کانال رسمی جدید رحمت‌اله بیگدلی

🖌 خبرنگاری، نگاه تیز و قلم صادق است! ✍ توییت: رحمت‌‌اله بیگدلی خبرنگاری، نگاه تیز و قلم صادق است! و خبرنگار کسی است که حقیقت را از میان غبار دروغ و فریب بیرون می‌کشد؛ حتی اگر بهایش خطر مالی و جانی باشد! روزت مبارک، نگهبان بیدار آگاهی! 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

🎥‏ سخنان باقر خرازی می‌تواند مصداق بغی، محاربه و افساد فی‌الارض باشد ✍ توییت: رحمت‌‌اله بیگدلی باقر خرازی: «فتوا میدم بی‌حجاب‌هارو بکشید، لشکرکشی کنید، برهنه‌هارو به قتل برسونید، اگه دولت اومد اون‌هارو هم بزنید، این دولت شیطانیه و زیر دست آمریکاست، اسلام همینه، باید ضربه بزنیم و ضربه بخوریم.» سخنان باقر خرازی صرفاً یک اظهارنظر سیاسی یا فتوای شخصی نیست، بلکه مجموعه‌ای از گزاره‌هاست که در کنار هم دعوت به خشونت سازمان‌یافته، خودسری در اجرای مجازات، تقابل با حاکمیت و اخلال در امنیت عمومی را صورت‌بندی و ترویج می‌کند. در سخنان خرازی چهار عنصر روشن وجود دارد: ۱. فرمان قتل شهروندان به دلیل نوع پوشش. ۲. فراخوان به سازماندهی نیرو و «لشکرکشی» برای اجرای آن. ۳. دستور مقابله با نیروهای دولتی در صورت مداخله. ۴. سلب مشروعیت از دولت و دعوت به استمرار خشونت با شعار «باید ضربه بزنیم و ضربه بخوریم». از منظر فقه امامیه: ۱. این سخنان متضمن افتئات بر حاکم و تصرف خودسرانه در صلاحیت حکومت و قاضی است. هیچ فرد یا گروهی، حتی با عنوان فقیه یا صاحب فتوا، حق ندارد حکم قتل صادر و اجرای آن را به مردم واگذار کند. اجرای مجازات، به‌ویژه سلب حیات در صلاحیت حکومت و دستگاه قضایی است. ۲. بی‌حجابی مجازات قتل ندارد. بنابراین دعوت به قتل زنان به علت بی‌حجابی فاقد مستند شرعی و تعرض به حرمت نفس محترمه است. قرآن می‌فرماید: «مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعًا.» ۳. امر به معروف و نهی از منکر نیز مجوز خشونت خودسرانه نیست. این فریضه دارای شرایط و مراتب است؛ از جمله احتمال تأثیر و عدم ترتب مفسده بزرگ‌تر. تشکیل گروه‌های خیابانی، قتل شهروندان و مقابله با نیروهای رسمی، نه اجرای این فریضه، بلکه نقض ضوابط آن است. از منظر حقوق کیفری: سخنان خرازی متضمن مؤلفه‌هایی چون تحریک و ترغیب به قتل، دعوت به سازماندهی نیرو برای خشونت، تحریک به مقابله با مأموران رسمی و تشویق به اخلال در امنیت عمومی است. افزون بر این، هنگامی که هم‌زمان دولت نفی مشروعیت می‌شود و مردم به سازماندهی نیرو و حمله به شهروندان و مأموران حکومت فراخوانده می‌شوند، این رفتار می‌تواند با تحقق شرایط قانونی، تحت عناوینی مانند بغی و حسب مورد تحت عناوینی چون محاربه و افساد فی‌الارض بررسی شود. البته تشخیص عنوان نهایی و احراز ارکان قانونی، با مرجع قضایی است. مسأله فقط تهدید چند فرد نیست، بلکه اصل انحصار اِعمال قوه قهریه در اختیار حکومت و مرجع قضایی هدف قرار گرفته است. اگر هر فرد یا گروهی بتواند با برداشت شخصی از دین، حکم قتل صادر و نیرو سازماندهی کند و مردم را به مقابله با مأموران رسمی فرا بخواند، قانون جای خود را به اراده گروه‌های خودسر خواهد داد. بنابراین، سخنان باقر خرازی از حیث فقهی فاقد مشروعیت برای صدور و اجرای حکم قتل توسط اشخاص، از حیث حقوقی متضمن دعوت به خشونت و ارتکاب جرم و از حیث اجتماعی تهدیدی علیه نظم عمومی و امنیت ملی است. برخورد قانونی با چنین رفتاری، برخورد با عقیده یا فقه نیست؛ صیانت از جان شهروندان، نظم عمومی، صلاحیت انحصاری دستگاه قضایی و حاکمیت قانون است. هیچ‌کس نمی‌تواند به نام دین، خود را جایگزین دادگاه کند؛ حکم قتل صادر کند، برای اجرای آن لشکر سازمان دهد و در برابر مقاومت حکومت، مردم را به جنگ با نیروهای رسمی فرا بخواند. 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ ‏پیشنهاد رحمت‌اله بیگدلی به پزشکیان: همان‌طور که با مخالفان نهایت وفاق را دارید، با حامیان خود نیز وفاق کنید حجت‌الاسلام والمسلمین رحمت‌اله بیگدلی در حضور دکتر پزشکیان رئیس‌جمهوری اسلامی ایران و یاران ستادی وی گفت: برادر گرامی، جناب آقای دکتر پزشکیان تاریخ را نه جنگ‌ها، بلکه تصمیم‌ها می‌سازند و ملت‌ها را نه قدرت‌ها، بلکه اراده‌ها دگرگون می‌کنند. گاه یک تصمیم شجاعانه، سرنوشت ملتی را بیش از هزاران شعار و صدها خطابه دگرگون می‌سازد. همه ما اسفند ۱۴۰۲ را به یاد داریم. در آستانه انتخابات مجلس دوازدهم فضای سیاسی کشور چُنان سنگین و افق امید کم‌رنگ بود که بسیاری از مردم و بخش عمده اصلاح‌طلبان، کناره‌گیری را ترجیح دادند، اما شما برخلاف فضای غالب، به‌جای کناره‌گیری و انفعال، حضور مسؤولانه و فعال را برگزیدید. جناب پزشکیان یازدهم اسفند ۱۴۰۲ را نیز حتما به یاد دارید. من برای رأی دادن به شما به تبریز آمدم. برخی از دوستان حاضر در ستاد شما، هم به نامزدی شما و هم به حضور من برای رأی دادن معترض بودند و می‌پرسیدند: «این نامزدی و این رأی دادن چه ثمری دارد؟!» گفتم: من آمده‌ام تا آقای پزشکیان با یک رأی بیش‌تر به مجلس راه یابد! گفتند: با این وضعیت، اساساً اصل این انتخابات چه اثری دارد؟ پاسخ دادم: آقای پزشکیان رئیس جمهوری آینده ایران است و شایسته نیست با رأی کم وارد مجلس شود. آقای پزشکیان شما با تعجب فرمودید: مرا تأییدصلاحیت نمی‌کنند! گفتم: به فضل الهی، شما هم تأییدصلاحیت و هم رئیس جمهوری خواهید شد. این خاطره را نه برای نقل یک واقعه تاریخی، بلکه برای یادآوری یک سنت تغییرناپذیر الهی متذکر شدم: «وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا» آقای پزشکیان امروز بسیاری از یاران شما از این‌که از ظرفیت‌های علمی، تجربی و مدیریتی آنان استفاده نشده است دلگیرند و بعضا نقدهای جدی و دل‌سوزانه‌ای نیز به عملکرد دولت دارند. بی‌تردید، این دغدغه‌ها و نقدها شایسته شنیدن و پاسخگویی هستند. اما پس از دو سال، از همه دوستان می‌خواهم دولت را نه با آرزوها و احساسات، بلکه با لحاظ واقعیت‌ها، امکانات موجود و با معیار منافع ملی داوری کنند. دولت چهاردهم، ایرانِ آرام و باثبات را تحویل نگرفت؛ کشوری را تحویل گرفت که با تورم مُزمن، ناترازی‌های ساختاری، تحریم‌های گسترده و سپس جنگ مواجه بود. در چنین وضعیتی، اولین وظیفه هر دولتی، ساختن آرمان‌شهر نیست، بلکه جلوگیری از فروپاشی، حفظ ثبات، افزایش تاب‌آوری ملی و عبور دادن کشور از بحران است؛ زیرا بدون ثبات، نه توسعه امکان‌پذیر است، نه عدالت تحقق می‌یابد و نه اصلاح پایدار شکل می‌گیرد. جناب پزشکیان به باور من، شما و دولتتان در این آزمون، کارنامه‌ای قابل دفاع ارائه کرده‌اید. در سخت‌ترین روزهای جنگ، چرخ زندگی مردم از حرکت بازنماند؛ سوخت، نان، دارو و کالاهای اساسی تأمین شد و نظام اداری، امنیتی و دفاعی کشور، منسجم و کارآمد عمل کرد. در سیاست خارجی، گفت‌وگو جایگزین بن‌بست شد و روابط راهبردی با شرق بخشی از گره‌های موجود را گشود. در اقتصاد و زیرساخت نیز با وجود همه محدودیت‌ها، تولید نفت افزایش یافت و پروژه‌های عمرانی و زیربنایی متوقف نشد. البته رنج مردم از گرانی، تورم و کاهش قدرت خرید، واقعیتی انکارناپذیر است و باید در صدر اولویت‌های دولت قرار گیرد. مردم حق دارند رفاه، عدالت، کارآمدی و گشایش بیش‌تری را مطالبه کنند و این مطالبه، حقی مشروع و قابل احترام است. جناب پزشکیان بزرگ‌ترین سرمایه شما، اعتماد مردم به صداقت، سلامت نفس و پاسخگویی شماست. این سرمایه اجتماعی را پاس بدارید، دایره مشورت را گسترده‌تر کنید و از همه فرزندان شایسته ایران، فارغ از سلیقه‌ها و گرایش‌ها برای پیشرفت کشور بهره بگیرید. جناب پزشکیان شما در وفاق با مخالفان، سنگ تمام گذاشته‌اید. اکنون برادرانه به شما پیشنهاد می‌کنم: همان‌طور که در وفاق با مخالفان، نهایت اهتمام و موفقیت را داشته‌اید، با یاران و حامیان خود نیز وفاق داشته باشید و همدلی و گفت‌وگو را تقویت کنید؛ زیرا پشتوانه پایدار هر دولتی، همان کسانی هستند که آن دولت را بر سر کار آورده‌اند و در روزهای سخت نیز بزرگ‌ترین سرمایه اجتماعی آن خواهند بود؛ چنان‌که در قاعده مشهور فلسفی آمده است: «علت مُبقیه هر چیزی، علت مُحدِثه آن است.» همان‌طور که تصمیم شجاعانه شما در اسفند ۱۴۰۲ مسیر آینده را تغییر داد، امروز نیز آینده ایران را نه یأس بلکه امید، نه حذف بلکه مشارکت، نه تفرقه بلکه وفاق و نه شعار، بلکه صداقت، عدالت، شایسته‌سالاری و پای‌بندی به منافع ملی در سیاست داخلی و خارجی خواهد ساخت. اگر با مردم صادق باشیم، عدالت را معیار تصمیم‌گیری قرار دهیم و منافع ملی را بر هر منافع شخصی مقدم بداریم، آینده ایران، بی‌تردید روشن‌تر، امن‌تر و امیدبخش‌تر خواهد بود. 🔻متن خبر در ایلنا: 🆔 https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1822121

✅ رحمت‌اله بیگدلی: افشا و برخورد قاطع قضایی با «باج‌نیوزها» یک ضرورت و وظیفه ملی است ✍ یادداشت در خبرگزاری ایلنا ❇️ باج‌نیوزها؛ دشمنان آزادی بیان و شرکای فساد اگرچه فساد مالی معمولا با جابه‌جایی پول آغاز می‌شود، اما خطرناک‌ترین نوع فساد، آن‌جاست که حقیقت به کالای خریدوفروش و ابزار فساد تبدیل می‌شود. هر جامعه‌ای دو سرمایه بنیادین دارد: حقیقت و اعتماد عمومی. اگر حقیقت قربانی معامله شود و اعتماد عمومی فرو بریزد، نه آزادی بیان باقی می‌ماند، نه رسانه مستقل، نه مبارزه مؤثر با فساد و نه امکان تحقق عدالت. رسانه، وجدان بیدار جامعه و دیده‌بان منافع عمومی است، اما آن‌گاه که خبر از ابزار آگاهی به ابزار تهدید، اخاذی و معامله بر سر آبرو و اطلاعات تبدیل شود، دیگر با رسانه روبه‌رو نیستیم؛ با باج‌نیوز روبه‌رو هستیم. باج‌نیوزها از اطلاع‌رسانی ارتزاق نمی‌کنند؛ از هراس‌افکنی و ارعاب ارتزاق می‌کنند. سرمایه آنان حقیقت نیست، ترس است. آنان اطلاعات را نه برای آگاهی مردم، بلکه برای وادار کردن اشخاص و نهادها به سکوت، امتیازدهی یا پرداخت وجوه مالی به‌کار می‌گیرند. این رفتار صرفا یک تخلف حرفه‌ای نیست؛ بلکه پیوند آشکار فساد رسانه‌ای با عمل مجرمانه است. هیچ فساد سازمان‌یافته‌ای بدون سکوت جامعه دوام نمی‌آورد. سکوت، اکسیژن فساد است و آگاهی عمومی، نخستین شرط مهار آن. افشای مستند باج‌نیوزها، انتقام‌گیری نیست؛ دفاع از حق مردم برای دانستن است. افشا، قدرت ارعاب را درهم می‌شکند و اجازه نمی‌دهد عنوان مقدس «رسانه» به پوششی برای سوءاستفاده تبدیل شود. باید با صراحت گفت: باج‌نیوزها نه‌تنها مانع شفافیت و مبارزه با فساد هستند، بلکه خود یکی از کانون‌های تولید فسادند. آنان با ایجاد ترس، مسیر افشای فساد واقعی را مسدود می‌کنند و سپس همان ترس را به کالایی برای معامله مبدل می‌سازند؛ یعنی هم حقیقت را محدود و هم فساد را بازتولید می‌کنند. البته افشای باج‌نیوزها هم تنها زمانی مشروع و اخلاقی است که بر اسناد، ادله و رعایت حقوق اشخاص استوار باشد؛ نه بر شایعه، افترا، تسویه‌حساب شخصی یا تعرض وقیحانه به حریم خصوصی افراد. اما افشای باج‌نیوزها پایان راه نیست؛ آغاز راه است. اگر پس از افشا، قانون خاموش بماند، پیام خطرناکی به جامعه داده می‌شود: جرم و فساد رسانه‌ای هزینه‌ای ندارد! آزادی بیان، حق گفتن حقیقت است؛ نه حق معامله بر سر حقیقت. آزادی مطبوعات، حق نظارت بر قدرت است؛ نه حق تبدیل خبر به ابزار اخاذی. برخورد قاطع و قانونمند با باج‌نیوزها، محدود کردن آزادی بیان نیست، بلکه دفاع از آن است؛ زیرا اگر اخاذی رسانه‌ای با روزنامه‌نگاری یکی پنداشته شود، نخستین قربانیان آن رسانه‌های مستقل و خبرنگاران شرافتمند خواهند بود. البته قاطعیت بدون عدالت نیز مشروعیت نمی‌آورد. همان‌گونه که مماشات با باج‌نیوزها خطرناک است، برخورد گزینشی، سلیقه‌ای یا سیاسی نیز اعتماد عمومی را فرومی‌ریزد. قانون باید برای همه یک‌سان اجرا شود؛ نه با منتقدان سخت‌گیرانه و با باج‌گیرانِ خودی مداراگرانه! امروز مسأله فقط چند کانال یا صفحه مجازی نیست؛ مسأله امنیت حقوقی جامعه، اعتبار رسانه، اعتماد عمومی، سلامت مبارزه با فساد، امنیت روانی مردم و حفظ شجاعت تصمیم‌گیری و عمل مدیران است. اگر باج‌نیوزها مهار نشوند، فردا هر شهروند، هر مدیر، هر فعال اقتصادی، هر استاد، هر پزشک، هر قاضی، هر نماینده و هر روزنامه‌نگاری ممکن است قربانی چرخه تهدید و اخاذی شود! ازاین‌رو: افشای مستند باج‌نیوزها یک مسؤولیت اجتماعی است. برخورد قاطع، عادلانه و قانونمند با باج‌نیوزها یک تکلیف حاکمیتی است. دفاع از آزادی بیان، بدون مقابله جدی با باج‌گیری رسانه‌ای ممکن نیست. مدارا با باج‌نیوزها، مدارا با فساد است. و مبارزه قانونمند با باج‌نیوزها، دفاع از حقیقت، عدالت، آزادی بیان و حقوق ملت است؛ زیرا رسانه‌ای که حقیقت را ابزار معامله کند، دیگر خدمتگزار آگاهی عمومی نیست، بلکه به بخشی از چرخه فساد تبدیل می‌شود. 🔻متن کامل یادداشت در خبرگزاری کار(ایلنا): 🆔 https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1821568 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ ‏قوه قضائیه در مسیر عدالت و یاوه‌گویان در صف زندان ✍ توییت: رحمت‌‌اله بیگدلی ۱. کامران غضنفری نماینده مجلس با شکایت روحانی به جرم افترازنی به ۱۳ ماه زندان محکوم شد. ۲. حمید رسایی نیز به جرم افترازنی به ۱۰ ماه زندان محکوم شد. ۳. بیژن زنگنه در پرونده کرسنت تبرئه شد. ۴. اینک نوبت محاکمه احمدی‌نژاد و جلیلی به خاطر پرونده کرسنت و جواد کریمی قدوسی، امیرحسین ثابتی و دیگر غوغائیان به اتهام توهین و افترازنی است. 🔻لینک گزارش محکومیت کامران غضنفری در خبرآنلاین: 🆔 khabaronline.ir/xq7rP 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

☑️ ‏اکبر عبدی؛ تُرک هزارچهره از میان ما رفت ✍ توییت: رحمت‌اله بیگدلی اکبر عبدی خنده را به زبان رنج مردم ترجمه کرد؛ از «اجاره‌نشین‌ها» و «مردی که موش شد» تا «مادر»، «آدم‌برفی» و «اخراجی‌ها». عبدی فقط نقش بازی نمی‌کرد؛ مردم را بازی می‌کرد؛ با سادگی، هوشمندی و مظلومیت! صدا و خنده‌های تلخش برای همیشه در حافظه جمعی ما خواهد ماند! خدایش بیامرزاد یادش نسل‌ها جاودانه باد فرزند بزرگ ترک‌زبان ایران اکبر عبدی؛ مین‌چهرَه تورک آرامیزدان گئتدی اکبر عبدی گولمه‌گی خالقین درد دیلینه چئویردی؛ «کیرایه‌نشین‌لر»‌دن و «سیچان اولان کیشی»‌دن توتموش، «آنا»، «قار آدامی» و «اخراجی‌لر»ه قدر. عبدی یالنیز رول اوینامیردی؛ خلقین اؤزونو اویناییردی؛ ساده‌لیگی، زیرک‌لیگی و مظلوملوغو ایله. سسی، او آجی گولوشلری و معصوم باخیشی ابدی‌لیکله بیزیم اورتاق حافظه‌میزده یاشایاجاق. آلله رحمت ائله‌سین یادی نسیللرجه یاشاسین ایرانین و تورکون بویوک اوشاغی 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ فقر ادبی و فلسفی یا شیادی در استدلال؟/ در نقد «شیاد» خواندن علی شریعتی توسط موسی غنی‌نژاد ✍ رحمت‌اله بیگدلی یادداشت در پایگاه خبری و تحلیلی دیدبان ایران دکتر موسی غنی‌نژاد مدعی شده که دکتر علی شریعتی «شیاد» بوده است؛ زیرا شخصیتی به نام «پروفسور شاندل» را آفریده و گاهی اندیشه‌های خود را از زبان او بیان کرده است! این ادعا اگر صرفاً یک داوری احساسی بود و توسط یک فرد عامی مطرح شده بود، شاید نیازی به پاسخ نداشت، اما هنگامی که در قامت یک نقد علمی و روشنفکرانه توسط کسی مطرح می‌شود که نزد عده‌ای مرجعیت دارد، باید با معیارهای ادبیات، منطق، فلسفه و روش‌شناسی سنجیده شود. نخستین پرسش این است: آیا آفرینش یک شخصیت مفهومی فی‌نفسه مصداق فریب و شیادی است؟ اگر پاسخ مثبت باشد، نتیجه‌ای اجتناب‌ناپذیر به دست می‌آید: نه فقط شریعتی، بلکه بخش بزرگی از تاریخ فلسفه، ادبیات و عرفان جهان نیز باید برچسب «شیادی» بخورد؛ زیرا استفاده از شخصیت‌های مفهومی، نه استثنا، بلکه یکی از کهن‌ترین و معتبرترین شیوه‌های تولید و انتقال اندیشه در تمدن بشری است. اگر نتیجه یک استدلال به مُحال یا امری آشکارا باطل بیانجامد، این نتیجه، پیش از هر چیز، بطلان مقدمات آن استدلال را آشکار می‌کند. افلاطون سقراط را صرفاً گزارش نمی‌کند؛ اهل فلسفه می‌دانند که او «سقراط افلاطونی» را می‌آفریند؛ شخصیتی که ظرف بیان فلسفه افلاطون است. نیچه زرتشت تاریخی را گزارش نمی‌کند، بلکه زرتشت تاریخی را به «زرتشت فلسفی» تبدیل می‌کند تا ژرف‌ترین اندیشه‌های خود را از زبان او بیان کند. کی‌یرکگور شاهکارهای فلسفی خود را با نام‌های مستعار و شخصیت‌های مستقل می‌نویسد. گوته در فاوست، داستایوفسکی در روایت «بازپرس بزرگ» و عطار نیشابوری در منطق‌الطیر نیز دقیقاً از همین سنت بهره می‌گیرند. آیا حتی یک فیلسوف یا منتقد معتبر، افلاطون، نیچه، کی‌یرکگور، گوته، داستایوفسکی یا عطار را به همین دلیل «شیاد» خوانده است؟ پاسخ روشن است: هرگز. دلیل آن نیز روشن است. آنان میان «شخصیت تاریخی» و «شخصیت مفهومی» تفاوت می‌گذارند. شخصیت تاریخی، موضوع تحقیق مورخ است، اما شخصیت مفهومی، ابزار ادیب، فیلسوف، نویسنده و عارف برای اندیشیدن است. این دو، دو مقوله متفاوت‌اند و سنجیدن یکی با معیار دیگری، خطایی آشکار در روش‌شناسی است؛ همانند آن‌که بخواهیم یک شعر را با قواعد آزمایشگاه فیزیک یا یک نظریه اقتصادی را با معیارهای عروض و قافیه ارزیابی کنیم. بنابراین، مسأله‌ اصلی، «پروفسور شاندل» نیست؛ مسأله، ناتوانی غنی‌نژاد در تشخیص یکی از ابتدایی‌ترین مفاهیم فلسفه و نظریه ادبی است. کسی که تفاوت میان شخصیت تاریخی و شخصیت مفهومی را درنیابد، طبیعی است که آفرینش ادبی و فلسفی را با جعل تاریخی اشتباه بگیرد و از این خلط، اتهامی به سنگینی «شیادی» استخراج کند. از همین‌جا پرسش اصلی متوجه خود منتقد می‌شود: آیا نسبت دادن چنین اتهام سنگینی، بدون آشنایی با مبانی فلسفه، هرمنوتیک، نظریه روایت و تاریخ ادبیات، خود نوعی بی‌انضباطی معرفتی نیست؟ آیا می‌توان بدون شناخت قواعد یک دانش، با قاطعیت درباره آن حکم صادر کرد و انتظار داشت این داوری، علمی تلقی شود؟ اقتصاد، علمی شریف و ضروری است، اما اقتصاد، فلسفه نیست؛ ادبیات نیست؛ هرمنوتیک نیست؛ تاریخ اندیشه نیست. همان‌طور که هیچ فیلسوفی با صرف آشنایی با فلسفه، مجاز نیست در باره پیچیده‌ترین نظریه‌های اقتصاد با قاطعیت حکم دهد، هیچ اقتصاددانی نیز با صرف تخصص در اقتصاد، مرجع داوری در فلسفه و ادبیات نمی‌شود. هر علمی، زبان، منطق، روش و معیارهای اعتبار خود را دارد و نادیده گرفتن این مرزها، نخستین گام در سقوط به ورطه خطاهای روشی است. ازاین‌رو اگر قرار باشد واژه «شیادی» در این بحث به‌کار رود، پیش از آن‌که متوجه شریعتی باشد، باید متوجه شیادی در استدلال باشد؛ یعنی آن‌جا که با یک مقدمه نادرست، نتیجه‌ای سنگین گرفته می‌شود و بدون کم‌ترین پشتوانه ادبی و فلسفی، یکی از اثرگذارترین متفکران معاصر ایران به فریبکاری متهم می‌شود. این نقد، نه نقد فلسفی است و نه نقد ادبی، بلکه نمونه‌ای از داوری شتاب‌زده‌ای است که بر اثر ناآشنایی با موضوع، لباس استدلال بر تن کرده است. دکتر علی شریعتی نیز‌ مانند هر متفکر دیگری قابل نقد است و هیچ اندیشمندی فراتر از نقد نیست، اما نقد به معنای لگد‌زدن نیست و هنگامی اعتبار دارد که از درون قواعد همان دانش برآید. کسی که می‌خواهد شریعتی را نقد کند باید نخست زبان شریعتی، سنت فلسفی و ادبی‌ای را که او در آن می‌اندیشد و ابزارهای بیانی او را بشناسد، در غیر این صورت، آنچه نقد نامیده می‌شود، چیزی جز شیادی نیست که در قالب استدلال عرضه شده است! سعدی قرن‌ها پیش حقیقتی را بیان کرده است که هنوز هم معیار سنجش بسیاری از داوری‌هاست: تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد 🆔 https://www.didbaniran.ir/fa/tiny/news-313938

✅ پارادوکس آزادی؛ رهایی از زنجیر استبداد و جهالت، نه مجوز برای پمپاژ دروغ و نفرت ✍ رحمت‌اله بیگدلی مقاله تفصیلی در خبرگزاری ایلنا آزادی یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای عقل بشری و یکی از بنیادی‌ترین مفاهیم در فلسفه سیاسی، اخلاق و حقوق انسانی است، اما همین مفهوم ارزشمند، در عین عظمت و نقش تاریخی‌اش در تعالی انسان و رهایی جوامع از سلطه و استبداد، یکی از پیچیده‌ترین، عمیق‌ترین و مناقشه‌برانگیزترین مفاهیم در اندیشه بشری به‌شمار می‌رود. علت این پیچیدگی این است که آزادی، مفهومی تک‌بعدی نیست، بلکه دارای دو ساحت مکمل و به‌هم‌پیوسته است. آزادی تنها به معنای رفع مانع، نبودِ اجبار و رهایی از سلطه بیرونی نیست، بلکه پرسشی بنیادی‌تر را نیز در برابر انسان قرار می‌دهد: انسان پس از آن‌که آزاد شد، برای چه چیزی آزاد است و چگونه باید از آزادی خویش بهره گیرد؟ این‌جاست که «پارادوکس آزادی» شکل می‌گیرد: آیا آزادی به معنای رهایی مطلق از هرگونه قید و محدودیت است؛ به‌گونه‌ای که انسان بتواند هر سخن یا رفتاری، حتی توهین، تحقیر، هتک حرمت و نفرت‌پراکنی را به نام آزادی توجیه کند؟ یا این‌که آزادی، مفهومی عمیق‌تر و انسانی‌تر دارد و غایت آن، رهایی عقل از بند غل و زنجیر‌های درونی و بیرونی، جهل، کشف حقیقت، شکوفایی شخصیت انسان، رشد اخلاقی و پاسداشت کرامت بشری است؟ پاسخ منطقی و فلسفی این است که آزادی، اگر از عقلانیت، اخلاق و مسؤولیت جدا شود، به‌تدریج ماهیت خود را از دست می‌دهد و به ضد خویش تبدیل می‌شود؛ زیرا اگر آزادی ابزار سلب آزادی، امنیت و کرامت دیگران گردد، در درون خود حامل تناقضی بنیادین خواهدبود. هدف آزادی، افزایش توان انتخاب آگاهانه انسان است، نه فراهم کردن امکان تجاوز به حقوق و حیثیت دیگران. به بیان دقیق‌تر: انسان آزاد می‌شود تا از زنجیرهای جهل، خرافه، تعصب کور، ترس و استبداد رها گردد، نه این‌که با نام آزادی، زنجیرهای تازه‌ای از نفرت، تحقیر و خشونت بر پیکر جامعه تحمیل کند. مرز آزادی، کرامت انسان است. نقد اندیشه، حق همگان و شرط کشف حقیقت است، اما تحقیر صاحبان اندیشه، عبور از اخلاق و آغاز تخریب جامعه است. هم فیلسوفانی چون جان استوارت میل، یورگن هابرماس و کارل پوپر، و هم قرآن کریم، سنت نبوی و نهج‌البلاغه بر یک حقیقت تأکید دارند: آزادی بدون مسؤولیت، به ضد خود تبدیل می‌شود. جامعه بالغ، جامعه‌ای نیست که در آن هیچ اندیشه‌ای نقد نشود؛ جامعه‌ای است که شدیدترین نقدها با قوی‌ترین استدلال‌ها بیان شوند، نه با زشت‌ترین توهین‌ها. آزادی یعنی حق اندیشیدن، حق نقد کردن و حق انتخاب؛ همراه با مسؤولیت پاسداری از حقیقت، اخلاق و کرامت انسان. 🔻متن کامل مقاله تفصیلی را در لینک زیر در خبرگزاری بخوانید: 🆔 https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1816713 🆔 @rahmatollahbigdeli

📸 تشییع پیکر رهبر شهید آیت‌الله سید علی خامنه‌ای قدس سره قم، مسیر جمکران و مرقد مطهر حضرت معصومه(س) سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ هم‌اکنون ساعت ۹:۳۰ 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

☑️ ۱۲ تیر کیفرخواست همیشگی ملت ایران علیه آمریکاست ✍ توییت: رحمت‌‌اله بیگدلی ‏۱۲ تیر یک تاریخ نیست، یک کیفرخواست همیشگی از سوی ملت ایران علیه جنایات آمریکا در ترور رهبر شهید، اسقاط هواپیمای مسافربری ایران و قتل عام کودکان میناب است. ۱۲ تیر سندی زنده و کیفرخواستی همیشگی علیه کارنامه خونبار آمریکاست. این روز از یک سو یادآور وداع اشکبار ملت ایران با آیت‌الله خامنه‌ای رهبر شهید خویش است و از سوی دیگر، خاطره زخمی را زنده می‌کند که با سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران بر پیکر این ملت نشست. این آمریکایی که آیت‌الله خامنه‌ای رهبر فقید ایران را به شهادت رساند، همان آمریکایی است که با حمله موشکی به مدرسه‌ای در میناب، ۱۶۸ دانش‌آموز بی‌دفاع را به خاک و خون کشید و همان آمریکایی است که هواپیمای مسافربری ایران را بر فراز خلیج فارس با موشک هدف قرار داد و ۲۹۰ انسان بی‌گناه از جمله ۶۶ کودک، ده‌ها زن، مرد و سالمند را در برابر چشمان جهان شهید کرد و آسمان و آب‌های خلیج فارس را به قتلگاه کودکان و بی‌گناهان بدل ساخت. هر بار که کودکی در غزه، لبنان، یمن، افغانستان، عراق و هر نقطه دیگری از جهان قربانی جنگ و خشونت می‌شود، هر بار که مدرسه‌ای هدف آتش قرار می‌گیرد، هر بار که خون انسانی بی‌گناه بر زمین می‌ریزد و هربار که رهبری مخالف سلطه آمریکا ترور می‌شود حافظه ملت ایران بار دیگر به دوازدهم تیر بازمی‌گردد؛ زیرا خون کودکان و انسان‌ها مرز نمی‌شناسد و جنایت هرگز مشمول مرور زمان نمی‌شود. دوازدهم تیر، یادآور حقیقتی انکارناپذیر است: قدرتی که روزی هواپیمای مسافربری را با موشک سرنگون کرد و کودکان را آماج آتش ساخت، هرگز نمی‌تواند با شعارهای حقوق بشر، چهره واقعی خود را از حافظه تاریخ بزداید. تاریخ، آمریکا را نه با شعارهایش، بلکه با جنایت‌هایش خواهد شناخت؛ با خون کودکان، با آسمان خونین خلیج فارس، با مدرسه ویران‌شده میناب و با شهادت رهبرانی که در برابر سلطه‌طلبی ایستادند. این حقیقت، نه فراموش می‌شود و نه تحریف؛ زیرا حافظه ملت‌ها هرگز خون بی‌گناهان را فراموش نمی‌کند. 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ اتفاق نظر مرجعیت شیعه در حمایت از رئیس‌جمهوری و دولت؛ پشتوانه عقلانیت، دیپلماسی و منافع ملی ✍ یادداشت رحمت‌اله بیگدلی در ایران آنلاین در سیاست، گاه یک رخداد، فراتر از یک خبر، به یک «نشانه» تبدیل می‌شود؛ نشانه‌ای که جهت‌گیری نیروهای مؤثر جامعه را آشکار می‌کند. دیدار دکتر مسعود پزشکیان با مراجع عظام تقلید در قم و مواضع صریح آنان در حمایت از دولت، از همین دست رخدادهاست؛ رخدادی که نشان داد مرجعیت شیعه، در یکی از حساس‌ترین دوران‌های کشور، حمایت از دولت، تلاش برای حل مشکلات مردم و پیگیری دیپلماسی عزتمندانه را در راستای مصالح عالی نظام و منافع ملی می‌داند. ایران آنلاین: رحمت‌اله بیگدلی؛ فعال سیاسی و اجتماعی، مدرس حوزه و عضو هیأت علمی دانشگاه در یادداشتی برای ایران آنلاین نوشت: این هم‌صدایی، صرفاً تأیید یک دولت یا یک رئیس‌جمهوری نیست؛ تأیید یک رویکرد است. رویکردی که بر این اصل استوار است که اداره کشور با عقلانیت، تدبیر، گفت‌وگو، حفظ عزت ملی و تلاش برای رفع مشکلات اقتصادی مردم، نه یک انتخاب جناحی، بلکه یک ضرورت ملی است. مرجعیت شیعه در طول تاریخ، هرگاه با مسائل سرنوشت‌ساز کشور روبه‌رو شده، از هیاهوی سیاسی فاصله گرفته و با تکیه بر موازین عقلی و شرعی، مصالح عمومی و واقعیت‌های جامعه سخن گفته است. از همین رو، مواضع اخیر مراجع را باید در امتداد همان سنت دیرینه فهم کرد؛ سنتی که حفظ منافع مردم و کیان کشور را بر مجادلات سیاسی مقدم می‌شمارد. گزارش رئیس‌جمهوری از وضعیت کشور، روند مذاکرات و برنامه‌های دولت با استقبال و حمایت مراجع عظام همراه شد. آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی خدمات صادقانه مسئولان را دارای اجر الهی دانستند و تصریح کردند که ناسپاسی برخی افراد از ارزش این تلاش‌ها نمی‌کاهد. آیت‌الله علوی بروجردی مدیریت کشور در شرایط دشوار، سعه‌صدر رئیس‌جمهوری و پیگیری مسئولانه مذاکرات را ستودند. آیت‌الله نوری همدانی حمایت از دولت را در چارچوب مصالح کشور ضروری دانستند. آیت‌الله جعفر سبحانی استمرار مسیر توافق و گفت‌وگو را شایسته تقدیر خواندند. آیت‌الله کریمی جهرمی بر تعامل عزتمندانه و حکیمانه با جهان برای پیشرفت ایران تأکید کردند و آیت‌الله مکارم شیرازی نیز آثار مثبت توافقات اخیر بر اقتصاد و معیشت مردم را مورد توجه قرار دادند. این مجموعه مواضع، اگرچه با ادبیات و بیان‌های متفاوت مطرح شده است، اما در یک نقطه به هم می‌رسند: حمایت از هر اقدامی که بتواند عزت ایران را حفظ کند، مشکلات مردم را کاهش دهد و افق روشن‌تری پیش روی کشور بگشاید. در برابر چنین اجماعی، ادعاهای جریان‌هایی که ماه‌ها با ادبیات تند، دولت، مذاکره‌کنندگان و حتی برخی تصمیم‌های رسمی نظام را آماج حملات خود قرار داده‌اند، بیش از گذشته در معرض داوری افکار عمومی قرار می‌گیرد. هنگامی که مراجع عظام تقلید از جایگاه رهبری معنوی مردم با استقلال رأی و بر اساس تشخیص خود، از اصل این مسیر حمایت می‌کنند، روشن می‌شود که تندروی و تخریب، نه زبان مرجعیت است و نه بازتاب‌دهنده نگاه غالب روحانیت و حوزه‌های علمیه. البته نقد منصفانه، حق و بلکه وظیفه دلسوزان کشور است؛ اما میان نقد مسئولانه و تخریب، میان خیرخواهی و التهاب‌آفرینی، و میان مطالبه‌گری و نفی هرگونه راه‌حل، فاصله‌ای عمیق وجود دارد. جامعه بیش از هر زمان دیگری به نقدی نیاز دارد که به اصلاح بینجامد، نه به فرسایش سرمایه اجتماعی و تضعیف انسجام ملی. پیام دیدار رئیس‌جمهوری اسلامی ایران با مراجع عظام تقلید، پیامی فراتر از یک رویداد سیاسی است. این پیام، دعوت به عقلانیت، همدلی، واقع‌بینی و ترجیح منافع ملی بر رقابت‌های جناحی است. ایران امروز، برای عبور از چالش‌های داخلی و خارجی، بیش از هر چیز به وحدت، تدبیر، دیپلماسی عزتمندانه و تصمیم‌های شجاعانه نیاز دارد؛ همان مسیری که مرجعیت شیعه با نگاه حکیمانه خود از آن پشتیبانی کرده است. در چنین وضعیتی، هر جریان سیاسی، هر رسانه و هر کنشگر اجتماعی، شایسته است مواضع و رفتار خود را با این معیار بسنجد: آیا سخن و عمل او به کاهش مشکلات مردم، تقویت انسجام ملی و تأمین منافع ایران کمک می‌کند یا بر دامنه اختلاف، التهاب و فرسایش سرمایه‌های کشور می‌افزاید؟ پاسخ به این پرسش، معیار تشخیص مسئولیت‌پذیری و آینده‌نگری در عرصه سیاست است. 🔻لینک یادداشت رحمت‌اله بیگدلی در ایران آنلاین: 🆔 https://inn.ir/news/157829 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ لزوم روشنگری در باره چرایی امضا نکردن تفاهم‌نامه توسط یک عضو شورای عالی امنیت ملی ✍ توییت: رحمت‌‌اله بیگدلی ‏مفاد تفاهم‌نامه را همه اعضای شورای عالی امنیت ملی اعم از سران قوا، فرماندهان ارتش و سپاه و سران امنیتی امضا کرده‌اند جز یک نفر! پیشنهاد می‌شود: ۱. آن یک نفر معرفی شود. ۲. صداوسیما چندساعت آنتن زنده بدهد تا راه‌حلش را توضیح دهد. مردم حق دارند بدانند در برابر اجماع سران کشور، نسخه آن نابغه ناشناخته چیست؟ اعضای شورا عبارتند از: رؤسای قوای سه‌گانه رئیس ستاد فرماندهی کل نیروهای مسلح مسؤول امور برنامه و بودجه دو نماینده به انتخاب مقام رهبری وزرای امور خارجه، کشور، اطلاعات. حسب مورد وزیر مربوط و عالی‌ترین مقام ارتش و سپاه. 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ رحمت‌اله بیگدلی: هنر دیپلماسی در مذاکره و توافق سودمند در وضعیت بی‌اعتمادی است ❇️ مذاکره و توافق بین ایران و آمریکا در گفت‌وگوی تفصیلی رحمت‌اله بیگدلی با ایرنا ده نکته مهم این گفت‌وگو: ۱. دیپلماسی در شرایط بی‌اعتمادی معنا پیدا می‌کند. سابقه بدعهدی آمریکا دلیل ترک مذاکره نیست، بلکه ضرورت اخذ تضمین‌های قوی‌تر را افزایش می‌دهد. ۲. راهبرد صحیح، نه اعتماد مطلق است و نه ردّ مطلق مذاکره. با استناد به عهدنامه مالک اشتر، پذیرش صلحِ همراه با مصلحت و هم‌زمان هوشیاری در برابر فریب دشمن، الگوی مطلوب است. ۳. ملاک موفقیت توافق، وجود ضمانت‌های اجرایی است. پرسش اصلی این نیست که آمریکا قابل اعتماد است یا نه، بلکه این است که نقض توافق برای آن تا چه اندازه پرهزینه شده است. ۴. جایگزین دیپلماسی غالباً جنگ و افزایش هزینه‌هاست. مذاکره، حتی در فضای بی‌اعتمادی، ابزاری عقلانی برای حفظ منافع ملی و کاهش تهدیدهاست. ۵. اهمیت تعهدات مهم‌تر از تعداد آن‌هاست. نمی‌توان ارزش یک توافق را با شمارش بندهای آن سنجید؛ یک تعهد راهبردی ممکن است از ده‌ها تعهد فنی اثرگذارتر باشد. ۶. چالش اصلی، اجرای تعهدات است نه نوشتن آن‌ها. موفقیت توافق به سازوکارهای راستی‌آزمایی، ضمانت اجرا و افزایش هزینه نقض تعهدات بستگی دارد. ۷. اعتراض رژیم صهیونیستی به‌تنهایی نشانه پیروزی ایران نیست. این مخالفت می‌تواند نشان دهد که همه خواسته‌های تل‌آویو محقق نشده، اما معیار نهایی، تأمین منافع ملی ایران است. ۸. اختلاف واشنگتن و تل‌آویو نباید به شکاف راهبردی تعبیر شود. ارزیابی توافق باید بر پایه نتایج عملی آن باشد، نه صرف واکنش مخالفان. ۹. میان توقف جنگ و صلح پایدار تفاوت وجود دارد. یادداشت تفاهم الزاماً پایان منازعه نیست، اما می‌تواند آغاز یک مسیر سیاسی برای رسیدن به صلح باشد. ۱۰. سرنوشت توافق به عملکرد آینده طرف‌ها وابسته است. اگر این تفاهم بتواند تنش را کاهش دهد، دیپلماسی را تداوم بخشد و هزینه بازگشت به جنگ را افزایش دهد، ظرفیت تبدیل شدن به صلحی پایدار را خواهد داشت. 🔻متن کامل گفت‌وگو را در لینک زیر بخوانید: 🆔 https://irna.ir/xjXCv8 @IRNA_1313

☑️ ایجاد مزاحمت توسط تعدادی از زائران ایرانی برای زائران شیعه اسماعیلی در مرقد مطهر امام حسین(ع) محکوم است ✍ توییت: رحمت‌‌اله بیگدلی ‏ایجاد مزاحمت توسط تعدادی از زائران ایرانی برای زائران شیعه اسماعیلی در مرقد مطهر امام حسین(ع) عملی ناپسند و مغایر با سیره اهل‌بیت(ع) و محکوم است. اختلاف مذهبی هرگز مجوز اهانت به کرامت زائران نیست. مرقدهای مطهر اهل‌بیت علیهم السلام مأمن همه مسلمانان از مذاهب مختلف و حتی پیروان دیگر ادیان‌اند. بازداشت تعدادی از این مزاحمان توسط پلیس عراق، مایه وهن و شرمساری زائران ایرانی شده است. چگونه کسانی که خود را پیرو امام حسین(ع) می‌دانند به زائران آن حضرت به‌دلیل اختلاف مذهبی جسارت می‌کنند در حالی که خود امام حسین(ع) برای جذب زُهَیر بن قِینِ عثمانی پیش‌قدم شد و حُرّ یزیدی را در روز عاشورا در آغوش هدایت پذیرفت؟! این‌گونه تندروی‌ها از کار زشت آخوند افراطی ‎#غلامرضا_قاسمیان در مدینه منوره و بازداشت او توسط پلیس عربستان گرفته تا تعرض به زائران امام حسین(ع) در کربلا، محصول سال‌ها سکوت در قبال افراط‌گرایی و  حمله افراطیون به سفارتخانه‌ها و توهین آنان به شخصیت‌های ملی و مذهبی و فرمان حمله به منزل رجال سیاسی و ... در داخل است! اگر این جریان افراطی از مراکز تصمیم‌گیری و تریبون‌های رسمی کشور کنار گذاشته نشود و با آن برخورد قاطع صورت نگیرد، ما شاهد شکل‌گیری فرقه خطرناکی شبیه خوارج خواهیم بود که ضرر آنان برای اسلام و مسلمین از همه دشمنان اسلام و مسلمین بیش‌تر بود و هم آنان بودند که با ترور امام علی(ع) بسترساز پیروزی معاویه و انحراف خلافت اسلامی شدند! به قول استاد سخن سعدی بزرگ: درختی که اکنون گرفته‌ست پای به نیروی شخصی برآید ز جای و گر همچُنان روزگاری هِلی به گردونش از بیخ بر نَگسلی سر چشمه شاید گرفتن به بیل چو پر شد نشاید گذشتن به پیل! 🔻فیلم‌هایی از این مزاحمت را در لینک زیر ببینید: 🆔 https://www.khabarfoori.com/fa/tiny/news-3225432 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ ‏شکست راهبرد مهار و تبدیل ایران از موضوع سیاست به فاعل سیاست ✍ یادداشت رحمت‌اله بیگدلی در ایرنا ایرنا: رحمت‌اله بیگدلی تحلیلگر و فعال سیاسی اصلاح‌طلب در یادداشتی در باره تفاهم‌نامه اخیر بین ایران و آمریکا نوشت: دستاورد اصلی ایران در تفاهم‌نامه  اخیر را نباید صرفاً در یک آتش‌بس یا توافق جست‌وجو کرد، بلکه باید آن را در تغییر جایگاه ایران در موازنه قدرت منطقه‌ای و جهانی دید. آمریکا و متحدانش طی دهه‌ها با تحریم، فشار سیاسی، تهدید نظامی و پروژه‌های تغییر نظام، در پی مهار یا حذف ایران بودند، اما نه نظام سیاسی ایران فروپاشید، نه از معادلات منطقه‌ای حذف شد و نه استقلال راهبردی خود را از دست داد. امروز مهم‌ترین واقعیت این است که ایران از «موضوعِ سیاست دیگران» به «فاعلِ سیاست» تبدیل شده است؛ از «مسأله‌‌‌ای برای حل شدن» به «واقعیتی برای پذیرفته شدن». در منطق روابط بین‌الملل، این یعنی شکست راهبرد مهار و پذیرش نقش ایران به‌عنوان یک بازیگر تأثیرگذار در معادلات منطقه‌ای و جهانی. 🔻متن کامل یادداشت را در لینک زیر بخوانید: 🆔 https://www.irna.ir/news/86188579/ 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ محکومیت قطعی حمید رسایی به زندان ✍ توییت: رحمت‌اله بیگدلی حکم ۱۰ ماه حبس و عذرخواهی رسمی حمید رسایی به اتهام دروغ‌گویی و افترازنی در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد. مهدی نصیری تندرو سمت راست سر از آغوش رژیم صهیونیستی درآورد و حمید رسایی با حکم زندان روبه‌رو شد. تندروهای هر دو سوی طیف سر و ته یک کرباس‌اند! رسایی مدعی شده بود که قالیباف در اسناد مجلس شورای اسلامی دست برده است. مردم در انتظار برخورد قاطع دستگاه قضایی با امثال محمود نبویان، امیرحسین ثابتی و تهدیدکنندگان دکتر پزشکیان رئیس جمهوری اسلامی ایران نیز هستند. 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

رحمت‌اله بیگدلی در گفت‌وگو با ایلنا مطرح کرد: راهبردی‌ترین رهنمودهای امام علی(ع) برای دوران پساجنگ بیگدلی: سیره نظری و عملی امام علی(ع) دال بر حفظ آمادگی، حاکمیت عقلانیت و دور نگه داشتن تندروها از مراکز تصمیم‌گیری در دوران پساجنگ است. ایلنا: در آستانه احتمال گشایش در مناسبات ایران و آمریکا و طرح مباحث مربوط به دوران پس از تنش و تقابل، با حجت‌الاسلام والمسلمین رحمت‌اله بیگدلی، فعال سیاسی و فرهنگی، مدرس حوزه علمیه، عضو هیأت علمی دانشگاه و عضو شورای راهبری انتخاب اعضای دولت چهاردهم درباره مهم‌ترین رهنمودهای امام علی(ع) برای دوران پساجنگ به گفت‌وگو نشسته‌ایم. مهم‌ترین اصول رهنمودهای امام علی(ع) برای دوران پساجنگ مستخرج از این گفت‌وگو عبارت‌اند از: ۱. حفظ آمادگی و هوشیاری پایان جنگ به معنای پایان تهدیدها نیست. جامعه باید ضمن حرکت به سوی آرامش و بازسازی، قدرت بازدارندگی، آمادگی و هوشیاری خود را حفظ کند: «فَوَاللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ قَطُّ فِي عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا؛ به‌خدا سوگند، هیچ قومی در درون سرزمین خود مورد هجوم قرار نگرفت مگر آن‌که خوار و ذلیل شد.» ۲. جایگزینی منطق سازندگی به جای منطق جنگ با پایان جنگ، جهاد ادامه می‌یابد، اما از عرصه نظامی به عرصه سازندگی، اقتصاد، فرهنگ، علم و بازسازی اجتماعی منتقل می‌شود. ۳. حاکمیت عقلانیت بر هیجان دوران پساجنگ بیش از هر زمان دیگر نیازمند تصمیم‌های عاقلانه، واقع‌بینانه و مبتنی بر مصالح عمومی است. ۴. شایسته‌سالاری در انتصاب مدیران مدیران باید بر اساس صلاحیت، آزمون، تجربه و شایستگی انتخاب شوند، نه بر اساس روابط شخصی، جناحی یا احساسی. ۵. ترجیح افراد باتجربه و آینده‌نگر کارگزاران باید اهل تجربه، دوراندیشی، حیا، پاکدستی و برخوردار از سابقه مثبت اجتماعی باشند. ۶. دوری از افراد طمع‌کار و منفعت‌طلب یکی از معیارهای اصلی مدیریت در نگاه امام علی(ع)، سلامت اقتصادی و عدم وابستگی به مطامع شخصی است. ۷. دور نگه داشتن افراط‌گرایان از مراکز تصمیم‌گیری تندروی و جمود فکری مانع تشخیص مصالح عمومی است و افراط‌گرایان نباید در جایگاه تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری قرار گیرند. ۸. مقابله با فتنه پیش از گسترش آن حاکمیت باید کانون‌های تولید فتنه و افراط‌گرایی را مهار کند؛ نه آن‌که منتظر تبدیل شدن آن‌ها به بحران امنیتی بماند. («فَقَأْتُ عَيْنَ الْفِتْنَةِ؛ من چشم فتنه را درآوردم.») ۹. حفظ حقوق منتقدان و مخالفان قانونی تا زمانی که مخالفان به خشونت و برهم زدن امنیت عمومی روی نیاورده‌اند، باید از حقوق شهروندی و آزادی بیان برخوردار باشند. ۱۰. تقویت وحدت ملی و سرمایه اجتماعی جامعه پس از جنگ به ترمیم شکاف‌ها، بازسازی اعتماد عمومی و افزایش همبستگی ملی نیاز دارد. ۱۱. پرهیز از دوقطبی‌سازی و دشمن‌تراشی داخلی جریان‌هایی که بقای خود را در بحران‌آفرینی، التهاب سیاسی و شکاف اجتماعی جست‌وجو می‌کنند، با منطق علوی سازگار نیستند. ۱۲. تقدم مصلحت عمومی بر تعصبات جناحی ملاک تصمیم‌گیری در حکومت، مصالح مردم و منافع ملی است، نه هیجانات سیاسی و تعصبات گروهی. ۱۳. نگاه ابزاری به جنگ و مذاکره نه جنگ ذاتاً مقدس است و نه مذاکره ذاتاً مذموم؛ هر دو ابزارند و ارزش آن‌ها به میزان تأمین مصالح جامعه بستگی دارد. ۱۴. پرهیز از اتهام‌زنی و تکفیر سیاسی متهم کردن مخالفان و مذاکره‌کنندگان به خیانت بدون دلیل روشن با منطق علوی سازگار نیست. ۱۵. سازندگی به عنوان بزرگ‌ترین جهاد پس از جنگ از نگاه امام علی(ع) پس از پایان جنگ، مهم‌ترین وظیفه حکومت و مردم، ساختن کشور، احیای اقتصاد، گسترش عدالت و بهبود زندگی مردم است. خلاصه اصول راهبردی: امام علی(ع) برای دوران پساجنگ سه اصل بنیادین را ترسیم می‌کند: «آمادگی بدون هراس، عقلانیت بدون افراط، و سازندگی برای تأمین مصالح عمومی.» 🔻متن کامل گفت‌وگو را در لینک زیر بخوانید: 🆔 https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1800449

✅ رحمت‌اله بیگدلی در گفت‌وگو با آوش: صلحی که از موضع ضعف و تسلیم تحمیل شود، ارزشمند نیست و جنگی که بدون ضرورت جان و مال مردم را به خطر اندازد مطلوب نیست. تشخیص حکم مذاکره و جنگ و صلح برعهده حاکم مشروع و نهادهای مسؤول کشور است نه افراد و گروه‌ها. این‌که می‌گویند پیامبر کنترل اوضاع را از دست داده بود، ناشی از جهل یا دشمنی با آن بزرگوار است. 🔻متن کامل گفت‌وگو در لینک زیر: 🆔 avash.ir/n/Rdu‎ 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli

✅ وصل اینترنت بین‌الملل با دستور دکتر مسعود پزشکیان ✍ توییت: رحمت‌اله بیگدلی ❇️ باعث شرمندگی کسانی که به پزشکیان هتاکی می‌کردند که رئیس‌جمهوری کاره‌ای نیست! ۱. پزشکیان قانون حجاب اجباری را ابلاغ نکرد. ۲. پزشکیان مصوبه بازگشایی اینترنت بین‌الملل را ابلاغ و دستور اتصال کامل اینترنت جهانی را صادر کرد و کاربران سرویس‌های پهن‌باند ثابت FTTH، VDSL و ADSL بدون محدودیت به شبکه جهانی اینترنت وصل شدند. 🔻 کانال رسمی‌ جدید رحمت‌اله بیگدلی: 🆔 @rahmatollahbigdeli