پشتـ سـد آرزوـها ∘°

از اینجا میتونین لف بدین

اینجام دیگه فعالیتی نداره ولی دلیت نمیزنم چون پستایی که دوست داشتمو و ثبت بعضی روزا .. دوس دارم بمونن .

یه چنلی زدم که حقیقتا راحت ترم باهاش حداقل کسایی رو توشون میتونم داشته باشم که راحت ترن باهام https://t.me/Ps_Arezo هر کی دوس داشت بیاد قدمش رو چشم 🤍 ده نفرم باشن ولی واقعی و اکتیو کافیه

بچه ها حقیقتا من تو این چنل راحت نیستم بهم وایب روزایی رو میده که واقعا از خودم بدم میومد و اون حس مزخرف امید کاذبانه یه حس بدی دارم به اینکه یه مقدار فضا رسمی طوره و همه چی قرو قاطیه توش نمیتونم واقعا خود واقعیم باشم از یطرف پستا تو یه سلیقه یا تو یه سبک نیستن از طرف دیگه هم تعداد ممبرا به تعداد سین نمیاد خیلیا دنبال نمیکنن ری اکتا و ممبرای اکتیو هم کمن

ب امیدِ روزی ک بگیم همچی از ۱۶آبان شروع شد.

ⁿᵒᵗʰⁱⁿᵍ ⁱˢ ˢᶜᵃʳⁱᵉʳ ᵗʰᵃⁿ ᵗʰᵉ ᶠᵘʳʸ ᵒᶠ ᵃ ᵖᵃᵗⁱᵉⁿᵗ ᵐᵃⁿ هیچی ترسناکتر از خشم یه آدم صبور نیس

این خود زندگیه منه

حواست هست دیگه ؟؟

مصحح امتحان نهایی دین و زندگی : با توجه به این که از امسال طراح سوالات نهایی سازمان‌سنجش خواهد بود ، بچه های پایه دوازدهم احادیث فارسی را حفظ باشید ، از این احادیث میتونن جای‌خالی بدن!!! بچه های پایه یازدهم هم، باید آیه ولایت ، آیه تطهیر و حدیث ثقلین را باید حفظ باشید، احتمال طرح جای خالی هستش!!! ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

میگه که.. بشین فکراتو کن جیباتو پر میخوای یا چشماتو پُر؟!

راز موفقیت در رها نکردنه! •| @aralartwork

آدمی که شعورِ رسیدن داشته باشه نه دلیل میخواد نه انگیزه نه امید میخواد نه موقعیت یا شرایط خاص .. نمیدونم میتونین شعورِ رسیدنو درک کنین و منظورمو متوجه بشین یا نه ولی یه بلوغ خاصی تو فهم و درک آدما نهادینه میکنه که آقا تو راهی جز رسیدن نداری این یه بایدِ یه قانونِ

مرض ما اینه مدام معتاد و وابسته ی نتیجه آنی هستیم فقط نتیجه فقط مدرک فقط یچی باشه یه بهونه باشه ریسمانو ول کنیم - وای خدا تهش چی میشه تهش میرسیم تهش نمیرسیم - تهش اگه بده تلاش نکنما - تهش اگه سخته و نمیارزع دنبال یه راه آسون تر باشم (هدفشو به یچی کمتر تغییر…

مرض ما اینه مدام معتاد و وابسته ی نتیجه آنی هستیم فقط نتیجه فقط مدرک فقط یچی باشه یه بهونه باشه ریسمانو ول کنیم - وای خدا تهش چی میشه تهش میرسیم تهش نمیرسیم - تهش اگه بده تلاش نکنما - تهش اگه سخته و نمیارزع دنبال یه راه آسون تر باشم (هدفشو به یچی کمتر تغییر میده) - تهش اگه اینقدر پارگی میطلبع که نه بابا کی حالشو داره برسع -وای من چرا حس درسخوندن ندارم -اگه با همین سرعت پیش برم میرسم ؟ - وای اگه من این آزمون خراب کنم کلا قید کنکورو میزنم -وای سه درصد کمتر از دفعه ی قبل زدما -بابا یه یروز نخونم چیزی نمیشع که بزا ریستارت شه مغزم

همیشه وقتی کرمیو میبینم حین تدریسش سرش تو کار خودشه آروم و پیوسته با یه وایب ملایم ولی ادامه دار پیش میره اصلا هم براش مهم نیس اون جلسه رو تا چ سوالی فیکس برسونه .. همین حوصله ورزیشه که بین بقیه دبیرا موفق ترش کرده

میدونین .. اینکه دو دستی سفت بچسبی که به همه ی کارات برسی اینکه بخوای همزمان همه چیو پیش ببری برنامه های سی چهل سطری با کارایی که حتی فکر نکردی در توانت هست یا نه .. همون حس کمالگرایی که هممون داریم تجربه میکنیمش ، فقط بیشتر مارو از اونی که باید بهش تبدیل بشیم دور تر میکنه و اگر هم به سوابق تصمیمات و افکار و کارایی که کردی سر بزنی میبینی هچوقت هچکدوم نه نتیجه داده و نه قراره بدع نمیدونم شاید درک کردنش واسه کسایی که حس میکنن خیلی عقبن از زندگی از بقیع از هر چی .. ، سخت باشه ولی قدمای کوچیک و آروم همراه با حوصله زودتر مارو به چیزی که تو ذهنمون تصور کردیم میرسونن

میخوام این کتابو شروع کنم و بخونم خیلی معروفه احتمال بعضیاتون خوندینش تو ژانر انگیزشی و مثبت اندیشیه

بیاین فلسفه ی امید رو تو کدنویسی نشونتون بدم

بیاین فلسفه ی امید رو تو کدنویسی نشونتون بدم