𝖲𝗍𝖺𝗒

like starlight in the darkness 🌠 chapter 18: tap tap

امیدوارم یه روز آدم‌هایی که به یاد میارن هم سبک و رها باشن. مثل اون لحظاتی که توی دل خاطرات گیره کرده نشن :(

:( کاش میشد تیکه های شکسته رو ترمیم کرد، امیدوارم یه روز خاطره‌ها فقط خاطره باشن نه چیزی که هنوز دردشون تازه باشه

آدم های شکسته‌ هم همینطورن. یه روزی چشمهاشون رو می‌بندن و خاطره‌ای رو به یاد میارن که هنوز می‌تونن بوی عطرش رو حس کنن و بعد می‌فهمن که بیشتر از هر چیزی، شبیه تیکه‌های شکسته‌ی‌ کسی شدن که از دستش دادن. بیشتر از هر چیزی، شکسته و دلتنگ.

چرا که نه بنویس خب :)))) من که خیلی دلم تنگ شده

Our Nights : the calls i thought would never end.

﹙ Is it better to speak or die ?﹚

ㅤㅤ «وقتی صدای سازت رو می‌شنوم، همه چیز رو فراموش می‌کنم. مکان، زمان، آدم‌ها، همه‌شون محو می‌شن و فقط تو برام می‌مونی. تو و موسیقی‌ای که از قلب شکسته‌ت بلند می‌شه و به قلب من می‌رسه.» ㅤㅤ

ㅤㅤ «وقتی صدای سازت رو می‌شنوم، همه چیز رو فراموش می‌کنم. مکان، زمان، آدم‌ها، همه‌شون محو می‌شن و فقط تو برام می‌مونی. تو و موسیقی‌ای که از قلب شکسته‌ت بلند می‌شه و به قلب من می‌رسه.» ㅤㅤ

" موومان اول قطعه‌ای که لیو اسمش رو آورده بود "

ㅤㅤ «وقتی صدای سازت رو می‌شنوم، همه چیز رو فراموش می‌کنم. مکان، زمان، آدم‌ها، همه‌شون محو می‌شن و فقط تو برام می‌مونی. تو و موسیقی‌ای که از قلب شکسته‌ت بلند می‌شه و به قلب من می‌رسه.» ㅤㅤ

سانگوون … سانگوون من