قُمُّ عُشُّ آلِ مُحَمَّدٍ

از کریمان سنگ می خواهیم ما ، زر می رسد در حرم از آنچه می خواهیم بهتر می رسد لطف و احسان کریمان را شمردن مشکل است وقت احسان پشت آن احسان دیگر می رسد اى که دستت می رسد کارى کنى ، کارى بکن عمر دارد می رود ، دارد اجل سر می رسد در طلب خوب است حاجات مکرر داشتن وقتی از این ناحیه دارد مکرر می رسد شب به شب در می زنم ، چون در زدن مال من است دست سائل ها فقط تا حلقه ی در می رسد گر به ما کم می رسد از خصلت کم بینى است ورنه دارد ده برابر ده برابر می رسد من فقط یک نوکرم ، کار خودم را می کنم او خودش هر وقت لازم شد به نوکر می رسد خادمان آنقدر بى اصل و نسب هم نیستند نسبت ما یا به فضه یا به قنبر می رسد فقر آمد می رود ایمان ، ولى پیش شما می شود ایمان من فقرى که از در می رسد رزق در بین الطلوعین است ، بین طوس و قم رزق از دو سفره ی موسى بن جعفر می رسد هم به زیر دین قم ، هم زیر دین مشهدم گاه به دادم برادر ، گاه خواهر می رسد فاطمه را خواستم معصومه را زائر شدم فیض قبر مادرى از قبر دختر می رسد نیستند این دو براى من ، فقط پیش منند سر به سرور می رسد ، دل هم به دلبر می رسد پیش تو محتاج ها در حال رفت و آمدند تا که آهو می رود پشتش کبوتر می رسد آب پاى میوه اى که ریختم بهتر رسید میوه ی ما هم فقط با گریه بهتر می رسد علی اکبر لطیفیان @Sibtayn

رحمت به مردمان قم آب تو قلبم تکون نخورد میگفتن ناموس رضاست نامحرم ناقمو نبرد چه احترامی حتی یه نامحرم نیومد پیش ناقم با دسته گل زنها میومدن سراغم چه احترامی انگار نه انگار توی شهر قم غریبم از پشت بام خانه ها گل شد نصیبم به ناقه‌ام باد زده هرگز بگی یکی داد زده هرگز بگی یکی کف زده هرگز پشت سرم حرف زده هرگز ای وای ای وای ز کربلا شام بلا رحمت بر اون نجابت و بر اون مردای قم درود حتی از کوچه ای که من رد میشدم کسی نبود چه احترامی بر چادر من ذره‌ای خاکی نیومد حتی بگی یکی فرد هتاکی نیومد چه احترامی هر جا که رفتم من رو بر سایه نشاندند من را به محمل های بی پرده نراندند بگی یکی دلم شکست هرگز بگی یکی دستامو بست هرگز تو قم نبود یه بد دهن هرگز منو به هم نشون بدن هرگز ای وای ای وای... رحمت بر این مرام قم بر طبل جنگ کسی نزد گل بود از روی پشت بام من رو با سنگ کسی نزد چه احترامی به اسم کسی صدام نزد ملا عامی بازار قم نبود مثل بازار شامی چه احترامی زینب بود و سکینه و یه مشت حرامی از ناقه های بی جهاز و ازدحامی بگی یه قطره آب دادن هرگز رقیه‌ام رو کم زدن هرگز یکی نبود بگه نزن هرگز گوشواره پس بدن هرگز @reza_sheykhi_matn

🔷 جسدی که حدود هزار سال سالم ماند. گاهی تاریخ، آرام و بی‌صدا، حقیقتی را وسط حرم نشان می‌دهد که با هیچ منبری قابل توضیح نیست… در میان تمام صحن‌ حرم حضرت معصومه(سلام الله علیها)، فقط یک قبر است که «برجسته» مانده؛ و این خودش یک پیام دارد. وقتی می‌شنوی پیکر عالمی که قرن‌ها پیش از دنیا رفته—بعد از صدها سال—بی‌هیچ تغییری پیدا می‌شود… وقتی می‌شنوی یک عمر، ریزترین مستحبات را رعایت کرده، و این دقتِ عاشقانه باعث می‌شود بدنش بعد از قرن‌ها همان‌طور بماند… انگار خدا دارد می‌گوید: هیچ کار خیری گم نمی‌شود. هیچ دقتی، هیچ اخلاصی، هیچ عمل کوچکی در راه اهل‌بیت بی‌جواب نمی‌ماند. و اینجاست که آدم از خودش می‌پرسد: من از عمرم کدام «کارهای کوچک» را برای خدا انجام داده‌ام؟ کدام مستحب، کدام ترک گناه، کدام احترام، کدام مراقبت… ممکن است فردا آرامش قبرم بشود؟ 🎥 ویدئو رو کامل ببین… 💾 ذخیره کن تا دوباره برگردی بخونیش… 🔁 نشر بده شاید یک نفر با همین ویدئو مسیرش عوض شود… (از #منبر_مجازی_۲۶۶) #حرم_حضرت_معصومه #حرم_اهل_بیت #قطب_راوندی #مرعشی_نجفی #مهدویت #محمد_خنیفرزاده #صاحب_مدیا @mkh133 صاحب مدیا (قلم‌رو)

#موسی_المبرقع_ابن_جواد_الائمه #حضرت_موسی_مبرقع مثل یک گنج که در سینه ی دریا باشد حرمت مخزن الاسرار قمی ها باشد نسبت از نسب ام ابیها باشد پس یقینا قدمت تاج سر ما باشد شک ندارم که شما باب مرادی آقا چونکه فرزند بلافصل جوادی آقا همره مقدمت انگار بهاران آمد جامی از نور سر سفره ی ایران آمد سوی درگاه تو خورشید ثنا خوان آمد با شما عطر خوش شاه خراسان آمد هر که دل صاف کند از تو شفا می گیرد سائل از دست شما کرببلا می گیرد قم شده طور و شما حضرت موسی شده ای از همان روز ازل در دلمان جا شده ای ای که ضرب المثل بخششِ دنیا شده ای علت جوشش ابیات و غزلها شده ای ابر و باد و مه و خورشید به پات افتاده نسل در نسل غلامیم و شما شهزاده در رگ و ریشه ی خود غیرت حیدر داری شال سبزی چو همه آل پیمبر داری پیش چشم همه اعجاز مکرر داری ای که مهتاب زمینی ، چهل اختر داری اگر از چهره ی زیبات نقاب اندازی دل مجنون شده را در تب و تاب اندازی عمرمان پای رکابت شده تنها سپری بی تو شبهای پر از غصه ندارد سحری به گمانم که به زیبایی خود چون قمری آمدی دل ز دل یوسف کنعان ببری باز هم نام قمر بر لب بیمار آمد یادم از غیرت عباس علمدار آمد دل به دریا زده و روبه خطر می اید لرزه برپیکر ابناء بشر می اید رفته از میمنه از میسره در می اید این عجایب ز شه علقمه بر می اید "بنویسید که او ثانی خیر الناس است آی لشکر بشناسید که او عباس است" @raziolhossein

اسناد مسمومیت و شهادت حضرت فاطمه معصومه صلوات الله علیها 😭😭😭 ➰علامه سید جعفر مرتضی عاملی رحمه الله عالم مورخ نامی شیعه می‌نویسد: ●فیقال إنها هی الاخرى قد دس إلیها السم فی ساوة ؛ ولهذا لم تلبث إلا أیاما قلیلة واستشهدت. ●گفته شده در ساوه دسیسه کردند و به حضرت معصومه صلوات الله علیها سم دادند؛ به خاطر همین حضرت جز مدت اندکی زنده نماند و شهید شد. 📓الحیاة السیاسیة للإمام الرضا علیه السلام/تالیف سید جعفر مرتضی عاملی/ص۵۴۸. #قم #قم_عش_آل_محمد استاد بندانی نیشابوری

🏴سند شهادت حضرت معصومه صلوات الله علیها در کتابی قدیمی #قم_عش_آل_محمد امام زادگان بیست و سه نفر بودند که با حضرت فاطمه [معصومه] علیها السلام از بغداد روی به قم نهادند و چون به شهر قم رسیدند، ملحدان ساوه خبر یافتند و روی به شهر قم نهادند و با امام زادگان در آمدند (جنگیدند) و بسیار محاربه کردند و آخر الامر حضرت فاطمه خاتون را در شهر قم شهید کردند و آن بیست و سه نفر امام زادگان را نیز در شهر قم شهید کردند... 📓بحر الانساب، نسخه خطی، تالیف ابی مخنف، با ترجمه فارسی سید مرتضی رازی عالم بزرگ شیعه در قرن پنجم، ص ۹۲

✔️شهادت حضرت معصومه علیها السلام تسلیت باد... #قم_عش_آل_محمد ➰ان السیدة فاطمه المعصومه علیها السلام قضت نحبها مسمومة شهیدة و فی بلاد غربة. ➿همانا حضرت معصومه علیها السلام زندگی اش طوری خاتمه یافت که مسموم و شهید و در شهر غربت بود. 📓خصائص السیدة فاطمه المعصومه/ص۲۲۱

✔️بر قاتلین حضرت معصومه علیها السلام لعنت... #قم_عش_آل_محمد ➰و قد تسمّمت بواسطة امرأة في مدينة ساوه. ➿حضرت معصومه علیها السلام توسط یک زن در شهر ساوه مسموم شد. 📓وسيلة المعصومية/ميرزا أبوطالب بيوك/ص۶۸

✔️حضرت معصومه صلوات الله علیها مسموم شد و به شهادت رسید... ➰علامه سید جعفر مرتضی عاملی رحمه الله عالم مورخ نامی شیعه می‌نویسد: ➿فیقال إنها هی الاخرى قد دس إلیها السم فی ساوة ؛ ولهذا لم تلبث إلا أیاما قلیلة واستشهدت. ➿گفته شده در ساوه دسیسه کردند و به حضرت معصومه صلوات الله علیها سم دادند؛ به خاطر همین حضرت جز مدت اندکی زنده نماند و شهید شد. 📓الحیاة السیاسیة للإمام الرضا علیه السلام/تالیف سید جعفر مرتضی عاملی/ص۵۴۸. #قم #قم_عش_آل_محمد

چهار فاطمه در خانه امام کاظم صلوات الله علیه #قم_عش_آل_محمد ●علامه مجلسی رحمه الله در کتاب گرانسنگ بحار الانوار، جلد 48، صفحۀ 286 و صفحۀ 310 در شرح حال این بانوی بزرگوار و سه خواهر دیگرش که هر چهار نفر موسوم به «فاطمه» بودند از قول یکی از دانشمندان اهل سنت به نام سبط بن جوزی چنین نقل می کند: «در بین دختران موسی بن جعفر علیه السلام چهار دختر به نام های مبارک «فاطمه» بوده که معروفند به «فواطم اربعة» یعنی فاطمه های چهارگانه» ؛ سپس محقق مذکور جناب شیخ علی فلسفی می فرماید: آن فواطم و لقبشان و تاریخ شهادتشان عبارتند از: - فاطمه کبری مشهور به حضرت «معصومه علیها السلام»، مدفون در قم به تاریخ 10 ربیع الثانی به سال 201 هجری قمری ؛ - فاطمه وسطی معروف به «زینب علیها السلام» که گفته می شود در اصفهان مدفون است، به تاریخ 22 ذیقعدةالحرام بین سال های 203 و 206 ؛ - فاطمه صغری مشهور به «بی بی هیبت علیها السلام» مدفون در شهر باکو آذربایجان، به تاریخ 11 رمضان حدود سال 205 ؛ - فاطمه اخری مشهور به «خواهر امام علیها السلام» مدفون در رشت مرکز استان گیلان به تاریخ 7 شوال در حدود سال های 203 و 205. 📓الدرجات الرفیعة في وقایع الشیعة: در ذکر تاریخ و سرگذشت ایمه معصومین (علیهم السلام) صفحه ۲۳۲ ●فاطمة بنت الامام موسى «صلوات الله علیها» هى الكبرى المدفونة بقم والتى ورد في فضل زيارتها الحديث كما في عيون الاخبار ج ٢ ص ٢٦٧ وثواب الاعمال ص ٨٩ وكامل الزيارات ص ٣٢٤ وغيرها ، ويوجد في رشت مزار ينسب إلى فاطمة الطاهرة أخت الرضا صلوات الله علیها الظاهر هو لاحدى الفواطم الباقية من بنات الامام صلوات الله علیه فقد ذكر له سبط ابن الجوزى في تذكرة الخواص ص ١٩٨ وغيره عدة فواطم كبرى و صغرى و وسطى وأخرى في بنات الامام موسى «صلوات الله علیهم اجمعین».

✔️قم=نجف ، قم=مدینه ، قم=کاظمین ، قم=سامرا ، قم=کربلا ، قم=مشهد #قم_عش_آل_محمد 〰️قالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله: مَنْ زَارَ ذُرِّیَّتَهُمَا (ذریة علی و فاطمة) فَکَأَنَّمَا زَارَهُمَا ▪️رسول خدا صلی الله علیه و آله: هر کس ذریه آن دو (علی و فاطمه…

قبور فرزندان بلا فصل امام جواد صلوات الله علیهم در قم #قم_عش_آل_محمد ●قبر موسى المبرقع ابن محمّد الجواد عليه السّلام بقم مشهور و كذا قبر أخواته زينب و أمّ محمّد و ميمونة بنات الجواد عليه السّلام و هنّ عند فاطمة بنت موسى عليهما السّلام [4]. ●قبر موسی مبرقع…

. . ◻️ #1ذیقعده| #کرامت_حضرت_معصومه_علیهاالسلام_به_آیت‌_الله_مرعشی_نجفی ➖ #سید_شهاب_الدین_مرعشی_نجفی ➖ #با_معصومه_علیهاالسلام 🔘 حجت‌الاسلام #سید_محمود_مرعشی_نجفی 🆔 @matalebe_nab_dar_menbar 🆔 @SoundsSpeakers

🎥بیان عظمت حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها 🎤آیت الله العظمی وحید خراسانی حفظه الله @Sibtayn

پیشگویی امیرمؤمنان از مسجد جمکران و کوه خضر نبی #قم_عش_آل_محمد مطابق نقل خلاصه البلدان از کتاب مونس الحزین شیخ صدوق، امیر مؤمنان علیه السلام از مسجد مقدّس جمکران سخن گفته است. محمّد بن محمّد بن هاشم حسینی رضوی قمی، به تقاضای مولی محمّد صالح قمّی، به سال 1179 هجری، در باره ی فضیلت شهر قم و تاریخچه ی تأسیس مسجد مقدّس جمکران، کتاب ارزش مندی تألیف و آن را خلاصه البلدان نام نهاده است. شیخ آقا بزرگ تهرانی، این کتاب را مشاهده کرده و گزارش آن را در الذریعه آورده است. [1] مرحوم کاتوزیان، این کتاب را در اختیار داشته، فرازهایی از این کتاب را در کتاب أنوار المشعشعین آورده است. وی، در این رابطه، حدیثی از امیر مؤمنان علیه السلام آورده، که فرازهایی از آن را در این جا می آوریم و علاقه مندان به تفصیل بیش تر را به کتاب انوار المشعشعین رهنمون می شویم. او می گوید: در کتاب خلاصه البدان از کتاب مونس الحزین - از تصنیفات شیخ صدوق - با سند صحیح و معتبر، از امیر مؤمنان علیه السلام روایت کرده که خطاب به حذیفه فرمود: «ای پسر یمانی! در اوّل ظهور، خروج نماید قائم آل محمّد علیه السلام از شهری که آن را قم گویند [2] و مردم را دعوت به حق می کند، همه ی خلائق از شرق و غرب، به آن شهر روی آورند و اسلام، تازه شود. ای پسر یمانی! این زمین، مقدّس است، از همه ی لوث ها، پاک است. عمارت آن، هفت فرسنگ در هشت فرسنگ باشد. رایت وی بر این کوه سفید بزنند، به نزد دهی کهن، که در جنب مسجد است، و قصری کهن - که قصر مجوس است - و آن را «جمکران» خوانند. از زیر یک مناره ی آن مسجد بیرون آید، نزدیک آن جا که آتش خانه ی گبران بوده...». [3] از این حدیث شریف، استفاده می شود به طوری که مسجد سهله در دوران ظهور حضرت بقیه اللَّه، أرواحنا فداه، پایگاه آن حضرت خواهد بود، مسجد مقدّس جمکران نیز در عصر ظهور، جایگاه خاصّی دارد و پایگاه دیگری برای آن حضرت است. مرحوم کاتوزیان، پس از نقل متن کامل حدیث، به شرح و تفسیر آن پرداخته، در باره ی کوه سفید و قصر مجوس و دیگر تعبیرهایی که در حدیث شریف آمده و ما به جهت اختصار نیاوردیم، به تفصیل، سخن گفته است. [4] خوانندگان گرامی، توجّه دارند که احادیث ملاحم، چندان نیازی به تحقیق در سند ندارند؛ زیرا، جز معصومان علیهم السلام که با سرچشمه ی وحی مربوط بودند، شخص دیگری نمی توانست خبری بگوید که صدها سال بعد تحقّق پیدا کند. روزی که امیرمؤمنان علیه السلام به حذیفه از مسجد جمکران خبر می داد، در سرزمین حجاز و عراق، کم تر کسی نام قم را شنیده بود، لذا می بینیم که در احادیث فراوانی، به هنگام بحث از قم، به «در نزدیکی ری» تعبیر شده تا به این وسیله، موقعیت جغرافیایی شهر قم، برای اصحاب ائمّه علیهم السلام روشن گردد. از این رهگذر، احتمال نمی رود که احدی از مردم حجاز، نام جمکران را به عنوان یکی از دهات قم شنیده باشد. نکات ریزی که در مورد قصر مجوس و آتش خانه ی گبران آمده، مطلبی نبود که در حجاز و عراق، کسی از آن آگاه باشد. به هنگام صدور این حدیث از مولای متّقیان علیه السلام، کسی نمی توانست پیش بینی کند که در کنار دهِ جمکران، در آینده، مسجدی ساخته خواهد شد و با حضرت بقیه اللَّه (عج) - که آن روز متولّد نشده بود - ارتباط خواهد داشت. هنگامی که شیخ صدوق، این حدیث را در کتاب مونس الحزین درج می کرد، بدون تردید، این مسجد، مناره نداشت. هنگامی که صاحب خلاصه البلدان، در قرن دوازدهم، این حدیث را از مونس الحزین نقل می کرد، باز هم مسجد مقدّس جمکران، مناره ای نداشت؛ زیرا، برای نخستین بار، در سال 1318 هجری، یک مناره در زاویه ی جنوب شرقی مسجد ساخته شد. [5] هنگامی که مرحوم کاتوزیان، این حدیث را در کتاب أنوار المشعشعین می نوشت، مسجد جمکران، فقط یک مناره داشت و تا چند سال پیش نیز به همین منوال بود، ولی در این حدیث آمده است که «از زیر یک مناره ی آن، مسجد، بیرون آید». [6] این تعبیر، صریح است در این که به هنگام ظهور حضرت بقیه اللَّه، ارواحنا فداه، مسجد مقدّس جمکران، بیش از یک مناره خواهد داشت، در حالی که به هنگام چاپ کتاب (1327 هجری) مسجد، فقط یک مناره داشت. پاورقی [1] الذّریعه، ج 7، ص 216 [2] تردیدی نیست که قیام نخستین حضرت بقیهاللَّه، أرواحنا فداه، از مکّه ی معظّمه و کنار خانه ی خدا است. این حدیث و احادیث مشابه، به حرکت های بعدی آن کعبه ی مقصود، نظر دارد [3] انوار المشعشعین، ج 1، ص 453 [4] انوار المشعشعین، ج 1، ص 454 - 458 [5] گنجینه ی آثار قم، ج 2، ص 672 [6] أنوار المشعشعین، ج 1، ص 454 اماكن زيارتی منتسب به امام زمان (عجل الله فرجه) در ايران و جهان شیخ علی اکبر مهدی پور ص 16 گویند مراد از این کوه سفید، همین کوهی است که مشهور به کوه خضر و در قم و نزدیک دِه جمکران است؛ و غیر از آن کوهی نیست. و به این جهت کوه خضر نامیده اند که برخی مردم خضر نبی علیه السلام را در بالای آن دیده اند.

💢 آیین‌های شب و روز بیست و هفتم ماه رمضان در دستگرد قم؛ از پخت نان برکت تا دوخت پیراهن مراد مقدمه اگر به گذشته‌های نه‌چندان دور روستای دستگرد از توابع شهرستان کهک قم بازگردیم، خواهیم دید که ماه مبارک رمضان در فرهنگ مردم این روستا آداب و رسوم ویژه‌ای داشته است. برخی از این رسوم همچنان در حافظه‌ی فرهنگی مردم باقی مانده‌اند. شب بیست‌وهفتم رمضان هم از شب‌هایی بود که مردم احیا می‌گرفتند و بخش مهمی از آن را به لعن ابن‌ملجم، قاتل امام علی (ع)، اختصاص می‌دادند و مراسم ویژه‌ای برگزار می‌کردند. لعن به ابن‌ملجم در این شب، مردان و زنان تسبیح به دست گرفته و با ذکر وارده عربی «اللهم العن قتلة امیرالمؤمنین(ع)» یا معنی فارسی آن«لعنت به ابن ملجم» بر قاتلان امام علی(ع) لعنت می‌فرستادند. زنان بی‌سواد و مسن نیز برای رسیدن به این ثواب، اشعاری خاص در این‌باره می‌خواندند: هزار هزار شتر بار – هر شتری ارزن بار – لعنت به ابن‌ملجم هزار هزار شتر بار – هر شتری گندم بار – لعنت به ابن‌ملجم هزار هزار شتر بار – هر شتری عدس بار – لعنت به ابن‌ملجم هزار هزار شتر بار – هر شتری جو بار – لعنت به ابن‌ملجم هزار هزار شتر بار – هر شتری ماش بار – لعنت به ابن‌ملجم این ذکرها را با نام انواع دانه‌ها و غلاتی که به ذهن‌شان می رسید، ادامه می‌دادند(۱) دوختن کیسه‌ی جاپولی و پیراهن مراد بچه یکی دیگر از رسوم شب بیست‌وهفتم رمضان در میان زنان، دوختن «کیسه‌ی جاپولی» و «پیراهن مراد بچه» بود. در این شب، زنان با سوزن، نخ و پارچه‌ای که از دست بانوان سیده یا مؤمنه، و ترجیحاً فردی به نام فاطمه گرفته بودند، به مسجد می‌رفتند. آن‌ها طبق باورهایشان دور هم می‌نشستند و کیسه‌های کوچکی برای نگهداری و برکت پولشان می‌دوختند. به‌ویژه سکه‌هایی را که در روز عید غدیر از سادات یا در مناسبت‌های دیگر از افراد مؤمن و عالم دریافت کرده بودند، داخل این کیسه‌ها قرار می‌دادند. همچنین زنانی که فرزندان‌شان زنده نمی‌ماندند، با همان پارچه‌های متبرک، پیراهنی به نام « پیراهن مراد» برای نوزاد متولدشده یا در راه خود می‌دوختند و اعتقاد داشتند که این «پیرن مراد» باعث می‌شود کودک‌شان سالم بماند و از بیماری‌های کشنده‌ی دوران کودکی در امان باشد. هنگام دوختن این لباس‌ها، زنان ذکر صلوات می‌فرستادند و به ابن‌ملجم لعنت می‌کردند. خوردن کله‌پاچه در شب بیست و هفتم یکی دیگر از رسومات قدیمی مردم این روستا که هنوز هم درخانه بعضی قدیمی‌ها رایج است، خوردن کله‌پاچه دورهمی بود که آن را به نیت ثواب با شادی و نشاط می‌خوردند و لعن و نفرین و دشنام به ابن‌ملجم می‌فرستادند. پخت نان بیست و هفتمی در روز بیست و هفتم رمضان، سنتی قدیمی در روستا انجام می‌شد که مربوط به پخت نان خاصی بود. زنان خانه‌دار هنگام پخت نان خانواده، چند چانه‌ی کوچک از خمیر را جدا کرده، روی آن‌ها سیاه‌دانه می‌پاشیدند و در انتهای کار پخت، آن‌ها را در تنور قرار می‌دادند. این نان‌ها که ضخیم و کوچک بودند، پس از خشک شدن، برای برکت در انبارهای غلات و حبوبات گذاشته می‌شدند. اگر خانواده‌ای امکان و توان پخت نان را دراین روز نداشت، از دیگران درخواست می‌کرد که حداقل یک قرص از این نان، که به آن «نون بیست و هفتمی»می‌گفتند، برایشان آماده کنند. همچنین آرد این نان معمولاً از دست زنان سیده یا زنانی که نامشان فاطمه بود، تهیه می‌شد تا متبرک باشد. سخن آخر این سنت‌ها، بخشی از فرهنگ غنی مردم روستای دستگرد قم است که نشان از پیوند عمیق اعتقادات دینی و زندگی روزمره‌ی آن‌ها دارد. (۱) راوی: مرحومه فاطمه علی‌بابایی، ۸۸ ساله - سال۱۳۵۶ مصطفی جعفرزاده دستجردی ۱۴۰۴/۰۱/۰۷ #آیین‌_های_بیست_و_هفتم_ماه_رمضان_در_دستگرد_قم #بنیاد_قم_پژوهی تلگرام | ایتا | سایت