رموز قران | تفسیر آیات قران |

وَ إِنْ يَكادُ الَّذينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ [51] نزديك است كافران هنگامى‌كه آيات قرآن را مى‌شنوند با چشم زخم خود تو را نابود سازند، و مى‌گويند: «او به يقين ديوانه است».

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَ لا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نادى وَ هُوَ مَكْظُومٌ [48] پس در ابلاغ حكم پروردگارت شكيبا باش، و مانند صاحب ماهى (يونس) مَباش [كه در ابلاغ حكم خدا شتاب كرد و گرفتار كيفر ترك اوّلى شد] در آن زمان كه با نهايت اندوه خدا را خواند.

سوره قلم إِنَّا بَلَوْناهُمْ كَما بَلَوْنا أَصْحابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّها مُصْبِحينَ [17] ما آن‌ها را آزموديم، همان‌گونه كه «صاحبان باغ» را آزمايش كرديم، هنگامى‌كه سوگند خوردند كه ميوه‌هاى باغ را صبحگاهان [دور از چشم مستمندان] بچينند

قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطينِ [97] و بگو: «پروردگارا! از وسوسه‌هاى شياطين به تو پناه مى برم. آیه وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ [98] و پروردگارا از اينكه آنان نزد من حاضر شوند به تو پناه مى‌برم.

مَا اتَّخَذَ اللهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما كانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ سُبْحانَ اللهِ عَمَّا يَصِفُونَ [91] خدا هرگز فرزندى اختيار نكرده و خداى ديگرى با او نيست كه اگر چنين مى شد، هريك از خدايان مخلوقات خود را تحت تدبير خود مى برد و بعضى از آنان بر بعضى ديگر برترى مى جست [و جهان هستى به تباهى كشيده مى شد] منزّه است خدا از آنچه آنان توصيف مى كنند!

وَ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها وَ لَدَيْنا كِتابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ [62] و ما هيچ‌كس را جز به‌اندازه‌ی تواناييش تكليف نمى كنيم و نزد ما كتابى است كه به حق سخن مى‌گويد و به آنان هيچ ستمى نمى شود.

يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ عَليمٌ [51] اى پيامبران! از غذاهاى پاكيزه بخوريد و عمل صالح انجام دهيد كه من به آنچه انجام مى دهيد دانا هستم.

وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْني مُنْزَلاً مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلينَ [29] و بگو: «پروردگارا! ما را در منزلگاهى پربركت فرود آر و تو بهترين فرود آورندگانى».

فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلاَّ مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَ لا تُخاطِبْني فِي الَّذينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ [27] ما به نوح وحى كرديم كه كشتى را در حضور ما و مطابق وحى ما بساز و هنگامى‌كه فرمان ما فرا رسد و [آب از] تنور بجوشد [كه نشانه‌ی فرا رسيدن طوفان است] از هريك [از انواع حيوانات] يك جفت در كشتى سوار كن و [هم چنين] خانواده‌ات را، مگر آنانى كه قبلاً وعده‌ی هلاكشان داده شده (همسر و فرزند كافرت) و ديگر درباره‌ی ستمكاران با من سخن مگو [و شفاعت مكن] كه آنان همگى غرق خواهند شد.

سوره مومنون وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طينٍ [12] و ما انسان را از عصاره اى از گِل آفريديم.

حدیث،قدسی سليمان ديلمی‌ گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم فلانی‌ در عبادت و ديانت و فضيلت چنين و چنانست فرمود: عقلش چگونه است‌؟ گفتم نميدانم، فرمود، پاداش باندازه عقل است، همانا مردی‌ از بنی‌ اسرائيل در يكی‌ از جزاير دريا كه سبز و خرم و پر آب و درخت بود عبادت خدا ميكرد يكی‌ از فرشتگان از آنجا گذشت و عرضكرد پروردگارا مقدار پاداش اين بنده‌ات را بمن بنما خداوند باو نشان داد و او آن مقدار را كوچك شمرد، خدا باو وحی‌ كرد همراه او باش پس آن فرشته بصورت انسانی‌ نزد او آمد عابد گفت تو كيستی‌‌؟ گفت مردی‌ عابدم چون از مقام و عبادت تو در اين مكان آگاه شدم نزد تو آمدم تا با تو عبادت خدا كنم پس آن روز را با او بود، چون صبح شد فرشته باو گفت: جای‌ پاكيزه‌ای‌ داری‌ و فقط‍‌ برای‌ عبادت خوبست. عابد گفت: اينجا يك عيب دارد. فرشته گفت، چه عيبی‌‌؟ عابد گفت: خدای‌ ما چهارپائی‌ ندارد، اگر او خری‌ ميداشت در اينجا ميچرانديمش براستی‌ اين علف از بين ميرود! فرشته گفت: پروردگار كه خر ندارد، عابد گفت: اگر خری‌ ميداشت چنين علفی‌ تباه نميشد، پس خدا بفرشته وحی‌ كرد: همانا او را باندازه عقلش پاداش ميدهم (يعنی‌ حال اين عابد مانند مستضعفين و كودكان است كه چون سخنش از روی‌ ساده دلی‌ و ضعف خرد است مشرك و كافر نيست ليكن عبادتش هم پاداش عبادت عالم خداشناس را ندارد).

وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ [10] و [سوّمين گروه] پيشگامان پيشگامند. آیه أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ [11] آن‌ها مقرّبانند!

وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَة [9] و [گروه ديگر] شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانى!

فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ [8] [نخست] سعادتمندان و خجستگان [هستند]؛ چه سعادتمندان و خجستگانى!

وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً [7] و شما [در آن زمان] سه گروه خواهيد بود

إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ [1] هنگامى‌كه واقعه‌ی عظيم [قيامت] واقع شود

سوره واقعه که رزق روزی زیاد میکنه پیامبر (صلی الله علیه و آله)- اگر این سوره نوشته شده و در منزل قرار داده شود، در آن منزل خیر و برکت زیاد خواهد شد و هرکس به خواندن آن عادت کند، فقر و نداری از او دور می‌شود. پذیرش و نگهداری و موفّقیت و گشایش مالی، از برکت‌های مداومت بر قرائت این سوره به شمار می‌آید. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۵، ص۴۴۸ البرهان #رزق_روزی

وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ [25] آن‌ها مى‌گويند: «اگر راست مى‌گوييد اين وعده [قيامت] چه زمانى است»؟!

أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطيفُ الْخَبيرُ [14] آيا آن كسى كه موجودات را آفريده از حال آن‌ها آگاه نيست؟! در‌حالى‌كه او [از اسرار دقيق] باخبر و آگاه است

وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ [13] گفتار خود را پنهان كنيد يا آشكار [تفاوتى نمى‌كند]، زيرا او به آنچه در درون سينه‌هاست آگاه است