CHEA Sopheap Channel

១. និយាយច្រើនជាងធ្វើ ពួកគេពូកែក្នុងការរៀបចំរបាយការណ៍ស្អាតៗ ពូកែនិយាយក្នុងកិច្ចប្រជុំ និងលើកឡើងពីគំនិតធំៗ ប៉ុន្តែនៅពេលដល់ម៉ោងអនុវត្តជាក់ស្តែង គឺមិនសូវមានលទ្ធផលអ្វីជាដុំកំភួនទេ។ ២. ជំនាញខាង "ថតរូប និងបង្ហោះ" ឬបង្ហាញវត្តមាន ធ្វើកិច្ចការាតូចតាចណាមួយក៏ដោយ ក៏តែងតែព្យាយាមធ្វើឱ្យឭឮឮ ឬជូនដំណឹងដល់ថ្នាក់លើផ្ទាល់ ខណៈដែលការងារធ្ងន់ៗដែលនៅពីក្រោយខ្នង គឺទម្លាក់ឱ្យអ្នកដទៃធ្វើជំនួស។ 3. ចេះជ្រើសរើសមនុស្សស្គាល់ និងស្និទ្ធស្នាល ពួកគេចំណាយពេលច្រើនក្នុងការបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំ ឬអ្នកមានអំណាចក្នុងការសម្រេចចិត្ត ជាជាងការបង្កើតទំនាក់ទំនងល្អជាមួយមិត្តរួមការងារកម្រិតជាមួយគ្នា។ ៤. ពូកែបង្វែរបញ្ហា និងគេចវេសពីការទទួលខុសត្រូវ នៅពេលមានកំហុសឆ្គងកើតឡើង ពួកគេមិនដែលហ៊ានទទួលកំហុសទេ ប៉ុន្តែតែងតែរកលេសទម្លាក់កំហុសលើអ្នកដទៃ ឬរកហេតុផលដើម្បីការពារខ្លួនជានិច្ច។ ៥. ចម្លងស្នាដៃអ្នកដទៃមកធ្វើជាខ្លួនឯង ពេលក្រុមការងារខិតខំប្រឹងប្រែងបង្កើតស្នាដៃអ្វីមួយ ពួកគេតែងតែរកវិធីដាក់ឈ្មោះខ្លួនឯង ឬបង្ហាញមុខជាអ្នកដឹកនាំគម្រោងនោះនៅចំពោះមុខថ្នាក់លើ។ ៦. ផ្ដោតលើរូបរាងខាងក្រៅ និងការបំភ័ន្តភ្នែក ឱ្យតែដល់ពេលថ្នាក់លើចុះមកត្រួតពិនិត្យ ពួកគេតែងតែធ្វើជាមនុស្សខំប្រឹងធ្វើការខ្លាំងលើសពីធម្មតា ប៉ុន្តែពេលថ្នាក់លើចេញផុត គឺគ្មានសកម្មភាពអ្វីពិតប្រាកដទេ។ ៧. មិនសូវមានការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពពិតប្រាកដ ដោយសារតែពួកគេគិតតែពីការរៀបចំរូបភាពខាងក្រៅ ទើបជំនាញវិជ្ជាជីវៈ និងចំណេះដឹងពិតប្រាកដរបស់ពួកគេមិនសូវរីកចម្រើនទៅមុខនោះទេ ក្រៅពីជំនាញនិយាយស្ដី និងបោកបញ្ឆោត។ ៨. ចេះសរសើរ និងបោសសម្អាតផ្លូវ (បន្លប់ភ្នែកថ្នាក់លើ) ពួកគេពូកែខាងនិយាយពាក្យផ្អែមល្ហែម សរសើរថ្នាក់លើហួសហេតុ និងដឹងពីចំណុចខ្សោយរបស់ថ្នាក់លើ ដើម្បីយកមកប្រើប្រាស់ជាប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។ ៩. បង្កើតក្រុមបក្សពួកនិយម ពូកែរក្នុងការបង្កើតបក្សពួកដើម្បីការពារគ្នាទៅវិញទៅមក និងរារាំងមិនឱ្យអ្នកដែលមានសមត្ថភាពពិតប្រាកដឡើងមកប្រកួតប្រជែងតំណែង ឬមុខតំណែងជាមួយខ្លួន។

«អ្វីដែលគួរធ្វើ និងមិនគួរធ្វើ ពេលប្រជុំ ជាមួយមេ (Do's and Don'ts When Meeting with Your Boss)» 📊🚨 ចង់ឡើងកូដ ឬចង់ធ្លាក់កៅអី? មកដឹងពី «អ្វីដែលគួរធ្វើ និងមិនគួរធ្វើ» ពេលប្រជុំជាមួយមេ! តុប្រជុំជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំ មិនមែនគ្រាន់តែជាកន្លែងមកអង្គុយ ស្តាប់ការងារធម្មតានោះទេ តែវាជា «ឆាកល្ខោនយុទ្ធសាស្ត្រ» ដែលមេកំពុងសង្កេតមើល សមត្ថភាព ភាពចាស់ទុំ និងអត្តចរិតរបស់អ្នក។ មនុស្សខ្លះធ្វើ ការងារពូកែសឹងស្លាប់ តែមកធ្លាក់កូដត្រឹមទម្លាប់ខុសឆ្គងពីរបីនៅលើតុប្រជុំ ធ្វើឱ្យមេលែងសូវទុកចិត្តទៅវិញ។ ដើម្បីធានាថាការប្រជុំលើកក្រោយរបស់អ្នកទទួលបានពិន្ទុពេញ (១០/១០) ពីមេ មកពិនិត្យមើល Checklist «អ្វីដែលគួរធ្វើ និងមិនគួរធ្វើ» ជាមួយ ខ្ញុំដូចខាងក្រោមនេះ៖ ❌ អ្វីដែល «មិនគួរធ្វើ» ដាច់ខាត (The DON'Ts) * ១. មកដល់យឺតជាងមេ ឬមកដល់ប្រកិតម៉ោងពេក៖ ការដើរចូលបន្ទប់ប្រជុំក្រោយមេ បង្ហាញពីការមិនគោរពពេលវេលា និងខ្វះការទទួលខុសត្រូវ។ * ២. ចូលប្រជុំដោយដៃទទេ គ្មានការត្រៀមខ្លួន៖ ដើរចូលតុ ប្រជុំដោយគ្មានសៀវភៅកត់ត្រា គ្មានប៊ិច ឬមិនបានបើកមើលរបាយការណ៍ទុកមុន។ ពេលមេសួរដេញដោល អង្គុយធ្វើមុខ ស្ទាក់ស្ទើរ ឬឆ្លើយថា *"ចាំខ្ញុំមើលឡើងវិញសិន"*។ * ៣. លើកតែបញ្ហា តែគ្មានដំណោះស្រាយ៖ ដើរចូលទៅរអ៊ូរទាំប្រាប់មេពីភាពស្មុគស្មាញ និងបញ្ហានៅក្នុងគម្រោង តែគ្មានជម្រើសដំណោះស្រាយណាមួយទៅជម្រាបជូនគាត់ឡើយ (មេស្អប់ការរែកសម្រាមមកទម្លាក់លើតុគាត់ណាស់)។ * ៤. អង្គុយលេងទូរស័ព្ទ ឬឆ្លើយ Chat មិនឈប់៖ ទោះបីជា ការងាររវល់ប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ការចុចទូរស័ព្ទ ឬលួចឆ្លើយ Chat ក្រោមតុ ធ្វើឱ្យមេមានអារម្មណ៍ថាអ្នកមិនផ្ដោត និងមិនផ្តល់តម្លៃដល់គាត់។ * ៥. និយាយកាត់សម្តី ឬព្យាយាមការពារកំហុស (Defensive)៖ ពេលមេរិះគន់ ឬណែនាំការងារ ហក់ទៅប្រកែកភ្លាមដោយប្រើអារម្មណ៍ ឬទម្លាក់កំហុសឱ្យ អ្នកដទៃ ដើម្បីដោះសារយករួចខ្លួន។ **អ្វីដែល «គួរធ្វើ» ដើម្បីឡើងកូដ (The DOs) * ១. មកដល់មុនម៉ោង ១០ ទៅ ១៥ នាទី៖ មកដល់មុនដើម្បីរៀបចំកន្លែងអង្គុយ បើក Laptop ឬឯកសារត្រៀមឱ្យរួចរាល់។ ភាពរួសរាន់បង្ហាញពីភាពជាអាជីព។ * ២. កត់ត្រារាល់ចំណុចសំខាន់ៗ (Take Notes)៖ ទោះបីជាអ្នកចាំពូកែប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ចូរបើកសៀវភៅ ឬ Laptop កត់ត្រាផែនការដែលមេបានដាក់ចុះ។ សកម្មភាពកត់ត្រា បង្ហាញថាយើងយកចិត្តទុកដាក់ និងផ្តល់តម្លៃលើរាល់ពាក្យសម្តីរបស់គាត់។ * ៣. រាយការណ៍ដោយប្រើរូបមន្ត "លទ្ធផល និងដំណោះស្រាយ"៖ និយាយឱ្យខ្លី ខ្លឹម ផ្ដោតលើតួលេខ និងទិន្នន័យ។ បើមានបញ្ហា ត្រូវភ្ជាប់មកជាមួយនូវជម្រើសដំណោះស្រាយយ៉ាងហោចណាស់ ២ ទៅ ៣ ជម្រើស រួចសួរមេថា៖ *"តើបងយល់ទាស់ត្រង់ណាទេចា៎?"* * ៤. ប្រើប្រាស់ "ភាសាកាយវិការ" ប្រកបដោយទំនុកចិត្ត (Positive Body Language)៖ អង្គុយខ្លួនត្រង់ ងក់ក្បាលតិចៗដើម្បីបង្ហាញការយល់ស្រប និងធ្វើការសម្លឹងចំកែវភ្នែក (Eye Contact) របស់មេដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងគោរព។ * ៥. សង្ខេបការងារ (Wrap-up) មុនដើរចេញ៖ មុននឹងបញ្ចប់ការប្រជុំ ចូរដើរតួជាអ្នកសង្ខេប ការងារដោយនិយាយថា៖ *«ដើម្បីកុំឱ្យមានការភ័ន្តច្រឡំ ខ្ញុំសូមសង្ខេបកិច្ចការដែលត្រូវធ្វើបន្ត...»*។ វិធីនេះធ្វើឱ្យមេកោតសរសើរក្នុងចិត្តថាអ្នកជាមនុស្សហ្មត់ចត់ខ្លាំង។ 💡 ចូរចងចិត្ត៖ នៅក្នុងកន្លែងការងារ គេមិនត្រឹមតែមើលលើ «លទ្ធផលការងារ» ដែលអ្នកធ្វើបាននោះទេ តែគេមើលលើ «របៀបដែលអ្នកបង្ហាញខ្លួន» (How you present yourself) ផងដែរ។ ធ្វើខ្លួនឱ្យដូចជាអ្នកអាជីពលំដាប់ Top ទោះជួបមេកាច ឬហ្មត់ចត់ប៉ុណ្ណាក៏នៅតែអាចទិញចិត្តគាត់ បានដែរ! សាកល្បងពិនិត្យមើល Checklist នេះឡើងវិញ រួចត្រៀមខ្លួនឱ្យបានល្អបំផុតសម្រាប់ការប្រជុំលើកក្រោយណា៎!

តើលោកអ្នកធ្លាប់ឆ្ងល់ដែរឬទេថា នៅពីក្រោយអាកប្បកិរិយាដ៏ម៉ឺងម៉ាត់ តើថ្នាក់ដឹកនាំមានអាថ៌កំបាំងផ្លូវចិត្តអ្វីខ្លះ? ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំសូមលើកយកនូវទិដ្ឋភាពផ្លូវចិត្ត និងទម្លាប់លាក់កំបាំងមួយចំនួននៅក្នុងសិល្បៈនៃការគ្រប់គ្រង មកចែករំលែកជូនដូចខាងក្រោម៖ ១. ភាពឯកោក្នុងតំណែង ថ្វីដ្បិតតែមើលពីសំបកក្រៅ ថ្នាក់ដឹកនាំហាក់មានអំណាច និងមានមនុស្សចោមរោមច្រើន ប៉ុន្តែការពិត ពួកគាត់ច្រើនតែប្រឈមនឹងភាពឯកោ។ នេះក៏ព្រោះតែពួកគាត់មិនអាចបង្ហាញភាពទន់ខ្សោយ ឬត្អូញត្អែរពីការលំបាក និងសម្ពាធការងារប្រាប់ទៅកាន់ថ្នាក់ក្រោមបានឡើយ។ ២. ក្តីបារម្ភលាក់កំបាំង ទោះបីជាកាន់តំណែងខ្ពស់យ៉ាងណាក្តី អ្នកដឹកនាំច្រើនតែលួចមានអារម្មណ៍សង្ស័យលើសមត្ថភាពខ្លួនឯង ថាតើខ្លួនពិតជាស័ក្តិសម ឬពូកែគ្រប់គ្រាន់ហើយឬនៅ។ នេះគឺជា លក្ខណៈ ធម្មជាតិរបស់បុគ្គលដែលមានស្មារតីទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ និងតែងតែចង់អភិវឌ្ឍខ្លួនជានិច្ច។ ៣. ការសម្រេចចិត្តក្នុងភាពមិនប្រាកដប្រជា ក្នុងកាលៈទេសៈជាច្រើន ថ្នាក់ដឹកនាំត្រូវធ្វើការសម្រេចចិត្តធំៗ ដើម្បីរុញនាវាស្ថាប័នឆ្ពោះទៅរក គោលដៅ ទោះបីជាមានព័ត៌មានក្នុងដៃមិនដល់ ៦០% ក៏ដោយ។ ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ពួកគាត់ត្រូវពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើបទពិសោធន៍ ភាពវៃឆ្លាត និងវិចារណញាណផ្ទាល់ខ្លួន។ ៤. ការតាមដានការងារយ៉ាងល្អិតល្អន់ ជួនកាល ការតាមដានកិច្ចការតឹងរ៉ឹងពេក មិនមែនមានន័យថាពួកគាត់មិនទុកចិត្តលើសមត្ថភាពថ្នាក់ក្រោមនោះទេ ប៉ុន្តែវាច្រើនតែផ្តើមចេញពីក្តីបារម្ភ និងភាពភ័យខ្លាចចំពោះហានិភ័យនៃភាពមិនប្រាកដប្រជារបស់លទ្ធផលការងារតែប៉ុណ្ណោះ។ ៥. ការសង្កេតដែលហួសពីរបាយការណ៍ អ្នកដឹកនាំឆ្នើម មិនដែលជឿជាក់លើតួលេខក្នុងរបាយការណ៍ ១០០% នោះឡើយ។ ជាទូទៅ ពួកគាត់តែងតែវាយតម្លៃសមត្ថភាព និងភាពស្មោះត្រង់ពិតប្រាកដរបស់បុគ្គលិក តាមរយៈការសង្កេតមើលអាកប្បកិរិយា ការដោះស្រាយបញ្ហា និងការតស៊ូនៅពេលដែលស្ថាប័នស្ថិតក្រោមសម្ពាធ។ ថ្នាក់ដឹកនាំក៏ជាមនុស្សធម្មតាដូចយើងដែរ គ្រាន់តែពួកគាត់ត្រូវរែកពន់សម្ពាធ ក្តីបារម្ភ និងការភ័យខ្លាច ច្រើនជាងអ្វីដែលយើងបានឃើញពីសំបកក្រៅ!

វាមិនស្រួលចំណុចណាខ្លះ ?​ ១. ការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់លើសលប់៖ - ទទួលខុសត្រូវជំនួសក្រុម៖ ប្រសិនបើក្រុមការងារធ្វើខុស ឬបរាជ័យ អ្នកដឹកនាំត្រូវតែចេញមុខទទួលខុសត្រូវជំនួស មិនអាចគេចវេស ឬទម្លាក់កំហុសដាក់កូនក្រុមឡើយ។ - សម្ពាធពីថ្នាក់លើ៖ ត្រូវឆ្លើយតបនឹងលទ្ធផលការងារ និងគោលដៅដែលម្ចាស់ភាគហ៊ុន ឬថ្នាក់លើកំណត់មក ដោយគ្មានលេស។ ២.ពិបាកសម្រេចចិត្ត ៖ - គ្មានអ្នកពិភាក្សាជិតស្និទ្ធ៖ ពេលជួបបញ្ហាលំបាក ឬវិបត្តិ អ្នកដឹកនាំមិនអាចបង្ហាញភាពទន់ខ្សោយ ឬបារម្ភឱ្យកូនក្រុមឃើញជ្រុលពេកទេ ព្រោះអាចធ្វើឱ្យក្រុមបាត់បង់ទំនុកចិត្ត។ - ការសម្រេចចិត្តដ៏ឈឺចាប់៖ ពេលខ្លះត្រូវសម្រេចចិត្តរឿងលំបាកៗ ដូចជាការកាត់បន្ថយបុគ្គលិក ការដាក់វិន័យ ឬការបែងចែកផលប្រយោជន៍ដែលធ្វើឱ្យមានការអន់ចិត្ត។ ៣. ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងសម្ពាធផ្ទាល់ខ្លួន ៖ - ត្រូវរក្សាភាពនឹងនរ៖ ទោះបីជាមានកំហឹង ស្រេស ឬបញ្ហាផ្ទាល់ខ្លួនយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏អ្នកដឹកនាំត្រូវចេះគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង ដើម្បីកុំឱ្យប៉ះពាល់ដល់ស្មារតីរបស់ក្រុម។ - ភាពតានតឹងឥតឈប់ឈរ៖ បញ្ហាក្នុងការងារតែងតែកើតមានជានិច្ច ដែលធ្វើឱ្យអ្នកដឹកនាំពិបាកនឹងផ្តាច់អារម្មណ៍ចេញពីការងារ សូម្បីតែពេលសម្រាក ឬថ្ងៃចុងសប្តាហ៍។ ៤. ការសម្របខ្លួនទៅនឹងមនុស្សច្រើនបែបច្រើនស្ថានភាព​ ៖ - មនុស្សម្នាក់ៗមានចរិត អារម្មណ៍ ស្មារតី និងសមត្ថភាពខុសៗគ្នា។ អ្នកដឹកនាំត្រូវចេះបត់បែនក្នុងការទំនាក់ទំនង ការលើកទឹកចិត្ត និងការដោះស្រាយទំនាស់ផ្ទៃក្នុងក្រុម ដើម្បីធានាថាការងារអាចដើរទៅមុខដោយរលូន។ ៥. ការលះបង់ពេលវេលា និងផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ៖ - អ្នកដឹកនាំច្រើនតែជាមនុស្សដំបូងគេដែលត្រូវលះបង់ពេលទំនេរ ពេលគ្រួសារ ឬពេលសម្រាក ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាការងារបន្ទាន់ និងធានាថាបុគ្គលិកដទៃទៀតអាចទទួលបានផលប្រយោជន៍ និងសុវត្ថិភាពការងារ ៕ អត្ថបទ៖Millionaire Idea-គំនិតសេដ្ឋី

មនុស្សគ្រប់រូបចូលចិត្តការសរសើរ បើអ្នកចង់ឱ្យមនុស្សពិបាកៗផ្លាស់ប្តូរអត្តចរិត សាកល្បងសរសើរពួកគេនៅពេលដែលពួកគេធ្វើរឿងល្អ (ទោះជារឿងតូចតាច) ការសរសើរនេះនឹងលើកទឹកចិត្តឱ្យពួកគេចង់ធ្វើល្អបន្តទៀត។ ១៧. ផ្តោតលើ "គោលដៅរួម" ជាជាង "អ្នកណាឈ្នះអ្នកណាចាញ់" ពេលមានការខ្វែងគំនិតគ្នា សូមកុំប្រកែកគ្នាដើម្បីយកឈ្នះរៀងខ្លួន ត្រូវទាញការសន្ទនាត្រឡប់មកវិញដោយសួរថា៖ "តើអ្វីទៅជាប្រយោជន៍រួមដែលក្រុមហ៊ុនចង់បាន?" ការផ្តោតលើគោលដៅរួម ជួយលុបបំបាត់ភាពអត្មានិយម។ ១៨. ការសរសើរគួរធ្វើជាសាធារណៈ ឯការរិះគន់ស្ថាបនាគួរធ្វើនៅទីកន្លែងឯកជន ដើម្បីរក្សាទឹកចិត្តមិត្តរួមការងារ ឬកូនចៅ បើគេធ្វើល្អត្រូវសរសើរនៅមុខអ្នកដទៃ តែបើគេធ្វើខុសត្រូវហៅគេមកនិយាយទល់មុខគ្នាតែពីរនាក់។ ការស្តីបន្ទោសនៅមុខគេឯង គឺជាការបំផ្លាញទំនុកចិត្តយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ១៩. កសាងភាពរឹងមាំផ្នែកផ្លូវចិត្ត ត្រូវទទួលស្គាល់ថា យើងមិនអាចគ្រប់គ្រងអាកប្បកិរិយារបស់អ្នកដទៃបានទេ តែយើងអាចគ្រប់គ្រងប្រតិកម្មរបស់យើងបាន ហ្វឹកហាត់ចិត្តឱ្យស្ងប់ ពេលប៉ះទង្គិចជាមួយពាក្យសម្តីអវិជ្ជមាន។ ២០. កត់ត្រាទុកជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ ពេលធ្វើការជាមួយមនុស្សដែលចូលចិត្តប្រកែក ឬភ្លេចការសន្យា ក្រោយពេលប្រជុំ ឬឯកភាពគ្នារួច គួរសរសេរជាអ៊ីមែល ឬសារសង្ខេបផ្ញើទៅពួកគេវិញ ដើម្បីទុកជាភស្តុតាងការពារខ្លួនឯងនៅថ្ងៃក្រោយ។ ២១. មានការយោគយល់ តែត្រូវរក្សាជំហររឹងមាំ យើងអាចបង្ហាញក្តីអាណិត និងយល់ពីការលំបាករបស់អ្នកដទៃ (ឧទាហរណ៍៖ "ខ្ញុំយល់ថាបងកំពុងរវល់ខ្លាំង...") ប៉ុន្តែការងារដែលត្រូវធ្វើគឺនៅតែត្រូវតែធ្វើ ("...ប៉ុន្តែរបាយការណ៍នេះចាំបាច់ត្រូវតែប្រគល់នៅថ្ងៃស្អែកម៉ោង ៥ ល្ងាច") យោគយល់តែមិនបោះបង់គោលការណ៍ការងារ។ ២២. ដឹងពីពេលវេលាដែលគួរ "ដើរចេញ" ឬ "រាយការណ៍ទៅថ្នាក់លើ" បើអ្នកបានព្យាយាមគ្រប់មធ្យោបាយហើយ តែបុគ្គលនោះនៅតែបង្កបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងររហូតប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្ត និងលទ្ធផលការងាររបស់អ្នក អ្នកត្រូវហ៊ានរាយការណ៍ប្រាប់អ្នកគ្រប់គ្រង ឬផ្នែកធនធានមនុស្ស (HR) ដើម្បីអន្តរាគមន៍ កុំទ្រាំលីសែងបញ្ហាតែម្នាក់ឯង។ _____សុវត្ថន៍-Sovathn

វិធីសាស្ត្រដោះស្រាយជាមួយមនុស្សពិបាកៗ និងយុទ្ធសាស្ត្រធ្វើការងារឱ្យរលូន ការធ្វើការជាមួយមនុស្សដែលមានបុគ្គលិកលក្ខណៈខុសៗគ្នា ជារឿយៗតែងតែជួបប្រទះភាពស្មុគស្មាញ ខាងក្រោមនេះ សុវត្ថន៍នឹងប្រាប់អំពីគន្លឹះខ្លះៗ ដើម្បីជួយឱ្យជីវិតការងាររបស់អ្នកកាន់តែងាយស្រួល និងមានប្រសិទ្ធភាព... ១. កុំចំណាយកម្លាំងកាយចិត្តទៅត្អូញត្អែរ ឬឈ្លោះប្រកែកពីបញ្ហាចាស់ៗដែលកន្លងហួស ផ្ទុយទៅវិញ គួរយកពេលវេលា និងថាមពលទាំងនោះ មកគិតរកដំណោះស្រាយ ឬបង្កើតប្រព័ន្ធការងារថ្មីដែលល្អជាងមុន ទើបជាការប្រសើរ។ ២. ពេលជួបមនុស្សដែលរឹងរូស ឬធ្វើការជាមួយពិបាក កុំទាន់ខឹង ព្យាយាមយល់ពីមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យពួកគេមានអត្តចរិតបែបនោះ ការយល់ពីចិត្តសាស្ត្រអ្នកដទៃ ជួយឱ្យយើងចេះបត់បែន និងពង្រឹងសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហារបស់យើងឱ្យកាន់តែពូកែ។ ៣. សិក្សាពីបញ្ហាក្នុងស្ថាប័ន ជួយបង្កើនភាពឆ្លាតវៃខាងអារម្មណ៍ (EQ) បញ្ហាក្នុងក្រុមហ៊ុនគឺជាសាលារៀនដ៏ល្អបំផុត អ្នកដែលយល់ច្បាស់ពីបញ្ហាទាំងនេះ នឹងចេះគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯងបានល្អ ចេះសម្របខ្លួនជាមួយមនុស្សគ្រប់ប្រភេទ និងគ្រប់ស្ថានភាពលំបាកៗ។ ៤. អ្នកដឹកនាំពូកែ ត្រូវចេះបង្រួបបង្រួម និងរក្សាតុល្យភាពការងារ មេដឹកនាំល្អ មិនមែនគ្រាន់តែពូកែបញ្ជាទេ តែជាអ្នកដែលអាចយកមនុស្សដែលមានគំនិតផ្ទុយគ្នា មកធ្វើការរួមគ្នាជាធ្លុងមួយបាន។ ព្រមជាមួយគ្នានេះ ក៏ត្រូវចេះបែងចែកការងារបន្ទាន់ចំពោះមុខ និងការងារយុទ្ធសាស្ត្ររយៈពេលវែងកុំឱ្យខកខាន។ ៥. បញ្ហាការងារច្រើនកើតចេញពី "ការទំនាក់ទំនងខុសចង្វាក់" ជួនកាលរឿងតូចតាចសោះក្លាយជារឿងធំ ដោយសារការនិយាយស្តី។ ឧទាហរណ៍៖ មេកោយសរសើរកូនចៅមិនចំពេល (ធ្វើឱ្យគេគិតថាបញ្ជោរ) ឬការពន្យល់ហេតុផលជ្រៅជ្រះពេក ដែលធ្វើឱ្យអ្នកអនុវត្តស្តាប់មិនយល់និងធ្វើខុស។ ៦. អនុញ្ញាតឱ្យកូនចៅមានចំណែកក្នុងការរៀបចំផែនការអនាគត បើចង់ឱ្យបុគ្គលិកប្រឹងប្រែងធ្វើការអស់ពីចិត្ត ថ្នាក់ដឹកនាំគួរហៅពួកគេមកពិភាក្សារួមគ្នាពេលកំណត់គោលដៅ ពេលពួកគេមានអារម្មណ៍ថា នេះជាផែនការដែលពួកគេបានចូលរួមគិត ពួកគេនឹងស្រឡាញ់និងមានទំនួលខុសត្រូវខ្ពស់ជាងការដែលរង់ចាំតែទទួលបញ្ជា។ ៧. កុំធ្វើជាមើលមិនឃើញបញ្ហាធំដែលនៅចំពោះមុខ បញ្ហាខ្លះធំដុំណាស់ គ្រប់គ្នាដឹងឮអស់ហើយ តែគ្មានអ្នកណាហ៊ាននិយាយចេញមកក្រៅ ព្រោះខ្លាចខូចទំនាក់ទំនង ការលាក់ទុកនិងគេចវេះបែបនេះ នឹងធ្វើឱ្យបរិយាកាសការងារកាន់តែតានតឹង និងស្ត្រេសកកកុញ។ ត្រូវហ៊ានលើកយកមកដោះស្រាយដោយបើកចំហ។ ៨. ពេលក្រុមហ៊ុនមានការផ្លាស់ប្តូរច្រើន មេដឹកនាំត្រូវយកចិត្តទុកដាក់លើអារម្មណ៍បុគ្គលិក ការផ្លាស់ប្តូរគោលការណ៍ ការផ្លាស់ប្តូរមេកោយ ឬប្តូរប្រព័ន្ធការងារញឹកញាប់ ធ្វើឱ្យបុគ្គលិកភ័យព្រួយ និងស្ត្រេសខ្លាំងរហូតអាចឈឺបាន។ ពេលនេះ មេដឹកនាំត្រូវចុះសួរសុខទុក្ខ ផ្តល់ការធានា និងកម្លាំងចិត្តដល់ពួកគេឱ្យបានច្រើន។ ៩. ហ៊ានដើរចេញពី "តំបន់សុខស្រួល" បន្តិចបន្តួច ជួយឱ្យយើងរីកចម្រើន បើយើងធ្វើតែអ្វីដែលយើងចេះស្ទាត់រាល់ថ្ងៃ យើងនឹងមិនរីកចម្រើនទៅមុខទៀតទេ ការសាកល្បងទទួលយកការងារថ្មីៗ ដែលរាងពិបាកបន្តិច (តែមិនមែនហួសសមត្ថភាពពេក) នឹងជំរុញឱ្យយើងរៀនសូត្របានលឿនបំផុត។ ១០. ស្ត្រេសខ្លះជារឿងល្អ តែបើច្រើនពេកនឹងបំផ្លាញយើង សម្ពាធការងារល្មមៗធ្វើឱ្យយើងស្វាហាប់ និងប្រឹងប្រែង តែបើការងារនោះពិបាកពេក ឬអូសបន្លាយយូរខែឆ្នាំពេក វានឹងក្លាយជាការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត ដែលធ្វើឱ្យយើងក្លាយជាមនុស្សឆេវឆាវ ឬបាក់ទឹកចិត្ត។ ១១. វិធីសាស្ត្រជោគជ័យពីអតីតកាល មិនប្រាកដថាអាចប្រើបាននៅថ្ងៃនេះទេ បញ្ហាថ្មី ត្រូវការដំណោះស្រាយថ្មី ការចចេសយកទម្លាប់ ឬវិធីដែលធ្លាប់តែជោគជ័យកាលពី ៥ ឬ ១០ ឆ្នាំមុន មកដោះស្រាយបញ្ហាថ្ងៃនេះ អាចនឹងធ្វើឱ្យស្ថានភាពកាន់តែអាក្រក់ទៅវិញ ត្រូវចេះរៀនសម្របតាមសម័យកាល។ ១២. មនុស្សដែលងាយធ្វើការជាមួយ គឺជាមនុស្សដែលចេះ "បត់បែន" ខ្ពស់ មនុស្សដែលនរណាក៏ចង់ធ្វើការជាមួយ គឺជាអ្នកដែលចេះផ្តោតលើរឿង ៣ យ៉ាងឆ្លាស់គ្នា៖ ១. លទ្ធផលការងារ ២. របៀបរបបរៀបចំចាត់ចែងការងារ ៣. យកចិត្តទុកដាក់លើមនោសញ្ចេតនារបស់មិត្តរួមការងារ ពួកគេមិនតឹងតែងជ្រុល ហើយក៏មិនទន់ជ្រាយជ្រុលដែរ។ ១៣. ស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់មុននឹងវិនិច្ឆ័យ ពេលអ្នកដទៃកំពុងនិយាយរឿងអវិជ្ជមាន ឬបញ្ចេញមតិយោបល់ផ្ទុយ សូមកុំទាន់ប្រញាប់កាត់សម្តី ឬបដិសេធ ចូរស្តាប់ឱ្យចប់សិន ដើម្បីយល់ពីចេតនាពិតរបស់ពួកគេ ការស្តាប់ គឺជាសិល្បៈនៃការផ្តល់កិត្តិយស និងកាត់បន្ថយជម្លោះបានយ៉ាងស័ក្តិសិទ្ធិ។ ១៤. កុំយកបញ្ហាការងារ មកគិតជារឿងផ្ទាល់ខ្លួន ពេលមិត្តរួមការងាររិះគន់គម្រោងរបស់អ្នក សូមចងចាំថាពួកគេរិះគន់ "លទ្ធផលការងារ" មិនមែនស្អប់ "បុគ្គលិកលក្ខណៈ" របស់អ្នកទេ ការបែងចែកដាច់រវាងការងារ និងរឿងផ្ទាល់ខ្លួន ធ្វើឱ្យអ្នកមិនងាយឈឺចាប់ឯកឯង។ ១៥. កំណត់ព្រំដែនឱ្យបានច្បាស់លាស់ ជាមួយមនុស្សដែលពូកែរំខាន ឬចូលចិត្តរុញការងារឱ្យអ្នក អ្នកត្រូវចេះនិយាយបដិសេធ ដោយស្នាមញញឹមនិងហេតុផល។ ការកំណត់ព្រំដែនច្បាស់លាស់ ធ្វើឱ្យអ្នកដទៃគោរពពេលវេលា និងតួនាទីរបស់អ្នក។ ១៦. ប្រើការលើកទឹកចិត្តជាវិជ្ជមាន ជាជាងការរិះគន់ជានិច្ច

២៨. ការយកអាសា គឺជាអាវុធប្រកួតប្រជែង ក្រុមហ៊ុនធំៗច្រើនតែធ្វើការដូចម៉ាស៊ីន គ្មានមនោសញ្ចេតនា ក្នុងនាមជាអាជីវកម្មទើបចាប់ផ្តើម អាវុធដែលអ្នកអាចយកឈ្នះក្រុមហ៊ុនយក្សបាន គឺ "សេវាកម្មដោយក្តីស្រឡាញ់ពិតប្រាកដ" ការស្តាប់អតិថិជន និងការតបសារដោយភាពរាក់ទាក់ ជាចំណុចដែលគេមិនអាចបំភ្លេចបាន។ ២៩. ត្រូវមានភាពភ័យខ្លាចជាប្រចាំ សហគ្រិនកំពូលៗតែងតែគិតរករឿងអាក្រក់បំផុតដែលអាចកើតឡើងចំពោះអាជីវកម្មរបស់គេជានិច្ច (តើមានអ្វីកើតឡើងបើគណនីហ្វេសប៊ុកត្រូវគេ Hack? តើមានអ្វីកើតឡើងបើអ្នកផ្គត់ផ្គង់ផ្តាច់ទំនិញ?) ការគិតបែបនេះមិនមែនជាការបាក់ទឹកចិត្តទេ តែជាការរៀបចំផែនការទុកជាមុន។ ៣០. អាជីវកម្មគឺជាការរត់ម៉ារ៉ាតុង មិនមែនការរត់ចម្ងាយខ្លីទេ កុំចង់ក្លាយជាសេដ្ឋីត្រឹមពេលមួយយប់ អ្នកនឹងមានអារម្មណ៍ថាឯកោ ចង់បោះបង់ និងយំម្នាក់ឯងជាច្រើនដង អ្នកដែលជោគជ័យចុងក្រោយ មិនមែនជាអ្នកដែលឆ្លាតជាងគេទេ ប៉ុន្តែជាអ្នកដែល "មិនព្រមបោះបង់" ទោះជាដួលរាប់សិបដងក៏ដោយ ភាពអត់ធ្មត់ និងស៊ូទ្រាំ គឺជាទុនធំបំផុតរបស់អ្នក។ ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៃចំណុចទាំងនេះ ទាមទារការសង្កេត និងភាពក្លាហានក្នុងការសាកល្បងរបស់អ្នកផ្ទាល់ ចូរជ្រើសរើស ៣ ទៅ ៤ ចំណុចដែលត្រូវនឹងស្ថានភាពអ្នកឥឡូវនេះ ហើយចាប់ផ្តើមអនុវត្តពីថ្ងៃនេះទៅ! _សុវត្ថន៍-Sovathn

១៤. ការសម្រាក គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រអាជីវកម្មមួយ អ្នកមិនចាំបាច់ធ្វើការ ២៤ ម៉ោង ៧ ថ្ងៃ ដើម្បីជោគជ័យទេ ខួរក្បាលដែលហត់នឿយពេក នឹងធ្វើការសម្រេចចិត្តខុសឆ្គង ដែលអាចបំផ្លាញក្រុមហ៊ុនក្នុងពេលតែមួយថ្ងៃ ការគេងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងការទៅដើរលេង គឺជាការសាកថ្មខួរក្បាលដើម្បីរកគំនិតថ្មីៗ។ ១៥. រឿងដែលគួរឱ្យធុញទ្រាន់ គឺជារឿងដែលបង្កើតលុយ មនុស្សភាគច្រើនចូលចិត្តរឿងរំភើបៗ ដូចជាការចេញផលិតផលថ្មី ការធ្វើទីផ្សារ ប៉ុន្តែរឿងដែលធ្វើឱ្យក្រុមហ៊ុនមាននិរន្តរភាព គឺការងារដែលគួរឱ្យធុញ ដូចជា ការធ្វើបញ្ជីគណនេយ្យប្រចាំថ្ងៃ ការរៀបចំឃ្លាំងទំនិញ ការសរសេរគោលការណ៍ ជាដើម។ ១៦. កុំប្រកែកជាមួយទីផ្សារ ពេលខ្លះអ្នកគិតថាផលិតផលអ្នកល្អឥតខ្ចោះ ប៉ុន្តែបើបញ្ចេញទៅគ្មានអ្នកទិញ កុំបន្ទោសថាអតិថិជនល្ងង់មិនចេះមើលរបស់ល្អ ទីផ្សារតែងតែត្រូវជានិច្ច! បើគេមិនទិញ មានន័យថាវាខុសតម្លៃ ខុសតម្រូវការ ឬខុសពេលវេលា ត្រូវចេះបន្ទាបអំនួតខ្លួនឯង ហើយកែប្រែតាមទីផ្សារ។ ១៧. កសាងម៉ាកយីហោផ្ទាល់ខ្លួន ដើរទន្ទឹមគ្នា មនុស្សនាពេលបច្ចុប្បន្ន ចូលចិត្តទិញរបស់ពី "មនុស្ស" ច្រើនជាងទិញពី "ក្រុមហ៊ុន" ម្ចាស់អាជីវកម្មត្រូវហ៊ានចេញមុខ និយាយចែករំលែក និងបង្ហាញពីគុណតម្លៃរបស់ខ្លួន ពេលគេជឿជាក់លើអ្នក គេនឹងទិញអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកលក់។ ១៨. តម្លៃ គឺជាចិត្តសាស្ត្រសសុទ្ធសាធ ការលក់ថោក មិនប្រាកដថាលក់ដាច់នោះទេ ពេលខ្លះការដំឡើងតម្លៃទ្វេដង ធ្វើឱ្យមនុស្សគិតថាផលិតផលរបស់អ្នកមានគុណភាពខ្ពស់ និងជាលំដាប់អភិជន កុំប្រកួតប្រជែងគ្នារឿងទម្លាក់តម្លៃ ត្រូវប្រកួតប្រជែងគ្នារឿងបង្កើនគុណតម្លៃដែលអតិថិជនទទួលបាន។ ១៩. រក្សាចំណាយថេរ ឱ្យនៅទាបបំផុត កុំទើបតែរកលុយបានបន្តិច ទៅជួលការិយាល័យប្រណីត ទិញឡានទំនើប ឬទិញគ្រឿងសង្ហារឹមថ្លៃៗ សហគ្រិនពិតប្រាកដចំណាយលុយទៅលើតែអ្វីដែលបង្កើតប្រាក់ចំណូលមកវិញប៉ុណ្ណោះ ត្រូវរក្សាសភាព "ស្រេកឃ្លាន និងសន្សំសំចៃ" ជានិច្ច ពិសេសនៅឆ្នាំដំបូងៗ។ ២០. យកចិត្តទុកដាក់លើការរិះគន់ ច្រានចោលការសរសើរ អតិថិជនដែលសរសើរអ្នក ធ្វើឱ្យអ្នកសប្បាយចិត្ត ប៉ុន្តែអតិថិជនដែលរិះគន់ និងជេរអ្នក គឺជាអ្នកដែលចង្អុលបង្ហាញពីចំណុចខ្សោយរបស់អាជីវកម្មអ្នកដោយឥតគិតថ្លៃ ត្រូវចេះស្តាប់អតិថិជនដែលខឹងសម្បារ នោះអ្នកនឹងរកឃើញឱកាសកែលម្អដ៏អស្ចារ្យ។ ២១. អ្នកខ្លួនឯង គឺជាឧបសគ្គនៃការរីកចម្រើន នៅពេលអាជីវកម្មល្មមដើរ អ្នកមិនអាចធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងដោយខ្លួនឯងទៀតទេ បើអ្នកនៅតែចង់កាន់ការងារគ្រប់ផ្នែក (លក់ផង ទីផ្សារផង គណនេយ្យផង) អាជីវកម្មរបស់អ្នកនឹងជាប់គាំងត្រឹមហ្នឹង ត្រូវចេះប្រគល់សិទ្ធិឱ្យអ្នកផ្សេងធ្វើ ទោះបីគេធ្វើបានល្អត្រឹម ៨០% នៃសមត្ថភាពអ្នកក៏ដោយ។ ២២. កិច្ចសន្យា គឺមានសម្រាប់ពេលមនុស្សឈ្លោះគ្នា កុំជឿជាក់លើពាក្យសម្តីសុទ្ធសាធ ទោះជាមួយមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធ ឬបងប្អូនក៏ដោយក្នុងការរកស៊ី គ្រប់យ៉ាងត្រូវតែមានកិច្ចសន្យាជាលាយលក្ខណ៍អក្សរច្បាស់លាស់ តាំងពីថ្ងៃចាប់ផ្តើមទី១ កិច្ចសន្យាមិនមែនធ្វើឡើងពេលត្រូវគ្នាទេ គឺរៀបចំទុកសម្រាប់ដោះស្រាយគ្នានៅពេលមានជម្លោះ។ ២៣. ពេលវេលា សំខាន់ជាងគំនិត មានគំនិតអាជីវកម្មល្អឥតខ្ចោះ ប៉ុន្តែបើចេញខុសពេល (ឧទាហរណ៍ ចេញលក់កម្មវិធីកក់សណ្ឋាគារចំពេលមានកូវីដ១៩) អ្នកក៏នឹងបរាជ័យដែរ ត្រូវចេះអានស្ថានការណ៍សេដ្ឋកិច្ច និន្នាការសង្គម និងកម្រិតនៃការទទួលយករបស់បច្ចេកវិទ្យាពីសំណាក់អ្នកប្រើប្រាស់។ ២៤. ការពារការផ្តោតអារម្មណ៍របស់អ្នកដូចការពារជីវិត ភាពជោគជ័យមិនមែនកើតចេញពីការនិយាយពាក្យ "យល់ព្រម" ទៅគ្រប់ឱកាសនោះទេ តែវាកើតចេញពីការហ៊ាននិយាយពាក្យ "ទេ" ចំពោះគម្រោងរាប់រយផ្សេងទៀតដែលមិនមែនជាគោលដៅចម្បង កុំលោតពីមុខរបរមួយ ទៅមុខរបរមួយទៀតដោយគ្រាន់តែឃើញគេចំណេញ។ ២៥. យល់ពីគោលបំណងលាក់កំបាំងរបស់មនុស្ស ក្នុងការរកស៊ី មនុស្សម្នាក់ៗតែងតែមានគោលបំណងលាក់កំបាំងរៀងៗខ្លួន (ទោះជាបុគ្គលិក ដៃគូ ឬអ្នកផ្គត់ផ្គង់) មុននឹងសម្រេចចិត្តធ្វើការជាមួយនរណាម្នាក់ ត្រូវសួរខ្លួនឯងថា "តើគេទទួលបានផលប្រយោជន៍អ្វីពីការងារនេះ?" បើអ្នកយល់ពីអ្វីដែលគេចង់បាន អ្នកនឹងអាចគ្រប់គ្រងស្ថានការណ៍បាន។ ២៦. ជំនាញសរសេរ គឺជាម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពលុយ មិនថាអ្នកលក់អ្វីទេ របៀបដែលអ្នកសរសេរអក្សរនៅលើហ្វេសប៊ុក សរសេរអ៊ីមែល ឬសរសេរស្នើគម្រោង សុទ្ធតែជាអ្នកសម្រេចជោគវាសនានៃការលក់នោះ ការចេះសរសេរឱ្យប៉ះចំអារម្មណ៍ និងការឈឺចាប់របស់អតិថិជន អាចបង្កើតចំណូលរាប់ម៉ឺនដុល្លារដោយមិនបាច់ប្រើដើមទុនច្រើន។ ២៧. ការរក្សាអតិថិជនចាស់ ចំណាយតិចជាងការរកអតិថិជនថ្មី ៥ ដង ម្ចាស់អាជីវកម្មជាច្រើនចំណាយលុយឥតល្ហែលើការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មរកមនុស្សថ្មី តែបែរជាបោះបង់អ្នកដែលធ្លាប់ទិញហើយ គ្រាន់តែអ្នកបង្កើតកម្មវិធីសន្សំពិន្ទុ ឬផ្ញើសារសួរសុខទុក្ខអតិថិជនចាស់ នោះប្រាក់ចំណូលអ្នកនឹងកើនឡើងយ៉ាងងាយស្រួល ព្រោះពួកគេជឿជាក់អ្នករួចទៅហើយ។

អាថ៌កំបាំង អាជីវកម្មដែលគ្មាននរណាបង្រៀនអ្នក ពិភពអាជីវកម្មពិតប្រាកដ មិនមែនដើរតាមទ្រឹស្តីក្នុងសៀវភៅទាំងស្រុងនោះទេ ភាពជោគជ័យកើតចេញពីការសង្កេត ការឈឺចាប់ បទពិសោធន៍ និងការយល់ដឹងពីចិត្តសាស្ត្រមនុស្ស... ១. លំហូរសាច់ប្រាក់ជាខ្យល់ដកដង្ហើម មិនមែនប្រាក់ចំណេញទេ សាលាបង្រៀនអ្នកឱ្យគណនាប្រាក់ចំណេញនៅចុងខែ ប៉ុន្តែការពិត បើទោះជាក្បួនគណនេយ្យបង្ហាញថាអ្នកចំណេញ តែបើគ្មានលុយសុទ្ធក្នុងដៃដើម្បីបើកប្រាក់ខែឱ្យបុគ្គលិក ឬទិញទំនិញចូល អាជីវកម្មអ្នកនឹងដួលរលំ អ្នកត្រូវចេះគ្រប់គ្រងលុយចេញចូលប្រចាំថ្ងៃឱ្យបានហ្មត់ចត់បំផុត។ ២. ជួលមនុស្សយឺតៗ បញ្ឈប់មនុស្សឱ្យលឿនបំផុត កំហុសដ៏ធំបំផុតរបស់ម្ចាស់អាជីវកម្មថ្មី គឺការទុកបុគ្គលិកដែលធ្វើការមិនកើត ឬមានអត្តចរិតពុល ដោយសង្ឃឹមថាពួកគេនឹងកែប្រែ តាមពិតការទុកពួកគេសូម្បីតែមួយថ្ងៃបន្ថែម គឺកំពុងបំផ្លាញទឹកចិត្តអ្នកធ្វើការល្អៗដទៃទៀត។ បើដឹងថាមិនត្រូវរឿង ត្រូវហ៊ានបញ្ឈប់ភ្លាមដោយគ្មានការស្ទាក់ស្ទើរ។ ៣. លក់ "ដំណោះស្រាយ" មិនមែនលក់ "ផលិតផល" អតិថិជនមិនខ្វល់ថាផលិតផលអ្នកល្អកម្រិតណា មានមុខងារប៉ុន្មានទេ ពួកគេខ្វល់តែមួយគត់គឺ... "តើវាអាចជួយដោះស្រាយបញ្ហារបស់ពួកគេបានទេ?" បើអ្នកលក់ស្វាន អតិថិជនមិនមែនចង់បានស្វានទេ គឺពួកគេចង់បាន "រន្ធនៅលើជញ្ជាំង" ត្រូវផ្តោតការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មទៅលើការដោះស្រាយបញ្ហា។ ៤. ធ្វើរឿងដែលមិនអាចពង្រីកបាន នៅដំណាក់កាលដំបូង នៅពេលចាប់ផ្តើម កុំទាន់គិតដល់ប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិ អ្នកត្រូវចុះទៅនិយាយជាមួយអតិថិជនផ្ទាល់ ឆ្លើយសារផ្ទាល់ វេចខ្ចប់ផ្ទាល់ ដើម្បីយល់ពីតម្រូវការស៊ីជម្រៅរបស់ពួកគេ ការយកចិត្តទុកដាក់ផ្ទាល់ខ្លួនបែបនេះហើយ ដែលធ្វើឱ្យអតិថិជនដំបូងក្លាយជាអ្នកគាំទ្រដ៏ស្មោះត្រង់។ ៥. ច្បាប់ ៨០/២០ នៃអតិថិជន ២០% នៃអតិថិជនរបស់អ្នក ផ្តល់ប្រាក់ចំណូល ៨០% ដល់អ្នក។ ផ្ទុយទៅវិញ ២០% នៃអតិថិជន ក៏ជាអ្នកបង្កបញ្ហា ៨០% ដល់អ្នកដែរ។ តិចនិកដែលគ្មាននរណាប្រាប់គឺ... ត្រូវហ៊ានបោះបង់ចោលអតិថិជនដែលទាមទារច្រើនពេក តែឱ្យលុយតិច ហើយយកពេលទៅថែទាំអតិថិជន ៤ ទៅ ៥ នាក់ដែលហ៊ានចំណាយធំ។ ៦. សត្រូវពិតប្រាកដមិនមែនជាគូប្រជែង តែជា "ការគ្មានអ្នកស្គាល់" កុំភ័យខ្លាចថាមានគេលក់របស់ដូចអ្នក បញ្ហាធំបំផុតគឺគ្មាននរណាស្គាល់អ្នកសោះ! ត្រូវប្រើប្រាស់គ្រប់មធ្យោបាយ (Social Media, វីដេអូ, ទីផ្សារ) ដើម្បីស្រែកប្រាប់ពិភពលោកថាអ្នកមានវត្តមាន ទោះបីជាត្រូវចំណាយលុយ ឬមុខក្រាស់បន្តិចក៏ដោយ។ ៧. ភាពឆ្លាតវៃផ្នែកអារម្មណ៍ (EQ) សំខាន់ជាង (IQ) ក្នុងការចរចា អ្នកមិនចាំបាច់រៀនពូកែលេខដើម្បីជោគជ័យទេ ការចេះអានចិត្តមនុស្ស ដឹងថាពេលណាគេខឹង ពេលណាគេត្រូវការជំនួយ ការចេះប្រើពាក្យសម្តីបន្ទន់ចិត្តដៃគូ ឬធ្វើឱ្យបុគ្គលិកគោរពស្រលាញ់ (EQ) គឺជាអាវុធដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតក្នុងមុខជំនួញ។ ៨. កុំចម្លង ត្រូវចេះកែច្នៃ បើអ្នកឃើញគេលក់កាហ្វេដាច់ ហើយទៅបើកហាងកាហ្វេធ្វើតាមគេបេះបិទ អ្នកនឹងបរាជ័យ អ្នកត្រូវសង្កេតមើលគេ ហើយសួរខ្លួនឯងថា "តើខ្ញុំអាចធ្វើអ្វីឱ្យប្លែក និងល្អជាងគេបាន?" ការចម្លងសុទ្ធសាធ នាំទៅរកសង្គ្រាមតម្លៃការទិញ ដែលចុងក្រោយស្លាប់ទាំងសងខាង។ ៩. ភាពស្ងៀមស្ងាត់ គឺជាអាវុធដ៏មុតស្រួចក្នុងការចរចា នៅក្នុងបន្ទប់ចរចា អ្នកណាដែលនិយាយមុនបន្ទាប់ពីការដាក់សំណើ ភាគច្រើនគឺជាអ្នកចាញ់ប្រៀប ពេលអ្នកប្រាប់តម្លៃទៅកាន់អតិថិជន ឬដៃគូ សូមបិទមាត់ឱ្យជិត ហើយរង់ចាំឱ្យគេនិយាយមុន។ ភាពស្ងៀមស្ងាត់បង្កើតសម្ពាធផ្លូវចិត្ត ដែលធ្វើឱ្យដៃគូប្រញាប់សម្រេចចិត្ត។ ១០. បរាជ័យ គ្រាន់តែជាការប្រមូលទិន្នន័យ សាលាបង្រៀនឱ្យយើងខ្លាចពិន្ទុធ្លាក់ តែក្នុងជំនួញ ការធ្វើខុសគឺជាការរៀនសូត្រ ពេលចេញយុទ្ធនាការលក់មួយហើយគ្មានអ្នកទិញ វាមិនមែនជាបរាជ័យទេ វាជាទិន្នន័យដែលប្រាប់អ្នកថា "សារនេះមិនទាក់ទាញចិត្តទីផ្សារទេ ត្រូវប្តូរថ្មី"។ ១១. ផ្តល់តម្លៃដោយឥតគិតថ្លៃជាមុន កុំគិតតែពីចង់បានលុយពីហោប៉ៅគេ ត្រូវបង្កើតមាតិកាចែករំលែកចំណេះដឹង ឬផ្តល់ការប្រឹក្សាដោយឥតគិតថ្លៃសិន។ តាមចិត្តសាស្ត្រ ពេលមនុស្សទទួលរបស់មានតម្លៃពីអ្នក គេនឹងមានអារម្មណ៍ថាជំពាក់គុណ ហើយគេនឹងទិញសេវា ឬផលិតផលអ្នកដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ១២. ការគ្រប់គ្រងល្អិតល្អន់ពេកសម្លាប់ការរីកចម្រើន បើអ្នកចង់ឱ្យក្រុមហ៊ុនរីកធំ អ្នកមិនអាចតាមពិនិត្យមើលរាល់សកម្មភាពរបស់បុគ្គលិកគ្រប់វិនាទីនោះទេ ត្រូវជួលមនុស្សដែលពូកែ ហើយទុកចន្លោះឱ្យពួកគេបញ្ចេញសមត្ថភាព អ្នកត្រូវមើលលើលទ្ធផលចុងក្រោយ មិនមែនរបៀបដែលគេធ្វើវាទេ។ ១៣. បណ្តាញទំនាក់ទំនងជាទ្រព្យ តែត្រូវចេះឱ្យមុន ការមានខ្សែរយៈគឺសំខាន់ ប៉ុន្តែអ្នកមិនអាចទៅសុំជំនួយពីអ្នកធំ ឬអ្នកមានដោយផ្ទាល់ដៃទទេនោះទេ អ្នកត្រូវសួរខ្លួនឯងជាមុនថា តើអ្នកមានអ្វីដែលអាចជួយសម្រួលដល់ការងារ ឬដោះស្រាយបញ្ហាឱ្យពួកគេបាន? ទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដកើតចេញពីការផ្តល់តម្លៃឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក។

១៨. ប្រែក្លាយការបដិសេធ ទៅជាថាមពលកែលម្អខ្លួន នៅពេលចាប់ផ្តើមពីបាតដៃទទេ ការត្រូវគេបដិសេធ ការត្រូវគេមើលរំលង គឺជារឿងធម្មតា កុំយកវាធ្វើជាឧបសគ្គបាក់ទឹកចិត្ត តែត្រូវយកវាធ្វើជាកញ្ចក់ឆ្លុះ ដើម្បីកែលម្អផលិតផល ឬសេវាកម្មឱ្យល្អជាងមុន។ ឧទាហរណ៍... យកនំដែលខ្លួនធ្វើទៅស្នើសុំដាក់លក់នៅម៉ាតតូចមួយ តែថៅកែបដិសេធ។ អ្នកមិនបោះបង់ តែបានសុំយោបល់ពីគាត់ រួចយកនំនោះទៅកែលម្អការវេចខ្ចប់ឱ្យស្អាត ទាក់ទាញជាងមុន ហើយយកទៅស្នើសុំដាក់ម៉ាតមួយផ្សេងទៀត។ ១៩. រក្សាចំណាយប្រតិបត្តិការឱ្យនៅទាបបំផុតជានិច្ច កុំទាន់ប្រញាប់ទិញសម្ភារៈទំនើបៗ ឬជួលកន្លែងធំដុំនៅពេលដែលចំណូលមិនទាន់មានលំនឹង ភាពសាមញ្ញ និងការសន្សំសំចៃ នឹងជួយឱ្យអ្នកអាចរស់រានមានជីវិតបានយូរក្នុងទីផ្សារ។ ឧទាហរណ៍... ជំនួសឱ្យការជួលការិយាល័យថ្លៃៗដើម្បីបើកសេវាកម្មរចនាក្រាហ្វិក។ អ្នកជ្រើសរើសធ្វើការពីផ្ទះ ឬតាមហាងកាហ្វេ និងប្រើប្រាស់កម្មវិធីឥតគិតថ្លៃដើម្បីទាក់ទងការងារជាមួយភ្ញៀវសិន។ ២០. ការតស៊ូដោយគ្មានដើមទុន គឺប្រៀបដូចជាការរត់ម៉ារ៉ាតុងដ៏វែងឆ្ងាយ ដូច្នេះ ការផ្តល់កម្លាំងចិត្តឱ្យខ្លួនឯងនៅរាល់ពេលធ្វើបានសម្រេចរឿងតូចតាច គឺជាប្រេងឥន្ធនៈជួយឱ្យអ្នកមានកម្លាំងបន្តដំណើរទៅមុខ។ ឧទាហរណ៍ ថ្ងៃនេះទទួលបានការកុម្ម៉ង់ទិញដំបូងបំផុតពីអតិថិជនដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់គ្នាទាល់តែសោះ។ អ្នកទិញភេសជ្ជៈដែលខ្លួនឯងចូលចិត្តមួយកែវដើម្បីជប់លៀងឱ្យខ្លួនឯង និងអរគុណខ្លួនឯងដែលមិនបោះបង់ ហើយបន្តប្រឹងប្រែងនៅថ្ងៃស្អែកទៀត។ _សុវត្ថន៍-Sovathn

ទោះបីពេលនេះយើងនៅលក់បានតិច នៅមានមនុស្សស្គាល់មិនច្រើន តែបើគិតត្រៀមទុកថា ថ្ងៃណាមួយយើងនឹងរីកចម្រើន យើងនឹងចេះរៀបចំប្រព័ន្ធការងារ រៀបចំពាក្យសម្តី រៀបចំផ្លូវដើរបានខុសប្លែកពីមុន។ ឧទាហរណ៍... ទោះបើកតូបលក់នំតូចមួយ តែអ្នកមានការកត់ត្រាចំណូលចំណាយច្បាស់លាស់ មានអនាម័យខ្ពស់ និងរចនាស្លាកសញ្ញា ឱ្យមានស្តង់ដារ តាំងពីថ្ងៃដំបូង ដើម្បីត្រៀមខ្លួនពង្រីកធ្វើជា Franchise នៅថ្ងៃអនាគត។ ៩. ភាពភ័យខ្លាចរឿងដើមទុន ធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើនមិនហ៊ានចាប់ផ្តើម ខ្លាចខាតលុយ ខ្លាចខុស ខ្លាចចាប់ផ្តើមហើយទៅមុខមិនរួច តែពេលខ្លះ ការមិនបានចាប់ផ្តើមធ្វើអ្វីសោះ វាធ្វើឱ្យយើងខាតបង់ពេលវេលា និងឱកាសច្រើនជាងអ្វីដែលយើងគិតទៅទៀត។ ឧទាហរណ៍... មានគំនិតចង់លក់សម្លៀកបំពាក់ តែខ្លាចខាតលុយទិញស្តុក។ ជំនួសឱ្យការបោះបង់ អ្នកអាចធ្វើជាតំណាងចែកចាយដោយមិនបាច់ចំណាយដើមទុនទិញស្តុកជាមុន ដើម្បីរៀនពីរបៀបលក់សិន។ ១០. អ្នកគ្មានដើមទុន រឹតតែត្រូវជឿជាក់លើអ្វីដែលខ្លួនកំពុងសាង ព្រោះកំឡុងពេលដំបូង អាចនៅមិនទាន់មាននរណាជឿជាក់លើអ្នក គ្មាននរណាមើលឃើញ គ្មាននរណារង់ចាំគាំទ្រអ្នកទេ ប្រសិនបើយើងខ្លួនឯង មិនទាន់ជឿជាក់លើអ្វីដែលខ្លួនឯងធ្វើជាមុនទេ វានឹងពិបាកបន្តដំណើរទៅមុខណាស់។ ឧទាហរណ៍... អ្នកផលិតសាប៊ូដុសខ្លួនពីរុក្ខជាតិធម្មជាតិដោយខ្លួនឯង ពេលដំបូងប្រហែលជាគ្មានអ្នកទិញទេ តែដោយសារអ្នកជឿជាក់ថាវាពិតជាល្អចំពោះស្បែក អ្នកនៅតែបន្តណែនាំ និងចែករំលែកដោយមិនចុះចាញ់ រហូតមានអ្នកប្រើហើយឃើញលទ្ធផលល្អតៗគ្នា។ ១១. វិនិយោគលើចំណេះដឹង ព្រោះវាជាដើមទុនដែលមិនចេះរីងស្ងួត ពេលអ្នកអត់លុយ ចំណេះដឹង និងជំនាញ គឺជាអាវុធតែមួយគត់ដែលអាចយកទៅប្តូរជាលុយបាន អ្នកអាចបាត់បង់លុយ តែគ្មាននរណាម្នាក់អាចលួចចំណេះដឹងពីខួរក្បាលអ្នកបានទេ។ ឧទាហរណ៍... ចំណាយពេលអានសៀវភៅឥតគិតថ្លៃនៅបណ្ណាល័យ ឬរៀនពីរបៀបធ្វើទីផ្សារឌីជីថល (Digital Marketing) តាមអ៊ីនធឺណិត ហើយយកជំនាញនោះទៅផ្តល់សេវាកម្មរៀបចំផេកឱ្យក្រុមហ៊ុនតូចៗដើម្បីប្តូរយកប្រាក់ចំណូល។ ១២. កសាងបណ្តាញទំនាក់ទំនងឱ្យបានល្អ បណ្តាញទំនាក់ទំនង គឺជារូបិយប័ណ្ណប្រភេទថ្មី។ ការមានមិត្តភក្តិល្អ អ្នកណែនាំល្អ ឬអតិថិជនដែលស្រឡាញ់ពេញចិត្តយើង អាចជួយបើកឱកាសធំៗដោយមិនបាច់ចំណាយប្រាក់សូម្បីមួយរៀល។ ឧទាហរណ៍... ចូលរួមកម្មវិធីសិក្ខាសាលា ឬព្រឹត្តិការណ៍សង្គមដោយឥតគិតថ្លៃ ដើម្បីស្គាល់មនុស្សក្នុងវិស័យដែលអ្នកចង់រកស៊ី។ ថ្ងៃណាមួយពួកគេអាចជាអ្នកណែនាំម៉ូយ ឬជាដៃគូសហការដ៏សំខាន់របស់អ្នក។ ១៣. ប្រើប្រាស់ភាពបត់បែនជាអត្ថប្រយោជន៍ ក្រុមហ៊ុនធំៗមានរចនាសម្ព័ន្ធស្មុគស្មាញ ត្រូវការពេលយូរដើម្បីផ្លាស់ប្តូរផែនការម្តងៗ។ តែអ្នកដែលទើបចាប់ផ្តើមតូចតាច អាចផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្របានភ្លាមៗនៅពេលដឹងថាផ្លូវចាស់ដើរមិនរួច។ ឧទាហរណ៍... បើកលក់អាហារពេលព្រឹកនៅមុខផ្ទះមិនសូវដាច់ ដោយសារផ្លូវស្ងាត់ អ្នកអាចប្តូរភ្លាមៗទៅជាការធ្វើប្រអប់អាហារថ្ងៃត្រង់ ផ្ញើទៅលក់តាមការិយាល័យក្បែរៗនោះវិញ ដោយមិនបាច់រង់ចាំការអនុញ្ញាតពីនរណា។ ១៤. ចាត់ទុក "ពេលវេលា" ជាដើមទុនដ៏មានតម្លៃបំផុត អ្នកមានលុយ គេយកលុយទៅទិញពេលវេលា។ ឯអ្នកគ្មានលុយ ត្រូវយកពេលវេលាទៅបង្កើតលុយ ដោយការប្រឹងប្រែងធ្វើការឱ្យខ្លាំងជាងមុនទ្វេដង។ ឧទាហរណ៍... ខណៈពេលដែលអ្នកដទៃកំពុងគេង ឬដើរលេងចុងសប្តាហ៍ អ្នកយកម៉ោងសម្រាកពីការងារប្រចាំថ្ងៃ មកស្រាវជ្រាវ សរសេរគម្រោង និងសាកល្បងផលិតផលថ្មីៗរហូតដល់យប់ជ្រៅ។ ១៥. ភាពស្មោះត្រង់ គឺជាម៉ាកសញ្ញា (Branding) ដែលចំណាយលុយតិចបំផុត ភាពស្មោះត្រង់ និងទំនួលខុសត្រូវ នឹងធ្វើឱ្យអតិថិជនជឿទុកចិត្ត និងជួយផ្សព្វផ្សាយបន្តពីមាត់មួយទៅមាត់មួយ ដោយអ្នកមិនបាច់ចំណាយលុយធ្វើទីផ្សារ។ ឧទាហរណ៍... អ្នកជាជាងជួសជុលម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ពេលទៅជួសជុល អ្នកប្រាប់ពីបញ្ហាពិតប្រាកដ ប្រាប់ពីតម្លៃច្បាស់លាស់ និងមិនកេងចំណេញលើគ្រឿងបន្លាស់ ធ្វើបែបនេះ ភ្ញៀវនឹងហៅអ្នកម្តងទៀត ហើយប្រាកដជាណែនាំអ្នកទៅអ្នកជិតខាងបន្តទៀត។ ១៦. កុំលក់របស់ដែលខ្លួនចង់លក់ តែត្រូវលក់ដំណោះស្រាយ អាជីវកម្មធំដុំកើតចេញពីការដោះស្រាយបញ្ហាឱ្យមនុស្ស បើយើងអាចដោះស្រាយបញ្ហាឱ្យគេបាន ទោះអាជីវកម្មយើងតូចតាច ក៏គេនៅតែមករកយើងដែរ។ ឧទាហរណ៍... សង្កេតឃើញសិស្សសាលាក្បែរផ្ទះពិបាករកកន្លែងថតចម្លងឯកសារដែលមានតម្លៃថោក និងបើកព្រឹកព្រលឹម អ្នកក៏ទិញម៉ាស៊ីនព្រីនមួយទឹកមកតម្លើង ហើយបើកសេវាកម្មនេះដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជូនពួកគេ។ ១៧. ហ៊ានប្រថុយ ប៉ុន្តែប្រថុយក្នុងកម្រិតដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន អ្នកគ្មានដើមទុន មិនអាចប្រថុយងងឹតងងល់បានទេ មុននឹងសម្រេចចិត្តធ្វើអ្វីមួយ ត្រូវសួរខ្លួនឯងថា "បើបរាជ័យ តើយើងអាចទ្រាំទ្រនឹងការខាតបង់នេះបានកម្រិតណា?" រួចរៀបចំផែនការការពារ។ ឧទាហរណ៍... ចង់សាកល្បងលក់អីវ៉ាន់អនឡាញ អ្នកសម្រេចចិត្តយកប្រាក់សន្សំត្រឹមតែ ២០% ប៉ុណ្ណោះមកទិញទំនិញសាកល្បងលក់សិន ដើម្បីស្ទាបស្ទង់ទីផ្សារ ជាជាងទៅខ្ចីលុយធនាគារមកចាក់ចោលទាំងអស់តែម្តង។

គិតធំ គិតឆ្ងាយ គិតបែបអ្នកគ្មានដើមទុន នៅក្នុងបច្ចុប្បន្ន មនុស្សជាច្រើនតែងតែគិតថា ដើម្បីចាប់ផ្តើមអាជីវកម្ម ឬធ្វើរឿងធំដុំមួយបាន លុះត្រាតែមានដើមទុនច្រើននៅក្នុងដៃ ពួកគាត់តែងតែយកពាក្យថា "គ្មានលុយ" មកធ្វើជាលេសដើម្បីរារាំងក្តីស្រមៃរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ភាពជោគជ័យដ៏អស្ចារ្យភាគច្រើន សុទ្ធតែចាប់កំណើតឡើងពីចំណុចតូចតាច ការមិនចុះចាញ់ និងពីការគិតដ៏វៃឆ្លាតរបស់បុគ្គលដែលពុំសូវមានធនធាន សុវត្ថន៍នឹងផ្ដល់នូវទស្សនៈខ្លះៗ ជាបទបង្ហាញ ដើម្បីជាត្រីវិស័យបង្ហាញផ្លូវ និងជាកម្លាំងចិត្តសម្រាប់អ្នកដែលកំពុងតស៊ូចាប់ផ្តើមពីបាតដៃទទេ.... ១. គ្មានដើមទុន មិនមែនមានន័យថាគ្មានផ្លូវនោះទេ អ្នកខ្លះប្រហែលជាគ្មានលុយគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចាប់ផ្តើមធ្វើអ្វីឱ្យធំដុំ តែនៅមានកម្លាំង មានពេលវេលា និងមានការតាំងចិត្ត ដែលអាចបណ្តុះរឿងតូចតាចឱ្យធំធាត់បានបន្តិចម្តងៗ។ សុវត្ថន៍ក៏ធ្លាប់ជួបបញ្ហាបែបនេះជាច្រើនដងផងដែរ តែចុងក្រោយក៏អាចឆ្លងកាត់ផុតបាន ដោយការតាំងចិត្ត មានវិន័យលើខ្លួនឯង និងការផ្ដល់កម្លាំងចិត្តដល់ខ្លួនឯង។ ឧទាហរណ៍... អ្នកគ្មានលុយរាប់ម៉ឺនដុល្លារដើម្បីបើកហាងកាហ្វេទំនើប តែអ្នកអាចចាប់ផ្តើមពីការឆុងកាហ្វេលក់តាមរទេះតូចមួយ ឬម៉ូតូកង់បីនៅមុខផ្ទះ ឬតាមដងផ្លូវសាធារណៈ ដោយប្រើកម្លាំង និងការញញឹមរួសរាយជាដើមទុន។ ២. អ្នកគ្មានដើមទុន ត្រូវគិតឱ្យបានឆ្ងាយជាងលុយដែលមានក្នុងដៃ ប្រសិនបើមើលត្រឹមថ្ងៃនេះ យើងអាចឃើញតែចំណុចខ្វះខាត និងឧបសគ្គ តែបើមើលឱ្យឆ្ងាយបន្តិច យើងនឹងឃើញថារបស់ខ្លះអាចសាងសង់បន្តិចម្តងៗបាន មិនបាច់ចាំមានព្រមគ្នាក្នុងពេលតែមួយនោះទេ។ ឧទាហរណ៍... អ្នកចង់បង្កើតកម្មវិធីទូរស័ព្ទ (App) តែគ្មានលុយជួលគេសរសេរកូដ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមរៀនសរសេរកូដដោយខ្លួនឯងតាម Youtube ជារៀងរាល់យប់ ទោះចំណាយពេលយូរ តែថ្ងៃមុខអ្នកនឹងធ្វើវាបានដោយខ្លួនឯង។ ៣. ចាប់ផ្តើមពីអ្វីដែលមាន ជាជាងរង់ចាំអ្វីដែលខ្វះ មនុស្សជាច្រើនខាតពេលរង់ចាំឧបករណ៍ រង់ចាំឱកាស រង់ចាំអ្នកជួយ ទាំងដែលពេលខ្លះ អ្វីដែលយើងមាននៅក្នុងដៃពេលនេះ គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ឈានជើងជំហានដំបូងបាត់ទៅហើយ។ ឧទាហរណ៍... ចង់ធ្វើវីដេអូបង្ហាត់បង្រៀន តែគ្មានកាមេរ៉ាទំនើប អ្នកអាចប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទដៃដែលកំពុងប្រើប្រចាំថ្ងៃថតសិន និងប្រើពន្លឺព្រះអាទិត្យជំនួសភ្លើងស្ទូឌីយោ ដោយមិនបាច់រង់ចាំមានលុយទិញរបស់ថ្លៃៗនោះទេ។ ៤. គិតធំបាន តែត្រូវព្រមចាប់ផ្តើមពីតូច គ្មាននរណាម្នាក់បើកទ្វារថ្ងៃដំបូងហើយល្បី ឬពូកែតែម្តងនោះទេ វាដូចជាហាងតូចៗដែលថ្ងៃដំបូងមានអតិថិជនតិចតួច តែបើអ្នកធ្វើវាបានល្អ យកចិត្តទុកដាក់ ថ្ងៃណាមួយវានឹងរីកចម្រើនពីចំណុចតូចនោះឯង។ ឧទាហរណ៍... ក្តីស្រមៃអ្នកគឺចង់មានភោជនីយដ្ឋានដ៏ធំមួយ តែពេលនេះអ្នកអាចចាប់ផ្តើមពីការធ្វើម្ហូបលក់តាមអនឡាញ ទទួលការកុម្ម៉ង់តិចតួចសិន ដើម្បីស្ទាបស្ទង់រសជាតិ និងសន្សំដើមទុនបណ្តើរៗ។ ៥. អ្នកមានដើមទុនតិច ត្រូវប្រើភាពជាប់លាប់ ជំនួសភាពស៊ីវិល័យ ចំណុចនេះសុវត្ថន៍ចង់ឱ្យលោកអ្នកចងចាំថា... ភាពជាប់លាប់ គឺសំខាន់ខ្លាំងណាស់ យើងប្រហែលជាគ្មានថវិកាដើម្បីសាកល្បងខុសច្រើនដងទេ តែយើងនៅមាន "វិន័យ" ដែលចេះធ្វើបន្តិចម្តងៗ កែច្នៃបន្តិចម្តងៗ រហូតរបស់ធម្មតាក្លាយជាចំណុចខ្លាំង។ ឧទាហរណ៍... អ្នកមិនមានលុយបង់ថ្លៃផ្សព្វផ្សាយ (Boost Ads) រាប់រយដុល្លារលើ Facebook ទេ តែអ្នកមានវិន័យក្នុងការបង្ហោះខ្លឹមសារ (Content) ដែលមានប្រយោជន៍ និងទាក់ទាញជារៀងរាល់ថ្ងៃដោយមិនរំលង រហូតទទួលបានអ្នកគាំទ្រយ៉ាងច្រើន។ ៦. កុំយកចំណុចចាប់ផ្តើមរបស់ខ្លួនឯង ទៅប្រៀបធៀបនឹងគោលដៅចុងក្រោយរបស់អ្នកដទៃ សុវត្ថន៍តែងសង្កេតឃើញមនុស្សជាច្រើនតែងតែចុះចាញ់ខ្លួនឯងដោយការយកខ្លួនឯងទៅប្រៀបធៀបនឹងអ្នកដទៃ ចុងក្រោយបាក់ទឹកចិត្តហើយបរាជ័យ។ អ្នកផ្សេងអាចមានលុយ មានក្រុមការងារ មានពេលវេលា មានផ្លូវកាត់ច្រើនជាងយើង តែជីវិតយើង មិនចាំបាច់ត្រូវតែដូចគេទេ គ្រាន់តែបន្តដំណើរទៅមុខក្នុងបែបបទដែលខ្លួនយើងអាចធ្វើបាន នោះចាត់ទុកថាអស្ចារ្យណាស់ទៅហើយ។ ឧទាហរណ៍... កុំបាក់ទឹកចិត្តពេលឃើញដៃគូប្រកួតប្រជែងមានឡានដឹកទំនិញធំៗ ខណៈយើងទើបចាប់ផ្តើមដឹកជញ្ជូនតាមម៉ូតូ ព្រោះគេអាចចាយពេល១០ឆ្នាំទើបបានប៉ុណ្ណឹង ចំណែកយើងទើបតែចាប់ផ្តើមបាន១ខែប៉ុណ្ណោះ។ ៧. ភាពខ្វះខាត ពេលខ្លះបង្រៀនយើងឱ្យកាន់តែមុតស្រួច ពេលជម្រើសមានមិនច្រើន យើងនឹងចាប់ផ្តើមចេះជ្រើសរើស ចាប់ផ្តើមដឹងច្បាស់ថាអ្វីដែលសំខាន់ពិតប្រាកដ អ្វីដែលគ្រាន់តែមើលទៅល្អតែមិនចាំបាច់ទាល់តែសោះ។ ឧទាហរណ៍... ពេលមានលុយតិច មុននឹងទិញអីវ៉ាន់យកមកលក់បន្ត អ្នកនឹងសិក្សាទីផ្សារយ៉ាងច្បាស់លាស់បំផុត ស្ទាបស្ទង់ចំណូលចិត្តភ្ញៀវ ដើម្បីជៀសវាងការខាតបង់ ផ្ទុយពីអ្នកមានលុយច្រើនដែលអាចទិញស្តុកចោលដោយមិនខ្វល់ខាតបន្តិចបន្តួច។ ៨. គិតត្រៀមសម្រាប់អនាគត ទោះបីថ្ងៃនេះយើងនៅតូចតាចក្តី