راهیان قدس

نمی‌دانم آیا همه بینندگان در خانه گزارشی را که امروز صبح در ایالات متحده منتشر شد دیدند یا نه؛ گزارشی که می‌گوید ترامپ هنگام حضور در ترکیه ناچار شد برنامه بازگشتش را تغییر دهد. منبعی داری؟ گفته شده اسقاطیل اطلاعاتی ارائه کرده بود مبنی بر اینکه قصد دارند هنگام حضور او در ترکیه ترورش کنند و به همین دلیل او هواپیمایش را از ایر فورس وان به هواپیمای دیگری تغییر داد و مخفیانه خارج شد. خب، یک لحظه. این عملیات برای خارج کردن ترامپ از زیر دماغ ایرانی‌ها بود. ترامپ مخفیانه خارج می‌شود؛ یعنی چه؟ اسقاطیل دولت ترامپ را در جریان اطلاعاتی قرار داده بود که شامل تهدید ایران برای استفاده از موشک‌های دوش‌پرتاب ضدهوایی جهت هدف قرار دادن ایر فورس وان می‌شد و همین موضوع باعث شد رئیس‌جمهور ترامپ با استفاده از یک کامیون حمل غذای فرودگاهی ترکیه و یک هواپیمای نظامی، عملیات فریب را اجرا کند. حالا این موضوع نسبتاً شرم‌آور است، چون اینها همان کسانی هستند که می‌خواهند تو را ترور کنند؛ تو نفر اول فهرست آنها هستی و بعد می‌روی با آنها مذاکره می‌کنی. روشن است که مسئله فعلی هم اقتصادی و هم سیاسی است. ترامپ می‌خواهد قیمت نفت را بسیار بسیار پایین نگه دارد. او همچنین می‌خواهد به ابتدای نوامبر، زمان انتخابات کنگره، برسد و اگر تا آن زمان آمریکایی‌ها بتوانند ذخایر مهمات خود را هم دوباره تکمیل کنند، چه اشکالی دارد؟

حملات تروریست‌های صهیونیست به جنوب لبنان

در ماه اکتبر ۲۰۲۳، نیر برکات رایزنی‌های فشرده‌ای با مشاوران متعدد حقوق‌بگیر خود انجام می‌داد. موضوع مورد بحث: طرحی برای برکناری نتانیابو و جایگزینی او با نخست‌وزیر نیر برکات. طبق معمول، اجرای طرح پرهزینه، دست‌وپاگیر و ناموفق بود. در ماه‌های اکتبر ۲۰۲۳ تا مارس ۲۰۲۴، برکات تلاش کرد بودجه را زمین بزند، از جناح راست علیه دولت موضع گرفت و سپس از چپ آن را دور زد و خواستار حمله نکردن به کمیته‌های تحقیق شد در این میان، او با وزیران، اعضای کنست و اهالی رسانه (من یکی از آنها نیستم) دیدار کرد و برایشان توضیح داد که چرا فقط او می‌تواند کشور را نجات دهد. کشور، در کمال تعجب، متقاعد نشد. در آخرین روز نوامبر ۲۰۲۳، حاییم کاتس نزد نتانیابو رفت و او را از کودتا مطلع کرد. نتانیابو آن را از هم پاشید؛ از جمله با گفت‌وگوهای حفظ و نگهداشت، ارتقای مقام‌ها و فرستادن یکی از شورشیان به سمتی در خارج از کشور. برکات که پس از شکست در نبرد با نتانیابو به تنگنا افتاده بود، تلاش کرد از طریق یک صندوق تأمین هزینه دعاوی علیه کانال ۱۲، نظر اعضای لیکود را جلب کند. این اقدام هم چندان نگرفت. اگر برکات آنچه را اینجا نوشته شده تکذیب می‌کند، حداقل اقدام لازم این است که فردا صبح یک شکایت افترا با مبلغی هنگفت مطرح کند.

افسر ارشد سابق امان مشکل اساسی راهبرد دولت آمریکا در قبال ایران این است که هیچ هدف نهایی روشنی ندارد. فشار اقتصادی می‌تواند هزینه‌های عظیمی را به تهران تحمیل کند. اما فشار، راهبرد محسوب نمی‌شود مگر اینکه سازوکاری قابل‌قبول و عملی برای تبدیل این فشار و رنج به یک نتیجه سیاسی قابل‌قبول و پایدار وجود داشته باشد. بعید است ایران صرفاً به این دلیل که تحریم‌ها شدیدتر می‌شوند، از مواضع اصلی خود عقب‌نشینی کند: کنترل دسترسی از طریق تنگه هرمز، برنامه موشک‌های بالستیک و آنچه حق خود برای غنی‌سازی اورانیوم می‌داند. تهران همچنین دهه‌ها وقت صرف کرده تا بیاموزد چگونه تحت تحریم‌ها دوام بیاورد. این کشور می‌تواند خود را تطبیق دهد، مسیرهای تجاری را تغییر دهد، فشار اقتصادی قابل‌توجهی را تحمل کند و مهم‌تر از همه، هزینه‌هایی را نیز به طرف مقابل تحمیل کند. این وضعیت، واشنگتن را با پرسشی ناخوشایند روبه‌رو می‌کند: اگر ایران به‌سادگی از امتیاز دادن خودداری کند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ حفظ بن‌بست کنونی نیز به هیچ وجه بدون هزینه نیست. تنگه هرمز همچنان به‌شدت محدود باقی مانده است، نیروهای آمریکایی باید حضور نظامی و محاصره‌ای پرهزینه را حفظ کنند، ذخایر مهمات آمریکا با فشار بیشتری روبه‌رو می‌شوند و تهران همچنان راه‌های متعددی برای آزار نیروهای آمریکایی و تهدید کشتیرانی منطقه‌ای در اختیار دارد. در همین حال، پیامدهای اقتصادی اختلال در جریان انرژی تنها متوجه ایران نیست. مهم‌تر از آن، تهران انگیزه چندانی برای فراهم کردن یک وضعیت موجودِ باثبات و راحت برای واشنگتن ندارد. اگر رهبران ایران در نهایت به این نتیجه برسند که باید میان پذیرش شروط آمریکا ــ که آن را تسلیم تلقی می‌کنند ــ و تشدید رویارویی یکی را انتخاب کنند، دلایل زیادی وجود دارد که باور کنیم ممکن است تشدید تنش را انتخاب کنند، یا دست‌کم آن‌قدر تنش را افزایش دهند که واشنگتن مجبور به تجدیدنظر در موضع خود شود. اجتناب از یک تصمیم دشوار در امروز، لزوماً مانع تشدید تنش در فردا نمی‌شود. ممکن است صرفاً آن تصمیم را به تعویق بیندازد و در عین حال هزینه نهایی آن را افزایش دهد. در مقطعی، دولت آمریکا ناچار خواهد شد مشخص کند که واقعاً آماده پذیرش چه نتیجه‌ای است و برای دستیابی به آن، در صورت وجود، حاضر است چه امتیازهایی بدهد. در غیر این صورت، واشنگتن با خطر گرفتار ماندن در یک رویارویی بدون پایان روبه‌رو است: رویارویی‌ای که ادامه نامحدود آن بیش از حد پرهزینه است، اما در عین حال اهرم فشار کافی برای وادار کردن ایران به پذیرش شروط آمریکا وجود ندارد. بنابراین، وضعیت کنونی کمتر شبیه یک تعادل پایدار و بیشتر شبیه یک وقفه به نظر می‌رسد. یا دیپلماسی در نهایت به مصالحه‌ای منجر می‌شود که هر دو طرف بتوانند با آن کنار بیایند، یا احتمالاً رویارویی نظامی بار دیگر شدت خواهد گرفت. آنچه تصورش دشوار است، ادامه یافتن وضعیت فعلی بدون هیچ تغییری برای ماه‌های متمادی است. ایران هم انگیزه و هم ابزار لازم را در اختیار دارد تا اطمینان حاصل کند که چنین اتفاقی نمی‌افتد.

تمكنت القوات المسلحة اليمنية بعون الله من استهداف تحشيدات العدو السعودي ومخازن أسلحته ومقار قياداته في منطقة المخا و معسكر تداوين في محافظة مأرب وذلك بعدد كبير من الصواريخ الباليستية والطائرات المسيرة وكانت الإصابات دقيقة بفضل الله وخلفت عشرات القتلى والجرحى…

تمكنت القوات المسلحة اليمنية بعون الله من استهداف تحشيدات العدو السعودي ومخازن أسلحته ومقار قياداته في منطقة المخا و معسكر تداوين في محافظة مأرب وذلك بعدد كبير من الصواريخ الباليستية والطائرات المسيرة وكانت الإصابات دقيقة بفضل الله وخلفت عشرات القتلى والجرحى بينهم سعوديون. إن القوات المسلحة ستواصل عملياتها في استهداف كافة التحشيدات السعودية التي تسعى من خلالها للتصعيد والسيطرة على بلدنا العزيز. تجدد القوات المسلحة تحذيرها لكافة المخدوعين والمغرر بهم من أبناء بلدنا إلى مغادرة مربع العمالة والخيانة قبل فوات الأوان. http://t.me/army21ye

این رفت‌وبرگشت اکنون دو هفته است که ادامه دارد. آمریکایی‌ها تصور می‌کردند که در این مرحله دیگر توافق درباره بازگشایی تنگه هرمز حاصل شده باشد، اما با هر گام، مطالبات افزایش پیدا می‌کند و این بار نوبت ایرانی‌هاست. آنها روشن می‌کنند که حتی پس از دستیابی به توافق با عمان درباره ترتیبات تردد در تنگه، قصد ندارند آن را مستقیماً باز کنند. تردد آزاد تنها پس از برآورده شدن تمام خواسته‌های ایران امکان‌پذیر خواهد بود؛ از جمله توقف فعالیت‌های تهاجمی علیه ایران و همچنین در لبنان و غزه، و نیز پرداخت غرامت و دیگر ترتیباتی که ایران برای اجازه بازگشایی تنگه مطالبه می‌کند. آمریکایی‌ها این درخواست‌ها را رد می‌کنند. ترامپ، همان‌طور که به یاد دارید، تهدید کرده بود که اگر ایرانی‌ها چنین کاری انجام دهند، خودش خواستار دریافت غرامت خواهد شد. ایالات متحده همچنین پیام‌های هشدارآمیزی ارسال می‌کند؛ امروز از یک بالگرد، یک شناور را که تلاش داشت محاصره را بشکند، بمباران کرد. اما به نظر نمی‌رسد ترامپ در حال حاضر علاقه‌ای به بازگشت به جنگ داشته باشد. او بر جنبه اقتصادی تمرکز کرده و معتقد است هرچه محاصره آمریکا بیشتر ادامه پیدا کند، اقتصاد ایران به فروپاشی نزدیک‌تر خواهد شد و در نهایت همین موضوع حکومت را وادار به تسلیم خواهد کرد.

رئیس سابق موساد، یوسی کوهن، امروز جزئیات جدیدی درباره عمق نفوذ اطلاعاتی به قلب برنامه هسته‌ای ایران فاش می‌کند. عمیخای اشتاین، با تو هستیم درباره اظهارات غیرمعمول یوسی کوهن که توضیح می‌دهد موساد چگونه، به گفته او، بارها در تأسیسات غنی‌سازی فردو فعالیت کرده است. اینکه در اسقاطیل درباره برخی عملیات‌ها پرحرفی‌هایی وجود دارد، چیزی است که به‌خوبی با آن آشنا هستیم. یوسی کوهن، رئیس سابق موساد، نیز کاملاً در این چارچوب قرار می‌گیرد و امروز اظهاراتی مطرح کرده که تا لحظاتی دیگر درباره شگفتی ناشی از آن صحبت خواهیم کرد. او می‌گوید: «ما خیلی در سایت فردو گشت‌وگذار کردیم تا این سایت را بشناسیم.» او همچنین اضافه می‌کند که حمله به این سایت، تحقق تمام آرزوهایش بوده است. حالا باید درک کرد که فردو صرفاً یک سایت هسته‌ای دیگر نیست؛ این تأسیسات در عمق زمین قرار دارد. یعنی نفوذ به آن، اگر واقعاً یوسی کوهن در گفته‌هایش دقیق باشد و اسقاطیل آزادانه در آنجا رفت‌وآمد کرده باشد، مستلزم تلاش‌ها و توانمندی‌های بسیار خاص و بسیار جالبی از این نظر بوده است. اینجا بار دیگر با یک اظهارنظر اسقاطیلی روبه‌رو هستیم که می‌توانم به شما بگویم امروز با چند مقام اسقاطیلی، هم در دستگاه سیاسی و هم در دستگاه امنیتی، صحبت کردم و آنها قطعاً از اینکه رئیس سابق موساد می‌تواند بیاید و به این شکل در برابر جمعیت صحبت کند، شگفت‌زده بودند. یعنی این یک گفت‌وگوی محرمانه یا گفت‌وگویی نبود که کسی تصور کند محتوای آن افشا نخواهد شد؛ بلکه سخنرانی در یک رویداد عمومی و در برابر جمعیت بود. باز هم نوعی پرحرفی اسقاطیلی که شاید بهتر بود گفته نمی‌شد، اما در عین حال بخش مهم دیگری را درباره توانایی نفوذ اسقاطیل به سایت‌های هسته‌ای برای ما آشکار می‌کند. یعنی اسقاطیل نه‌تنها این سایت‌ها را از بالا می‌شناخت، بلکه ظاهراً آنها را از عمق و از داخل نیز به‌خوبی می‌شناخت و دقیقاً می‌دانست چه چیزی در کجا قرار دارد و ایرانی‌ها اقلام مختلف را در چه مکان‌هایی قرار داده‌اند.

مدت کوتاهی پس از سخنرانی نتانیابو، بازدیدی از مقر آمریکایی در کریات‌گات انجام شد. چه کسی به آنجا رفت؟ دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام آمریکا. او با صدها سرباز آمریکایی مستقر در این تأسیسات و همچنین با نمایندگان نیروی چندملیتی که قرار است در چارچوب مرحله بعدی در نوار غزه فعالیت کنند، دیدار کرد. به گفته یک منبع حاضر در محل، پیامی که این مقام ارشد آمریکایی به نمایندگان حاضر در مقر منتقل کرد این بود: ایالات متحده به توافق متعهد است و تلاش خواهد کرد که این توافق مطابق با تفاهمات انجام‌شده به اجرا درآید. با وجود اینکه سه روز از اظهارات نتانیابو گذشته است، در دستگاه امنیتی و عرررتش اسقاطیل عملاً دستورالعمل جدیدی دریافت نشده است. عملیات‌های ترور هدفمند به‌طور کامل متوقف شده‌اند. امروز نیروهای عرررتش اسقاطیل یک تک‌تیرانداز حماس را که به خط زرد نزدیک شده بود، کشتند. او برای نیروها تهدید محسوب می‌شد. خنثی‌سازی تهدیدهای فوری نیازی به مجوزهای ویژه، از جمله مجوز رئیس ستاد کل، ندارد و جزو محدودیت‌های توافق محسوب نمی‌شود. یک مقام اسقاطیلی امشب به ما گفت: «اظهارات نخست‌وزیر با واقعیت همخوانی ندارد و تحت فشار سیاسی مطرح شده است.» از شورای صلح نیز امشب به ما گفته شد: «توافق شامل پانزده بند است و میان شورای صلح و حماس منعقد شده است. گفت‌وگوها با اسقاطیل ادامه دارد. اسقاطیل ملزم به انجام اقدامات برگشت‌ناپذیر نیست. خود این روند مرحله‌ای است و هر مرحله تنها پس از آن پیش می‌رود که تعهدات در عمل اجرا شده باشند.»

و بلافاصله وارد جنجال سهمیه‌های انتخاباتی در حزب لیکود می‌شویم. پس از اختصاص سهمیه به یسرائیل کاتس، حاییم کاتس و گیدعون صعر، نارضایتی بسیار زیادی در حزب وجود دارد و دست‌کم سهمیه حاییم کاتس از سوی دادگاه داخلی حزب به حالت تعلیق درآمده است. در ساعات پایانی شب، لیکود در واقع بیانیه مربوط به اختصاص سهمیه به این سه وزیر، یعنی گیدعون ساعر، حاییم کاتس و یسرائیل کاتس را منتشر کرد. این بیانیه برای وزرای ارشد و اعضای لیکود غافلگیرکننده نبود. آنچه غافلگیرکننده بود، اعلام سهمیه یسرائیل کاتس، وزیر جنگ، بود؛ سهمیه‌ای که نتانیابو در واقع چند هفته پیش تصمیم گرفته بود به او اختصاص دهد، زمانی که ما اینجا در استودیو درباره حمله واقعی ایالات متحده به ایران صحبت می‌کردیم و این گمان وجود داشت که اسقاطیل نیز در این رویداد مشارکت کند. در آن زمان، کاتس و نتانیابو در واقع به توافق رسیدند که برای وزیر جنگ سهمیه‌ای در نظر گرفته شود تا وزیر جنگ، چطور بگوییم، به امنیت اسقاطیل بپردازد. اما پیام ضمنی که همواره، از جمله در اطرافیان نتانیابو، مطرح بود این است که یسرائیل کاتس نباید درگیر انتخابات مقدماتی شود. البته ویدئوهای تبلیغاتی پس از آن منتشر شدند؛ حتی پس از نامه‌ای که هفته گذشته به دادگاه داخلی ارسال شد و در آن لیکود عملاً خواستار اختصاص این سهمیه شده بود. یسرائیل کاتس به کارزار انتخاباتی خود ادامه داد، زیرا مطمئن نبود که نتانیابو تا آخر در موضوع اختصاص سهمیه پیش برود. درباره حاییم کاتس، همان‌طور که گفتید، تا حدود یک ساعت دیگر جلسه‌ای در دادگاه داخلی درباره تصمیم امروز آن برگزار خواهد شد؛ تصمیمی که پیش‌تر برای متوقف کردن رأی‌گیری و تأیید سهمیه وزیر حاییم کاتس گرفته شد. ادعا این است که تعارض منافع وجود دارد. برخی نیز با حمله به او می‌گویند حاییم کاتس نتانیابو را تحت فشار قرار داد؛ در حالی که کمیته اساسنامه لیکود که او ریاست آن را بر عهده دارد، سهمیه‌های نتانیابو را تأیید کرد و خودش نیز یکی از همین سهمیه‌ها را دریافت کرد.

ما همچنان با این تصاویر همراه هستیم؛ تصاویری که در آن ترامپ با یک کامیون حمل غذای کترینگ مخفیانه منتقل می‌شود. در دقایق اخیر، در گزارشی آمریکایی اعلام شد که اسقاطیل همان طرفی بوده که این اطلاعات را در اختیار آمریکایی‌ها قرار داده است. این ماجرا و چنین تصاویری، تحقیر نسبتاً جدی‌ای است. قطعاً، قطعاً. این اولین بار نیست که اسقاطیل چنین اطلاعاتی را منتقل می‌کند و باید پرسید چگونه یک سرویس مخفی که قرار است از رئیس‌جمهور آمریکا، یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های جهان، محافظت کند، این موضوع را در نظر نمی‌گیرد که جاهایی وجود دارد که نباید رئیس‌جمهور آمریکا را به آنجا برد؛ آن هم در حالی که ایرانی‌ها پیش‌تر، به‌اصطلاح، ترامپ را نشانه گرفته‌اند، چون او هدف شماره یک آنهاست. چه چیزی روشن است؟ چه چیزی در این ماجرا این‌قدر روشن است؟ اینکه آنها تلاش خواهند کرد این کار را در خاک کشوری انجام دهند که تا حدی از آنها حمایت می‌کند؛ ترکیه، کشوری همسایه ایران. بنابراین محاسبه آمریکایی‌ها بسیار بسیار عجیب است. اینکه کار باید به جایی برسد ــ و این را به‌عنوان کسی می‌گویم که در حوزه حفاظت و حفاظت از شخصیت‌ها فعالیت داشته ــ که گاهی باید به نخست‌وزیر گفت: «تو به این مکان سفر نمی‌کنی.» نه اینکه او را با یک کامیون مخفیانه خارج کنند، چون بالاخره او رئیس‌جمهور بزرگ‌ترین قدرت جهان است. مسئله این است که این صحنه چگونه به نظر می‌رسد. به حرف‌هایی که خودش گفت هم توجه کنید: «آنها آدم‌های صادقی نیستند، آنها از کاری که انجام می‌دهند سرخورده‌اند» و هم‌زمان خود او را با یک کامیون مخفیانه منتقل می‌کنند. ایرانی‌ها نمی‌توانستند انتظار هدیه‌ای تبلیغاتی و ادراکی شگفت‌انگیزتر از این داشته باشند. چون در واقع ترامپ اعتراف می‌کند: «تلاش کردند مرا ترور کنند. من جان سالم به در بردم، فرار کردم، من در تیررس ایران هستم.» فکر می‌کنم اگر این را در کنار اقداماتی که آنها در تنگه هرمز و تنگه باب‌المندب انجام می‌دهند قرار دهید، آنها دارند روایت پیروزی را می‌نویسند. در خاورمیانه، پیروزی را این‌گونه می‌نویسند. و متأسفانه ایالات متحده به آنها در ساختن این روایت تبلیغاتی کمک می‌کند؛ اینکه رهبر یک کشور را مانند آخرین محموله غذای کترینگ مخفیانه منتقل کنند، واقعاً غیرقابل‌تصور است. حتی اگر چنین اتفاقی افتاده باشد، چنین چیزی را منتشر نمی‌کنند. در هر صورت، می‌توان گفت پیام روشن است و ایران به ترامپ نزدیک شده است؛ حتی اگر چنین نبوده باشد، اگر سرویس‌های اطلاعاتی اسقاطیل که در این زمینه چیزهایی می‌دانند نبودند، ممکن بود اتفاقی هم در این رویداد رخ دهد. اما باز هم ماجرا تمام نشده است، چون اکنون ایرانی‌ها جسارت و انگیزه بیشتری پیدا خواهند کرد تا، البته در گیومه، به تعقیب تبلیغاتی و روانی رئیس‌جمهور ایالات متحده ادامه دهند.

آمریکا: تعداد بشکه‌های نفتی که روزانه از تنگه هرمز خارج می‌شوند، بر اساس میانگین هفتگی به نزدیک ۹ میلیون بشکه افزایش یافته است.

کشتی «TIHAMAH» (IMO 1031329) با پرچم تانزانیا، یک شناور چندمنظوره و حمل بار روی عرشه متعلق به یک شرکت مصری، امروز هنگام عبور از تنگه باب‌المندب در مسیر حرکت از صلاله عمان، هدف اصابت یک موشک قرار گرفت. این حمله خسارات گسترده‌ای به کشتی وارد کرد و در پی آن چهار نفر از خدمه جان باختند؛ سه تبعه پاکستان و یک تبعه اندونزی. داده‌های رهگیری نشان می‌دهد این شناور آخرین بار حدود ۱۵ ساعت پیش در یک اسکله کوچک در نزدیکی منطقه ذُباب در جنوب‌غربی یمن مشاهده شده است. با وجود محل و ماهیت این حادثه، حوثی‌ها (انصارالله یمن) تاکنون مسئولیت آن را بر عهده نگرفته‌اند. کشتی TIHAMAH به نام شرکت «Thubab for Marine Services» مستقر در مصر ثبت شده و شرکت «Blue Sea for Management Marine» که آن نیز در مصر مستقر است، به‌عنوان مدیر تجاری و بهره‌بردار آن معرفی شده است.

بیانیه مهم سخنگوی نیروهای مزدور سعودی در یمن 🤪

کمال شرف باشرف

گلعاد اردان اعلام کرد نام حزب جدیدی که همراه با یولی ادلشتاین تأسیس کرده، «وحدت» است. در بیانیه‌ای اعلام شد: «نام حزب ما «وحدت» است؛ نه به این دلیل که درباره همه‌چیز توافق داریم، بلکه چون راه دیگری نداریم. وحدت یعنی بسیج همگان. وحدت یعنی مسئولیت مشترک. وحدت راه ماست، وحدت تعهد ماست، وحدت ـ نام ماست! و برای آن بدون هیچ سازشی مبارزه خواهیم کرد.» دیروز نیز اعلام شد که دکتر علیزا بلوخ، شهردار سابق بیت‌شمش و فعال حوزه آموزش، به این حزب می‌پیوندد.

وزارت خارجه سوریه به‌رسمیت‌شناختن رسمی حاکمیت اسقاطیل بر بلندی‌های جولان از سوی کلمبیا را محکوم کرد. این وزارتخانه اعلام کرد: «بلندی‌های جولان بخش جدایی‌ناپذیر از خاک سوریه است و موضع کلمبیا نقض آشکار منشور سازمان ملل متحد محسوب می‌شود.» وزارت خارجه سوریه همچنین «ادامه حملات و یورش‌های اسقاطیلی به خاک کشور» را محکوم کرد.

نتانیابو: «اینجا بلندی‌های جولان است. پرچم اسقاطیل در اینجا به اهتزاز درآمده و همچنان در اینجا به اهتزاز درخواهد آمد، زیرا این سرزمین ماست. امروز متعلق به ماست، دوباره متعلق به ما شده است و برای همیشه متعلق به ما خواهد بود.»