام ‌ حسین آقایاری⁩ قرار داد كه عملكرد ادواري وي امتياز مطلوبي در كارنامه دارد. 🔹‏طبق اسناد موجود، از آبان تا اسفند سال گذشته، ٧٠ ميليون بشكه از ٨٤ ميليون بشكه تخصيص داده شده به اين تريدر، تحويل و درآمد ارزي حاصل از آن وارد كشور شد. 🔹‏گويا چنين شرايطي به مزاق برخي خوش نيامد و با توسل به بازي هاي رسانه اي، منافع ملي را قرباني بغض خود كردند. حال بايد پرسيد علت مطرح كردن نام خريدار چيني نفت ايران در ميانه شرايط جنگي در رسانه ها چه بود؟ 🔹‏چرا اين قرارداد كه مستقيما درآمد كشور در شرايط جنگي را نشانه مي رود، لغو شد؟ اين لغو از سوي چه افراد و شبكه اي حمايت مي شود؟ 🔹‏همزمان با لغو اين قرارداد، شركت نفت با چه استدلالي حدود ٥٠ ميليون بشكه اعتبار آزاد بدون پرداخت نقدی و ضمانت نامه در اختيار تعداد محدودي از تراستي ها قرار داده است؟چرا شركت نفت اسامي اين افراد و سهميه هاي تخصيص داده شده را اعلام نمي كند؟ https://t.me/pooyadynamica

محاصره دریایی از جنگ بدتر است، چرا؟ چه بلایی سر ما می‌آورد؟ سه‌ نکته از میان حرف‌های تکان‌دهنده‌ی مجیدرضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین در مصاحبه با خبرآنلاین 1️⃣ تحریم‌ که معرف حضورتان هست؟ «بدترین اتفاقی که امروز می‌تواند بیافتد این است که فکر کنیم، می‌توانیم محاصره دریایی را دور بزنیم و سعی کنیم با وجود آن کشور را اداره کنیم. کاری که مشابه آن را با تحریم‌ها کردیم و به جای رفع آن و یا یافتن سازوکاری برای خنثاشدن آن، سراغ دورزدن تحریم رفتیم و نتیجه آن شد اقتصادی مستهلک‌شده و فسادهایی بزرگ.» قحطی می‌شود؟ «بسته‌شدن مسیرهای دریایی یعنی دشوار کردن بازرگانی خارجی که اگر به  طولانی باشد به قحطی منجر می‌شود. بیش از ۸۰ درصد از تجارت جهان از دریاها است. آوردن تمام نیاز تجاری کشور به روی زمین، یعنی تجارت به ظرفیت ۲۰ درصدی بسنده کند. مثلا اگر یک کانیتنر از چین و با کشتی به ایران بیاید، هزینه حمل‌ونقل آن سه‌هزار دلار است اما همان کانتینر وقتی از مسیر زمینی می‌آید به طور میانگین ۱۲هزار دلار باید هزینه دارد. واردات ما از بنادر جنوبی سالانه حدود دومیلیون کانتینر است و اگر محاصره ادامه یابد هر کانتینر ۹ هزار دلار هزینه تجاری بیشتری به اقتصاد ایران تحمیل خواهد کرد. درواقع چیزی در حدود ۱۸ میلیارد دلار هزینه اضافی برای ما در برخواهد داشت. درحالی‌که کل نیاز اقتصاد ایران به واردات کالاهای اساسی و دارو کمتر از ۱۵ میلیارد دلار در سال است. در بخش صادرات غیرنفتی هم ما بر فرض سالانه حدود ۵۰ میلیارد دلار صادرات غیرنفتی داریم که کل آن سود نیست گر سودی هم باشد حدود ۱۰میلیارد دلار است. حال اگر بنا باشد ۱۰ یا ۱۵ میلیارد دلار بر هزینه صادرات افزوده شود، صادرات چه توجیهی دارد؟ کل تجارت خارجی ما ۱۰۰ میلیارد دلار در سال است و افزودن هزینه ۲۰ میلیاردی در آن، کل این پروسه را به تعطیلی خواهد کشید.» صبر می‌کنند تا از پا درآییم «در وضعیت نه جنگ، نه صلح  و محاصره این اقتصاد ماست که وارد دوره استهلاک و نابودی می‌شود، نه اقتصاد آمریکا. در جنگ ۴۰روزه ما به اندازه محاصره کمبود نداشتیم. در محاصره آن‌ها نیروی دریایی‌شان را در چندصدکیلومتری ساحل ما نگه می‌دارد، جایی که برد موشک‌ها و پهبادهای ما به آن نمی‌رسد و بعد از آن صبر می‌کند تا ما از پا در آییم.» پی‌نوشت: دیروز پزشکیان با افتخار می‌گفت که چون راه دریایی بسته است، پس‌ به جای یک قطاری که در حالت عادی از چین به ایران بار می‌آورد حالا روزی سه قطار می‌آید. منبع:کانال تحلیلی سیاسیون ایران

پافشاری مشکوک بر سیاست‌های شکست‌خورده اقتصادی چرا سیاست‌گذار، با وجود آگاهی از پیامدهای تورم‌زا و اشتغال‌زدای شوک‌درمانی، همچنان بر افزایش نرخ ارز، حذف ارز ترجیحی و آزادسازی قیمت‌ها پافشاری می‌کند؟ در این سخنرانی تأکید می‌شود که این سیاست‌ها نه یک اجبار، بلکه انتخاب آگاهانه ساختار قدرت‌اند؛ انتخابی که به سود خام‌فروشان، واردکنندگان و فعالیت‌های سوداگرانه تمام می‌شود، اما هزینه آن را مردم، تولیدکنندگان و حتی خود دولت می‌پردازند. یکی از مفاهیم محوری بحث، «کمیابی مصنوعی» است: کالا و ارز در اقتصاد وجود دارد، اما جهش قیمت‌ها قدرت خرید مردم، توان تولید بنگاه‌ها و ظرفیت مالی دولت را چنان کاهش می‌دهد که جامعه رفتاری شبیه وضعیت قحطی پیدا می‌کند؛ بدون آنکه الزاماً قحطی واقعی رخ داده باشد. در این سخنرانی، با استناد به گزارش‌های رسمی، گفته می‌شود: 🔹 هر شوک ارزی با افزایش محسوس نرخ فقر همراه بوده است. 🔹 جهش قیمت مواد غذایی بسیار بیشتر از افزایش دستمزدها بوده است. 🔹 افزایش نرخ ارز، هزینه‌های دولت و تولیدکنندگان را چند برابر می‌کند. 🔹 کاهش اعتماد و سرمایه اجتماعی، رابطه مردم و حکومت را شکننده‌تر کرده است. 🔹 آزادسازی قیمت‌ها به‌جای کاهش رانت، زمینه خلق رانت‌های بسیار بزرگ‌تری را فراهم می‌کند. تناقض اصلی آنجاست که گزارش‌های رسمی، افزایش نرخ ارز را عامل تشدید تورم، بیکاری، فقر و کاهش تولید معرفی می‌کنند، اما در پایان باز هم آزادسازی قیمت‌ها و واردکردن شوک به قیمت‌های کلیدی را راه نجات اقتصاد می‌دانند. آیا ادامه این مسیر فقط حاصل خطای کارشناسی و ضعف شناختی است، یا منافع گروه‌هایی که از تورم، سوداگری، واردات و خام‌فروشی سود می‌برند نیز در آن نقش دارد؟ 🎧 فایل صوتی را بشنوید. فرشاد مومنی ✅ https://t.me/pooyadynamica

تصنیف: جان عشاق دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود جان عشاق سپند رخ خود می‌دانست و آتش چهره بدین کار برافروخته بود گر چه می‌گفت که زارت بکشم می‌دیدم که نهانش نظری با من دلسوخته بود کفر زلفش ره دین می‌زد و آن سنگین دل در پی اش مشعلی از چهره برافروخته بود دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ یا رب این قلب شناسی ز که آموخته بود شعر : حافظ خواننده : محمدرضا_شجریان @etehadesarasari شبتان آرام https://t.me/pooyadynamica

‍ ⛽از «پوپولیسم بنزینی» تا غیرانحصاری کردن عرضه انرژی اقتصادنیوز - #نسرین_رفیعی: طرح‌هایی مانند تخصیص سهمیه بنزین به هر کد ملی (به جای هر خودرو) چقدر از نظر اقتصادی کارآمد هستند؟ زیرساخت‌های فنی، بانکی و پولی کشور تا چه حد ظرفیت پیاده‌سازی بازار آزاد خرید و فروش این سهمیه‌ها را میان شهروندان دارند و این اقدام چه اثری بر نقدینگی خواهد داشت؟ #شهرام_اتفاق: در برابر با این ایده هم با چند مشکل مواجهه هستیم که من به دو تا از آن‌ها اشاره می‌کنم:    1️⃣ مالکیت نفت در ایران: هم‌چنان‌که می‌دانید، نفت در سال ۱۳۲۹ در ایران ملی شد. البته پیش از آن نیز عواید نفت متعلق به «دولت» بود که جای بحث آن این‌جا نیست. اما به هر ترتیب، در سال ۱۳۲۹ قانونی تحت «ملی شدن نفت» تصویب شد. اما در سال ۱۳۶۶، مالکیت منابع نفت کشور از «ملی» به «انفال» تغییر کرد. «انفال» عبارت است از مجموعه‌ دارایی‌هایی که در دوران غیبت امام معصوم، تصدی آن‌ها بر عهده ولی فقیه قرار می‌گیرد. بنابراین نفت از سال ۱۳۶۶ به بعد، دیگر «ملی» نیست. البته به رغم انتقال مالکیت نفت از ملی به انفال، بهره‌مندی از منافع نفت عملا تا ابتدای دهه ۱۴۰۰ در اختیار دولت بوده است. اما از سال ۱۴۰۱ به بعد، مسئولیت فروش نفت به‌تدریج از دولت گرفته شده و بر اساس مصوبات قانونی، به نهادها یا اشخاص غیرتخصصی خارج از دولت در زیرمجموعه انفال واگذار شد. به عنوان نمونه، اعطای مجوز فروش نفت به نیروهای مسلح در سال ۱۴۰۱، یک نمونه از انتقال مسئولیت فروش است. سپس در لایحه‌ی بودجه‌ی ۱۴۰۵، این جابجایی مالکیت یک گام دیگر به پیش رفت و عواید حاصل از منابع نفت نیز از بودجه‌ی دولت خارج شد. بنابراین آن‌چه به عنوان «دولت» در ایران می‌شناسیم، نقشی در اداره‌ی منابع نفتی از طرف «ملت» ندارد. چرا که اساسا نفت دیگر «ملی» نیست.    2️⃣ پوپولیسم بنزینی: حالا فرض کنیم که بخشی از دارایی «انفال» تحت عنوان «بنزین برای هر کد ملی» در اختیار دولت قرار گیرد و دولت به هر کد ملی، مقداری بنزین را تخصیص دهد. پس از آن شاهد پدیده‌ای به نام «پوپولیسم بنزینی» خواهیم بود. به این معنا که در هر انتخاباتی، کاندیدها (اعم از مجلس یا ریاست‌جمهوری یا ...) وعده خواهند داد که در صورت پیروزی در انتخابات، سهمیه بنزین هر کد ملی را افزایش خواهند داد. بدین‌سان، وعده‌های فریبکارانه ممکن است راه را برای عوام‌فریبی باز کند و معیار صعود از نردبان انتخابات، مقدار بنزین وعده داده شده برای هر کد ملی باشد. هر چه وعده و وعیدها جذاب‌تر باشد، پیروزی آن کاندیداها تضمین‌شده‌تر خواهد بود. ما در گذشته شاهد همین عوام‌فریبی درباره‌ی اعطای «یارانه‌» به مردم بوده‌ایم. یارانه‌ای که با افزایش نرخ تورم، به‌تدریج تبدیل به هیچ شد. 👈 برای مطالعه متن کامل مصاحبه به لینک زیر مراجعه کنید:     www.eghtesadnews.com #اقتصادنیوز #بنزین #انفال #انرژی کانال تغییر اقلیم و آلودگی هوا 🍀🍀🍀 ‏ID: https://t.me/CC_AP3 https://t.me/pooyadynamica

نیایش برای صلح امروز احمد خاتمی در خطبه های جمعه: کسانی که می گویند فقط صلح و لاغیر، از خدا نمی ترسند که چنین می گویند؟ پروردگارا در مقام یک کهنه سرباز از تو با خاطر همراهی نکردن با احمد خاتمی و دور بودن‌از او پوزش می خواهم. رئوفا، با دلی شکسته و چشمانی پر اشک از تو می خواهم، سایه هر جنگ، تنش، کشمکش و منازعه را از سر ایران دور کنی؛ ودودا، لذت صلح و سازگاری با عالم و آدم را به تصمیم سازان و مدیران بچشان؛ رحمانا و رحیما، ما ملتی عاشورایی و کربلایی بوده ایم، پس لذت صلح حسنی و... را هم نصیب ما بگردان. مومنا، درد و رنج را از این مردم دور کن و صبر و بردباری را به آنان بیاموز؛ علیما، چراغ دانش و خرد را بر تصمیمات تصمیم سازان ما بتابان؛ پاکا، صداقت را بر سیاست و رفتار فرمانروایان و مردم حاکم کن؛   بخشایگرا، خشم و کینه را از دل تصمیم سازان بزدای و خویشتنداری را جایگزین آن کن. #یدالله_کریمی‌پور https://t.me/pooyadynamica

🎆هزینه جنگ را چه کسی می‌پردازد؟ اعداد جنگ گاهی آن‌قدر بزرگ‌اند که معنایشان را از دست می‌دهند. چند هزار موشک، چند میلیارد دلار خسارت، چند هزار مگاوات برق، چند میلیون لیتر بنزین، چند درصد از ظرفیت تولید گاز... اما پشت هرکدام از این اعداد، زندگی جریان دارد. نیروگاهی که آسیب می‌بیند، فردا خاموشی یک خانه و کارخانه است. پالایشگاهی که از مدار خارج می‌شود، بخشی از سوخت کشور است. زیرساختی که امروز با یک موشک ویران می‌شود، ممکن است حاصل سال‌ها کار و سرمایه‌گذاری باشد و بازسازی‌اش سال‌ها زمان ببرد. و در نهایت، صورت‌حساب جنگ همیشه به یک نشانی می‌رسد: مردم. این البته به آن معنا نیست که کشوری که مورد تجاوز قرار گرفته، از خود دفاع نکند. دفاع از ایران، از مردمش و از تمامیت سرزمینی‌اش نه فقط حق، که وظیفه است. سربازی که در برابر متجاوز می‌ایستد و جانش را برای حفاظت از این خاک به خطر می‌اندازد، سزاوار احترام یک ملت است. اما دفاع از وطن با شیفتگی به جنگ یکی نیست. این تمایزی است که این روزها بیش از همیشه باید درباره‌اش حرف زد. جنگ ممکن است گاهی بر یک ملت تحمیل شود؛ اما تلاش برای جلوگیری از گسترش آن، ترس نیست. مذاکره همیشه تسلیم نیست. دیپلماسی لزوماً عقب‌نشینی نیست. همان‌طور که پاسخ نظامی در برابر تجاوز الزاماً جنگ‌طلبی نیست. سیاست، درست در همین نقطه دشوار می‌شود؛ جایی که باید میان هیجان انتقام و مصلحت یک ملت تفاوت گذاشت. کسانی که از پشت تریبون‌ها آسان از «تلافی»، «انتقام» و گشودن جبهه‌های تازه سخن می‌گویند، باید یک لحظه به انتهای زنجیره نگاه کنند. هر تصمیم نظامی فقط یک پاسخ نظامی تولید نمی‌کند؛ ممکن است کارخانه‌ای را تعطیل کند، سرمایه‌ای را بسوزاند، تورمی تازه ایجاد کند، خانواده‌ای را عزادار کند و چند سال از عمر توسعه یک کشور را بگیرد. شجاعت فقط در فشردن ماشه نیست. گاهی شجاعت آن است که در اوج خشم، تصمیمی نگیری که نسل بعد هزینه‌اش را بپردازد. ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به قدرت نیاز دارد؛ قدرت نظامی برای آنکه کسی تصور نکند می‌تواند بی‌هزینه به این سرزمین تعرض کند، و قدرت سیاسی و دیپلماتیک برای آنکه هر بحران کوچکی به جنگی بزرگ‌تر تبدیل نشود. این دو دشمن یکدیگر نیستند. یک کشور خردمند، هم توان دفاع از خود را دارد و هم هنر جلوگیری از جنگ را. ما ویرانی را دیده‌ایم. هزینه‌اش را هم خواهیم پرداخت. آنچه اکنون نباید اجازه دهیم، تبدیل شدن جنگ به فضیلتی سیاسی و صلح به دشنامی برای تحقیر دیگری است. 🔚وطن‌دوستی فقط شجاعت جنگیدن برای ایران نیست؛ شجاعت جلوگیری از جنگی که می‌توان از آن جلوگیری کرد نیز هست. ایران به آرامش نیاز دارد؛ به بازسازی، به عقلانیت و به فرصتی برای دوباره ساختن آنچه از دست رفته است. و شاید مهم‌ترین وظیفه سیاست در این روزها همین باشد: ایران را قدرتمند نگه دارد، بی‌آنکه ایران را قربانی نمایش قدرت کند 📚اندیشه ورزی https://t.me/pooyadynamica

♦️ افزایش ۸۰ درصدی قیمت لوازم یدکی و رونق بازار استوک بازار لوازم یدکی خودرو با افزایش قیمت، کاهش واردات و افت قدرت خرید مصرف‌کنندگان روبه‌روست؛ به‌طوری که قیمت برخی قطعات تا ۸۰ درصد افزایش یافته است. محمد رحیمی، عضو اتحادیه لوازم یدکی خودرو، گفت بخشی از مبادی تأمین قطعات که پیش‌تر از دبی انجام می‌شد، به عمان منتقل شده است؛ اما زیرساخت‌های عمان پاسخگوی حجم نیاز بازار ایران نیست و این تغییر، هزینه و دشواری تأمین کالا را افزایش داده است. به گفته او، هزینه انتقال یک محموله از چین تا تهران می‌تواند به حدود ۱۵ تا ۲۰ هزار دلار برسد.  همزمان، افزایش قیمت فولاد و هزینه انرژی و کاهش قدرت خرید باعث شده مصرف‌کنندگان، به‌ویژه در خودروهای سنگین، بیشتر به سمت قطعات استوک و دست‌دوم بروند.  https://t.me/pooyadynamica

🔻برایان کراسنشتاین خبرنگار مشهور آمریکایی: کارولین لیویت، ۲۴ ساعت پس از آنکه متوجه شد ترامپ او را در هواپیمایی که فکر می‌کرد ممکن است به آن شلیک شود، رها کرده تا بمیرد، استعفای خود را اعلام کرد #بین‌المللhttps://t.me/pooyadynamica

♦️رسانه چینی: در طول ۲۶ سال، این چهار مرد به بیش از ۱۰ کشور مسلمان حمله کردند و ۱۱ میلیون مسلمان را کشتند، اما هرگز تروریست نامیده نمی‌شوند 🇮🇷 ✊

♦️ افشاگری نماینده مجلس: مدیر شبه‌دولتی ۴۰۰ میلیون در ماه دریافت می‌کند مجتبی یوسفی، نماینده مجلس در #گفتگو با خبرفوری: 🔹یک مدیر شبه‌دولتی در خرداد ماه ۳۰۰ میلیون تومان حق ماموریت برای حضور در محل کار خود دریافت کرده و با احتساب ۱۰۰ میلیون تومان حقوق در مجموع ۴۰۰ میلیون تومان در یک ماه دریافت کرده است و رقمی که با حقوق متخصصان واقعی صنعت نفت و گاز قابل‌قیاس نیست. 🔹در اقدامی دیگر دو مدیر در اهواز در حالی که به جوانان بومی خوزستان، سیستان، سوسنگردی و باغملکی گفته می‌شود اشتغال وجود ندارد فرزندان خود را بدون ضابطه در شرکت فولاد استخدام کرده‌اند و نمونه‌ای آشکار از بی‌عدالتی و عدم صداقت با مردم است. @Tv_Fori

♦️تعمیق فساد ساختاری با تراستی‌ها ✍️ مهدی افشارنیک: امروز همه دنبال این سؤال‌اند که این تراستی‌ها چه کسانی هستند و چرا پول نفت را نیاورده‌اند، اما کمتر کسی می‌پرسد چرا اصلاً به این فلاکت دچار شدیم؟ فروش نفت ایران برای دهه‌ها بر یک نظام حرفه‌ای بنا شده بود. شرکت ملی نفت برای فروش یک محموله لازم نبود مدیر فلان بانک، تاجر فلان کشور یا صاحب فلان شرکت کشتیرانی را «آدم خودش» بداند. مجموعه‌ای از قراردادها، اعتبارسنجی خریدار، بانک، بیمه، کشتیرانی، اسناد تجاری، نظام تسویه و حسابرسی وجود داشت که معامله را ممکن می‌کرد. اهمیت این سازوکار دقیقاً در همین بود که «اعتماد به آدم» را با «اعتماد به سیستم» جایگزین کرده بود. مدیر می‌توانست عوض شود، خریدار می‌توانست تغییر کند، بانک دیگری وارد معامله شود و شرکت حمل‌ونقل دیگری نفت را جابه‌جا کند، اما سازوکار باقی می‌ماند. در آغاز، تراستی واسطه شرکت ملی نفت بود؛ پایان این مسیر اما می‌تواند جایی باشد که شرکت ملی نفت عملاً به واسطه‌ای میان نفت ایران و تراستی‌هایش تبدیل شود. 🔗متن کامل یادداشت https://t.me/pooyadynamica

🔺آلودگی نفتی ۳.۲ هکتار از سواحل قشم معاون محیط‌زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست: 🔸 برآوردهای اولیه نشان می‌دهد ۳.۲ هکتار از سواحل و ۹ هکتار از آب‌های ساحلی درگیر این آلودگی شده‌اند. 🔸سواحل سوزا، شیب‌دراز، نقاشه، محدوده جنگل‌های حرا و بخش‌هایی از جزیره هنگام از مناطق آلوده اعلام شده‌اند. 🔸منشأ آلودگی، دریایی اعلام شده و جریان‌های دریایی و بادهای موسمی در انتقال آن به سمت سواحل نقش داشته‌اند. عملیات پایش، کنترل و پاکسازی همچنان ادامه دارد. 🔸با توجه به اهمیت ساحل شیب‌دراز به‌عنوان زیستگاه و محل تخم‌گذاری لاک‌پشت‌های دریایی، عملیات پاکسازی در این محدوده با دقت و حساسیت بیشتری انجام می‌شود. https://t.me/pooyadynamica

سقوط سرسام آور ارزش ریال در 10 سال یک مقایسه ساده درباره قیمت ها/ با پول یک ماست پرچربِ امروز، سال ۹۵ چه چیز هایی می شد خرید؟ 🔹 اگر قیمت بعضی از کالاهای روزمره را با ۱۰ سال پیش مقایسه کنیم، شاید بهتر بتوانیم عمق تغییرات هزینه‌های زندگی، کاهش قدرت خرید و سقوط ارزش ریال را درک کنیم. 🔹یک مقایسه ساده درباره قیمت ماست پرچرب مطرح شده که ادعا می‌کند مبلغی که امروز برای خرید یک ماست پرداخت می‌شود، حدود ۱۰ سال پیش می‌توانست هزینه خورد و خوراک یک خانواده را برای یک ماه تأمین کند. https://t.me/pooyadynamica

تراز آب دریای خزر به پایین‌ترین سطح ۲۰۰ سال اخیر رسید ▪️آب دریای خزر هر سال پایین‌تر می‌رود مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران: 🔹طی دو دهه گذشته دمای آب خزر حدود یک و نیم درجه افزایش یافته و همین مسئله میزان تبخیر را بین ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش داده است. 🔹حدود ۲۵ درصد آب خزر از بارش‌ها و ۷۵ درصد از طریق رودخانه‌ها تأمین می‌شود و در این میان، رودخانه ولگا مهم‌ترین ورودی آب به خزر به شمار می‌رود و به تنهایی حدود ۸۰ درصد آب ورودی این دریا را تأمین می‌کند. 🔹بر اساس روندهای موجود، تراز آب دریای خزر سالانه حدود ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متر کاهش پیدا می‌کند و در شرایط فعلی، خزر در پایین‌ترین تراز آبی خود طی حدود ۲۰۰ سال اخیر قرار گرفته است. https://t.me/pooyadynamica

🔶 بسنت از اقدامات اقتصادی "بی‌سابقه" آمریکا علیه ایران خبر داد   اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده پنجشنبه ۱۳ اوت (۲۲ مرداد) اعلام کرد که آمریکا قصد دارد اقداماتی اقتصادی  را علیه جمهوری اسلامی را به اجرا گذارد و ایران را به انزوایی بکشاند که در تاریخ اقتصاد "بی‌سابقه" خواهد بود.   او در گفت‌وگو با شبکه خبری نیوزمکس اضافه کرد که جزئیات و اقدامات بیشتری هفته آینده منتشر خواهد شد.   وزیر خزانه‌‌داری آمریکا در این گفت‌وگو تصریح کرد که این سیاست "ترکیبی از انزوای شدید اقتصادی و ادامه محاصره در تنگه هرمز" خواهد بود؛ محاصره‌ای که بنا بر اظهارات او جلوی ورود هرگونه کالا به بنادر ایران یا خروج آن از این بنادر را خواهد گرفت.   به گفت بسنت این رویکرد اعمال دو اهرم را دربرخواهد گرفت: افزایش فشار مالی [بر جمهوری اسلامی] و انسداد بنادر به طور عملی.   وزیر خزانه‌داری آمریکا جزئیات بیشتری درباره نوع اقدامات اقتصادی، زمان دقیق اجرای آنها یا نهادها و بخش‌های هدف ارائه نکرد. @dw_farsi https://t.me/pooyadynamica