رباعیات خیّام

هر كشورى و سرزمينى شكسپيرى دارد و شكسپير ايران، عمر خيام است. 👤 ژنه گوردون عمر خیام نیشابوری متولد بیست و هشتم اردیبهشت ماه ۴۲۷ متولد شهر نیشابور است و در دوران سلجوقی فیلسوف ، ریاضی دان ، ستاره شناس و رباعی سرا بوده است. حکیم عمر خیام را می‌توان یکی از تاثیرگذار‌ترین شخصیت‌های علمی و ادبی ایران و جهان دانست. گرچه جایگاه علمی خیام برتر از جایگاه ادبی اوست و لقبش "حجّه الحق" بوده است و حتی یکی از دهانه های ماه و سیارک 3095 به افتخار او "عمر خیام"  نامگذاری شده‌، ولی آوازه وی مدیون رباعیاتش است که شهرت جهانی دارد. از مهمترین اقدامات عمر خیام می توان به تصحیح تقویم و ساختن تقویم جلالی، ساخت رصد خانه ملکشاهی، اثبات فرمول های مختلف ریاضی، نوشتن کتب مختلف ریاضی و فیزیک و همچنین سراییدن رباعیات زیبا اشاره کرد. https://t.me/Shafaye_Daroon @

سلام و عرض ادب خدمت همراهان گرامی متاسفانه استاد عزیز خانم سنچولی بزرگوار کسالتی براشون پیش اومده و چند روزی نمی توانند ما را همراهی کنند انشالله پرشور تر از قبل با دعای شما خوبان به جمعمان بازخواهند گشت🌸

#تفسیر رباعی ۳۶

این ۵ رباعی به مناسبت نوروز پیشکش شما خوبان شد و عیدی خیام به همه ی ما

#خوانش_رباعی_نوروزی۳

#خوانش_رباعی_نوروزی۵

#خوانش_رباعی_نوروزی۴

#خوانش_رباعی_نوروزی۲

#خوانش_رباعی_نوروزی۱

در فصل بهار اگر بتی حور سرشت یک ساغر مِی‌ دَهَد مرا بر لَب کِشت هرچند به نزد عامه این باشد زشت سگ به ز من اَر بَرَم دِگر نام بهشت #رباعی_نوروزی۵

فصل گل و طَرفِ جویبار و لبِ کِشت با یک دو سه اهل و لعبتی حور سرشت پیش آر قدح که باده نوشان صبوح آسوده ز مسجدند و فارغ ز کِنِشت #رباعی_نوروزی۴

چون ابر به نوروز رُخِ لاله بِشُست برخیز و به جام باده کن عَزمِ درست کاین سبزه که امروز تماشاگه ماست فردا همه از خاک تو برخواهد رُست #رباعی_نوروزی۳

چون لاله به نوروز قدح گیر بدست با لاله رُخی اگر تو را فرصت هست مِی نوش به خرّمی که این چرخ کُهن ناگاه تو را چو خاک گرداند پست #رباعی_نوروزی۲

بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش است در صحنِ چمن رویِ دل اَفروز خوش است از دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است #رباعی_نوروزی۱

شروعی دوباره😍❤️

#خوانش رباعی ۳۶

#رباعی_سی‌شیش دریاب که از روح جدا خواهی رفت در پردۀ اسرار فنا خواهی رفت می نوش ندانی از کجا آمده‌ای خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

#تفسیر رباعی ۳۵

#خوانش رباعی ۳۵

#رباعی_سی‌پنج در فصل بهار اگر بتی حور سرشت یک ساغر می دهد مرا بر لب کشت هر چند به نزد عامه این باشد زشت سگ به ز من است اگر برم نام بهشت