After Midnight

می‌خوام برم بمیرم ولی به جاش می‌رم یه بیزنس جدید راه می‌ندازم. چرا؟ چون کلا یه زندگی دارم و اگه قراره برینم توش ترجیح می‌دم به خفن‌ترین شکل ممکن برینم توش.

بنده در حال غرق شدن توی احساساتی همچون شرم و بی‌مسولیتی و عذاب وجدان و هرچی احساس مزخرفه.

من هر شب قبل خواب رو به خودم:

زندگی ریدمان است ولی حداقل یادگرفتم قورمه سبزی بپزم.

من می‌خوام از زندگی لفت بدم.

واییییی ریدم تو حافظه و تمرکزم😐 چند روزه تلگرام رو که باز می‌کنم حس می‌کنم یه کاری هست که باید انجام بدم و هربار به ابن نتیجه می‌رسم که حسم اشتباه بوده. تازه هربارم با دیدن پروفایل یه نفر به خصوص اینجوری می‌شدم، الان یاوم افتاد سفارش گرفته بودم😐 آخه خررررررر، تمام این چند روز از خودت نپرسیدیدی این مقوایی که یه هفتست افتاده تو اتاقت واسه چیه؟ این دیگه بی مسولیتی نیست این یه لول بالاتره واقعا، آخه خیلی زیاده بیشتر از سه روز همچین چیزی رو فراموش کنییییییییی.

ذهنم آروم شد واقعا...

سوشی درست کردم. جالب بود، یه نسخه‌ی کاملا ایرانیزه شده و اقصادی با چندتا ایراد مهم بود ولی باز مجوز امتحان کردن دوباره رو گرفت. قیافشم جالب نبود که عکس بگیرم. ولی بابام سیر شد، این خیلی نکته‌ی مهمیه. تازه داداش بد سلیقمم خوشش اومد.

تازه من فقط یه مستند دیدم از سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ و توی این سال‌ها والنتینو راسی یا همون شماره ۴۶ نه تنها قهرمان جهان نشد بلکه کلا چند تا مسابقه رو هم به زور برد ولی باز هم واقعا خفن بود😭😭😭😭 یارو انگار اعصاب فولادی داشت، بعد از همه‌ی اتفاقات اون چند سال(مرگ…

مسابقات موتور جی پی چه باحاله. اندازه f1 هیجان داره، شاید حتی بیشتر. یک بار دیگر علاقم به موتور ده برابر شد و تحت تاثیر راننده‌های خیلی خفنی قرار گرفتم‌😔 حتی فکر کنم رو شماره ۴۶ هم کراش زدم. کاش منم کل زندگیم حول محور روندن یه موتوری، ماشینی چیزی میچرخید.

مسابقات موتور جی پی چه باحاله. اندازه f1 هیجان داره، شاید حتی بیشتر. یک بار دیگر علاقم به موتور ده برابر شد و تحت تاثیر راننده‌های خیلی خفنی قرار گرفتم‌😔 حتی فکر کنم رو شماره ۴۶ هم کراش زدم. کاش منم کل زندگیم حول محور روندن یه موتوری، ماشینی چیزی میچرخید.