-سَبـــز؛🌱

سبزِ من خیلی وقته تیره شده...

و در آخر...فقط من ماندم و سبز. من ماندم و خاطرات سبز من ماندم و تمام دلتنگی ها و بی خوابی ها و اشک ها من ماندم و... بدرود عزیز ترین قلبم دیدارمان راهی قیامت شد...

زندگی می‌کشد آخر به کجا کارت را باید از دور تماشا بکنی یارت را روز دیدار، خودت را به ندیدن بزنی شب ولی دوره کنی لحظه دیدارت را...!

خواستم از رَنجِشِ دوری بگویم، یادم آمد عشق با آزار خویشاوندی دیرینه دارد... قیصر امین‌پور

خواستم از رَنجِشِ دوری بگویم، یادم آمد عشق با آزار خویشاوندی دیرینه دارد... قیصر امین‌پور

به راستی که قهوه ایِ چشمانش از هر مخدری اعتیاد آور تر و آرامش بخش تر است...

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من دل من داند و من دانم و دل داند و من خاک من گل شود و گل شکفد از گل من تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من...

پدری ‏که دنبال پسر‌ گمشده‌اش می‌گشت، ‏آن روز فهمید که دنیا ‏چقدر بزرگ بوده است.

«رنج و اندوه قبل از هر چیزی اوّل به سراغ موهایم آمده است...»

و او کسي‌ست که حتي تصورِ آغوشش هم مَرا از غم نجات مي‌دهد.

چراغ را می‌توان کشت روشنی را هرگز شراب را می‌توان کشت مستی را هرگز قلب را می‌توان کشت عشق را هرگز من را می‌توان کشت مارا هرگز!

می‌بینم آن شکفتنِ شادی را پروازِ بلند آدمیزادی را آن جشنِ بزرگ روز آزادی را -ابتهاج

صداهایی که دیگه پیشمون نیستن : سپهر من کجایی بابا؟ مانی بابا برو منم میام. اومدم مبین اومدم مامان. حدیث من گشنه رفت. بابا دوستت دارم. من حالا جواب رونیکا رو چی بدم؟ بابا سوختم…. سوختم. خیلی دوسِت دارم حالا که دارم میرم. درود به مردم شریف ایران. بچه ها کمک، ناموساً کمک. حکمم اعدامه، به مامان چیزی نگو. بچه ها نخندینا. من هم پسر کسی هستم. سهم بچه من از وطنِ من پنج تا گلوله بود. حیدر حیدرکنان به بچه من شلیک کردن. متهم اظهار پشیمانی نکرد. پارسا مامان خوب بخوابی پسرم برام آرامش بخواه واسه داداشات صبر بخواه. و….🖤

الا ای صبح آزادی الا ای صبح آزادی؛ به یادآور در آن شادی کز این شب های ناباور منت آواز می‌دادم.

۱۱۷۸۰، تو ناشناس نیستی، تو دوست، قهرمان و عزیزمایی.