Revayat

دل دیوانه ویگن 📚 @revayat_chanel

اگر از من بپرسید به چه کسی نباید اعتماد کرد؟ می‌گویم: آدمی که با همه دوست است. دوست بودن با همه نیازمند هزاران نقاب، هزاران دروغ و هزاران تزویر است... 📚 @revayat_chanel

۴۸قانون قدرت از کتاب رابرت گرین 📚 @revayat_chanel

نعنا را هر چقدر که بچینی، کم که نمی‌شود هیچ؛ زیاد هم می‌شود! بخشش مثل نعنا چیدن است؛ نترس! خدا جایش را ده برابر پر می‌کند. قانون خلاء می‌گوید تو حفره خودت را ایجاد کن، کائنات پُر می‌کند. 📚 @revayat_chanel

همسر من ناگهان مریض شد، او ۳۰ پوند از وزنش را از دست داد، بی اختیار گریه می‌کرد. خوشحال نبود، از سردرد و ناراحتی اعصاب رنج می‌برد. ساعات کمی می‌خوابید و همیشه خسته بود. رابطه ما در آستانه جدایی بود، او داشت زیبایی اش را از دست می‌داد و حاضر به بازی در هیچ فیلمی نبود. من امیدی نداشتم و فکر می‌کردم به زودی طلاق خواهیم گرفت. وحشت تمام وجودم را فرا گرفته بود. اول دعا کردم، ناگهان تصمیم دیگری گرفتم. می‌دانستم من زیباترین زن زمین را دارم. او بت زیبایی بیش از نیمی از زنان و مردان زمین است. و من شروع به سرریز کردن او با گل و بوسه و عشق کردم. و هر لحظه او را سورپرایز می‌کردم. فقط برای او زندگی می‌کردم. در جمع فقط در مورد او صحبت می‌کردم. او را در مقابل دوستان مشترک مان ستایش می‌کردم. او روز به روز شکوفا می‌شد. هر روز بهتر می‌شد، وزن خود را بدست آورد، دیگر عصبی نبود. و من نمی‌دانستم که عشق تا این حد توانایی دارد. و پس از آن متوجه یک مطلب شدم: زن بازتابی از رفتار مردش است. اگر شما زنی را تا نقطه جنون دوست بدارید، او هم به همان مجنون تبدیل خواهد شد. 👤 #برد_پیت 📚 @revayat_chanel

این تصویر یک استعاره‌ی روان‌شناختی بسیار عمیق را نشان می‌دهد: در سمت چپ، آجر را می‌بینیم که جریان آب روی آن می‌ریزد، اما آب درونش نفوذ نمی‌کند، فقط روی سطحش پخش می‌شود و هدر می‌رود. این حالت نماد "گوش دادن برای پاسخ دادن" (Listening to respond) است — یعنی وقتی کسی صحبت می‌کند، ما در ظاهر گوش می‌دهیم، اما در واقع ذهنمان درگیر پاسخ بعدی است. نمی‌گذاریم حرف او در عمق ما نفوذ کند. در این حالت، هدف فهمیدن نیست؛ هدف فقط واکنش نشان دادن است. نتیجه‌اش سطحی‌بودن ارتباط، سوءتفاهم، و نرسیدن به درک متقابل است. در سمت راست، اسفنج را می‌بینیم که آب را در خود جذب می‌کند. این یعنی "گوش دادن برای درک کردن" (Listening to understand) — یعنی گوش دادن با نیتِ فهمیدن، نه جواب دادن. در این حالت، ما با ذهنی باز، بدون قضاوت، بدون عجله برای واکنش، و با حضور کامل گوش می‌دهیم. حرف طرف مقابل به درون ما نفوذ می‌کند، احساسش را می‌فهمیم، و در نتیجه گفت‌وگو عمق پیدا می‌کند. تفاوت کلیدی: آجر = ذهن بسته، مقاومت در برابر درک، تمرکز بر خود. اسفنج = ذهن باز، همدلی، تمرکز بر دیگری. ارتباط مؤثر نه از گفتن، بلکه از درک کردن آغاز می‌شود. وقتی فقط برای پاسخ دادن گوش می‌دهیم، گفت‌وگو به رقابت تبدیل می‌شود اما وقتی برای فهمیدن گوش می‌دهیم، گفت‌وگو به پیوند تبدیل می‌شود. 📚 @revayat_chanel

۶ ویژگی فرد مناسب برای ازدواج نه ظاهر، نه پول، نه موقعیت... بلکه این ۶ ویژگیه که می‌تونه یه رابطه رو ماندگار کنه: ۱. تعهد به رشد — کسی که در مسیر تکامل خودشه، درجا نمیزنه ۲. توانایی بیان احساسات — کسی که از گفتن «احساسم اینه» نمی‌ترسه ۳. صداقت و شرافت — پایه‌ی هر رابطه‌ای که قراره امن باشه ۴. پختگی و مسئولیت‌پذیری — کسی که از اشتباه فرار نمی‌کنه ۵. اعتماد به نفس بالا — که به تو حس امنیت میده نه رقابت ۶. نگرش مثبت — کسی که در سختی هم لبخند یادش میمونه برگرفته از کتاب «آیا تو آن گمشده‌ام هستی؟» 📚 @revayat_chanel

این تصویر شاهکاره! با یک تصویر ساده می‌گه: مشکل تو نیست… واکنش توئه. بعضی‌ها توی یک قطره آب غرق می‌شن بعضی‌ها توی یک دریا شناور می‌مونن. توان زندگی، از آرامش درون میاد. 📚 @revayat_chanel

زندگی؛ از جایگاه «بازی» یا از جایگاه «روح»؟ بیش از دو هزار سال پیش، در فلسفه هندوستان، اندیشه‌ای شکل گرفت که بعدها الهام‌بخش بسیاری از نویسندگان و آموزگاران معنوی در جهان شد. در این نگاه، انسان دو لایه دارد: یکی نقش‌هایی که در زندگی بازی می‌کنیم؛ مثل پدر یا مادر بودن، همسر بودن، مدیر بودن، ثروتمند یا فقیر بودن، موفق یا ناموفق بودن. و دیگری روح یا خودِ واقعی ما؛ همان بخشی که حتی اگر همه این نقش‌ها تغییر کنند، همچنان باقی می‌ماند. به همین دلیل، جهان را «لیلا» یا بازی الهی می‌نامیدند؛ یعنی زندگی صحنه‌ای برای تجربه کردن و رشد کردن است، نه فقط برنده شدن (حدود ۸۰۰ تا ۳۰۰ پیش از میلاد) اگر از جایگاه بازی زندگی کنیم: خوشحالیم اگر دیگران از ما تعریف کنند و ناراحت می‌شویم اگر انتقادمان کنند. خودمان را مدام با دیگران مقایسه می‌کنیم. ارزش خود را با پول، مقام، مدرک، زیبایی یا تعداد دنبال‌کننده‌ها می‌سنجیم. شکست را پایان راه می‌بینیم. ذهنمان همیشه درگیر این است که «من از بقیه جلوترم یا عقب‌تر؟» اما اگر از جایگاه روح زندگی کنیم: از قدم زدن زیر باران، بوی خاک بعد از باران یا تماشای غروب آفتاب آرامش می‌گیریم. کنار دریا، جنگل یا کوه احساس می‌کنیم چیزی درونمان زنده می‌شود. از یک گفت‌وگوی صمیمی، یک فنجان چای، خنده یک کودک یا نوازش یک حیوان لذت می‌بریم. موفقیت خوشحالمان می‌کند، اما هویت ما به آن وابسته نیست. شکست ناراحتمان می‌کند، اما ما را از ارزش خودمان ناامید نمی‌کند. به جای اینکه بپرسیم «چه چیزی به دست آوردم؟» بیشتر می‌پرسیم «از این تجربه چه چیزی یاد گرفتم؟» قرن‌ها بعد، این نگاه به غرب راه پیدا کرد. نویسندگانی مانند آلن واتس آن را با زبانی ساده‌تر بیان کردند. او می‌گفت: «زندگی سفری برای رسیدن به مقصد نیست؛ بیشتر شبیه موسیقی است.» یعنی قرار نیست فقط به خط پایان فکر کنیم؛ قرار است از نواختن این موسیقی هم لذت ببریم. این نگاه بعدها بر نویسندگانی مانند فلورنس اسکاول شین نیز اثر گذاشت. 📚 @revayat_chanel

ازش پرسیدم: بعد از ۶۰ سال کار تو بازار مهمترین درسی که گرفتی چیه؟ گفت: آدم بی استعداد ولی منظم میلیاردر میشه. ولی آدم باهوش بی نظم تهش هیچی نمیشه داشت به زبون خودش میگفت نظم و دیسیپلین هست که فرق می سازه همیشه 📚 @revayat_chanel

رضا بهرام بیخبر 📚 @revayat_chanel

دوستی واقعی فقط بین آدم‌هاییه که بتونن ایرادهای کوچیک همدیگه رو ببخشن و ازشون عبور کنن. چون می‌دونن هیچ آدمی بی‌نقص نیست و قرار نیست یه اشتباه کوچیک، یه رابطه قشنگ رو خراب کنه. آدم‌های موندنی، بیشتر از اینکه دنبال مقصر بگردن، دنبال یه راه برای کنار هم موندنن❤️ 📚 @revayat_chanel

«وقتی شروع کنی به یک نفر دیگه اهمیتی ندی، اون نمی‌تونه دیگه ناراحتت کنه.» #نیل_گیمن 📚 @revayat_chanel

ابیاتی که مصراع دوم آنها مشهورتر است : بابا افضل: گر دایره‌ی کوزه ز گوهر سازند از کوزه همان برون تراود که در اوست . سعدی شیرازی: با سیه دل چه سود گفتنِ وعظ نرود میخ آهنین در سنگ . حافظ شیرازی: هر دم که دل به عشق دهی ، خوش دمی بود در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست حکیم فردوسی: چنین است رسم سرای درشت گهی پشت به زین و گهی زین به پشت . ‌‌‌‌‌‌‌سعدی شیرازی: امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان مرا به خیر تو امید نیست ، شر مرسان سعدی شیرازی: صوفی نشود صافی ، تا در نکشد جامی بسیار سفر باید ، تا پخته شود خامی . . . حافظ شیرازی: در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب یارب ! مباد آن که گدا معتبر شود . . . قائم‌مقام: در محفل خود راه مده همچو منی را افسرده ‌دل ، افسرده کند انجمنی را .. علیرضا جلالی: مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز به هر کجا که روی ، آسمان همین رنگ است . حافظ شیرازی خلوت دل نیست جای صحبت اضداد دیو چو بیرون رود فرشته در آید . صائب تبریزی: زلیخا مُرد از این حسرت که یوسف گشته زندانی ؛ چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی عطار نیشابوری: زلیخا گفتن و یوسف شنیدن شنیدن کی بُوَد مانند دیدن . . . 📚 @revayat_chanel

#معرفی کتاب #دیوید بروکس جاده شخصیت 📚 @revayat_chanel

#معرفی کتاب #دیوید بروکس جاده شخصیت 📚 @revayat_chanel

مرزهایتان را نشکنید برای محل سکونت‌تان مرز میگذارید، حد میگذارید و هر غریبه ای را به آن راه نمیدهید، ولی چرا همین کار را در رفتارتان نمیکنید؟ چرا اگر از شوخی خاصی ناراحت میشوید در عین ناراحتی به آن میخندید؟ اگر همکاری به خودش اجازه میدهد بیش از آنچه عرف است به شما نزدیک شود چرا نشان نمیدهید که ناراحت شده‌اید؟ چرا فکر میکنید حد و مرز گذاشتن دیگران را از شما دور میکند؟ همانطور که در یک خانه‌ی بی درب وحفاظ احساس امنیت نمیکنید، اگر برای روابط‌تان مرز نداشته باشید نیز احساس امنیت نمیکنید. حریم اعتقادات و احساسات را معلوم ومشخص کنید، حتی یک بار هم مرزهایتان را برای خوش آمد کسی نشکنید، اگر شما یک بار این کار را بکنید دیگران بارها و بارها آن را نادیده می گیرند. مرزهای رفتاری واحساسی به شما امنیت ، هویت و احترام میبخشند. مرزهایتان را نشکنید. 📚 @revayat_chanel

هر وقت احساس کردید به دستِ گرمی نیاز دارید، دست دیگرتان را بگیرید. کسی که خودش را باور دارد شکست نمی‌خورد. #جبران_خلیل_جبران 📚 @revayat_chanel

وقتی خودم را به قدر کافی دوست داشتم، شروع کردم به ترک کردن چیزهایی که سالم نبودند. «یعنی آدم‌ها، مشاغل، عادات و اعتقاداتی که مرا کوچک و حقیر نگه می‌داشت را کنار گذاشتم» قبلا فکر می‌کردم این کار به معنی بی وفایی است ولی در واقع معنای آن دوست داشتن خود است. کشتی‌ها به خاطر آب اطرافشان غرق نمی‌شوند بلکه آن‌ها به دلیل آبی که داخلشان جمع می‌شود غرق می‌شوند هیچگاه اجازه ندهید که حرف‌های منفی آدم‌های پیرامون شما به داخلتان نفوذ کند. #کیم_مک_میلن 📚 @revayat_chanel