قول سدید

بعد از جنگ دوازده روزه دولت به فکر کنسرت خیابانی و فستیوال خیابانی بوشهر و ... افتاد. آیا بخشی از دولت برای پوشش ضعف اقتصادی و دیپلماسی خود دوباره به کارهای زرد رو آورده است؟ آیا به فکر تغییر خیابان به نفع آمریکا هستند؟ این حرمت شکنی بزرگ چه هدفی را دنبال می‌کند؟ @sadid59

🔴 اگر من جای آن خبرنگارانِ پنهان بودم، این پرسشها را از رئیس‌جمهور می‌پرسیدم: آقای رئیس‌جمهور! دو سال پیش، در همین روزها، مهمان شما در خاک ایران به دست اسرائیل ترور شد. ریاست‌جمهوری شما با تجاوز و ترور دشمن آغاز شد؛ اما بعدها خودتان گفتید آمریکا ما را فریب داد تا پاسخ این جنایت را ندهیم! اما دقیقاً چه کسی فریب خورد و هزینه این فریب را چه کسی پرداخت؟ چند بار فریب خوردن کافی است تا بپذیریم اشکال از محاسبه شما بوده است؟ یک‌بار با توصیه شما با آمریکا مذاکره کردیم؛ پاسخش را با بمب گرفتیم. بار دیگر با تقاضای شما به مذاکره اعتماد کردیم؛ باز هم پاسخ، حمله و ترور بود. آقای رئیس‌جمهور، اگر دشمنی مدام بدعهدی و نقض پیمان کند، چرا باید همچنان شریک قابل اعتماد یک «تفاهم» تلقی شود؟ آقای دکتر! پیش از آنکه فریب بخورید، در همین کشور کسانی بودند که درباره همین مسیر هشدار می‌دادند. گفتند آمریکا قابل اعتماد نیست. گفتند مذاکره بدون تضمین، امنیت نمی‌آورد. گفتند دشمن از مذاکره برای خرید زمان و تکمیل عملیاتش استفاده می‌کند. آن هشدارها را چرا نشنیدید؟ چرا امروز همان کسانی که هشدار می‌دادند، از سوی شما با برچسب‌هایی مانند «بی‌منطق»، «بی‌انصاف» و حتی «اسرائیلی» مواجه می‌شوند؟ قبول دارید که پرسیدن این سؤال‌ها وحدت‌شکنی نیست؟ حالا شما بگویید: چه سؤالی از رئیس‌جمهور می‌پرسیدید؟ @sadid59

رستاخیز میلیونی مردم در بدرقهٔ امامِ شهید، خود گام نخستِ انتقام بود؛ اما عده‌ای تلاش کردند با حاشیه‌سازی و مباحث زرد، این حماسه را از صدر اخبار و اولویت افکار عمومی پایین بکشند. اول خاتمی آغاز کرد و حالا خرازی ادامه می‌دهد؛ «خ» و «خ» هر دو، آگاهانه یا ناآگاهانه، در نقطه‌ای ایستاده‌اند که نتیجه‌اش تضعیف اتحاد ملی حول دو مطالبه روشن است: انتقام و حمایت از رهبری. حاشیه‌ سازیهای «خخ» را کنار بزنید؛ پرچم سرخ انتقام را بالا ببرید و اجازه ندهید مسائل فرعی، مسئله اصلی را به انزوا بکشد. دشمن باید بداند این ملت، هم داغ دارد، هم اراده؛ و انتقام را فراموش نکرده است. @sadid59

🚩 الهیات اربعین ۱۴۰۵؛ بعثت، زیارت، مقاومت 🔻اربعین امسال، به دلیل شرایط خاص تاریخیش، این ظرفیت را دارد که برای آن الهیات ویژه و مصداقی نوشته شود؛ اربعینی که هم جلوه‌گاه قدرت، نصرت الهی و ولایت بود، و از سویی رنگ و بوی خون‌خواهی، برائت و مقاومت در برابر جبهه کفر و استکبار را نیز با خود داشت. 🔻اربعین ۱۴۰۵، اربعینِ پیوند زیارت و رسالت بود؛ چرا که زائر، فقط مسافر حرم نبود، بلکه خود را در میانه یک نبرد تاریخی تعریف می‌کرد. مردم به خوبی نشان دادند؛ راه سیدالشهدا، هم راه اشک و محبت است و هم راه برائت از طاغوت، شناخت جبهه حق و ایستادگی در برابر مستکبران. 🔻امام حسین(ع) با عدم بیعت با یزید، یک اصل جاودانه در تاریخ حق و باطل به یادگار گذاشت؛ «مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ» یعنی جبهه حق نمی‌تواند در برابر جبهه باطل سر تسلیم فرود آورد. اربعین، بازخوانی همین عهد عاشورایی است؛ عهدی که در آن عزاداری و گریه با نفی طاغوت و ایستادگی در برابر ظلم معنا پیدا می‌کند. 🔻 زائرین امسال تنها زیارت اربعین را نخواندند؛ بلکه آن را زندگی کردند. آنان در این مسیر، هم شهادت و مظلومیت حسین(ع) را به یاد آوردند و هم منطق عاشورایی برائت و نصرت را در جان خود جاری ساختند. 🔻زیارت اربعین یک مرامنامه معرفتی است. زائر پس از گواهی بر عظمت شهادت حسین(ع)، مرز خود را با جبهه ظلم روشن می‌کند: «فلعن اللّه من قتلك، ولعن الله من ظلمک، ولعن اللّٰه أمة سمعت بذلك فرضيت به». اما زیارت در لعن متوقف نمی‌ماند؛ بلکه به عهد نصرت می‌رسد: «ونصْرتِي لكم مُعدّة» و هویت و وظیفه زائر را چنین تعریف می‌کند: «فمعكم معكم لا مع عدوكم». به واقع اربعین سرخ امسال، پرده‌برداری از یک «تمرین جامع ظهور» بود؛ که زائر خود را هم‌زمان «سوگوار کربلا»، «همراه جبهه حق» و «سرباز سپاه ولیعصر(عج)» تعریف می‌کند. 🔻از همین منظر، مسئله خون‌خواهی شهیدان و ایستادگی در برابر رأس جبهه ظلم، یک مطالبه حاشیه‌ای نیست؛ بلکه بخشی از منطق عاشورایی مقاومت است. کسی که از این مسیر کوتاه بیاید، در حقیقت به شجره خبیثه باطل فرصت رشد و بالندگی بیشتری می‌دهد؛ زیرا مبارزه با ریشه، مقدمه فروپاشی شاخه‌هاست. 🔻این همان منطق قرآنی است که می‌فرماید: «فقاتلوا أئمّة الكفر» یعنی جبهه باطل دارای پیشروانی است؛ بنابراین هنگامی که جبهه اصلی کفر و طاغوت شناخته شود و امت تمام ظرفیت خود را متوجه آن کند، جریان‌های فرعی و پیاده‌نظام‌های آن نیز توان ماندگاری نخواهند داشت. 🔻 اگر امت همان‌گونه که در اربعین امسال به میدان آمد، تمام ظرفیت خود را متوجه مقابله با طاغوت اعظم کند، جریان‌های کوچک‌تر و ابزارهای انحرافی آن -از جمله اسلام آمریکایی و تشیع انگلیسی- خودبه‌خود تضعیف و کم‌رنگ خواهند شد؛ زیرا نبرد اصلی، نبرد با ریشه است، نه شاخه‌ها. امسال این مطلب به وضوح مشهود بود و بی رونقی جریانات منحرف به چشم آمد. 🔻در این میان، فضای معنوی و اجتماعی پیش از اربعین نیز بی‌تأثیر نبود. تشییع میلیونی #رهبر_شهید، جلوه‌ای بی‌بدیل از پیوند مردم با آرمان‌های الهی و مسیر مقاومت را به نمایش گذاشت و روحیه‌ای از قیام لله را در جامعه عیان کرد. 🔻این حرکت، نشانه‌ای از یک رستاخیز اجتماعی بود که در آن، مردم تنها مخاطب پیام حق نبودند، بلکه خود به حاملان و مبلغان آن تبدیل شدند. اربعین ۱۴۰۵ را می‌توان جلوه‌ای از بعثت ملت ایران دانست؛ بعثتی که باید در افقی بزرگ‌تر به مبعوث شدن امت اسلامی بینجامد؛ امتی که با تکیه بر هویت الهی و اراده خود، سرنوشت خویش را رقم بزند و از سلطه قدرت‌های استکباری رهایی یابد. 🔻از دیگر جلوه‌های قابل تأمل اربعین ۱۴۰۵، تغییر در فضای نمادین این حرکت عظیم بود. در سال‌های گذشته، برای حفظ هویت فراگیر و عراقی اربعین، درباره حضور برخی نمادهای ملی و سیاسی ملاحظاتی مطرح می‌شد؛ اما امسال حضور پررنگ پرچم ایران و تصاویر #امام_شهید، در کنار استقبال بسیاری از زائران عراقی، نشان داد که پیوندهای عمیق امت اسلامی و جبهه مقاومت، محدود به مرزهای جغرافیایی نیست. 🔻الگوی اربعین ۱۴۰۵ نباید در مرزهای ایران و عراق محدود بماند؛ بلکه می‌تواند به عنوان الگویی از پیوند ایمان، ولایت، مقاومت و هویت امت اسلامی، الهام‌بخش جوامع دیگر نیز باشد؛ از پاکستان و افغانستان تا آذربایجان و دیگر ملت‌هایی که دل در گرو محبت اهل‌بیت علیهم‌السلام دارند. 🔻اربعین امسال، تجلی پیوند ولایت، زیارت، برائت، مقاومت و انتظار بود؛ اربعینی که می‌تواند نقطه عطفی در تاریخ این حرکت عظیم میلیونی باشد و افق‌های تازه‌ای برای آینده اربعین و نقش آن در بیداری و امت‌سازی و زمینه سازی ظهور بگشاید. این همان افقی است که از راهپیمایی امروز تصویری برای فتح فردا می‌سازد. ✍ مهدی عامری #الهیات_کاربردی #الهیات_انتقام @sadid59

امسال جا مانده نداریم چلهٔ چهارم بعثت مردم ایران، با اربعین پیوند خورده است. جاده‌های عراق و خیابان‌های ایران در یک امتدادند. 🚩حرم‌ ایران و عتبات، این روزها بوی خونخواهی گرفته‌اند. آن‌که در میدان‌های ایران پرچم به دست گرفته و «مرگ بر آمریکا» می‌گوید، در دلش حسرت زیارت دارد؛ و آن‌که در عراق، حرم اهل‌بیت علیهم‌السلام را طواف می‌کند، دلش لک زده برای حضور در تجمعات شبانه و هم‌صدایی با مردم ایران. یکی در ایران ایستاده و دلش در کربلاست؛ دیگری در عراق و دلش برای ایران می‌تپد. امسال جا مانده نداریم؛ هر دو، در یک جبهه‌اند، در یک راه‌اند و در یک عهد. یا لثارات الحسین... @sadid59

به نام خامس آل عبا پنجِ پنجِ پنج پنج ماه است مردم با قلبِ بینا سینه پرسوز وارد میدان شدند. از دهِ دوازدهِ چهار برای بیعت با امام برای انتقام. این ۵ ماه را از ما بپذیر @sadid59

🔺به مناسبت سالروز صدور پیام قطعنامه ۵۹۸ 🔹پیام قهر یا جام زهر؟ 🖊 مهدی عامری 📝از سوی دیگر، مقایسه وضعیت امروز ایران با وضعیت پایان جنگ تحمیلی نیز قیاسی نادرست است. امروز ایران، ایرانی مقتدر با توان دفاعی، قدرت بازدارندگی، تجربه راهبردی و پشتوانه مردمی است. بسیاری از نخبگان، نیرو‌های مسلح و بدنه اجتماعی کشور پای آرمان‌های انقلاب ایستاده‌اند. مقایسه این وضعیت با آن شرایط، قیاس مع‌الفارق است. شگفت آنکه همان کسانی که سخنان صریح امام (ره) درباره مقاومت، استکبارستیزی، صدور انقلاب و مبارزه با آمریکا را «تندروی» می‌نامند، هنگام استناد به امام، تنها یک جمله را انتخاب می‌کنند و همه پیام را نادیده می‌گیرند. حقیقت آن است که بعضی از این واژه‌ها، مانند مقاومت، استکبارستیزی، انتقام، عزت، استقلال و صدور انقلاب، انگار نه فقط در دایره فکری برخی، بلکه حتی در دایره واژگان آنان نیز جایی ندارد. این حرف‌ها در دهان‌شان نمی‌چرخد؛ چه رسد به اینکه به آن باور داشته باشند. با این حال، خود را مفسر اندیشه امام معرفی می‌کنند و می‌کوشند از امام مبارزه، امام سازش بسازند. اگر واقعاً می‌خواهیم به امام استناد کنیم، راهش روشن است؛ پیام پذیرش قطعنامه را از ابتدا تا انتها بخوانیم. آنچه از این پیام فهمیده می‌شود، فریاد عزت، مقاومت، استکبارستیزی و استمرار مبارزه با سلطه است، نه دعوت به تسلیم و اعتماد به دشمن. 📎 در سایت هفته نامه متن کامل را بخوانید 📥  پی دی اف این شماره را دریافت کنید @SobheSadegh_fa

باور کردنی نیست! در حالیکه آمریکا نقض پیمان کرده و هنوز ایران را بمباران می کند، توپ دولت و رسانه های حامی آن علیه مردم و صدا و سیما نشانه رفته است. برنامه های انتقادی را تعطیل کردند و منتقدان را ممنوع الورود به صدا و سیما، حرفهای منتقدان را نیمه کاره گذاشتند و بر روی شعارهای مردم موسیقی پخش کردند، آقایان دولتی هنوز راضی نشدند! کاش این همت و تعصب را هنگام مذاکره خرج آمریکا و دشمن می کردید. صدا و سیما تک و تنها روایتگر جنگ است و در همین حال باید ضعفهای شما و بیانات ضعیف شما را هم لاپوشانی کند. شما که اهل گفتگو و مذاکره هستید به جای این حرکات خزنده و زننده با #صدا_و_سیما گفتگو کنید، دعوا که ندارید؟ جالب است همین آقایان برای وطن فروشان و رسانه های زرد ضد ایران یقه چاک می‌دهند و نگرانشان هستند. @sadid59

شعری برای روزهای شهادت کوتاه از شهیده سمانه گودرزی 🇮🇷ریشه‌هایی از جنس نور سمانه در خانواده‌ای با دو برادر و پنج خواهر متولد شد. پدرش همواره مراقب بود ذره‌ای لقمه شبهه‌ناک سر سفره نیاید و امیر(برادرش) عاقبت‌به‌خیری سمانه را ثمره‌ همین وسواسِ پدر در رزق حلال می‌داند. سمانه حافظ قرآن شد و در کنار همسرش که روحانی بود، زندگی‌اش را نورانی به خدمت به اهل‌بیت (ع) کرد. او کینه‌ای به دل نمی‌گرفت و دلخوری‌ها را همان لحظه رفع می‌کرد؛ چرا که با حضرت زهرا (س) معامله کرده بود و خودِ خانم را «قیمت» وجودش گذاشته بود. 🇮🇷عاشق روضه رباب او عاشق روضه بود و با گریه سبک‌بال می‌شد. عطشِ کربلا در عمق جانش بود؛ هر بار به فرزندانش، فاطمه (۶ ساله) و امیرعلی (۴ ساله)، آب می‌داد، به یادِ تشنگی اهل‌بیت اشک می‌ریخت و می‌گفت: «یا علی‌اصغرِ رباب!». سمانه در تمام دفترچه‌هایش آرزویی را مکتوب کرده بود که نشان از شهودی عجیب داشت: «سه روز بعدِ وفاتم مرا کفن کنید که من غلامم و اربابِ بی‌کفن دارم» او حتی در اموال بیت‌المال چنان دقیق بود که از تلفن محل کار برای تماس با مادرش استفاده نمی‌کرد و در کنار مادری، سرپرستی چند کودک یتیم را نیز بر عهده داشت. 🇮🇷یک شهید با دو قلب تنها ۱۳ ساعت پس از شهادت رهبر انقلاب، در حالی که کشور در عزای عمومی و تعطیل بود، سمانه احساس تکلیف کرد که برای جلسه «جهاد تبیین» به سرکار برود. او فرزندانش را به مادر سپرد و با زبان روزه و لبی تشنه راهی شد. ساعت ۱۲:۱۰ ظهر شنبه، درست در هنگام نماز ظهر، موشک دشمن آمریکایی-صهیونیستی به ساختمان اصابت کرد. سمانه به همراه ۱۲ نفر از همکارانش (که همگی مادر بودند، جز دو نفر) در محرابِ کار به شهادت رسید. یکی از همکاران او نیز مانند سمانه، باردار (۳ ماهه) بود. اینجا بود که آن بیتِ مکتوب در دفترچه‌هایش تعبیر شد. پیکر سمانه به مدت سه روز تمام در میان آوارها و زیر تابش آفتاب ماند. در این سه روز که خانواده به دنبال پیکر او می‌گشتند، خواهرش صدای خنده و شادی دشمنان و خائنین را می‌شنید که از حمله به حوزه بسیج به وجد آمده بودند. سمانه باید سه روز بی‌کفن می‌ماند تا شباهتش به اربابِ بی‌کفن کامل شود. او معتقد بود «زندگی شهدا جورچینی است که بعد از شهادت کامل می‌شود» و حالا تکه‌ آخر زندگی او، همین سه روز غربت بود. 🇮🇷امضای پسر پس از سه روز تفحص، پیکر مطهر او پیدا شد. شناسایی سمانه جگرخراش بود؛ در سردخانه، پیدا شدن «پایی بسیار کوچک» متعلق به جنین ۶ ماهه‌اش، محمدحسن، راه شناسایی او شد. او را شناسایی کردند؛مادری که فرزندِ نیامده‌اش را هم فدای راه حق کرد و پسری که نیامده کمک مادرش بود. حالا فاطمه و امیرعلی در نبودِ مادر و برادرشان بی‌تابی می‌کنند. به آن‌ها گفته شده که اسرائیل مامان را «مثل حاج قاسم» شهید کرده است. سمانه رفت، اما ثابت کرد که می‌توان در دلِ تهران، هم مادر بود، هم حافظ قرآن، هم مجاهد تبیین و هم چنان با خدا معامله کرد که حتی نحوه کفن و دفن نیز طبقِ تمنای دلِ آدم باشد. او جایی را می‌دید که ما نمی‌دیدیم... 📸 عکس شهید #شهید_رمضان #مرگ_بر_آمریکا #فتح_بزرگ @sadid59

اگر امام حسن(ع) امروز بود، صلح می‌کرد؟ ▪️یکی از تحریف‌های رایج در روایت زندگی امام حسن(ع)، انحصار همه سیره آن حضرت به ماجرای صلح است. در فضای رسانه‌ای مدام این گزاره از سوی غربگرایان تکرار می‌شود که «ایشان صلح کرد؛ پس هرگاه در برابر دشمن قرار گرفتیم، باید راه صلح را برگزینیم.» حال آنکه این برداشت، بدون در نظر گرفتن شرایط تاریخی آن حضرت، نه فهم سیره اهل‌بیت(ع)، بلکه تحریف بزرگی است. ▪️پیش از آنکه از صلح امام حسن(ع) نسخه‌ای برای امروز بپیچیم، باید یک پرسش اساسی را پاسخ دهیم: اگر امام حسن مجتبی(ع) امروز و در چنین شرایطی حضور داشت، آیا باز هم صلح می‌کرد؟ برای پاسخ، کافی است پرسشی دیگر مطرح کنیم. پیکر امیرالمؤمنین علی(ع) شبانه و پنهانی به خاک سپرده شد، اگر در تشییع آن حضرت، میلیون‌ها انسان جان‌فدا حضور داشتند که امروز در تشییع باشکوه #امام_شهید در تهران، قم، مشهد و عراق به میدان آمدند و وفاداری خود را به آرمان مقاومت نشان دادند، آیا اساساً شرایط به گونه‌ای رقم می‌خورد که صلح بر امام حسن(ع) تحمیل شود؟ ▪️واقعیت این است که امام حسن(ع) با جامعه‌ای روبه‌رو بود که از درون دچار بحران شده بود. بسیاری از مردم قدرت تشخیص حق از باطل را از دست داده بودند، تبلیغات معاویه بر افکار عمومی اثر گذاشته بود، خواص یکی پس از دیگری به دنیاطلبی روی آوردند، فرماندهانی با دشمن معامله کردند و حتی عده‌ای به خیمه امام حمله بردند. ▪️از همین رو، امام حسن(ع) را نباید شخصیتی سازش‌طلب معرفی کرد. آن حضرت در جمل، صفین و نهروان از شجاع‌ترین فرماندهان سپاه امیرالمؤمنین(ع) بود. کسی که سال‌ها در خط مقدم جهاد جنگیده است، از نبرد هراس ندارد؛ آنچه او را به صلح کشاند، خیانت خواص و فروپاشی جبهه داخلی بود. ▪️امروز اما شرایط، همان شرایط نیست. جامعه‌ای که از بصیرت، قدرت تحلیل و حضور مستمر در صحنه برخوردار است، با جامعه دوران امام حسن(ع) تفاوتی بنیادین دارد. مردمی که در بزنگاه‌های حساس، از جمله در تشییع میلیونی شهدا حاضر بودند، با مردمی که امام خویش را تنها گذاشتند، یکسان نیستند. ▪️همین تفاوت را در جبهه نظامی نیز می‌توان دید. اگر در سپاه امام حسن(ع) حتی فرماندهانی با روحیه، ایمان، شجاعت و ابتکار رزمندگانی چون سید مجید موسوی حضور داشتند؛ فرماندهانی که بتوانند معادلات دشمن را بر هم بزنند و ابتکار عمل را در میدان حفظ کنند، آیا معاویه می‌توانست همان صلح را بر امام تحمیل کند؟ پاسخ این پرسش، حقیقت تاریخی صلح امام حسن(ع) را روشن می‌کند. ▪️از این منظر، کسانی که با استناد به صلح امام حسن(ع) می‌گویند «پس شما هم امروز صلح کنید»، در حقیقت بیش از آنکه از امام حسن(ع) سخن بگویند، درباره خودشان سخن می‌گویند. آنان عملاً می‌گویند ما همان خواصی هستیم که امام حسن(ع) را تنها گذاشتند؛ همان سیاستمدارانی که بصیرت نداشتند و خیانت کردند. اگر این سخن را درباره خود می‌گویند، قضاوت با افکار عمومی است؛ اما حق ندارند این تصویر را به ملت ایران و نظام اسلامی تعمیم دهند. ▪️اگر کسی خود را شبیه یاران سست‌عنصر امام حسن(ع) می‌داند، این داوری درباره خود اوست؛ اما مردم بصیر و سرافراز ایران را نمی‌توان با آنان مقایسه کرد. نظام اسلامی نیز هیچ‌گاه محاسبات خود را بر چنین افرادی بنا نکرده است. تکیه‌گاه این نظام، همین مردم مؤمن، بصیر و جان‌فدا، بسیج، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ارتش فداکار جمهوری اسلامی ایران است، نه کسانی که در هر مقطع نسخه عقب‌نشینی و سازش می‌پیچند. اگر کسی خود را ناتوان، مرعوب یا حتی خائن به آرمان‌های این ملت می‌داند، این اعتراف درباره خویش است، نه درباره ملتی که بارها وفاداری و استقامت خود را در میدان ثابت کرده است. ▪️بنابراین، پیش از آنکه از صلح امام حسن(ع) برای امروز نسخه‌ای بپیچیم، باید صادقانه به این پرسش پاسخ دهیم: آیا امروز همان مردم، همان خواص، همان فرماندهان و همان شرایطِ عصر امام حسن(ع) وجود دارد؟ اگر پاسخ منفی است، این قیاس از اساس نادرست است. ✍مهدی عامری @sadid59

🔴فرمان استشهادی انتقام 🚩آنچه من از پیام اخیر رهبری عزیز دریافتم، این است که ایشان با زرهی بی‌پشت به میدان آمده و رو به دشمن ایستاده است. پیام او، تنها یک شعار سیاسی یا احساسی نبود؛ بلکه ندای انتقام‌خواهی ملتی بود که داغی بزرگ بر دل دارد. 🚩ملت جانفدا، پرچمدار مطالبه انتقام است؛ اما آن‌کس که بیش از همه در معرض خطر قرار می‌گیرد، کسی است که این مطالبه را با صراحت اعلام می‌کند؛ و خود را با وحشی‌ترین دشمنان طرف می‌کند. 🚩حقیقت آن است که انتقام، بدون روحیه شهادت‌طلبی به سرانجام نمی‌رسد. هر ملتی که بخواهد در برابر ظلم بایستد و هزینه مقابله با طاغوت را بپردازد، باید فرهنگ فداکاری و آمادگی برای جان‌فشانی را در خود زنده کند. از این منظر، سخن رهبری معظم دعوت به احیای همان روحیه‌ای است که تاریخ مقاومت را ساخته است؛ روحیه‌ای که در آن، انسان از جان خود برای تحقق یک آرمان بزرگ‌تر عبور می‌کند. 🚩منبری‌ها، سخنرانان و همه صاحبان تریبون، اگر می‌خواهند پیام انتقام در جامعه زنده بماند، باید پیش از هر چیز، فرهنگ ایثار و شهادت‌طلبی را تبیین و در زندگی خود متجلی کنند. اگر قرار است آزادگان جهان در این مأموریت بزرگ الهی شرکت کنند، باید بدانند که مسیر مقابله با ظلم، مسیر آسایش و عافیت‌طلبی نیست؛ بلکه راهی است که با آمادگی برای فداکاری معنا پیدا می‌کند. 🚩شاید از همین زاویه بتوان آن فراز تکان‌دهنده را فهمید که مرقوم داشتند: «من باشم یا نباشم…». این جمله، نه نشانه ضعف، بلکه اوج اقتدار و صلابت و اطمینان به راه حق است؛ یعنی راه انتقام و مقاومت به اشخاص وابسته نیست. گوینده، پیش از آنکه دیگران را به ایستادگی فرا بخواند، خود را نیز در شمار فداییان این راه قرار داده و نشان می‌دهد که برای تحقق این آرمان نورانی، آماده پرداخت هر هزینه‌ای است. ✍مهدی عامری @sadid59

🔴تشییع امام شهید در آیینه الهیات/۶ 🔻یکی از ویژگی‌های برجسته و کم‌نظیر تشییع رهبر شهید، که کمتر به آن پرداخته شده، تجلی روح مواسات، همدلی و یاری‌رسانی مردم به یکدیگر بود. #رهبر_شهید در دوران حیات خود همواره بر انسجام ملی، همدلی، رفاقت میان مردم و کمک متقابل تأکید می‌کرد. این مفاهیم تنها توصیه‌های اخلاقی نبودند، بلکه از کلیدواژه‌های ثابت اندیشه و سیره اجتماعی ایشان به شمار می‌رفتند. تجربه‌های مهمی همچون مقابله با بحران کرونا و عبور از بسیاری از مشکلات کشور نیز تا حد زیادی بر پایه همین روحیه همدلی و مشارکت مردمی شکل گرفت. شگفت آنکه این آموزه‌ها پس از شهادت ایشان نیز در تشییع پیکرشان به‌روشنی نمایان شد. در تهران و سپس در قم و مشهد، مردم تنها برای حضور در مراسم نیامده؛ بلکه به یکدیگر خدمت می‌کنند. موکب‌ها برپا شد، از زائران و تشییع‌کنندگان پذیرایی شد، مردم بی‌هیچ چشمداشتی به یاری یکدیگر شتافتند و فضایی از محبت، ایثار و برادری شکل گرفت که تا اندازه‌ای یادآور حال‌وهوای پیاده‌روی اربعین حسینی بود. 🔸این جلوه از مواسات، در کنار برکات دیگری که برای تشییع رهبر شهید برشمردیم ـ از جمله تعظیم شعائر الهی، اظهار مودت به اولیای خدا، تجدید عهد با راه حق، تقویت وحدت امت، نصرت جبهه حق و ناکام گذاشتن دشمن ـ یکی از مهم‌ترین پیام‌های این تشییع تاریخی است. 🔸در حقیقت، مردم در این مراسم تنها رهبر خود را بدرقه نکردند؛ بلکه درس‌های او را نیز به نمایش گذاشتند. گویی آخرین درس رهبر شهید، نه با سخنرانی، بلکه با رفتار میلیون‌ها انسان در متن تشییع او تکرار شد؛ درسی از همدلی، مواسات و برادری که خود سال‌ها مروج آن بود. ✍مهدی عامری #قول_سدید #بدرقه_امام #الهیات_کاربردی https://eitaa.com/sadid59/1707

🔴تشییع امام شهید در آیینه الهیات/۵ 🔻تشییع نائب امام زمان عجل الله فرجه در واقع ابراز ارادت و مودت نسبت به حضرت حجت است. 🔻تشییع #امام_شهید، تاکید بر ادامه راه ایشان و بیعت با نائب المهدی سید مجتبی خامنه ای است. 🔻حضور در بدرقه امام یعنی ما معتقد و آماده ظهور منجی هستیم. 🕌مصلی تهران- مراسم وداع با جسم امام شهید. #منبر #قول_سدید #بدرقه_امام #الهیات_کاربردی https://eitaa.com/sadid59/1719

ثارالله یعنی خون خدا و خون نماد حیات است و ثارالله یعنی حیات خدا... این بیرقهای سرخ که در خیابان‌های تهران جاری است، همان خون خداست که به ما حیات بخشیده و این خون بر شمشیر پیروز است. https://eitaa.com/sadid59/1646