نگاه سایکیک

اشک برای ساحران مفهومی ندارد. وقتی به دنیای ساحران ملحق شدی به تو فهماندند که قصد سرنوشت، حال هر چه باشد، صرفا مبارزه طلبی هایی است که ساحر باید بی پشیمانی یا دلسوزی به حال خود با آن رویارو شود. 📒در رویا بودن

احتیاط بدون ترس بستگی به این دارد که قدرت کنترل انرژی درونی را داشته باشیم و آن را به کانالهای ذخیره رهنمون شویم. بدینسان وقتی برای اعمال خارق‌العاده به آن نیاز داریم، در دسترس ماست. 📕 گذر ساحران

هیچ راهی برای خلاص شدن از شر دلسوزی به حال خود وجود ندارد؛ این حس، جایگاه و درجه‌ای از اعتبار را در زندگی ما و نمایی کاملاً شناخته‌شده دارد. بنابراین، هر بار که فرصتی پیش آید، فعال می‌شود. دلسوزی به حال خود دارای پیشینه است؛ اما اگر کسی صورت ظاهر‌ آن را تغییر دهد، در واقع مقام برتر آن را جابجا کرده است. 📕کتاب چرخ زمان

قاعده ی عملی برای یک سالک اینست که تصمیماتش را با چنان دقتی بگیرد که هیچ کدام از نتایج احتمالی این تصمیم ها نتوانند غافلگیرش کنند و یا از قدرتش بکاهند. در راه او خشم، اندوه، حزن و وحشت جایی ندارند زیرا به خوبی می داند خشم و اندوه واکنشی است در برابر ناتوانی. دون خوان

مبارزه یک ساحر در برابر مردم دیگر نیست، بلکه در برابر ضعفهایشان است. به همین ترتیب آرامش آنها مانند حالت فروتنی و سربه‌زیر بودنی که انسان امروزی می‌شناسد نیست، بیشتر حالت تزلزل‌ناپذیر سکوت درونی و انضباط است. گفت که: "بی‌ارادگی انحراف از سرشت‌مان است، زیرا که در اصل هر یک از ما مبارزانی سهمگین هستیم. در حقیقت هر موجود انسانی سربازی است که در نبرد زندگی به جایگاهش رسیده است." 📘کتاب ملاقات با ناوال

چگونه می توان اقتدار ذخیره کرد ؟ این هم یک احساس شخصی است. طریقه ذخیره کردن اقتدار برای هر کس متفاوت است و بستگی به فرد جنگجو دارد. راهنمای من مرد خشنی بود و از طربق احساس خشونت اقتدار ذخیره می کرد. او مستقیم و مقتدر عمل می کرد. از او خاطره موجودی در ذهن من مانده که خیز بر می داشت تا همه چیز را در مسیرش در هم بکوبد و اغلب اتفاقات زندگیش هم باین گونه بود. به او گفتم نمی فهمم چگونه می توان اقتدار را از طریق یک احساس ذخیره کرد. پس از سکوتی طولانی پاسخ داد : توصیف کردنی نیست باید خودت تجربه کنی. «دون خوان ماتیوس» #اقتدار ➡️ @ShamanismToltec

شما باید در راه جنگاوران محکم باشید تا گفتگوی درونی و خیال‌پردازی را متوقف کنید. انضباط انتزاع است: دلبستگی تسلیم ناپذیر به یک هدف است. بنابراین، استفاده واقعی از انضباط بسیار منعطف و روان است. شجاعت آهنین می خواهد. هیچ جایی برای شک و وسوسه برای بازگشت به زندگی روتین قبلی و خودخواهی وجود ندارد. نظم و انضباط منجر به هماهنگی، سلامت  و تعادل می شود. زندگی روزمره منجر به تفریط می شود. از یادداشت های تایشا آبلار

آدم معمولی زیاده از حد به دوست داشتن مردم یا دوست داشته شدن اهمیت می دهد. سالک مبارز نیز دوست می دارد، فقط همین و بس. او هر چه یا هر کسی را که بخواهد، برای نفس عمل، دوست دارد. «دون خوان ماتیوس»

دون خوان گفت: مردم را از دور تحسین نکن ! این طرز تحسین کردن بهترین راه برای خلق موجودات اسطوره ای است. به او نزدیک شو، با او صحبت کن، ببین که چه جور آدمی است. او را آزمایش کن. اگر رفتارش نتیجه ی این اعتقاد اوست که او موجودی است که خواهد مرد، آنگاه آنچه انجام می دهد، مهم نیست که چقدر عجیب است، بایستی عاملاً و عامداً نهایی باشد. اما اگر آنچه می گوید فقط کلمات تهی است، او یک ذره هم ارزش ندارد. 📔 کتاب "کرانه ی فعال بیکرانگی" 📝 نویسنده: کارلوس کاستاندا

تو یک شخص جدی هستی، اما جدیت تو به آنچه انجام می دهی مربوط است نه آنچه خارج از دسترس توست‌. تو روی خودت خیلی تکیه می کنی. این باعث زحمت و خستگی وحشتناکی می شود. اما دون خوان، آدم چه کار دیگری می تواند کند؟ - بگرد و اعجاب اطراف خود را ببین، تو از تنها نگاه کردن به خودت خسته می شوی و آن خستگی تو را برای همه چیزهای دیگر کر و کور می کند. 📒کتاب تعلیمات دون خوان

بهار ۲۵۸۴ که می‌رسد، جهان دوباره در آغوش زندگی جان می‌گیرد. نوروزت پر از نوای آزادی، خرد، روشنی، و شکوفایی باد. آرزو می‌کنم که سال نو، آغازی پر از امید و خوشبختی برای تو باشد و مسیر زندگیت را با شور زندگی و نسیم رهایی پر کند. 🌸🍀 دوست‌دار شما ☯کانال نگاه سایکیک☯️

(در مواجهه با خرده ستمگر) معمولا تنها چهار ویژگی (خویشتن داری، انضباط، ‌شكیبایی و وقت شناسی) به كار گرفته می شود. پنجمی،‌ یعنی ”‌اراده“ را برای آخرین رویارویی ذخیره می كنند، ‌یعنی برای وقتی كه سالكان مبارز با جوخه آتش مواجه می شوند. - چرا این طور است ؟ - زیرا…

یک مبارز با فروتنی خودش را همانگونه که هست می پذیرد و اقتدارش را با تاسف خوردن به باد نمی دهد زیرا راه دیگری برای بودن موجودات به روشی که الان هستند نیست. اگر دری بسته شد با لگد و ضربه آن را باز نمی کنیم با دقت آن قفل را مطالعه می‌کنیم و کشف می کنیم که چگونه آن را باز کنیم. به همین روش اگر زندگی یک مبارز رضایت بخش نباشد، او ناراحت نمی‌شود و شکایت نمی کند. به جای این استراتژی هایی را طراحی می‌کند که سرنوشتش را تغییر دهد. 📕کتاب ملاقات با ناوال

کلارا توضیح داد که در طول سکس، یک مرد انرژی‌اش را در داخل بدن زن می‌نشاند. این کرم‌های درخشان به او فشار ‌می‌آورند که مردش را برخلاف اراده و یا دانشش، حفظ کند. ساحران انرژی جنسی‌شان را هدر نمی‌دهند، بلکه آن را برای کمین‌وشکار یا رؤیابینی ذخیره می‌کنند. ـ کلارا گفت: هردوی این فعالیت‌ها به مقدار عظیمی انرژی نیاز دارد. انرژی اساسی ما انرژی جنسی است. پس نباید در یک تبادل موقتی با کسی که برایش اهمیتی قائل نیستیم، آن‌را پراکنده سازیم. او گفت که زنان در سطحی انرژیک بوسیله مردان هیپنوتیزم می‌شوند. تنها با مروردوباره زندگی یک زن می‌تواند از دام تأمین انرژی مداوم مردان، خود را رها کند. 📘یادداشت های منتشر نشده

دون خوان به کاستاندا گفت: من ساحرم. به مکتب ساحرانی تعلق دارم که بیست و پنج نسل دوام آورده است. من ناوال نسل خودم هستم. برایم توضیح داد که رهبر گروهی از ساحران، مثل خود او «ناوال» نامیده می شود و این اسمی عام است که به هر ساحری در هر نسلی اطلاق می شود که پیکر بندی انرژیکی خاصی دارد و او را از دیگران متمایز می سازد و این امر به دلیل برتری یا کمتری یا چیزی شبیه به آن نیست، بلکه بر حسب توانایی پذیرش مسئولیت است. او گفت: فقط ناوال توانایی انرژیکی دارد تا مسئول سرنوشت گروه باشد. هر یک از اعضاء گروه این را می داند و همه با آن موافق هستند. ناوال می تواند مرد یا زن باشد. در زمان ساحرانی که موسسان مکتب من بودند، قاعده این بود که زنان ناوال باشند. عملگرایی طبیعی آنها، ثمر زنانگی شان، مکتب مرا به دامهای امور عملی رهنمون ساخت که از آن بزحمت توانستند بیرون آیند. آنگاه مردان همه چیز را در دست گرفتند و مکتب مرا به دامهای حماقتی رهنمون ساختند که حالا بزحمت از آنها بیرون می آییم. از زمان ناوال لوحان که حدود دویست سال پیش می زیست، تلاشهای توامانی انجام شده است که یک زن و یک مرد در آن سهیم اند. ناوال مرد هوشیاری توام با اعتدال دارد و ناوال زن نوآوری. 📔 از کتاب "کرانه فعال بی کرانگی" 📝 نویسنده: کارلوس کاستاندا @Psychic_Vision

جهان موجودات غیر آلی همواره آماده حمله است ولی دنیای ما هم همین طور است‌. به همین علت وقتی به آن قلمرو می روی دقیقا طوری بروی که گویی به منطقه ای جنگی گام می نهی. منظورت اینست که رویابینان همواره باید از آن دنیا بترسند، دون خوان؟ - نه منظورم این نیست. وقتی رویابینی به جهانی رفت که در پس خوان دوم است یا وقتی که رویابینی حاضر نشد به آن به عنوان راه چاره ای پابرجا بنگرند، دیگر دردسری وجود ندارد. دون خوان اظهار داشت فقط در آن صورت رویابینان آزادند که ادامه دهند. جهانی که در پس خوان دوم وجود دارد چنان قدرتمند و پرخاشگر است که بسان صحنه ای طبیعی یا زمینی آزمایشی به کار می رود؛ یعنی جایی که هر یک از ضعف های رویابینان در آنجا بررسی می شود. اگر از آزمون جان سالم به در برند، می توانند به سوی خوان بعدی رهسپار شوند، در غیر اینصورت برای همیشه در دام آن جهان می مانند. 📒کتاب هنر رویا دیدن، ص۱۱۲ @Psychic_Vision

(در مواجهه با خرده ستمگر) معمولا تنها چهار ویژگی (خویشتن داری، انضباط، ‌شكیبایی و وقت شناسی) به كار گرفته می شود. پنجمی،‌ یعنی ”‌اراده“ را برای آخرین رویارویی ذخیره می كنند، ‌یعنی برای وقتی كه سالكان مبارز با جوخه آتش مواجه می شوند. - چرا این طور است ؟ - زیرا ” اراده “ به دنیای دیگر تعلق دارد. به ناشناخته. چهار ویژگی دیگر به شناخته تعلق دارند،‌ دقیقا به همان جایی كه خرده ستمگران در آنند. در واقع، آنچه انسان را به خرده ستمگری بدل می كند، ‌استفاده بیش از حد شناخته است. 📕 آتش درون 🆔 @nagualism

برای اهل معرفت شدن باید مبارز بود، نه کودکی نالان ... 🪶دون خوان